Friday, 25 May 2018

நிலாவும் ஜெருசலேமும்




ஜெருசலேம் நகரும் “சொப்பன சுந்தரி” மாதிரி என்று சொன்னால் மதவாதிகளும் பழமைவாதிகளும் அடிக்க வருவார்கள். ஆனால் உண்மையில் ஜெருசலேமும் ஒரு வகையில் சொப்பன சுந்தரி  தான், நீண்ட நெடிய வரலாற்றில் ஜெருசலேம் நகரை பலர் “வைத்து இருந்திருக்கிறார்கள்”. 

ஜெருசலேம் நகரம், 52 முறைகள் தாக்கப்பட்டு, 23 தடவைகள் முற்றுகையிடப்பட்டு, 44 தரம் மாறி மாறி வெவ்வேறு தரப்பினரால் கைப்பற்றப்பட்டு, கைவிடப்பட்டு, மீளக் கைப்பற்றப்பட்ட, ஒரு குறுகிய நிலப்பரப்பு. அப்படி என்ன தான் இருக்கிறது இந்த ஜெருசலேமில் என்று அறிய வேண்டுமானால் வரலாற்றில் பயணிக்க வேண்டும். 


எகிப்தில் அடிமைகளாக இருந்த யூதர்களை மீட்டுக் கொண்டு வந்த மோசேக்கு, ஆண்டவர்  வாக்குத்தத்தம் பண்ணிய “பாலும் தேனும் ஓடும்” , யூதர்களின் மூதாதையர்களின் தேசத்தின் (Promised Land) அதிமுக்கிய நகரம்  ஜெருசலேம். 


கடவுளால்  வாக்குத்தத்தம் பண்ணப்பட்ட நிலத்தையும் ஜெருசலேமையும் 
காணாமலே மோசே பாலைவனத்தில் மோட்சம் போய்விட, மூதாதையரின் நிலத்தை மீட்கும் போராட்டத்தின் தலைமைப் பொறுப்பை யோசுவா ஏற்கிறார். 

ஏழு பழங்குடிகளையும் வென்று, தாயக நிலப்பரப்பை மீட்கும் யோசுவாவால் ஜெருசலேமை மட்டும் எபூசியர்களிடமிருந்து முழுமையாக விடுவிக்க முடியாமல் போக, அவருக்கு பின் வந்த யூதர்களின் புகழ்பூத்த மன்னரான தாவீது ராஜாவால் (King David), ஜெருசலேம் முழுமையாக கைப்பற்றப்பட்டு, யூதேயாவின் தலைநகரமாக ஜெருசலேம் பிரகடனப்படுத்தப்படுகிறது.

தங்கள் தேசத்தை மீட்டுத் தந்த கடவுளுக்கு நன்றி செலுத்த, தாவீதின் மகனான சாலமன் மன்னன் (King Solomon), ஜெருசலேமின் கோயில் மலை (Temple Mount) எனும் இடத்தில், கிமு 957ல், கட்டிய பலிபீடமே, முதலாவது ஜெருசலேம் ஆலயம். இதே இடத்தில் தான் ஆபிரகாம் தனது மகனான ஈசாக்கை கடவுளுக்கு பலிகொடுக்க பலிபீடம் கட்டினான் என்பது யூதர்களின் நம்பிக்கை.


முதலாவது ஜெருசலேம் ஆலயம் கட்டப்பட்டு பத்து ஆண்டுகளிலேயே, ஜெருசலேம் மீது படையெடுத்த பபிலோனிய கோடுங்கோலனான நெபுக்கட்னெசரால் ஆலயம் சூறையாடப்பட்டு அழிக்கப்படுகிறது. 

கிமு 538 ஆண்டளவில், ஜெருசலேமை கைப்பற்றியிருந்த பாரசீக மன்னன் சைரஸின் ஆசியுடன், இரண்டாவது ஜெருசலேம் கோயில் மீண்டும் கட்டப்பட்ட தொடங்கி, 23 ஆண்டுகளில் அந்தப் பணி நிறைவடைகிறது. 


அடுத்த 200 ஆண்டுகளில் மாமன்னன் அலெக்சாண்டரின் படையெடுப்பின் போது மீண்டும் கோயில் அழிக்கப்படலாம் என்றெழுந்த அச்சுறுத்தலை, யூதர்கள் சாணக்கியமாக மென்வலு கொண்டு முறியடித்து, ஜெருசலேம் ஆலயத்தை அழிவிலிருந்து காப்பாற்றுகிறார்கள்.  

கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு சுமார் ஐம்பதாண்டுகளிற்கு முன்னர், ரோம சாம்ராஜ்ஜியத்தின் கவர்னரான ஏரோது மன்னன், இரண்டாவது ஜெருசலேம் தேவாலயத்தை விரிவாக்கி அழகுபடுத்துகிறான். 




யேசு நாதரின் 33 ஆண்டு வாழ்க்கை வரலாற்றில், ஜெருசலேம் கோயில் அடிக்கடி வந்து போகும். 12 வயதில் ஜெருசலேம் ஆலயத்தில் அவர் தொலைந்து போனது தொட்டு, அவர் இறக்கும் போது ஜெருசலேம் ஆலயத்தின் திரைச்சீலை கிழிந்தது வரை பல சம்பவங்கள் வேதாகமத்தில் உள்ளடங்கும். 

அன்பையும் பொறுமையும் சகிப்புத்தன்மையும் போதித்த யேசுநாதர், சிலுவையில் அறையுண்டு இறப்பதற்கு சில நாட்களுக்கு முன்னர், கோபம் கொண்டு சவுக்கை எடுத்து விளாசி “இது என்னுடைய தந்தையின் வீடு, இதை கள்வர் குகையாக்காதீர்கள்” என்று யேசு சத்தமிட்ட சம்பவம் அரங்கேறிய இடமும் ஜெருசலேம் தேவாலயம் தான். 

கிபி 70ம் ஆண்டளவில் யூதர்களின் இரண்டாவது ஜெருசலேம் தேவாலயம் ரோமர்களால் அழிக்கப்பட, கிபி 7ம் நூற்றாண்டில் ஜெருசலேத்தை கைப்பற்றிய இஸ்லாமியர்களால் Dome of Rock என அழைக்கப்படும் குவிமாட வடிவிலமைந்த மசூதி, ஜெருசலேம் தேவாலயம் அமைந்திருந்த  அதே Temple Mount பகுதியில் நிர்மாணிக்கப்படுகிறது. ஜெருசலேமில் இருந்தே அல்லா, விண்ணுலகிற்கு பயணமானார் என்பது இஸ்லாமியர்களின் மத நம்பிக்கை. மக்கா, மெதீனாவிற்கு அடுத்தபடியாக இஸ்லாமியர்களின் புனித தலமாக ஜெருசலேம் கருதப்படுகிறது. 

தாய் நாட்டை இழந்த யூதர்கள் உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில் பிரிந்து வாழ்கிறார்கள். உலகின் எந்தப் பகுதியில் வாழ்ந்தாலும் மீண்டும் ஒரு நாள் தாயகம் திரும்புவோம் என்ற ஓர்மத்தை அடுத்தடுத்த தலைமுறைகளிற்கு ஊட்டி விடுகிறார்கள். கிட்டத்தட்ட 2,000 ஆண்டுகள் சிதறுண்டிருந்த யூத இனத்திற்கு விடிவு கிடைக்கும் நிகழ்வுகள் 19ம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் அரங்கேறத் தொடங்குகின்றன.


முதலாவது உலக மகாயுத்தத்தின் முடிவில், 1917ம் ஆண்டு யூதர்களிற்கு என்று ஓரு தனிநாடு, ஒட்டமான் சாம்ராஜ்ஜியத்தின் அங்கமான அன்றைய பாலஸ்தீன நிலப்பரப்பில், அமைக்கப்படுவதை அங்கீகரித்து, பிரித்தானிய அரசு Balfour declaration எனும் பிரகடனத்தில் கைச்சாத்திடுகிறது. 
  
இரண்டாம் உலக மகாயுத்தம் முடிவடைந்து, 1948ல் பிரித்தானிய வல்லரசு தான் ஆக்கிரமித்த பகுதிகளிலிருந்து வெளியேறிக் கொண்டிருக்க, பதினைந்து அரபு நாடுகளை தனியனாக எதிர்த்து நின்று தனது தாயகத்தை மீட்டு இஸ்ரேல் எனும் யூதர்களின் தேசம் உருவாகிறது. 1948ம் ஆண்டு போரில், ஜெருசலேத்தின் ஒரு பகுதியை மட்டுமே யூதர்களால் கைப்பற்ற முடிந்தது. 

இஸ்ரேல் பிறந்த வரலாற்று நிகழ்வுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதப்பட்ட Dominique Lapierre & Larry Collins எழுதிய O’Jersualem எனும் புத்தகம், இதுவரை வாசித்த புத்தகங்களில் மிகச் சிறந்த வரலாற்று நாவல்களில் ஒன்று. 

