Saturday, 18 August 2018

துரைச்சாமி மாஸ்டரோடு ஒரு பின்னேரம்...பரி யோவான் பொழுதுகள்



“வாங்கோ...வாங்கோ...வாங்கோ, வழமையா என்றா எழும்பித் தான் வந்தாக்களை வரவேற்பன்..” வாசலில் சப்பாத்துக்களை கழற்றி விட்டு வீட்டிற்குள் நுழைந்த எங்களை துரைச்சாமி மாஸ்டர் கதிரையில் இருந்து கொண்டே உற்சாகமாக வரவேற்றார். துரைச்சாமி மாஸ்டரின் விருந்தோம்பல் இன்றும் சற்றும் குறையவில்லை. 

“நான் ஏன் எழும்பேல்ல என்டு சொல்லும் பாப்பம்” துரைச்சாமி மாஸ்டருக்கு வலது பக்கத்தில் இருக்கப் போன டினேஷ், கதிரையில் இருக்க முதலே, எண்பதுக்களில் எங்களை துளைத்தெடுத்த அதே கடுமை மாறாத குரலில், துரைச்சாமி மாஸ்டர் கேள்வி கேட்டார்.

டினேஷ் “தெரியல்லயே சேர்” என்று தலையைச் சொரிய, “ஆ.. அப்ப நீர் சொல்லும் பாப்பம்” என்று இடப்புறம் அமர்ந்து டினேஷ் அவதிப்படுவதை பார்த்து ரசித்துக் கொண்டிருந்த என்னை நோக்கி 50 கலிபர் திரும்பியது, இல்லை இல்லை 90 கலிபர், ஏனென்றால் துரைச்சாமி மாஸ்டருக்கு இப்ப 93 வயது நடக்குதாம். 

“நீங்க வரப் போறீங்க என்ட படியால், இன்றைக்கு மத்தியான நித்திரையால வெள்ளனவே எழும்பிட்டார்” துரைச்சாமி மாஸ்டரை அக்கறையோடு கவனிக்கும் அவரது மனைவி சொல்ல, எங்களது வருகையை ஆவலோடு எதிர்பார்த்திருந்த துரைச்சாமி மாஸ்டர், சிரித்துக் கொண்டிருந்தார். 

“என்னை பெரியாளாக்கி விட்டதே சென் ஜோன்ஸ் தான்” என்ற துரைச்சாமி மாஸ்டர் கொஞ்சம் சீரியஸானார். “நீங்களும் சென் ஜோன்ஸிற்கு நிறைய செய்தனீங்கள் மாஸ்டர்.. வீடு வீடாய் போய் காசெல்லாம் சேத்தனீங்க” என்று நாங்களும் மாஸ்டரை மகிமைப்படுத்தினோம்.

“ஓம் ஓம்.. அப்ப என்னட்ட கார் இருந்தது.. அவயள் என்ன கேட்டாலும் நான் செய்யுறனான்” என்று தனது கறுப்பு நிற Morris Minor காரை எங்களுக்கு ஞாபகப்படுத்தினார். “சேர்.. அப்ப அந்தக் கோழிக் கதை..”என்று வாய் நுனியில் வந்த பரி யோவான் சமூகத்தில் மிகப்பிரபலமான அந்த கோழிக் கதையை அவரிடமே நேரடியாக கேட்காகமல் தவிர்த்துக் கொண்டோம். 


“உமக்கு தெரியுமா மெல்பேர்ணில் நான் வீடு வீடாக போய் பேப்பர் போட்டு காசு சேர்த்து ஒரு புது BMW கார் வாங்கினான்” துரைச்சாமி மாஸ்டர் பெருமையோடு சொன்னார். “ஓம் சேர்.. அதுக்கு THURAI என்று number plateம் போட்டனீங்க” என்று நாங்கள் சொல்ல, பலமாக சிரித்தார். 

“ஒரிடமும் வெளில போக மாட்டார்.. கட்டிலில் படுப்பார்.. எழும்பி இந்த கதிரையில் இருப்பார்.. bathroom போக wheel chair இருக்கு.. பிறகு கதிரை.. இரவு ஏழெட்டு மணிக்கு நித்திரை” என்று அந்தக் காலத்தில் பரி யோவானின் ஆரம்பப் பிரிவு வளாகம் எங்கும் ஓடியாடித் திரிந்த துரைச்சாமி மாஸ்டரின் இன்றைய நாட்களை அவரது மனைவி வர்ணித்தார். 

