Friday, 4 May 2018

Group Photo @ Phuket



February 22, 2018
SJC92 Bash @ Phuket
இரண்டாம் நாள்

“எல்லாரும் வராமல் படம் எடுக்கேலாது” 

சிறிபிரகாஷ் முழங்கினான். மூன்று மணிக்கு Group Photo எடுக்க போறம், எல்லோரும் இந்த Bashற்கு என்று பிரத்தியேகமாக அடித்த T’Shirt அணிந்து கொண்டு வாங்கடா என்று திரும்ப திரும்ப சொல்லியும் இரண்டு பெடியளை காணவில்லை. பரி யோவானின் விழுமியங்களில் ஒன்றான punctuality, புனித Phuket மாநகரில் சந்தி சிரித்தது. 

“மச்சான், அடிக்கிறன் அடிக்கிறன்.. கோலை எடுக்கிறான்கள் இல்லைடா” சத்தி மாஸ்டர் ஒரு பக்கத்தால பதற, “எந்த ரூம் நம்பர் மச்சான்.. நான் போய் அடிச்சு கூட்டிக் கொண்டு வாறன்” என்று லண்டன் ஜெய்  களத்தில் இறங்கினான்.

மனிசி மாரிடம் திட்டு வாங்கி, பிள்ளைகளை கொஞ்சி குலாவி கண்ணீர் மல்க விடை பெற்று, தேசங்கள் கடந்து, பல மணித்தியாலங்கள் பயணம் செய்து, ஒன்று கூடல்களிற்கு வரும் நண்பர்கள் அனைவரும் ஆவலோடு எதிர்பார்க்கும் தருணம் இந்த Group photo தான். 

பெடியள் எல்லோரும் எந்தவித பரபரப்பும் அவசரமும் காட்டாமல் பொறுமையாக ஒருவரோடு ஒருவர் அலட்டிக் கொண்டு Novotel Resortன் வாசலில் காத்திருக்க, லண்டனிலிருந்து வந்திருந்த சஞ்சீவனையும் சஞ்சேயையும் தேடும் படலம் முழுவீச்சில் முடுக்கி விடப்பட்டிருந்தது. 

வேலைப் பளு காரணமாகவும் குடும்ப சூழ்நிலை காரணமாகவும் சில பெடியள் பிந்தி வந்தார்கள், வேறு சிலர் அதே காரணங்களுக்காக முந்தி வெளிக்கிட்டார்கள். வந்தவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாய் நிற்கும் நாள் நேரம் பார்த்துத் தான் Group Photo எடுப்பதற்கான முகூர்த்த நேரம் குறிக்கப்பட்டிருந்தது.

எங்களுடைய ஒன்று கூடலின் இரண்டாவது நாளான அன்று காலையில் Group Cooking, மத்தியானம் Group Photo, இரவு Seven Course Group Dinner என்று திட்டம் தீட்டப்பட்டிருந்தது. 

“மச்சான் , எழும்பிட்டீயா” என்று கேட்டு அன்று காலம்பற ஆறரை மணிக்கே சத்தி மாஸ்டரிடம் இருந்து அழைப்பு வந்தது. பக்கத்துக் கட்டிலில் படுத்திருந்த “பாகவதர்” யாதவன் விட்ட குறட்டை சத்தத்திலும் தாள கதி தவறவில்லை. 

பல்லு மினிக்கி, குளித்துவிட்டு, Breakfast சாப்பிட வந்தால், சிக்காகோ சாமியும் டாக்குத்தர் கோபியும் சத்தி மாஸ்டரோடு பாணும் முட்டைப் பொரியலும் சாப்பிட்டுக் கொண்டு இருக்கிறாங்கள்.

“டேய் மச்சான், நேத்து வாங்கின நாலு கிலோ மட்டன் காணாது என்று கிளி சொல்லுறான்” சத்தி மாஸ்டர் தொடங்கினார். “மச்சான், நான் சொல்லுறன்.. கனடால நான் ஆயிரம் பேருக்கு சமைக்கிறனான்.. நாப்பது பேருக்கு இருபது கிலோ ஆட்டிறைச்சி வேணும்” கோப்பிக் கோப்பையைத் தூக்கிக்கொண்டும்,  தொப்பையைத் தள்ளிக் கொண்டும் “கிளி” சுரேஷ் எங்கிருந்தோ பறந்து வந்தான்.