அழிந்து போன இரண்டாவது ஜெருசலேம் தேவாலயத்தின் சிதைவுகள் இருந்த Western wall இருந்த பகுதியை, 1967ல் நிகழ்ந்த ஆறு நாள் அதிரடி யுத்தத்தில் இஸ்ரேல் கைப்பற்றி, ஜெருசலேம் நகரை முழுவதுமாக ஆக்கிரமித்துக் கொண்டது. சர்வதேச சமூகமோ ஐநா சபையில் கண்டன தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றுவதோடு தனது கடப்பாட்டை கட்டுப்படுத்திக் கொண்டது.

நிலவுக்கு ஒரு குணமுண்டு, அந்தக் குணம் அது தோன்றும் மண்ணைப் பொறுத்து மாறுபடும். ஜெருசலேம் நிலவு ஒரு குழப்படி நிலவு, அதுவும் Blood Moon எனப்படும் செந்நிலா யூதர்களின் நான்கு பிரதான பண்டிகைகளையொட்டி வானில் உலாவரும் போது, யூதேயாவில் வில்லங்கம் தலைவிரித்தாடும். 


கிறிஸ்துவுக்கு பின்னரான வரலாற்றில் இதுவரை எட்டு  தடவைகள் இந்த Tetrad of Blood Moons (நான்கென்தொகுதியின் செந்நிலாக்கள்) எனும் நிகழ்வு நடந்தேறியிருக்கிறது.  இந்த எட்டு தடவைகளில்  கடைசி நான்கு தடவைகள் இந்த செந்நிலாக்கள் நான்கும் ஜெருசலேமிற்கு மேலால் தோன்ற, நான்கு முக்கிய வரலாற்று நிகழ்வுகள் நடந்தேறியுள்ளன.

1493-94 காலப்பகுதியில் ஸ்பெயின் தேசத்திலிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட யூதர்களே, பாதுகாப்பான நிலம் தேடி கொலம்பஸின் கப்பலில் ஏறி அமெரிக்காவை அடைந்தார்களாம். 1949-1950ல் செந்நிலாக்கள் தோன்ற இருந்த காலத்தில் தான் 1948ல் இஸ்ரேல் எனும் யூத தேசம் உருவானது.

1967-68ல் தோன்றிய செந்நிலாக்கள், முழு ஜெருசலேமையும், 6 நாள் யுத்தத்தின் பெறுபேறாக, யூதர்களிற்கு தாரைவார்த்து விட்டு சென்றது. 2015-16ல் வந்த செந்நிலாக்கள், அமெரிக்காவில் Trumpஐ பதவியில் ஏற்றி, உலக வல்லரசை இஸ்ரேலின் தலைநகராக ஜெருசலேமை அங்கீகரிக்க வைத்துள்ளதாம். 

அடுத்த முறை இந்த நாலு செந்திலாக்களும் யூதர்களின் பண்டிகைக் காலத்தில் தோன்றும் காலம் 2033. இந்தக் இடைப்பட்ட காலப்பகுதியில் தான் அழிக்கப்பட்ட ஜெருசலேம் ஆலயத்தை, முன்றாவது ஜெருசலேம் கோயிலை, மீளக்கட்டியமைக்க இஸ்ரேல் தயாராகிக் கொண்டிருக்கிறது. கட்டிட அமைப்பிலிருந்து பலிபீடத்திற்கு தேவையான 20 கலசங்கள் வரை எல்லாம் தயாராகி விட்டதாம். 

யூதர்கள் பழைய இடத்தில் ஜெருசலேம் கோயில் கட்டினால், அதே இடத்தில் இருக்கும் இஸ்லாமியர்களின் புனித மசூதிகளிற்கு என்ன நடக்க போகிறது, அதனால் விளையப் போகும் விளைவுகள் என்ன என்பதைத் தான் அரபுலகமும் சர்வதேசமும் அவதானித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. 




மூன்றாவது ஜெருசலேம் ஆலயம் கட்டியெழுப்பப்பட்ட்ட பின்னர் யேசுவின் இரண்டாவது வருகை இடம்பெறும் என்ற வேதாகம எதிர்வுகூறலை பல கிறிஸ்தவர்கள் நம்புகிறார்கள். கிறிஸ்துவை மீட்பராக (Messiah) ஏற்காத யூதர்களோ, ஜெருசலேம் ஆலயத்தின் மூன்றாவது மீள்நிர்மாணத்துடன் தங்களது முதலாவது மீட்பரின் வருகைக்காக காத்திருக்கிறார்கள். 