“டிக்கெட் போட்டாச்சு.. ஆனா இன்னும் வந்து சேரேல்ல” என்று துரைசாமி மாஸ்டர் சொல்லி விட்டு சத்தமாக சிரிக்க, எங்களுக்கு ஏதோ செய்தது.


 “நீர் இங்கால வந்து இரும்” என்று டினேஷுக்கு அந்தக் கால பரி யோவான் Primary School Head Masterன் தோரணை மாறாமல் உத்தரவு பறந்தது. “அங்கால ஒருக்கா.. இங்கால ஒருக்கா என்று அன்டனாவை அடிக்கடி திருப்பேலாமல் இருக்கு” என்று சொல்லும் போதும் பலமான சிரிப்புத் தான்.




துரைச்சாமி மாஸ்டரின் மனைவி கொண்டு வைத்த வடையில் ஒன்றை எடுத்து டினேஷும் நானும் ஆளுக்கு பாதி பாதியாக சாப்பிட “நீர் அவர்ட வடையில் பாதியை சாப்பிட்டிட்டு, பிறகு உம்மட வடையில் பாதியை சாப்பிடோணும், சரியோ” என்று சிரித்து சிரித்து எங்களை வெருட்டிக் கொண்டேயிருத்தார். 

தேத்தண்ணி போட போன அவரது மனைவியிடம் நாங்கள் சீனியை குறைத்து போடச் சொல்ல “அவைக்கு போடாத சீனியை எனக்கு போடும்” என்று மனைவிக்கு நக்கலடித்தார். 

அவரது மனைவி எங்களுக்கு முதலில் தேத்தண்ணி பரிமாறி விட்டுப் போக “இவ எனக்கு இன்னும் தேத்தண்ணி தரேல்ல”என்று எங்களுக்கு மட்டும் கேட்கத்தக்கதாக மெதுவாக பகிடியாக குசுகுசுத்தார். அடுத்த நிமிடமே, துரைச்சாமி மாஸ்டருக்கு தேத்தண்ணி வர, எங்களை பார்த்து கண்ணைக் காட்டி சிரித்தார். 

“தேத்தண்ணி குடிச்சிட்டீரோ” என்று என்னைப் பார்த்து அடுத்த தாக்குதல் தொடங்கியது. “இல்லை சேர்.. கொஞ்சம் கிடக்கு” என்று சாதுவாக மிரண்டேன். “ஓகே.. குடிச்சிட்டு கோப்பையை இதில வையும்” என்று தனக்கு முன்னால் இருந்த மேசையை சாதுவான அதட்டலோடு காட்டினார்.

ஆனந்தராஜா மாஸ்டர் காலத்தில் நடந்த ஒரு கதை ஒன்றை சொல்லி சிரித்தார். பிறகு தனபாலன் மாஸ்டர் மெல்பேர்ண் வந்த போது தனக்கு 175வது ஆண்டு நிறைவை முன்னிட்டு கல்லூரி வெளியிட்ட தங்க நாணயம் ஒன்றும் நினைவுச்சின்னம் ஒன்றும் தந்ததை ஞாபகப்படுத்தினார். “ஞானபொன்ராஜா தான் இப்பவும் பிரின்ஸிபலா” என்று இன்றைய அதிபரையும் விசாரித்தார்.

“சேர், உங்கட old boy தான் இப்ப யாழ்ப்பாண நகர மேயர்” என்று சொல்ல, யார் எவர் என்று விசாரித்து விட்டு “அம்மா.. நீங்க இனி யாழ்ப்பாணம் போனால் உங்களுக்கு விலாசம் தான்.. என்ட பெயரைச் சொன்னால் காணும்..தனிக்கவனிப்பு கிடைக்கும்.. “என்று தனது மனைவிக்கு சொல்லி பெருமிதம் பட்டுக் கொண்டார், துரைச்சாமி மாஸ்டர்.

