Friday, 20 July 2018

ஆடப்போறான் தமிழன்?




எழுபதுகளில் சர்வதேச போட்டிகளில் விளையாடத் தொடங்கிய இலங்கையின் தேசிய கிரிக்கெட் அணியில், எப்போது வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்களிலிருந்து வரும் தமிழன் ஒருவன் ஆடப் போகிறான் என்ற ஆதங்கம், இன்றும் தீராமல் நம்மவர் மத்தியில் இருந்து கொண்டேயிருக்கிறது.

சில வாரங்களிற்கு முன்னரும், யாழ்ப்பாணம் மத்திய கல்லூரியை சேர்த்த மதுஷனும் வியாஸ் காந்தனும், இலங்கை U19 கிரிக்கெட் அணியில் இடம்பெறப் போகிறார்கள் என்ற செய்தி, மீண்டுமொருமுறை எதிர்பார்ப்பை நம்மவர்கள் மத்தியில் விதைத்திருக்கிறது. நம்பி நம்பி ஏமாந்து போன எங்கட சனத்தின் அரசியல் பயணம் போல், இந்த கிரிக்கெட் பயணமும் நம்பி நம்பி ஏமாந்தும் தொடர்ந்து கொண்டே தானிருக்கிறது.

பிரித்தானியாவின் ஆதிக்கத்தின் கீழிருந்த நாட்களிலேயே இலங்கை பிற சர்வதேச அணிகளுடன் கிரிக்கெட் ஆடிக் கொண்டிருந்தாலும், 1975 உலக கோப்பை போட்டிகளில் ஆடத்தொடங்கிய காலமே, இலங்கையின் சர்வதேச கிரிக்கெட்டின் முறையான ஆரம்பம் என்று கருதலாம். 


1982ல் இங்கிலாந்து அணிக்கெதிராக, Tamil Union விளையாட்டுக் கழகத்தின் சரவணமுத்து விளையாட்டரங்கில் அரங்கேறிய முதலாவது டெஸ்ட் போட்டி, இலங்கை அணியை உத்தியோகபூர்வமாக சர்வதேச தராரதரத்திற்கு பிற கிரிக்கெட் அணிகள் ஏற்கத் தொடங்கியதற்கான அங்கீகாரம். 



1960களின் இறுதிப்பகுதியில் அப்போதைய Ceylon கிரிக்கெட் அணியின் ஆரம்ப துடுப்பாட்ட வீரன், Dr. C. பாலகிருஷ்ணன், பரி யோவான் கல்லூரி அணியை 1960ம் ஆண்டு தலைமை தாங்கியவர். 1969ல் ஒஸ்ரேலிய அணிக்கெதிரான 3 நாள் போட்டியில், ஒஸ்ரேலிய வேக பந்துவீச்சாளரான Graham McKenzieயின் பந்துக்களை வெளுத்துக் கட்டி 55 ஓட்டங்களை பெற்ற Dr. C. பாலகிருஷ்ணன், இலங்கை கிரிக்கெட் வரலாற்றில் one of the best Open Batsmanஆக இன்றும் கணிக்கப்படுகிறார். 1970களின் ஆரம்பத்தில் Dr. C பாலகிருஷ்ணன் அமெரிக்காவிற்கு புலம்பெயர்ந்து விட்டார்.





1970களில் இலங்கை அணியில் கட்டாயம் இடம்பிடித்திருக்க வேண்டிய இரு யாழ்ப்பாண பாடசாலை மாணவர்கள், தெய்வேந்திராவும் நகுலேஸ்வரனும் என்கிறார்கள், அந்தக் காலக் கிரிக்கெட் வரலாற்று கரைத்து குடித்த அண்ணாமார். பரி யோவான் கல்லூரியின் மிகச்சிறந்த சகல துறை ஆட்டக்காரன் தான் M. தெய்வேந்திரா. யாழ் மத்திய கல்லூரியின் மிகச் சிறந்த வேகப்பந்து வீச்சாளர்களில் ஒருவர் தான் நகுலேஸ்வரன்.

1966ல் பரி யோவான் கல்லூரி கிரிக்கெட் அணிக்கு தலைமை தாங்கிய M.தெய்வேந்திரா, உயர்தர பரீட்சையில் சித்தியெய்து, பேராதனை பல்கலைக்கழகத்தின் மருத்துவப் பீடத்திற்கு தெரிவாகியவர். யாழ்ப்பாணத்திற்கு வருகை தந்த இங்கிலாந்து அணியின் டெஸ்ட் வீரனும் Yorkshire county cricket அணியின் தலைவருமான Brian Close நடாத்திய ஒரு கிரிக்கெட் பயிற்சி பாசறையில் தெய்வேந்திராவும் கலந்து கொண்டார். பாசறையில்  தெய்வேந்திராவின் ஆட்டத்தை கவனித்து விட்டு Brian Close  “Teenage Gary Sobers hails from Jaffna” என்று பத்திரிகையாளர்களிடம் கூறினாராம். 