யூதர்களின் நம்பிக்கைகளில் 50 ஆண்டுகளின்  (Jubilee years) நிறைவும் 70 ஆண்டுகளின் முடிவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. ஒவ்வொரு 50வது ஆண்டும் அடிமைகள் விடுவிக்கப்பட்டு, கடன்கள் தள்ளுபடி செய்யப்பட, கடவுளின் அனுக்கிரகம் தங்கள் மேல் இறங்கும் என்று யூதர்கள் நம்புகிறார்கள்.

1917ல் Balfour declaration நடந்து 50 ஆண்டுகளில், 1967ல் ஜெருசலேம் முழுமையாக கைப்பற்றப்பட்டது, அது நடந்து 50 ஆண்டுகள் கடந்து 2017ல் அமெரிக்கா ஜெருசலேமை இஸ்ரேலின் தலைநகரமாக அங்கீகரித்தது. 

May 14,1948ல் சுதந்திரம் கிடைத்து சரியாக 70 ஆண்டுகள் கழித்து அதே நாளில் ஜெருசலேம் நகரில் அமெரிக்க தூதுவராயலயம் திறக்கப்பட்டது. அதே நாள் ஆர்ப்பாட்டத்தில் ஈடுபட்ட 58 பலஸ்தீனியர்களை இஸ்ரேல் அநியாயமாக சுட்டுக் கொன்றது. 

ஜெருசலேமைப் பற்றி மேலும் மேலும்  அறியும் போதும் வாசிக்கும் போதும், என்றாவது ஒரு நாள் ஜெருசலேம் நகரை நேரில் பார்க்க வேண்டும், வரலாற்றில் இடம்பிடித்த இடங்களை தரிசிக்க வேண்டும் என்ற அவா எழுந்து கொண்டேயிருக்கும். செந்நிலாக்கள் தோன்றாத காலங்களில் அங்கு போவது தான் சிறந்தது போலிருக்கிறது, அப்போது தான் ஜெருசலேம் நகரை அதன் பெயருக்கு தக்கதாய் அமைதியே உருவமாக, அழகான நிலவொளியில் கண்டு ரசிக்கலாம்.


பி.கு

இந்தப் பதிவை மீளாய்வு செய்த SJC92 நண்பன் ஒருவன் கேட்டான்.

“மச்சான்,  அப்ப 2033ல் பிரச்சினை வருமென்றிரியா?”

“அப்படி போலத் தான் இருக்கு”

“ஐயோ..”

“ஏன்டா? “

“அப்ப 2033ல் எங்கட SJC92ன் 60th Birthday Bashக்கு அரோகரா தான் போலிருக்கு”

Friday, 11 May 2018

நிலவோடு பயணம்..




எதோவொரு படத்தில், இரவு நேரம் செந்தில் நிலத்தில் படுத்திருந்து வானத்து நிலாவை சீரியஸாக பார்த்துக் கொண்டு படுத்திருப்பார். செந்திலைப் பார்த்து ஊர்ச் சனமும் வானத்தை அண்ணாந்துப் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, கவுண்டமணி அந்த வழியாக வருவார்.

“டேய், கருவாயா, என்னத்தையடா அப்படி பார்க்கிறாய்” என்று கவுண்டமணி கேட்க, செந்தில் தனக்கேயுரிய நிதானத்துடன் “ஒண்ணுமில்லை அண்ணே, இதே நிலாவை எங்கட ஊரிலும் பார்த்திருக்கிறேன், அதான் எப்படின்னு யோசிச்சுக்கிட்டு இருக்கிறன்” என்று பதிலளிப்பார்.

கவுண்டமணி செந்திலின் அந்த நகைச்சுவைக் காட்சி இன்று பார்த்தாலும் சிரிப்பு வரும். ஆனால் அந்தக் காட்சியில் செந்தில் பகிடியாக சொன்ன கருத்தில் நிலா பற்றிய ஒரு ஆழமான விஷயம் இருக்கிறது. 

நிலவிற்கு ஒரு குணமுண்டு, அந்தக் குணம் அது தோன்றும் மண்ணைப் பொறுத்து மாறுபடும். நிலவின் குணம் அதை பார்ப்பவரின் மனநிலையை பொறுத்தும் வேறுபடும். இரவிற்கு ஆயிரம் கண்கள் என்று கண்ணதாசன் எழுதினார், அந்த இரவினில் தோன்றும் நிலவிற்குள்ளும் வெவ்வேறு  குணங்கள் புதைந்திருக்கும்.