“நாங்க 2011ல போன போது Bankற்கு போக, இவரை இருக்க வைத்துவிட்டு, இருந்த இடத்தில் வந்து கையெழுத்து வாங்கி எல்லா வேலையும் இவரின் students செய்து தந்தவை” என்று கடைசியாக துரைச்சாமி மாஸ்டரோடு யாழ்ப்பாணம் போய் வந்த அனுபவத்தை அவரது மனைவி பகிர்ந்து கொண்டார்.

“சேருக்கு என்ன சாப்பிட விருப்பம்” டினேஷ் கேட்டார். “அவருக்கு சோறு பிடியாது, McDonaldsன்ட cheese burger என்றா நல்ல விருப்பம்” என்று அவரது மனைவி குறுக்கிட, துரைச்சாமி மாஸ்டர் ஒரு குழந்தையைப் போல் நெளிந்தார். “சோறு சாப்பிடக் குடுத்தா.. சோறா என்று கேட்பார்.. Pizzaவும் நல்ல விருப்பம்” என்று அவரது மனைவி தொடர்ந்தார்.

மத்தியானத்திலிருந்து மெல்பேர்ணில் பெய்து கொண்டிருந்த கடும் காற்றுடன் கூடிய மழை சற்றுத் தணிந்திருந்த பின்னேர வேளையில் தான் நாங்கள் துரைச்சாமி மாஸ்டரை பார்க்க போயிருந்தோம். பல காலமாக மாஸ்டரை ஒருக்கா பார்த்திட்டு வருவேண்டும் என்று டினேஷ் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தார், இன்றைக்கு தான் அந்த இனிய பொழுது கைக்கூடி வந்தது.

“சேர்.. அப்ப நாங்க வெளிக்கிடட்டே” என்று நாங்கள் அனுமதி கேட்கும் போது மெல்பேர்ண் வானத்தை இரவும் கருமேகங்களும் ஆக்கிரமிக்கத் தொடங்கியிருந்தன. எங்களை இன்னும் இருந்து மாஸ்டரோடு கதைத்துக் கொண்டிருக்க அவரது மனைவி கேட்டுக்கொள்ள, “அவயள விடும்.. அவயள் பிள்ளை குட்டியளை பார்க்கோணும் அல்லோ” என்று மாஸ்டர் எங்களை சிரிப்போடு வழியனுப்பினார்.

“சேர்.. அடுத்த முறை வரும்போது McDonaldsல் Cheeseburger வாங்கியாறம்” என்னு வாசலில் சப்பாத்தை போட்டுக் கொண்டே நாங்கள் குரல் கொடுக்க “ஓம் ஓம்.. எனக்கு போளியும் நல்ல விருப்பம்” என்று சொல்லி துரைச்சாமி மாஸ்டர் சத்தமாக சிரித்துக் கொண்டே எங்களுக்கு விடை தந்தார்.

பரி யோவான் கல்லூரியில் நான்கு தலைமுறை மாணவர்களை முழுமையான ஈடுபட்டோடும் அதீத அக்கறையோடும் கற்பித்த துரைச்சாமி மாஸ்டரோடு நீங்களும் தொடர்பு கொண்டு ஒரு ஹலோ சொன்னால் அவரது அன்றைய நாள் அவரிக்கு நிட்சயமாக இனிமையாக அமையும். 

நீங்கள் அவரைத் தொடர்பு கொள்ள விரும்பின் டினேஷ் சுந்தரலிங்கத்தையோ (SJC85) அல்லது என்னையோ தொடர்பு கொண்டால், நாங்கள் துரைச்சாமி மாஸ்டரின் தொலைபேசி இலக்கத்தை தந்து உதவுவோம்.


2 comments:

  1. Nallthor Pathivu. Naanum avaridam Padithen.

    ReplyDelete
  2. very few of the 50's old boys can remember ThuriSamy master in the lower school, He was mostly in the middle school while i was in the lower school then when i came to the middle school he was teaching different groups and i did't come across him.
    He knew my two sisters who studied A/L arts and was known to all the lady steff.I never had the chance to meet him
    anywhere for sometime until 1979
    In 1979 when i got married my sisters took the married couple to Nallur Murugan Temple and was introduced to him by my sisters and i too explained of my past SJC experience and then when at the A/L i told him i left SJC to join JCC in 1967 and left Jaffna in 1970 to go to UK. I wish him very peaceful last days God Bless

    ReplyDelete