பேராதனை மருத்துவ கல்லூரியில் வெள்ளிக்கிழமை விரிவுரைகளை முடித்துவிட்டு, தனது தம்பியாரோடு ஸ்கூட்டரில் கண்டியிலிருந்து கொழும்புக்கு பயணித்து, P.Sara trophy கிரிக்கெட் விளையாடிவிட்டு, மீண்டும் ஞாயிற்றுக்கிழமை பின்னேரம் ஸ்கூட்டரில் கண்டிக்கு மலையேறிய கதையை Dr.M. தெய்வேந்திரா சொல்ல கேட்க மலைப்பாக இருந்தது. ஒரு seasonல் 500 ஓட்டங்களும் 50 விக்கெட்டுக்களும் எடுத்திருந்தும், அவரை விட சற்றே அதிகமாக விக்கெட்டுக்கள் எடுத்ததால் இலங்கை அணித் தெரிவில் தன்னை DS de Silva முந்தி விட்டதாக பெருந்தன்மையுடன் தெய்வேந்திரா அண்ணை விவரித்தார். 

யாழ்ப்பாண மத்திய கல்லூரியின் 1977ம் ஆண்டு கிரிக்கெட் அணித் தலைவரான நகுலேஸ்வரனை, அந்தக் காலத்து Wasim Akram என்று அவர் பந்து வீசுவதை நேரில் பார்த்தவர்கள் வர்ணிக்கிறார்கள். 

1980களின் ஆரம்பத்தில் யாழ்ப்பாண கிரிக்கெட்டைக் கலக்கிய மத்திய கல்லூரியின் தோமஸுக்கும் போல் பிரகலாதனுக்கும் பரி யோவானின் வசந்தனுக்கும் இலங்கை U19 கிரிக்கெட் அணியின் கதவுகள் திறக்கப்படவேயில்லை.




ஆனால், 1983ல் ஒஸ்ரேலியாவிற்கு சென்ற இலங்கை U19 அணியில் பரி யோவான் கல்லூரியின் வேகப்பந்து வீச்சாளர் P. திருக்குமாருக்கு இடம் கிடைத்தது.  கல்லூரியில் படிக்கும் போதே இலங்கை தேசிய அணியில் விளையாடியதற்காக, பரி யோவானின் அதியுயர் விருதான Johnian Eagle விருதைப் பெற்ற இரண்டாவது மாணவனாக திருக்குமார் சரித்திரம் படைத்த அந்த assembly இன்னும் நினைவில் நிழலாடுகிறது. 

திருக்குமாருக்கு முன்னர், 1970களில் இலங்கை பாடசாலைகள் உதைபந்தாட்ட அணியில் இடம்பிடித்த அன்ரனிப்பிள்ளை மாஸ்டர் தான், Johnian Eagle விருதைப் பெற்ற முதலாவது மாணவன். 1990ல் அதே இலங்கைப் பாடசாலைகள் உதைபந்தாட்ட அணியில் இடம்பிடிக்க வேண்டிய பரி யோவான் அணியின் கிரிக்கெட் மற்றும் உதைபந்தாட்ட அணிகளின் தலைவரான  T.சதீசனின் வாய்ப்பை, மீண்டும் தொடங்கிய இரண்டாவது ஈழ யுத்தம் தட்டிப் பறித்தது. 

1990களின் ஆரம்பத்தில், யாழ்ப்பாணத்தில் அதிரடி ஆட்டக்காரனாக கலக்கிய பிரஷாந்தன் (petty), யுத்தத்தின் மத்தியிலும், கொழும்பு வந்து, இலங்கை அணியில் இடம்பிடிக்க எடுத்த கடும் முயற்சி விரக்தியில் முடிந்த கதையை அவரது நண்பர்களை கேட்டால் சொல்லுவார்கள். Tamil Union அணியின் First XIல் இடம்பிடித்து, P Sara trophy போட்டிகளில் விளையாடுவதற்கே பிரஷாந்தனிற்கு போதிய சந்தர்ப்பங்கள் வழங்கப்படவில்லையாம்.  “Eric Upashantha விளையாடிய spot பிரஷாந்தனின் இடமடா” என்று அவரது நண்பர்கள் அங்கலாய்ப்பார்கள். 

1995ல் இங்கிலாந்தில் சுற்றுப்பயணம் செய்த அர்ஜுன ரணதுங்க தலைமையிலான இலங்கை அணியில் விளையாடும் சந்தர்ப்பம் பரி யோவான் SJC92 நண்பன் சுரேன்குமாரிற்கு வாய்த்தது. இலங்கை பாடசாலை பழைய மாணவர்களிற்கிடையிலான வருடாந்த festival of cricket போட்டியில் வெற்றிவாகை சூடிய பரி யோவான் அணியின் best playerஆக தெரிவான சுரேனிற்கு, கிடைத்த பரிசு, இலங்கை தேசிய அணிக்காக ஒரு பயிற்சி ஆட்டத்தில் விளையாட சந்தர்ப்பம். 

2009ல் யுத்தம் முடிவிற்கு கொண்டுவரப்பட்ட பின்னர், இலங்கையின் U19 கிரிக்கெட் அணியில் ஆட மிக நெருங்கி வந்த முதலாவது கிரிக்கெட் வீரன், பரி யோவானின் சகலதுறை ஆட்டக்காரரான துவாரகசீலன். அவரைத் தொடர்ந்து கடந்த வருடங்களில், பரி யோவானின் ஜெனி ஃப்ளெமிங்கும் கபில்ராஜும் ஜதுஷனும், இலங்கை U19 அணியின் squadகளில் இடம்பிடித்தார்கள், ஆனால் கடைசிவரை அணியில் இடம் கிடைக்கவில்லை. 