யாழ்ப்பாணத்து நிலவில் எப்போதும் ஒரு சோகம் குடிகொண்டிருக்கும். அமைதியாக காட்சி தரும் நிலவில், நாளை என்ன நடக்குமோ, எங்கே ஷெல்லடி விழுமோ, எங்கே பொம்மர் அடிக்குமோ, யாரை ஆமி சுடுமோ, எந்தப் புலி எங்கு ஆகுதியாகுமோ என்ற ஏக்கம் நிறைந்த சோகம் யாழ்ப்பாண நிலவில் அன்று குடிகொண்ருந்தது.

1990ல் ஒரு நாள், இரண்டாவது ஈழ யுத்தம் தொடங்கி கோட்டை சண்டை உக்கிரமாக நடந்து கொண்டிருந்த காலம். சண்டை தொடங்க, மின்சாரமும் தடைபட்டு விட்டது. காலம்பற வெயிலில் காய வைத்து எடுத்த eveready batteryயில் இயங்கும் National Panasonic வானொலி பெட்டியில், நிலவொளியில் 7:45ற்கு வெரித்தாஸ் வானொலி செய்தி கேட்டுக் கொண்டு, அம்மா சுட்ட மஞ்சள் போட்ட யாழ்ப்பாண தோசையை, உரலில் இடித்த செத்த மிளகாய் சம்பலோடு வெளி விறாந்தையில் இருந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தோம், வானத்திலிருந்த நிலவிற்கும் வாயூறியது.

மண்டைதீவு பக்கமிருந்து ஊய் என்ற சத்தத்தோடு வந்த ஷெல், எங்கள் தலைக்கு மேலால் பறந்து போய் இரண்டு வளவு தாண்டி வெறும் வளவுக்குள் விழுந்தது. கொஞ்சம் தள்ளி இங்கால விழுந்திருந்தால் யாழ்ப்பாண தோசையோடு நாங்களும் சிதறியிருப்போம். அடுத்த பத்து பதினைந்து நிமிஷத்தில், ஷெல்லடியில் இருந்து தப்ப நாங்கள் இருபாலை நோக்கி சைக்கிள்களில் இடம்பெயர்ந்து கொண்டிருந்தோம். சங்கிலியன் தோப்பு தாண்டி, மந்திரி மனையடியில் ஹெலி வருகிறது போலிருக்கு என்று வானத்தை பார்க்க, நிலவும் எங்களோடு பயத்தோடு பயணித்துக் கொண்டிருந்தது தெரிந்தது.

2009 மே மாதம் 9ம் திகதி பெளத்தர்களின் வெசாக் கொண்டாடிய முழு நிலவும், முள்ளிவாய்க்காலில் அரங்கேறும் இனப்படுகொலைக்கு சாட்சியாகப் போகும் நிலவும் வேறு வேறாகத் தானிருக்க வேண்டும். முள்ளிவாய்க்கால் மண்ணில் நிகழ்ந்த மனித அகோரத்தில் சிதறிய தமிழ் மக்களின் ரத்தம், தேய்ந்து கொண்டிருந்த நிலத்தின் கன்னத்தில்  கட்டாயம் ஒட்டிக் கொண்டிருக்கும்.  நிலவின் சாட்சியமும் ஒரு நாள் சர்வதேச நீதிமன்றில் ஏறும், ஏற வேண்டும். 

இன்றும் யாழ்ப்பாண நிலவில் சோகம் தான் புதைந்து போயுள்ளது. தன் கண்முண்ணே வன்னியில் நடந்தேறிய இனப்படுகொலைக்கு இன்னும் நீதி கிடைக்கவில்லையே என்ற கோபம் நிறைந்த சோகமும், மெல்ல மெல்ல தமிழினம் தனது தனித்துவத்தையும் பலத்தையும் இழந்து கொண்டிருக்கும் அவலத்தை நினைத்தும் நிலவு படும் வேதனையின் சோகம் இன்றைய யாழ்ப்பாண நிலவின் முகத்தில் தெரியும். 





 கொழும்பில் படிக்கும் காலங்களில், மினி பஸ்ஸின் யன்னலிற்கு வெளியே ஒரு பாதுகாவலனைப் போல நிலவும் கூடவே வரும். குண்டு வெடிப்புக்களும் கைதுகளும் அறம்புறமாக கொழும்பில் அரங்கேறிக் கொண்டிருக்க, கூடவே பயணிக்கும் நிலவின் நிழலில் ஏதோவொரு அரவணைப்பும் ஆறுதலும் கிடைக்கும்.

காதலிக்கும் காலங்களில் நிலவு இன்னும் கொஞ்சம் அழகாக தெரியும். லூசுத்தனமாக நிலவோடு பேச பழகியது காதலிக்கும் பொழுதுகளில் தான். அப்படி பேசப் பழகிய  பழக்கத்தில் இன்றும் நிலவோடு உறவாடல் தொடர்கிறது.  

