Friday, 3 August 2018

சமைக்கப்போன தமிழன்




ஒஸ்ரேலியாவில் கடந்த ஒரு தசாப்தமாக தொலைக்காட்சியில் கோலோச்சிக் கொண்டிருக்கும், சிறந்த சமையற்காரனிற்கான போட்டியான Master Chefன் 2018ற்கான போட்டியில் வெற்றி பெற்றுள்ளார் சசி செல்லையா என்ற தமிழர். மதுரையை பூர்வீகமாகக் கொண்ட சசி, சிங்கப்பூரில் பிறந்து வளர்ந்த மூன்றாம் தலைமுறைத் தமிழர்.

பன்னிரண்டாண்டுகள் சிங்கப்பூரில் சிறப்பு பொலிஸ் படையில் கடமையாற்றி விட்டு ஒஸ்ரேலியாவிற்கு  புலம்பெயர்ந்து, அடலெய்டில் சிறை அதிகாரியாக பணிபுரிகிறார், சசி செல்லையா. SBS தமிழ் வானொலியில் சஞ்சேயன் அண்ணாவுடனான நேர்காணலில் சசி கதைக்கும் தமிழ், அவரது சமையலைப் போலவே மிகவும் ருசிகரமாக இருப்பது மகிழ்ச்சி. 

ஒஸ்ரேலியாவில் இலங்கை இந்திய மக்களை “curries” என்று தான் நக்கலாக கூப்பிடுவார்கள். Toyota Camry என்றால் Curry Car, இந்திய இலங்கையர்கள் அதிகமாக வாழும் suburbsஐ Curry suburbs என்று நாங்கள் சாப்பிடும் கறியை வைத்து எங்களை மட்டம் தட்டும் இந்த மண்ணில், வெள்ளைக்கார நடுவர்களிற்கு கறி கறியாய் சமைத்துக் கொடுத்தே சசி செல்லையா வெற்றிக் கேடயத்தை தட்டிச் சென்றது பெருமை. 

ஒஸ்ரேலிய நாட்டவர்களின் தனிச்சிறப்பான பண்புகள் பலவற்றில் ஒன்று “fair go”, இன்னொன்று “reward for effort”. கறி என்றாலே முகத்தை சுழிக்கும் வெள்ளையர்கள் அதிகமாக வாழும் நாட்டில், கறுப்பான களையான ஒரு கறித் தமிழன், பல மாதங்களாக இரவு நேர ஒஸ்ரேலிய தொலைக்காட்சித் திரையை ஆக்கிரமித்திருந்தான், இறுதியில் வெற்றியும் பெற்றான் என்றால், அது ஒஸ்ரேலியர்களின் fair go மற்றும் reward for effortற்கு கிடைத்த நற்சான்றிதழ் என்பது, சந்தோஷம்.

தம்பி சசி செல்லையா வைத்த மதுரை கோழிக் கறி என்ன, ரசத்தில் போட்ட மீன் என்ன, காய்ச்சிய பாயாசம் என்ன என்று Master Chef 2018 எங்கும் எங்கள் பாரம்பரிய சமையல் மணம் தான். அம்மா சமைத்த கறி, அத்தை செய்த Dish என்று தனது குடும்ப நினைவுகளை Master Chefல் நினைவுகூர்ந்த வண்ணமும், எப்போதும் சிரித்த முகத்தோடும், தன்னம்பிக்கையோடும் தன்னடக்கத்தோடும், அவரது இரண்டு பெடியன்கள் சசியை உற்சாகப்படுத்திக் கொண்டேயிருக்க, ஒஸ்ரேலிய மக்கள் அனைவரதும் மனதை சசி செல்லையா வென்றார். 


எங்கள் வீட்டில் இரவு ஏழரை மணியானால் சின்னவன் சந்தோஷும் மனிசியும் தொலைக்காட்சிக்கு முன்னால் இருந்து விடுவார்கள். பிறகென்ன, “go Sashi go” முழக்கமும் “ஐயோ.. what has he done” என்ற ஆதங்கமும்,  “I want him to win.. கடவுளே” என்ற பிரார்த்தனைகளும் வீட்டை ஆக்கிரமிக்கும்.