எங்களுடைய பெடியள், தேசிய அணியில் இடம்பிடிக்காமல் போவதற்கு போதிய பயிற்சியின்மையும், turf wicketsல் ஆடும் பரிச்சயமின்மையும், சரியான உடல்தகுதி (fitness) இல்லாமையும், கொழும்பிற்கு வந்து தங்கி போக வசதிகள் இல்லாமையும் காரணங்களாக இருக்கலாம். ஆனால் அதையும் தாண்டி, எங்களது பெடியளை அணியில் இணைக்க இன்னும் இனவாதம் தடையாக இருக்கிறது என்று நம்மவர்கள் முடிவிற்கு வருவதில் நிறையவே நியாயம் இருக்கத்தான் செய்கிறது. 

இனவாத ஒடுக்குமுறைக்கு ஆளான கறுப்பினத்தவர்களிற்கு, தனது தேசிய கிரிக்கெட் மற்றும் ரக்பி அணிகளில் கட்டாய ஒதுக்கீட்டை அமுல்படுத்திய தென்னாபிரிக்காவை பின்பற்ற இலங்கை கிரிக்கெட் சபை பின்னிற்பதற்கான காரணம் யாவரும் அறிந்ததே. 

அதேவேளை தேசிய U19 அணியிலோ இல்லை U23 அணியிலோ ஏன் மாகாண மட்ட போட்டிகளில், ஏதோ ஒரு மாகாண அணியிலோ, வடக்கிலிருந்தோ கிழக்கிலிருந்தோ திறமை வாய்ந்த கிரிக்கெட் வீரர்களிற்கு விளையாட, இலங்கை கிரிக்கெட் சபை வாய்ப்பளிக்கலாம், வாய்ப்பளிக்க வேண்டும்.

போன கிழமை இந்திய U19 அணிக்கெதிரான பயிற்சி போட்டியில் விழுந்த ஏழு விக்கெட்டுக்களில் நாலு விக்கெட்டுக்களைச் சாய்த்து, நமக்கெல்லாம் பெருமை தேடித் தந்தான் மத்திய கல்லூரித் தம்பி வியாஸ்காந்தன். அவனும் மதுஷனும் கடந்த மார்ச் மாதம் பலமான பரி யோவான் அணியை விழுத்தி, மத்திய கல்லூரியின் Big Match வெற்றிக்கு வித்திட்ட பொழுதுகளை மறக்க முடியாது. இந்திய அணிக்கெதிராக நாலு விக்கெட்டுக்கள் எடுத்த வியாஸ் காந்தன், முதலாவது U19 டெஸ்ட் போட்டியில் அணியில் விளையாடுவான் என்று எதிர்பார்த்தால், ஏமாந்து பழகிய எங்களிற்கு மீண்டும் ஏமாற்றம் தான் கிடைத்தது. 




இந்திய அணிக்கெதிரான இரண்டாவது டெஸ்ட் போட்டி அடுத்த கிழமை, ஹம்பாந்தோட்டையில் நடக்கிறது. மத்திய கல்லூரியின் புதல்வன், திறமான சுழற்பந்து வீச்சாளரான வியாஸ் காந்தன், அந்த அணியில் இடம்பெற வாய்ப்புக்கள் அதிகமாக உள்ளதாக நண்பர்கள் நம்புகிறார்கள். மீண்டுமொரு நம்பிக்கையோடு காத்திருப்போம்.


எங்கள் மண்ணின் மைந்தன் ஒருத்தன் தேசிய அணிக்கு விளையாடும் வரை, எல்லாவற்றையும்  இழந்தாலும் நாங்கள் இதுவரை இழக்காமல் இருக்கும், நம்பிக்கையோடு காத்திருப்போம். 


—————————————————-

பதிவு தரவேற்றிய பின்னர், பதிவை வாசித்த அண்ணாமாரிடம் இருந்து கிடைத்த மேலதிக தகவல்கள். 


1. 
There are two cricketers who were very closes to playing for Srilanka Senior team were , Jaffna Centralites Donald Ganeshakumar and K.M.Shanthikumar  Donald toured to Australia with Srilanka All schools team in 1964 and and he was known as Juinor Wesly Hall.

K.M.Shanthikumar Played for Srilanaka All schools team In 1972 and he was mentioed by Australian cricket manager as the best paceman they have encountered in Srilanka Shanthi was in the Srilanak national squad for more than 5 years.

2.
பரியோவான் கல்லூரி 94 இல் Festival of Cricket, மத்திய கல்லூரி தொடர்ந்து நான்கு  தடவைகள் வென்றதன் தொடர்ச்சியாக வென்ற பரியாவான் கல்லூரியின் சுரேன்குமார் இலங்கை அணிக்கு எதிரான practice match க்கு   festival  of Cricket selected team  க்கு விளையாட அழைக்கப்பட்டார். அந்த அணியில் மத்திய கல்லூரியின் போல் பிரகலாதனும் அங்கம் வகித்தார். ஆனால் match விளையாட முடியாதபடி மழை  பெய்திருந்ததால் match நடைபெறவில்லை.