“ஐயோ, மச்சான்...பட்ஜெட் இடிக்குமடா” என்று அலற, கோபியும் சுவாமியும் தலையிட்டு பேச்சுவார்த்தைற்கு உதவி செய்ய, இன்னுமொரு நாலு கிலோ ஆட்டிறைச்சி  வாங்க இணக்கம் எட்டப்பட்டது. “சொன்னா கேளுங்கடா... உது காணாது” என்று கிளி பழையபடி மரத்தில் ஏறினான்.

“சரி..சரி.. கணவாய், சிக்கன், மரக்கறி.. வேறென்னடா வாங்கோணும்” என்று சத்தி மாஸ்டர் அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்ந்தான். தட்டை வானில், கிளியை வெட்டி விட்டு, சத்தி மாஸ்டரையும் டாக்குத்தர் கோபியோடு சிக்காகோ சுவாமியையும் ஏற்றி ஃபுகட் சந்தைக்கு அனுப்பிவிட்டு வர, கிரிஷாந்தன் தேத்தண்ணி கலக்கித் தந்தான். 

Novotel Hotelகாரன்கள் எங்களுக்கென்று பிரத்தியேகமாக சகல வசதிகளுடன் கூடிய குசினியையும், உதவிக்கு ஒரு அழகான தாய்லாந்து சமையல்காரியையும் அனுப்பியிருந்தார்கள். சமையல்காரியை அன்பாக கலைத்து அனுப்பி விட்டு, எங்கட SJC92 பெடியள் சமைக்கத் தொடங்கினார்கள். 

ஒரு பக்கம் gloves அணிந்து இறைச்சி வெட்டினாங்கள், மற்றப் பக்கம் Sunglass போட்டுக் கொண்டு வெங்காயம் வெட்டினாங்கள், அடுப்பை ஒருத்தன் ஸ்டைலாக பற்ற வைத்தான், பெரிய சட்டியை லாவகமாக ஒருத்தன் அடுப்பில் ஏற்றினான் என்று குசினியில் சமையல் களைகட்டத் தொடங்கினது.





“மச்சான், எங்கட மனிசிமார்...” என்று தொடங்கி பெடியள் கூறிய அரிய பல கருத்துக்கள் அவர்களின் நலன் கருதி இந்தப் பதிவிலிருந்து தவிர்த்து விடுகிறோம்.


“பெருஞ் சீரகம் போடாமல் சமைக்கிறாங்க மச்சி” என்று கிளி, சமையல் அறையிலிருந்து வெளிநடப்பு செய்தான். “மச்சான், கருவேப்பிலை இருக்காடா” என்று யாரோ ஒருத்தன் கத்தினான். தளபதிகள் கோபியும் சத்தி மாஸ்டரும் சமையல் படையணியை, களத்தில் களமாடிக் கொண்டே வழிநடத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். லண்டனிலிருந்து வந்திருந்த கபிலன் மாஸ்டர் சத்தமேயில்லாமல் எல்லா வேலையும் செய்து கொண்டிருந்தார். 

“மச்சான், டேய் நீ கடைக்கு போய் தயிரும் உப்பும் வாங்கியாடா.. ” என்று ஊர் மணத்தையும் சிறுபிராய ஞாபகத்தையும் மீளவும் வரவழைத்தார்கள். மளமளவென்று வெட்டினார்கள், கொத்தினார்கள், பிரட்டினார்கள், பாத்திரங்கள் கழுவினார்கள், வெளியே பலர் குழுமியிருந்து கதையும் அளந்தார்கள். கதைத்துக் கொண்டிருந்த வாதுலன் குசினிக்குள் வந்து சமைக்கிற மாதிரி நடித்து படம் எடுத்துக் கொண்டிருந்தான். 

