Friday, 1 June 2018

தர்மேந்திரா...



“மரணம், எமது வாழ்வு முழுவதும் கூடவேயிருந்து துரத்துகின்ற நிழல்” என்று தம்பி ஜேகே எழுதிய பதிவை, பரி யோவான் பள்ளிக்கால தோழன் நகுலனின் மறைவையொட்டி வரைந்த பதிவில் பதிவிட்டிருந்தேன். இந்தக் கிழமை அந்தக் கொடிய நிழல் எமது SJC92 நண்பர்களில் மிகவும் நெருங்கிப் பழகிய அன்பு நண்பன் தர்மேந்திராவைக் காவு கொண்டு விட்டது.
யாழ்ப்பாணம் பரி யோவான் கல்லூரியில்,
ஆறாம் வகுப்பு நுழைவுத் தேர்வினூடாக இணைந்த ஆற்றலும் திறமையும் நிறைந்த மாணவர்களில் தர்மேந்திராவும் ஒருவன். 1985ம் ஆண்டு புதிதாக இணைந்த மாணவர்களை  Year 7D என்ற சிறப்பு வகுப்பில்  அடைத்திருந்தார்கள். 
படிப்பில் கெட்டிக்காரன்களாகவும் கிரிக்கெட்டில் விண்ணன்களாகவும் இருந்த 7D பெடிளோடு பழகி பம்பலடிக்க,  பரி யோவானின் ஆரம்பப் பிரிவிலேயே இணைந்த எங்களிற்கு கொஞ்ச காலம் எடுத்தது. 
பாடசாலை இடைவேளை நேரங்களில், பரி யோவான் மைதானத்தில் ஒரே நேரத்தில் அரங்கேறும் வகுப்புக்களிற்கிடையிலான கிரிக்கெட் ஆட்டத்தில் தான் தர்மேந்திராவை முதன் முதலில் சந்தித்ததாக ஞாபகம். St John Bosco பள்ளியில் ஆரம்பக் கல்வியை கற்றுவிட்டு, பரியோவானில் இணைந்த நெடிய கரிய உருவம் தான் தர்மேந்திரா, அப்பவே அவன் கறுவல் தான்.
“மச்சான், ஜெயந்திகுமார் மாஸ்டரின் ட்யூஷனில், அவர் வாங்கில் ஏறி நிற்கச் சொன்னால், இவன்ட தலை கூரையில் முட்டுமடா” என்று நண்பனொருவன் பள்ளிக்காலத்தில் தர்மேந்திராவின் நினைவுகளை மீட்டுக்கொண்டான். 
6ம் வகுப்பு அணிகளிற்கிடையிலான கிரிக்கெட் Matchகளில், புதிதாக வந்த மாணவர்களைக்  கொண்ட 7D அணியே பலமிக்க அணியாகத் திகழ்ந்தது. சுரேன், இன்பன், ஜெயரூபன், திருமாறன், அருள்மொழி என்று பரி யோவானின் கிரிக்கெட் நட்சத்திரங்கள் எல்லாம் அணிவகுத்த 7D வகுப்பு கிரிக்கெட் அணியின் Captain தர்மேந்திரா தான்.
“அது வந்து மச்சான், தர்மி தான் schoolற்கு bat கொண்டு வாறவன், அவன்ட suitcase தான் விக்கெட், அதால தான் அவனை Captain ஆக்கினாங்கள்” என்று அருள்மொழி பழைய கதையை பகிடியாக்கினான். 