3.
Jaffna Central Naguleswaran represented  U25 Srilanka which toured India in 1981 and was in theSri Lankan National pool of 25 in 1983. 

4.
I have admired Dayalan an outstanding all rounder. He played football for Sri Lankan Schools. Another one was Raveendran. He was also an outstanding all rounder. He shined in athletics on national stage. Vijayakulasingam was another all rounder to mention. Dayalan played against touring Pakistan U19 team in 1976 I guess. 

Friday, 13 July 2018

கீழடியில்...





“ஆராய்ச்சி நடக்கிற இடம் தானே.. இப்படியே மூணு கிலோ மீட்டர் போனா.. ரைட்ல வீரலட்சுமி டீ ஸ்டால் வரும்.. அந்தண்டை போற பாதையால போங்க” சனிக்கிழமை காலை வேளை, மதுரை ரோட்டோரத்தில் வீதிப் போக்குவரத்தை கண்காணித்துக் கொண்டிருந்த, முறுக்கு மீசை வைத்த காவல்துறை அதிகாரிகள் இருவர் மகிழ்வோடு எங்களுக்கு வழிகாட்டினார்கள்.

வறண்டு கிடந்த வைகை ஆற்றின் தடத்தையும், மறுபக்கத்தில் ஒரே நேரத்தில் நான்கு கிரிக்கெட் ஆட்டங்கள் அரங்கேறிக் கொண்டிருந்த ஆண்டுக்கணக்காக தண்ணீரையே காணாத தெப்பைக் குளத்தையும் தாண்டி,  கீழடி கிராமத்தை நோக்கி முன்னேறினோம்.

சில மாதங்களுக்கு முன்னர், யாழ்ப்பாணத்து தம்பிமார்  சுஜீந்தன் பரமேஸ் மற்றும் நீதுஜன் பாலா எழுதிய “அலை அழித்த தமிழ்” எனும் தமிழர்களின் பண்டைய வரலாற்றை சுவாரசியமாகவும் கனக்க கற்பனை கலந்தும் எழுதிய அருமையான புத்தகம் வாசித்துக் கொண்டிருக்கும் நாட்களில் தான், தம்பி ஜேகேயின் முகநூலில் எழுத்தாளர் முத்துக்கிருஷ்ணன் மெல்பேர்ணில் கீழடி அகழ்வாராய்ச்சி பற்றி பேசப் போவதாக அறிந்து, அந்தக் கூட்டத்திற்கு போனேன். 




“இப்படியேஏஏஏ நெடுக போங்கண்ணே...” வீரலட்சுமி டீ ஸ்டால் அடியில், குறுக்கே வந்த ஒரு குட்டி truck driver வழி சொன்னார். குறுகிய தெருவிற்குள் கார் நுழைய, சற்று தூரத்தில் மணற் தெருவும் மரங்களும் எம்மை கிராமத்திற்குள் அழைத்துச் சென்றன. 

மண்டபம் நிறைந்த மெல்பேர்ண் கூட்டத்தில், எழுத்தாளர் முத்துக்கிருஷ்ணன் கீழடி அகழ்வாய்வின் வரலாற்றை விரிவாக சொன்னார். நமது சங்க இலக்கியங்களில் வருகின்ற நகர அமைப்பு தமிழகத்தில் இருந்திருக்கிறது என்பதை உறுதிப்படுத்தும் ஆதாரங்கள், மதுரைக்கு அருகில் இருக்கும் கீழடியில் இடம்பெறும் அகழ்வாராய்ச்சியில் கிடைத்திருக்கின்றன என்றார் எழுத்தாளர் முத்துக்கிருஷ்ணன். 

ஒடுங்கிய மண் வீதியில், தன்னுடைய phoneஐ பார்த்து சிரித்துக் கொண்டே தன்னிலை மறந்து நடந்து வந்து கொண்டிருந்த தம்பியை நிற்பாட்டி மீண்டும் வழியை உறுதி பண்ணினோம். “நேரா போனீங்னா.. ஹைவே வரும்.. அதில ஏறி.. ரைட்ல இறங்குங்க.. ஒரு மசூதி வரும்.. அதான்ட கேளுங்க.. காட்டுவாங்க” phone தம்பி வழி சொல்லி விட்டு மீண்டும் phoneஐ பார்த்து சிரித்துக் கொண்டே நடையை கட்டினான்.




ஆழக் கடலெங்கும் சோழ மகராஐனும் எங்கள் கரிகாலனும் ஏறிநடந்து ஆட்சி புரிந்த கடல், வரலாற்றின் முக்கிய திருப்பங்களில் எவ்வாறெல்லாம் தமிழர்களிற்கு எதிரியாக மாறியது என்பதை புனைவு கலந்து “அலை அழித்த தமிழ்” புத்தகம் விபரித்திருக்கும். சங்ககாலத்தில் வைகை ஆறு கீழடி வரை வியாபித்திருக்க, வைகை ஆற்றில் பயணித்து கடலில் சங்கமித்து, கிரேக்க ரோமானிய சாம்ராஜ்ஜியங்களோடு தமிழர்கள் வியாபாரம் செய்ததற்கான ஆதாரங்களும் கீழடி அகழ்வாராய்ச்சியில் கிடைக்கப் பெற்றுள்ளனவாம். 