டுபாய்க்கு போகும் போது நிலவை பார்க்க, அந்த நிலவில் ஒரு தனிமையும் இறுக்கமும் புலப்பட்டது. பாலைவனத்திற்கு மேலால், வெம்மை கலந்த காற்றோடு உறவாடும் நிலவு, டுபாய் நகரத்தின் வானுயர்ந்த அழகிய கட்டிடங்களிற்கு மேலால் மெல்ல மெல்ல அசைந்து போகும். கட்டிடங்களை பார்க்கும் நிலவு, அந்த கட்டிடங்களை கட்ட, கடும் வெயிலில் கஷ்டப்பட்டு உழைத்த, உழைக்கும், தொழிலாளர்களை நினைத்து கொள்ளும் ஏக்கம் தான் டுபாய் நிலவில் பதிந்திருக்கும். 


மெல்பேர்ண் நிலவில் குதூகலமும் குளிர்மையும் நிறைந்திருக்கும். உலகின் மிகச்சிறந்த நகரம் என்ற இறுமாப்பும் கர்வமும் மெல்பேர்ண் நிலவின் முகத்தில் அப்பட்டமாக தெரியும். அந்த அகம்பாவத்தில், கேட்டுக் கேள்வி இல்லாமல் காரின் பக்கத்து இருக்கையில் வந்து அமர்ந்து கொள்ளும், தனித்த நீண்ட பயணங்களை இனிமையாக்கும். 

Blue Moon, Red Moon, Super Moon, சந்திர கிரகணம் என்று விதம் விதமாக நிலவு தோன்றும் போதும், சூரியனோடு இணைந்து அவதாரங்கள் எடுக்கும் போதும் வானியலாளர்கள் அதை பெரிதுபடுத்த, ஊடகங்கள் அதை பூதாகரமாக்க, முழு உலகமும் இணைந்து, இரவிரவாக விழித்திருந்து நிலவை பார்க்கும். 

நிலவோடு பயணிப்பது ஒரு இனிமையான சுகம். வளர்ந்து தேய்ந்து, பெளர்ணமியில் முழுமையடைந்து, அமாவாசையில் காணாமல் போய், வடிவங்கள் மாறி, நிறங்களும் மாறி, முகிலில் மறைந்து, வானில் எழுந்து, ஒளித்து பிடித்து விளையாடும் நிலவோடு பயணிக்கும் பயணத்தை அனுபவித்து ரசித்தவர்களிற்குத் தான் அதன் அருமை விளங்கும்.

Friday, 4 May 2018

Group Photo @ Phuket



February 22, 2018
SJC92 Bash @ Phuket
இரண்டாம் நாள்

“எல்லாரும் வராமல் படம் எடுக்கேலாது” 

சிறிபிரகாஷ் முழங்கினான். மூன்று மணிக்கு Group Photo எடுக்க போறம், எல்லோரும் இந்த Bashற்கு என்று பிரத்தியேகமாக அடித்த T’Shirt அணிந்து கொண்டு வாங்கடா என்று திரும்ப திரும்ப சொல்லியும் இரண்டு பெடியளை காணவில்லை. பரி யோவானின் விழுமியங்களில் ஒன்றான punctuality, புனித Phuket மாநகரில் சந்தி சிரித்தது. 

“மச்சான், அடிக்கிறன் அடிக்கிறன்.. கோலை எடுக்கிறான்கள் இல்லைடா” சத்தி மாஸ்டர் ஒரு பக்கத்தால பதற, “எந்த ரூம் நம்பர் மச்சான்.. நான் போய் அடிச்சு கூட்டிக் கொண்டு வாறன்” என்று லண்டன் ஜெய்  களத்தில் இறங்கினான்.

மனிசி மாரிடம் திட்டு வாங்கி, பிள்ளைகளை கொஞ்சி குலாவி கண்ணீர் மல்க விடை பெற்று, தேசங்கள் கடந்து, பல மணித்தியாலங்கள் பயணம் செய்து, ஒன்று கூடல்களிற்கு வரும் நண்பர்கள் அனைவரும் ஆவலோடு எதிர்பார்க்கும் தருணம் இந்த Group photo தான். 

பெடியள் எல்லோரும் எந்தவித பரபரப்பும் அவசரமும் காட்டாமல் பொறுமையாக ஒருவரோடு ஒருவர் அலட்டிக் கொண்டு Novotel Resortன் வாசலில் காத்திருக்க, லண்டனிலிருந்து வந்திருந்த சஞ்சீவனையும் சஞ்சேயையும் தேடும் படலம் முழுவீச்சில் முடுக்கி விடப்பட்டிருந்தது. 