முதலில் bitesற்கு யோகதாஸின் தலைமையில் சமைத்த றால் பொரியலை சுடச்சுட கொண்டு வந்து பரிமாறத் தொடங்க, அந்த ருசியே பலரை உச்சுக் கொட்ட வைத்தது. “இது தான்டா றால் பொரியல்” என்று விட்டு, அடுப்பிலிருந்து எடுத்துச் சாப்பிட சிறிபிரகாஷ் குசினிக்குள் புகுந்து விட்டான். 

மத்தியானச் சாப்பாட்டிற்கு கணவாய் குழம்பு, ஆட்டிறைச்சி பிரட்டல், கத்தரிக்காய் வெள்ளைக்கறி, கெக்கரிக்காய் + தக்காளி சம்பலோடு, வாழையிலையில் எங்கட பெடியள் படைத்த விருந்தை வாழ் நாளில் மறக்கேலாது. சாப்பிட்டு முடிய, அரவிந்தன் ஓடிப் போய் கடையில் எல்லோருக்கும் ஐஸ்கிரீம் வாங்கிக் கொண்டு வந்தான்.




“டேய், வயிறு முட்ட சாப்பிட்டுவிட்டு போய் பிரண்டு படுத்துடாதீங்கோடா.. மூன்டு மணிக்கு Group Photo” என்று அன்பாக வெருட்டி அனுப்பியிருந்தோம். அப்படி எச்சரித்திருந்தும், நேர மாற்றம் காரணமாக அறையில் போய் பிரண்டு படுத்திருந்த லண்டன் பெடியள் சஞ்சீவனையும் சஞ்சேயையும், அறைக் கதவை தட்டி, படுக்கையால் எழுப்பி, Group Photo எடுக்க கூட்டிக் கொண்டு வந்திருந்தார்கள்.

“ஒரு camera, ரெண்டு நல்ல phone, அவ்வளவு தான், WhatsAppல் படம் வரும் எல்லோரும் download பண்ணலாம்” என்று சத்தி மாஸ்டர் கறாராக சொல்ல, எல்லோரும் தங்களது தொலைபேசிகளை பொக்கற்றுக்குள் வைத்தார்கள். 

“மச்சான், கொஞ்ச பேர் இந்த படி வழிய இருங்கடா, மிச்ச பேர் நிக்கலாம்” சிறிசெல்வா Group Photo எடுக்க பெடியளை வழிநடத்தினான். பரி யோவானில் வாத்திமாரிற்கும் prefects மாரிற்கும் கட்டுப்பட்டு பழகியவர்கள் சொல்பேச்சு கேட்டார்கள். 

“முதல்ல இந்தப் பக்கமா எடுப்பம்.. பிறகு மலையும் கடலும் வாற மாதிரி அந்தப் பக்கம் எடுப்பம்” என்று சிறிசெல்வா கட்ட்டளைகளை மளமளவென பிறப்பித்தான். பள்ளியில் Sea Scoutsல் கலக்கியவனிற்கு கட்டளை பீடத்தில் அமர்வது அல்வா சாப்பிடுற மாதிரி இலகுவாக இருந்தது,  தானாக அமைந்தது.

வந்திருந்த எல்லோரும் இணைந்து Group Photo எடுத்து முடிய, தனிய தனியவும், இருவர் இருவராகவும் குழுக்கள் குழுக்களாகவும், பெடியள் படம் எடுக்க தொடங்கினார்கள். “Boscoவில் படித்தவன்கள் எல்லாம் இஞ்சால வாங்கடா” என்று குரல் வர ஒரு கூட்டம் அங்கால போனது. 

பின்பு பரி யோவானில் பாலர் வகுப்பில் சேர்ந்த குறூப், Hostel Boys, London Group, Australian Gang என்று  SJC92 என்று இணைந்த கூட்டத்தை, மாறி மாறி கட்சி பிரித்தார்கள்.  உரும்பிராய் “கிழங்குகள்” மட்டும் ஊர் பெயரைச் சொல்லி ஒன்றாய் இணைந்து படம்பிடித்து ஃபிலிம் காட்டினார்கள். 

காலங்கள் கடக்கும் போதும் ஆண்டுகள் மறையும் போதும் தொடர்ந்து நம்மோடு பயணிக்கும் நினைவுகளின் சாட்சியாக மிளிர்வது இந்த Group photo தான்.

No comments:

Post a Comment