மசூதியிற்கு எதிர்புறம் கூட்டமாக சிறுவர்கள் நிற்க, அவ்விடத்தில் நின்ற பெரியவர் ஒருவரை வழி கேட்டோம். “ஆராய்ச்சி நடக்கிற இடத்திற்கா போறீங்க” சிறுவர்கள் உற்சாகமாக குரலெழுப்பினார்கள். “அதோ.. அதில தெரியுற தென்னந்தோப்பு தான்.. அங்கன போங்க” பெரியவரை கதைக்க விடாமல், தாங்களே வழிகாட்டி விட்டு, காரிற்கு பின்னாலே சத்தமிட்டுக் கொண்டே சிறுவர்கள் ஓடி வந்தார்கள்.


“வரிசை வரிசையாகக் கால்வாய்கள், பெரிய தொட்டிகள், தண்ணீர் உள் செல்லவும் வெளி வருவதற்குமான அமைப்புகள், உலைகள், வட்டக்கிணறுகள், மூடிய வடிகால்கள், திறந்த வடிகால்கள், சுடுமண் குழாய்களால் ஆன வடிகால்கள் என முழுமையான நகர அமைப்பை உறுதி செய்யும் சான்றுகள், தென்னிந்தியாவிலேயே முதன் முறையாக கீழடியில் தான் கிடைத்திருக்கிறது” என்கிறது கீழடி அகழ்வாராய்ச்சியின் முக்கியத்துவத்தை தமிழர்கள் அறிய பரப்புரையில் ஈடுபடும் மக்கள் கலை இலக்கிய கழகம், மதுரை எனும் அமைப்பு.

ஒரு பெரிய கிணற்றடியில் காரை நிறுத்திவிட்டு, டிரைவர் நஸீரோடு தென்னந்தோப்புக்குள்ளால் நடக்க தொடங்கினோம். அகழ்வாராய்ச்சி தளம் என்ற பெயர்பலகையை தாண்டி போக, பெரிய மீசை வைத்த பெரியவரிடம் வந்த நோக்கம் சொல்ல, சிரித்துக் கொண்டே வரவேற்று, அகழ்வாராய்ச்சி  நடைபெறும் இடத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார். “ஒம்பது மணிக்கு இந்த கவர் எல்லாம் எடுத்திடுவாங்க..” என்று அகழ்வாராய்ச்சி குழிகளை மூடியிருந்த நீல நிற தரப்பாள்களை காட்டினார். 





ஒரு பக்கத்தில் அகழ்ந்தெடுக்கப்பட்ட சட்டி பானையின் துண்டுகள் குவிக்கப்பட்டிருக்க, டிரைவர் நஸீர் ஆர்வத்தோடு ஓடி ஓடி படங்கள் எடுத்துக் கொண்டிருந்தார். “சார்.. படம் எடுக்காதீங்க சார்.. போர்டு போட்டிருக்கு பார்க்கல்லயா” என்றவாறே மெல்லிய உயரமான ஒரு மனிதர் பணிவாகவும் உறுதியாகவும் கட்டளையிட்டார். அவரை மெல்ல அணுகி விசாரித்ததில் அவர் தான் அந்த தளத்தின் மேற்பார்வையாளர், ஆறு வருடங்களாக கீழடியில் இடம்பெறும் அகழ்வாய்வு தளத்தில் பணியாற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்.

“Controversy created awareness” என்று நறுக்கென்று சொல்லி, கீழடி அகழ்வாய்வுற்கு இந்திய மத்திய அரசு கொடுத்த இடைஞ்சல்களைப் பற்றிய செய்திகள் தொடர்பாக விசாரித்ததற்கு சாணக்கியமாக பதிலளித்தார். “இந்த இடத்தில் ஒரு industry இருந்திருக்கு, அதற்கான சான்றுகள் நிறையவே கிடைத்திருக்கு, அநேகமாக அது நெசவு தொழிற்சாலையாக இருக்கலாம்” என்றார். தமிழகத்திலிருந்து கடல்வழியாக கிரேக்கத்திற்கும் ரோமிற்கும் பட்டாடைகள் ஏற்றுமதியான வரலாற்றை உறுதிப்படுத்த நிறைய சான்றுகள் கிடைத்துள்ளனவாம்.

கீழடியை சுற்றியுள்ள கிராமங்களிலிருந்து சுமார் 30 பேர் அந்த தனியாருக்கு சொந்தமான தென்னந் தோட்டத்தில் இடம்பெறும் அகழ்வாய்வு பணிகளில் வேலைக்கமர்த்தப்படுள்ளனர். “டீச்சர் ஒருத்தர்  தன்னார்வத்தில் செய்த ஒரு அகழ்வில் சில பண்டைய மட்பாண்டங்கள் வெளிவர.. கீழடி அகழ்வாய்வு திட்டம் தொடங்கியது” என்று இந்த திட்டத்தின் ஆரம்பம் பற்றி மேற்பார்வையாளர் தம்பி விபரித்தார்.