Master Chef நிகழ்ச்சி பார்த்து முடித்த பிறகு மனிசியின் கண்ணில் பட்டால் அவ்வளவு தான். “நீரும் இருக்குறீரே.. ஒரு தேத்தண்ணி போடக் கூடத் தெரியாது” என்று நக்கல், பசிலன் ஷெல்லை போல பறந்து வரும். “Boys, don’t be like அப்பா, சமைக்க பழகுங்கோடா, I will teach you” பெடியளிற்கு அறிவுரை என்ற போர்வையில், சினைப்பர் என்னைத் தான் குறிவைக்கும். 

மனிசிமார் நக்கலடிக்கும் போதோ இல்லை ஏசும் போதோ “straight to the keeper” என்ற யுக்தியை பயன்படுத்த வேண்டும் என்பது  ஜொனியன்ஸிற்கு பாலர் வகுப்பிலிருந்தே பள்ளிக்கூடத்தில் சொல்லிக் கொடுக்கப்பட்ட பாடம். எவ்வளவு தான் பரி யோவான் அன்னை அடித்து அடித்து திரும்ப திரும்ப படிப்பித்திருந்தாலும், சில வேளை இந்த யுக்தி மண்டைக்குள் வர மறுக்கும் வேளைகளும் வந்து தொலைக்கும்.  

போன வருஷம் Master Chef நடந்து கொண்டிருந்த காலத்தில் தான் அந்த விபரீதம் நடந்தது. ஒரு நாள் மனிசி வேலையால் வர பிந்திவிட, “காட்டுறன் இவாக்கு இன்றைக்கு விளையாட்டு” என்று கறுவிக் கொண்டு, யாழ்ப்பாணக் கோழிக் கறி வைக்க வெளிக்கிட்டேன். 

Googleல் தேடி Youtubeல் யாரோ ஒரு டமிழன் ஜேர்மன்காரிக்கு Jaffna chicken curry வைத்துக் காட்டும் வீடியோவை மேலோட்டமாக பார்த்து விட்டு, Fridgeக்கால கோழியை எடுத்து, சுடுதண்ணியில் குளிப்பாட்டி, இளக வைத்துவிட்டு, கோழியை சின்னன் சின்னனாக வெட்டத் தொடங்கினேன்.

Master Chef பார்த்துக் கொண்டிருந்த சந்தோஷ் “அப்பா, what are you doing” என்று ஆச்சரியமாக கேட்டான். கோழிக் கறி வைக்கப் போறேன் என்று சொல்ல, “wow.. நா help பண்ணுறன்” என்று வந்தவனை, அன்பாக அடித்து கலைத்தேன். போகும் போது “by the way அம்மா doesn’t use that knife to cut chicken” என்று முதலாவது ஆப்பை அழகாக செருகினான். 

சின்னன் சின்னனாக வெட்டிய கோழித் துண்டுகளை “உறைப்புக்கூடிய யாழ்ப்பாணக் கறித்தூளில்” போட்டுப் பிரட்டி எடுத்தேன். கோழியை கறித்தூளில் ஊற விட்டு விட்டு, Facebookஐ திறந்து “Cooking Chicken tonight” என்று ஒரு postஐ போட்டு விட்டு, தாச்சியை அடுப்பில் வைத்து, கோழி வெட்டிய அதே கத்தியால் வெட்டிய வெங்காயத்தை, தாச்சியில் போட்டு வதக்க தொடங்கினேன். வெங்காயத்தின் மீது எங்கட வீட்டில் வளரும் கருவேப்பிலையையும் தூவி வாசனையை தூக்கினேன்.

வெங்காயம் நல்ல வதகி வரத்தான், rangehoodஐ போட மறந்தது ஞாபகம் வர “ஐயோ கடவுளே.. வீடே நாறப் போகுது” என்று பதறி அடித்து rangehoodஐ தட்டி விட்டு விட்டு, மெல்பேர்ண் கடுங்குளிர் வீட்டுக்குள் வந்தாலும் பரவாயில்லை என்று பின்கதவை திறந்து விட்டு விட்டு, சாம்பிராணி குச்சியை கொளுத்தி முன் வாசலில் வைத்து விட்டு, ஓடி வந்து, கொதிக்கும் தாச்சிக்குள் “உறைப்புக் கூடிய யாழ்ப்பாணக் கறித் தூளில்” ஊறிய  கோழியரை, இதமா பதமா இறக்கினேன்.