தர்மேந்திரா நன்றாகவே கிரிக்கெட் விளையாடுவான், அவனது கண்ணில் எப்போதும் ஒருவித ஆக்ரோஷம் குடிகொண்டிருக்கும், யாரும் வலிய போய் அவனோடு கொழுவ மாட்டார்கள், கொழுவினால் வெளுவை வாங்குவீனம். 
தாயக மண்ணில் அரங்கேறிய யுத்தம் எங்களை ஒவ்வொரு திக்காக சிதறடிக்க, தர்மேந்திராவும் கனடாவிற்கு குடியேறினான். கிட்டத்தட்ட இருபத்தைந்து ஆண்டுகள் தர்மேந்திராவுடன் எங்களில் பலருக்கு தொடர்புகள் இருக்கவில்லை, கனடாவில் இருந்த பலருக்கே தர்மேந்திரா Ottawaவில் வாழ்ந்தது கனகாலமாகத் தெரிந்திருக்கவில்லை. 
Ottawaவில் தர்மேந்திராவின் வாழ்க்கையை இந்துக் கல்லூரி நண்பன் ஆதவன் அழகாக பதிவு செய்து நாங்கள் அறியாத தர்மேந்திராவின் Ottawa பக்கங்களை எங்களுக்கு அறியத் தந்துவிட்டான்.
2014ம் ஆண்டளவில் வேலை விஷயமாக Ottawaவிற்கு போன நண்பன் ரமோஷனை சந்தித்த நண்பர்கள் இணைந்து எடுத்த படத்தில் தர்மேந்திராவும் காட்சியளித்தான். 
மச்சான் இவனை ஞாபகமிருக்காஎன்று ரமோ WhastsAppல் தர்மேந்திராவின் படத்தை போட, யாரோ ஒருத்தன் தர்மேந்திராவின் சிறுபராயத்து படத்தைப் போட, தர்மேந்திராவும் எங்களது நட்பு வட்டாரத்தில் இணைந்து கொண்டான்.  யாழ்ப்பாணத்தில், தர்மேந்திரா, தர்மி என்று அழைக்கப்பட்டவன், WhatsAppல் DM ஆனான். 
“டேய் DM...கறுவல், என்னடா பம்முறாய்” என்று DMஐ வம்புக்கிழுத்தால், “இஞ்ச வா.. சொல்றதை கேளு.. நான் கறுப்பென்றால் நீ என்ன நிறம்” என்று பதில் தாக்குதல் வரும்.
DM சிலவேளைகளில் உணரச்சிவசப்பட்டு பெடியளோடு சண்டையும் பிடிப்பான். ஆளை நல்லாக சூடேற்றி விட்டு “டேய் emotional ஏகாம்பரம்” என்று பழித்து, நக்கலடித்தால், சிங்கனிற்கு கோபம் உச்சத்தில் ஏறும். 
DMஐ உசுப்பேத்து, சண்டை பிடித்து, கூத்து பார்த்து, பிறகு “டேய் மச்சான்..எல்லாம் பகிடிக்கு தான்டா” என்று சமாளித்த கணங்களை நாங்கள் இனி அனுபவிக்க போவதில்லை.
கடந்த வெள்ளிக்கிழமை இரவு நேரம் DM, WhatsApp ஊடாக தொடர்பில் வந்தான். அவனது மனைவி கெளதமி காலமாகி இரண்டு வாரங்கள் கடந்திருந்தன. Torontoவில் கெளதமியின் இறுதிச் சடங்குகளை முடித்து விட்டு, அந்தக் கிழமை தான் திரும்பவும் Ottawaவிற்கு திரும்பியிருந்தான். 
மச்சான் Sheshan கனக்க கேள்வி கேட்கிறான்டா.. என்ன சொல்லுறது என்று தெரியேல்லடா” மகனைப் பற்றி கதைக்கத் தொடங்க DMன் குரல் உடைந்தது. “கெளதமின்ட படத்தை பார்த்து, mummy come back என்று சொல்லுறான்டா”, என்று சொல்லி கலங்கிய நண்பனை,  முடிந்தளவு தேற்றினேன்
தனது வீடு முழுக்க கெளதமியின் நினைவுகள் நிறைந்து போய் இருப்பதாகவும், அன்று காலை தானும் நடந்தது எல்லாமே மறந்து போய் கெளதமிக்கு கோப்பி எடுத்துக் கொண்டு மேல்மாடிக்குப் போனது பற்றியும் சொன்னான். 

கெளதமியின் நினைவுகளில் இருந்து விடுபடவும், Seshanற்காகவும் Ottawaவிலிருந்து Torontoவிற்கு இடம்பெயரப் போவது பற்றியும் விவரித்துக் கொண்டிருந்தான். கெளதமியின் இறப்பு தொடர்பான paper work பூர்த்தி செய்ய, கெளதமியின் முன்னாள் முகாமையாளர் உதவி செய்வது பற்றியும், சொல்லிக் கொண்டே போனான்.
“மச்சான், எனக்கு வாய் விட்டு அழோணும் போல இருக்குடா” DM உணர்ச்சிவசப்பட்டான். “மகனுக்கு முன்னால அழது அவனை upset ஆக்க விரும்பேல்லடா” என்று சொல்லி ஒரு தந்தையின் உறுதிப்பாட்டை வெளிப்படுத்தினான்.

“என்ர அப்பா செத்த போது, இப்படித்தான் மச்சான், காரை எடுத்துக் கொண்டு தூர இடத்திற்கு போய் அழுதிட்டு வந்தனான்டா.. இப்ப அதுவும் ஏலாது.. என்னட்ட car licenseம் இல்லைடா” என்ற DMன் குரல் மீண்டுமொரு முறை  உடைந்தது.
மூன்று நாட்கள் கழித்து, இந்தப் புதன்கிழமை அதிகாகாலை வேளையிலேயே “மச்சான் DM is no more” என்ற நெஞ்சையடைக்கும்  துக்க செய்தி பல திக்குகளிலுருந்தும் அவரசரமாக வரத் தொடங்கியது
“டேய் உனக்கு அவன்ட வீடு ஞாபகம் இருக்கு தானேபோன செப்டம்பர் மாதம் DMன் வீட்டிற்கு போனதை நகு ஞாபகப்படுத்தி விட்டு DMன் இறுதி கணங்களை என் கண்முன் மீண்டும் கொண்டு வந்தான்.
டேய் DM, கறுவல்..
தனியாக அழ இடம் தேடித் தானோ நீ வெகு தூரம் ஓடி விட்டியாடா மச்சான்?.. 
ஏன்டா மச்சான்.. உனக்கு ஏன் இவ்வளவு அவசரம்?
இனி யாரோடு மச்சான் நாங்க தனகுவோம்? 
பாலகுமாரன் உடையார் நாவலில் மரணம் என்பது கனவுகளிலிருந்து விடுதலையாகி நனவுகளிற்கு திரும்புதல் என்பார். உனது நனவுகளே உனக்கு கடினமானதாக அமைந்து விட, கனவுகள் காணத் தான் அவரசர அவசரமாக ஓடிப் போய் விட்டீயா?
போட்டு வாடா கறுவல்... 

No comments:

Post a Comment