நீலத் தரப்பாள்களை வேலையாட்கள் ஒவ்வொரு கிடங்காக விலக்க, ஒரு சுடு கிணறு அப்படியே வெளிப்பட்டது. இன்னொரு கிடங்கில் அடுப்பு ஒன்று தென்பட்டது. அவற்றை படம் பிடிக்க அனுமதி கேட்க, மேற்பார்வையாளர் தம்பி பணிவாக மறுத்து விட்டார். மேற்பார்வையாளர் தம்பிக்கு கொடுத்த அன்பளிப்பையும் அவர் ஏற்க மறுத்து விட்டு, தான் இதை ஒரு கடமையாக செய்யவில்லை, எங்களது வரலாறும் நாகரீகமும் சரியாக பதிவு செய்யப்பட வேண்டும் என்ற நோக்கில் தானாற்றும் பங்களிப்பாகவே இதை நோக்குவதாக அந்த மேற்பார்வையாளர் தம்பி சொல்லிக் கொண்டே போனார்.


மனித குலத்தின் முதல் நாகரீகமான சிந்து சமவெளி நாகரீகத்தை விட பழமையானது எங்களது தமிழர் நாகரீகம் என்பதற்கான ஆதாரங்கள், கீழடியில் கிடைக்கப்பெற்றுள்ளதாக சில ஆய்வாளர்கள் கருதுகிறார்களாம். இந்திய மத்திய அரசின் செயற்பாடுகளால் இடையில் நிறுத்தப்பட்டிருந்த அகழ்வாய்வு, தமிழ் நாட்டில் எழுந்த எதிர்ப்பலைகளால் தமிழக அரசு பொறுப்பெடுத்து மீண்டும் கடந்த மார்ச் மாதம் முதல் மும்முரமாக நடைபெற்று வருகிறது.




ஆண்டாண்டு காலமாக நம் மூதாதையர் வாழ்ந்த எமது தாயக நிலத்தில் அந்நியர் எங்களையே ஆள விட்டு விட்டு, ஆண்ட பரம்பரை ஆளவும் தெரியாமல் அடங்கிப் போய் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் இந்தக் காலத்தில், ஈராயிரம் ஆண்டுகளிற்கு முன்னர் நம் முன்னோர்களே இந்த உலகத்தின் நாகரீகத்தின் முன்னோடிகள் என்பதை கீழடி மீண்டும் ஒருமுறை உரக்க கூவி நிற்கிறது. 

நம்மினத்தின் பெருமையை உலகம் ஏற்பது ஏற்காது இருப்பதை விடுவம், முதலில் நம்மினத்தின் பெருமையை நாங்கள் கொண்டாட வேண்டும். மதுரைக்கு போனால், ஒரு எட்டு கீழடிக்கு போய் பார்த்து விட்டு வாருங்கள், பண்டைத் தமிழனின் பெருமையை உணர்வீர்கள். 

மேலதிக தகவல்கள் 










Friday, 6 July 2018

மதுரைக்கு போனேனடி..



“பாண்டியர்களிற்கு இவ்வளவு bias ஆன ஒராளை இன்டைக்கு தான் சந்திக்கிறன்” என்று எங்களுடைய மதுரை வழிகாட்டி Guide  முத்துவிற்கு சொல்லும் போது, வெள்ளிக்கிழமை இரவு ஏழு மணியிருக்கும், மதுரை மீனாட்சி அம்மனின் வடக்குப்புற வெளி வீதியில் சனக்கூட்டம் அதிகரிக்கத் தொடங்கியிருந்தது.

அதற்கு இரண்டு மணித்தியாலங்களிற்கு முன்னர், எங்களோடு  நாங்கள் தங்கியிருந்த ஹோட்டலில் வந்து Guide முத்து இணைந்திருந்தார். காரின் முன் ஆசனத்தில் ஏறி,  ஆசனத்தின் Head restஐ கழற்றி வைத்து விட்டு, பின் ஆசனத்தில் இருந்த எங்கள் பக்கம் திரும்பி, மதுரையின் ஈராயிரம் வருட வரலாற்றை சுருக்கமாகவும் அழகாகவும் Guide முத்து சொல்லிக் கொண்டு வந்தார். 

“Leftல் cut பண்ணு.. Rightல வா” என்று Driver நஸீமுக்கு சொல்லிக் கொண்டே, Guide முத்து  சொன்ன தமிழகத்தின் பண்டைய வரலாற்றை, தமிழ் வளர்க்க சங்கம் அமைத்த மதுரை தெருக்களில் மீண்டும் கேட்க கேட்க சந்தோஷமாகவிருந்தது. 

கையிலிருந்த Phoneஐயும் காலிலிருந்த செருப்பையும் ஒரு பையில் போட்டு அதற்கான காப்பகத்தில் கொடுத்து, token வாங்கிக் கொண்டு வடக்கு கோபுர வாசலினூடாக, மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோயிலிற்குள் காலடி எடுத்து வைத்தோம். 

வாயில் கடந்ததும் ஒரு ஓரமாக நின்று கொண்டே, கடம்பவனத்தில் இந்திரன் வணங்கிய சுயம்புலிங்கம் தான் மதுரை ஆலயத்தின் மூலம் என்று Guide முத்து கதை சொல்லத் தொடங்கினார்.




கிட்டத்தட்ட 1,600 வருடங்கள் பழமை வாய்ந்த இந்தக் கோயில் கிட்டத்தட்ட 15 ஏக்கர் பரப்பளவில் கட்டப்பட்டுள்ளதாம். நான்கு திக்குகளிலும் எட்டு கோபுரங்களும் இரண்டு விமானங்களும் கம்பீரமாக வீற்றிருக்கும் இந்தத் தலம், பல்வேறு காலங்களில் வெவ்வேறு மன்னர்களால் கட்டப்பட்டதாம் என்று, ஆங்கிலமும் தமிழும் கலந்து Guide முத்து வகுப்பெடுத்தார்.