உறைப்பு ஊறிய கோழியை வதகிய வெங்காயத்தோடு பிரட்டி விட்டு, தண்ணி ஊற்றி கோழியை அவிய விடத் தொடங்கினேன். கறித்தூளில் உப்பு இருக்குமா இல்லையா என்ற சந்தேகம் வர, அகப்பையில் கொஞ்சமாக கறியை எடுத்து நக்கி பார்த்து விட்டு, உப்பை லாவகமாக தூவி கலந்து விட்டேன்.


கோழிப்பிள்ளையார் கொதி தண்ணியில் நல்லா அவிந்து விட்டதா என்று பரி சோதிக்க, கால் அவியல், அரை அவியல், முக்கால் அவியல் என்ற இடைவேளைகளில் தாச்சியில் இருந்தே கோழித்துண்டே அகப்பையால் எடுத்து, சுடச்சுட வாயில் போட்டு,  இடைக்கிடை ருசி பார்த்துக் கொண்டேயிருந்தேன். 


கோழித் துண்டுகள் அவிந்து விட்டது என்று தெரிந்ததும், தேங்காய்ப் பாலை விட தேங்காயப் பாலைத் தேடினால், சனியனைக் காணவில்லை. மனிசிக்கு Call பண்ணிக் கேட்டால் மானப்பிரச்சினை வேற என்று முடிவெடுத்து விட்டு, அரை டம்ளர் full cream பசும்பாலை, கறிக்குள் விட்டேன்.

பாலை விட்டிட்டு பார்த்தால், வெள்ளை வெள்ளளையா கறிக்கு மேல பால் மிதக்குது. அகப்பையில் எடுத்து விரலால் தொட்டு கறியை நக்கி பார்த்தால், உறைக்க வேண்டிய கறி இனிக்குது, “போச்சுடா பொன்னம்பலம்”.  படக்கென்று ஒரு கரண்டி “உறைப்புக் கூடிய யாழ்ப்பாணக் கறித்தூள்” போட்டுக் கலக்கியும் இனிப்புத் தன்மை எடுபட மறுத்தது. 

“என்ன இழவுடா இது” என்று மனம் பதைபதைக்க, கறிக்கு மேலால மிதந்த வெள்ளை திரவியத்தை, அகப்பையால் வடித்து எடுத்து இன்னொரு சட்டிக்குள் விடத் தொடங்கினேன். வெள்ளையர்களை கறியிலிருந்து வெளியேற்ற, என்னுடைய யாழ்ப்பாண கோழிக் கறியினது தனித்துவம் மிளிரத் தொடங்கியது. 

பரி யோவான் கிரிக்கெட் அணி Big Match வென்ற பெருமையை ஒத்த உணர்வோடு, கோழிக் கறியை அடுப்பால் இறக்கி, ரொட்டியையும் சுட்டு விட்டு, பெடியளை சாப்பிடக் கூப்பிட்டேன், “Boys, dinner is ready”.

iPadம் கையுமாக சாப்பிட வந்த மூத்தவன் பிரவீன், கண்ணை iPadலிருந்து ஏறெடுத்து, என்னுடைய அழகிய, வாசனை வீசும், உறைப்பான, திறமான கோழிக் கறியை, பார்த்து விட்டு கேட்டான்,

“அப்பா, what is this thingy..... !”

தமிழினத்திற்கும் எங்கள் பாரம்பரிய சமையலுக்கும் பெருமை சேர்த்த சசி செல்லையா ஒரு நிஜ ஹீரோ தான். ஒஸ்ரேலியாவில் Master Chef போட்டியில் வென்ற சசி செல்லையாவை தமிழ் கூறும் நல்லுலகம் தலைக்கு மேல் தூக்கி கொண்டாடுகிறது, கொண்டாடத் தான் வேண்டும். 


ஒஸ்ரேலியாவிற்கு புலம்பெயரும் வரை சமையலறை பக்கமே போகத சசி செல்லையா, ஆறு சொச்ச வருடங்களில் சமைக்கப் பழகி, ஒஸ்ரேலியாவின் 2018ம் ஆண்டுக்கான Master Chef ஆக வரமுடியும் என்றால்.. என்றால்.. என்றால்..  

 “ராசாத்தி.. அந்த தேங்காய் பால் tinஐ எங்க வைக்கிறனீர்?” 

பி.கு
SBS  வானொலிக்கு சசி செல்லத்துரை அளித்த செவ்வி.




No comments:

Post a Comment