வேலைப் பளு காரணமாகவும் குடும்ப சூழ்நிலை காரணமாகவும் சில பெடியள் பிந்தி வந்தார்கள், வேறு சிலர் அதே காரணங்களுக்காக முந்தி வெளிக்கிட்டார்கள். வந்தவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாய் நிற்கும் நாள் நேரம் பார்த்துத் தான் Group Photo எடுப்பதற்கான முகூர்த்த நேரம் குறிக்கப்பட்டிருந்தது.

எங்களுடைய ஒன்று கூடலின் இரண்டாவது நாளான அன்று காலையில் Group Cooking, மத்தியானம் Group Photo, இரவு Seven Course Group Dinner என்று திட்டம் தீட்டப்பட்டிருந்தது. 

“மச்சான் , எழும்பிட்டீயா” என்று கேட்டு அன்று காலம்பற ஆறரை மணிக்கே சத்தி மாஸ்டரிடம் இருந்து அழைப்பு வந்தது. பக்கத்துக் கட்டிலில் படுத்திருந்த “பாகவதர்” யாதவன் விட்ட குறட்டை சத்தத்திலும் தாள கதி தவறவில்லை. 

பல்லு மினிக்கி, குளித்துவிட்டு, Breakfast சாப்பிட வந்தால், சிக்காகோ சாமியும் டாக்குத்தர் கோபியும் சத்தி மாஸ்டரோடு பாணும் முட்டைப் பொரியலும் சாப்பிட்டுக் கொண்டு இருக்கிறாங்கள்.

“டேய் மச்சான், நேத்து வாங்கின நாலு கிலோ மட்டன் காணாது என்று கிளி சொல்லுறான்” சத்தி மாஸ்டர் தொடங்கினார். “மச்சான், நான் சொல்லுறன்.. கனடால நான் ஆயிரம் பேருக்கு சமைக்கிறனான்.. நாப்பது பேருக்கு இருபது கிலோ ஆட்டிறைச்சி வேணும்” கோப்பிக் கோப்பையைத் தூக்கிக்கொண்டும்,  தொப்பையைத் தள்ளிக் கொண்டும் “கிளி” சுரேஷ் எங்கிருந்தோ பறந்து வந்தான்.

“ஐயோ, மச்சான்...பட்ஜெட் இடிக்குமடா” என்று அலற, கோபியும் சுவாமியும் தலையிட்டு பேச்சுவார்த்தைற்கு உதவி செய்ய, இன்னுமொரு நாலு கிலோ ஆட்டிறைச்சி  வாங்க இணக்கம் எட்டப்பட்டது. “சொன்னா கேளுங்கடா... உது காணாது” என்று கிளி பழையபடி மரத்தில் ஏறினான்.

“சரி..சரி.. கணவாய், சிக்கன், மரக்கறி.. வேறென்னடா வாங்கோணும்” என்று சத்தி மாஸ்டர் அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்ந்தான். தட்டை வானில், கிளியை வெட்டி விட்டு, சத்தி மாஸ்டரையும் டாக்குத்தர் கோபியோடு சிக்காகோ சுவாமியையும் ஏற்றி ஃபுகட் சந்தைக்கு அனுப்பிவிட்டு வர, கிரிஷாந்தன் தேத்தண்ணி கலக்கித் தந்தான். 

Novotel Hotelகாரன்கள் எங்களுக்கென்று பிரத்தியேகமாக சகல வசதிகளுடன் கூடிய குசினியையும், உதவிக்கு ஒரு அழகான தாய்லாந்து சமையல்காரியையும் அனுப்பியிருந்தார்கள். சமையல்காரியை அன்பாக கலைத்து அனுப்பி விட்டு, எங்கட SJC92 பெடியள் சமைக்கத் தொடங்கினார்கள். 

ஒரு பக்கம் gloves அணிந்து இறைச்சி வெட்டினாங்கள், மற்றப் பக்கம் Sunglass போட்டுக் கொண்டு வெங்காயம் வெட்டினாங்கள், அடுப்பை ஒருத்தன் ஸ்டைலாக பற்ற வைத்தான், பெரிய சட்டியை லாவகமாக ஒருத்தன் அடுப்பில் ஏற்றினான் என்று குசினியில் சமையல் களைகட்டத் தொடங்கினது.





“மச்சான், எங்கட மனிசிமார்...” என்று தொடங்கி பெடியள் கூறிய அரிய பல கருத்துக்கள் அவர்களின் நலன் கருதி இந்தப் பதிவிலிருந்து தவிர்த்து விடுகிறோம்.