எட்டுக் கோபுரங்களில் மிக உயரமான (160 அடிகள்) தெற்கு கோபுரத்தடியில் வந்து நின்று, கோபுரத்தில் நிறைந்துள்ள சிற்பங்களை காட்டி “இதில இருக்கிற எல்லா sculpturesம் கீழ பார்க்கிற மாதிரி தான் செய்திருக்கிறாங்க” என்றார். உண்மை தான் முதலாவது வரிசையில் இருக்கும் சிற்பத்தின் கண்ணும் கீழ் நோக்கி தானிருந்தது, அதற்கு மேல் வரிசையிலிருந்த எல்லா சிற்பங்களும் அவ்வாறே கீழ் நோக்கியே பார்த்துக் கொண்டிருந்தன. 

“மதுரை என்றால் மீனாட்சியின் ஆட்சி தான், அதனால தான் உங்க வீட்ட மீனாட்சி ஆட்சியா இல்லை சிதம்பரம் ஆட்சியா என்று கேட்பாங்க” என்று சொல்லி சிரித்து விட்டு,  Guide முத்து எங்களை மீனாட்சி அம்மன் சந்நிதிக்கான special வரிசையில் நூறு ரூபாய் பணம் கட்டி சேர்த்து விட்டார். 

வரிசையில் போய் அம்மனை தரிசிக்க போனால், மிகவும் பணிவாகவும் அன்பாகவும் வரவேற்ற ஐயர்மார், பெயர் நட்சத்திரம் கேட்டு “தீபாரத்தி காட்டறன்.. போய் பாருங்கோ..” என்று எங்களுக்கு சொல்லி விட்டு “தோ.. இவாள மறுபடி.. விடுங்கோ” என்று காவலாளிகளிடம் சொல்லி எங்களை வரிசையின் இடை நடுவில் மீண்டும் இணைத்து விட்டார். எல்லாப் புகழும் தட்சணைக்கே.


உலக அதிசயங்களில் ஒன்றாக அங்கீகரிக்கப்பட போட்டி போட்ட மதுரை மீனாட்சி அம்மன் ஆலயத்திற்குள் புதைந்திருக்கும் பல அதிசயங்களை Guide முத்து ஒவ்வொன்றாக காட்டி விளக்கம் தந்து கொண்டு வந்தார். எந்தத் திக்கிலிருந்து பார்த்தாலும் ஒரே முகம் காட்டும் கூரையில் வரையப்பட்ட சிவலிங்க ஓவியம், முழுவதும் மரகதக் கற்களான (emerald stone) மீனாட்சி அம்மனின் விக்கிரகத்தை செதுக்க முதல் பரீட்சார்த்தமாக செதுக்கிய மூன்று prototypes, கோயிலின் கொடிக் கம்பத்தின் சக்தி, ஒரே கல்லில் செதுக்கப்பட்ட அழகிய உயிரோட்டமுள்ள சிற்பங்கள் என்று ஒவ்வொன்றாக பார்த்துக் கொண்டே வந்தோம்.

மீனாட்சி அம்மனின் திருக்கல்யாணத்தின் கதையை சொல்லி, அழகர் ஆற்றில் இறங்குவது ஏன் என்பதையும் விளக்கினார். திருமணத்திற்கு வந்த பக்தர்களின் தாகம் தீர்க்க சிவன் உருவாக்கிய கங்கை தான் வைகை ஆறு என்று சொல்ல, வரும் வழியில் கண்ட காய்ந்து வரண்டு போய் இருக்கும் வைகை ஆற்றின் தடம் தான் நினைவில் வந்தது. 

கோயிலை தரிசித்து விட்டு வெளியே வந்து ஆயிரம் கால் மண்டபத்தையும் சென்று பார்த்தோம். குறுக்கு நெடுக்காகவும் எந்தப் பக்கமிருந்து பார்த்தாலும் ஒரே நேர் கோட்டில் அமைக்கப்பட்டிருந்த ஆயிரம் தூண்களில் இருக்கும் சிற்ப வேலைப்பாடுகள் ஒவ்வொன்றும் தனித்துவம் வாய்ந்ததாம். 

“முத்து... அடுத்தது ஜிகர்தண்டா” என்று Guide முத்துவிடம் வேண்டுகோள் வைக்க, “வாங்க சார் வாங்க.. கூட்டி போறன்” என்று கொண்டே தனது சப்பாத்தை காலில் அணிந்து கொண்டார். மதுரை அம்மன் கோயிலை சுற்றியுள்ள குறுந்தெருக்களில் நடக்க மதுரை மல்லிகைப் பூவின் மணம் கமகமத்தது. எதிர்ப்பட்ட பல ஜிகர்தண்டா கடைகளைத் தாண்டிச் சென்று அந்த சிறிய ஒரிஜினல் “ஃபேமஸ் ஜிகர்தண்டா” கடைக்கு போய்,  “கடவுளே என்ற வயிறு பத்திரம்” என்று மனதுக்குள் செபித்துவிட்டு, ஆசை தீர ஜிகர்தண்டா சாப்பிட்டோம்.




கோயிலுக்கு போகும் வழியில் இருந்த அரிய நல்ல புத்தகங்களுடன் காட்சியளித்த புத்தகக்கடை பூட்டியிருந்தது ஏமாற்றமக்க, “சார்.. உங்க மேடத்திற்கு மதுரை சுங்கடி சாரீஸ் வாங்க போறீங்களா” என்று ஞாபகப்படுத்தி, Guide முத்து திருமண வாழ்க்கையை காப்பாற்றும் ஆபத்பாண்டவனாக அவதாரம் எடுத்தார். 

நிலத்தில் இருந்து, சேலைகளை விரித்து design பார்த்து, Head pieceன் அழகு பார்த்து, விலை பேசி, தன்னந்தனியாக முடிவெடுத்து வாங்கிய இரு சுங்கடிச் சேலைகளில் ஒன்று மட்டும் மனிசிக்கு பிடித்ததே, ஒரு வாழ்நாள் சாதனை தான்.

“சார்.. பரோட்டா சாப்பிடேல்லயா” காரில் ஏறினதும் driver நஸீர் கேட்டார். “Be vegetarian, don’t play with அம்மன்” என்று அன்று காலை அம்மாவிடமிருந்து வந்திருந்த WhatsApp பயமுறுத்த, “பரோட்டா கடையை மட்டும் காட்டுங்க பாஸ்.. ஒரு ஓரமா நின்டு பரோட்டா போடுறதை பார்த்துவிட்டு போவம்” என்று மதுரை பரோட்டா சாப்பிட கெலிப்பட்ட நாக்கிற்கு சமாதானம் சொன்னேன். 

“சார்..தஞ்சை temple is a monument for ராஜராஜன்.. மதுரை temple is an authentic spiritual site” என்று தொடங்கி, தஞ்சை கோயிலை கொஞ்சம் தாழ்த்தியும் மதுரை கோயிலை ஆகலும் உயர்த்தியது Guide முத்து முன்வைத்த வாதங்கள் சுவாரசியமானவை. தஞ்சை பெருங் கோயிலில் இன்றும் ராஜராஜனின் ஆத்மா வாழ்வதால் அங்கு செல்லும் தலைவர்களின் பதவிகள் பறிபோகும் என்ற தமிழகத்தில் உலாவும் நம்பிக்கை பற்றியும் Guide முத்து சொன்னார்.

“முத்து, நாங்க சோழரின் side தான்” என்று சொல்லி “சோழம்.. சோழம்..சோழம்” என்று ராஜராஜனின் மெய்காவல்படை செய்வது போல் நெஞ்சில் குத்தினேன். “புலிச் சின்னம், கடற்புறா இதெல்லாம் விடுதலைப் புலிகள், சோழர்களிடமிருந்து தான் எடுத்தவங்கள்” என்று சொல்ல, “ஆமா சார் ஆமா சார் “ என்று அந்த உரையாடலை தொடர விரும்பாமல், பாண்டியர்களின் பெருமை பேசுவதை தொடந்து கொண்டே போனார் எங்கள் Guide முத்து.

நகரங்களிற்கு ஒரு குணமுண்டு, அதை உணர வீதிகளில் உலாவ வேண்டும். நகரங்களின் காற்றின் மணமும், நகரத்தாரின் பேச்சும் வழக்கும், அதைக் காணும் போது நெஞ்சில் எழும் எண்ணங்களும், அந்த நகரத்தின் குணத்தை நமக்கு உணர்த்திவிடும். 

“மதுரை is one of the two living ancient cities in India” என்னு Guide முத்து சொன்னார், உண்மை தான். மதுரையில் உலா வந்த போது ஒரு வகை vibeஐ உணரக்கூடியதாக இருந்தது, அந்த vibe மதுரை அம்மன் சந்நிதியில் கொஞ்சம் அதிகமாகவே இருந்தது. மீண்டும் ஒரு முறை மதுரை வர வேண்டும் என்று அந்த vibe இன்றும் துருத்திக் கொண்டிருக்கிறது. 

திரும்பவும் மதுரைக்கு போக வேண்டும், மதுரை மீனாட்சி அம்மன் சந்நிதி ஏக வேண்டும், சாப்பிடாமல் வந்த அந்த பரோட்டா சாப்பிட வேண்டும், அதுவும் விக்ரம் வேதா படத்தில் வாற மாதிரி நெல்லிக் கறியோடு பரோட்டா சாப்பிட வேண்டும், மணிரத்தினத்தின் உயிரே படத்தில் வரும் கண்ணாளனே உட்பட பல பாடல்கள் காட்சியமைக்கப்பட்ட நாயக்கர் மஹால் போய்ப்
பார்க்க வேண்டும்,  நண்பன் பரணி சொன்ன கோனார் கடைக்கும் போக வேண்டும். 


நீண்டு கிடக்கும் 
வீதிகளும் - வான் 
நிமிர்ந்து முட்டும் 
கோபுரமும் ! 

ஆண்ட பரம்பரை 
சின்னங்களும் - தமிழ் 
அழுந்தப் பதிந்த 
சுவடுகளும் ! 

காணக் கிடைக்கும் பழமதுரை
(கவிஞர் வைரமுத்து)