“பெருஞ் சீரகம் போடாமல் சமைக்கிறாங்க மச்சி” என்று கிளி, சமையல் அறையிலிருந்து வெளிநடப்பு செய்தான். “மச்சான், கருவேப்பிலை இருக்காடா” என்று யாரோ ஒருத்தன் கத்தினான். தளபதிகள் கோபியும் சத்தி மாஸ்டரும் சமையல் படையணியை, களத்தில் களமாடிக் கொண்டே வழிநடத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். லண்டனிலிருந்து வந்திருந்த கபிலன் மாஸ்டர் சத்தமேயில்லாமல் எல்லா வேலையும் செய்து கொண்டிருந்தார். 

“மச்சான், டேய் நீ கடைக்கு போய் தயிரும் உப்பும் வாங்கியாடா.. ” என்று ஊர் மணத்தையும் சிறுபிராய ஞாபகத்தையும் மீளவும் வரவழைத்தார்கள். மளமளவென்று வெட்டினார்கள், கொத்தினார்கள், பிரட்டினார்கள், பாத்திரங்கள் கழுவினார்கள், வெளியே பலர் குழுமியிருந்து கதையும் அளந்தார்கள். கதைத்துக் கொண்டிருந்த வாதுலன் குசினிக்குள் வந்து சமைக்கிற மாதிரி நடித்து படம் எடுத்துக் கொண்டிருந்தான். 

முதலில் bitesற்கு யோகதாஸின் தலைமையில் சமைத்த றால் பொரியலை சுடச்சுட கொண்டு வந்து பரிமாறத் தொடங்க, அந்த ருசியே பலரை உச்சுக் கொட்ட வைத்தது. “இது தான்டா றால் பொரியல்” என்று விட்டு, அடுப்பிலிருந்து எடுத்துச் சாப்பிட சிறிபிரகாஷ் குசினிக்குள் புகுந்து விட்டான். 

மத்தியானச் சாப்பாட்டிற்கு கணவாய் குழம்பு, ஆட்டிறைச்சி பிரட்டல், கத்தரிக்காய் வெள்ளைக்கறி, கெக்கரிக்காய் + தக்காளி சம்பலோடு, வாழையிலையில் எங்கட பெடியள் படைத்த விருந்தை வாழ் நாளில் மறக்கேலாது. சாப்பிட்டு முடிய, அரவிந்தன் ஓடிப் போய் கடையில் எல்லோருக்கும் ஐஸ்கிரீம் வாங்கிக் கொண்டு வந்தான்.




“டேய், வயிறு முட்ட சாப்பிட்டுவிட்டு போய் பிரண்டு படுத்துடாதீங்கோடா.. மூன்டு மணிக்கு Group Photo” என்று அன்பாக வெருட்டி அனுப்பியிருந்தோம். அப்படி எச்சரித்திருந்தும், நேர மாற்றம் காரணமாக அறையில் போய் பிரண்டு படுத்திருந்த லண்டன் பெடியள் சஞ்சீவனையும் சஞ்சேயையும், அறைக் கதவை தட்டி, படுக்கையால் எழுப்பி, Group Photo எடுக்க கூட்டிக் கொண்டு வந்திருந்தார்கள்.

“ஒரு camera, ரெண்டு நல்ல phone, அவ்வளவு தான், WhatsAppல் படம் வரும் எல்லோரும் download பண்ணலாம்” என்று சத்தி மாஸ்டர் கறாராக சொல்ல, எல்லோரும் தங்களது தொலைபேசிகளை பொக்கற்றுக்குள் வைத்தார்கள். 

“மச்சான், கொஞ்ச பேர் இந்த படி வழிய இருங்கடா, மிச்ச பேர் நிக்கலாம்” சிறிசெல்வா Group Photo எடுக்க பெடியளை வழிநடத்தினான். பரி யோவானில் வாத்திமாரிற்கும் prefects மாரிற்கும் கட்டுப்பட்டு பழகியவர்கள் சொல்பேச்சு கேட்டார்கள். 

“முதல்ல இந்தப் பக்கமா எடுப்பம்.. பிறகு மலையும் கடலும் வாற மாதிரி அந்தப் பக்கம் எடுப்பம்” என்று சிறிசெல்வா கட்ட்டளைகளை மளமளவென பிறப்பித்தான். பள்ளியில் Sea Scoutsல் கலக்கியவனிற்கு கட்டளை பீடத்தில் அமர்வது அல்வா சாப்பிடுற மாதிரி இலகுவாக இருந்தது,  தானாக அமைந்தது.

வந்திருந்த எல்லோரும் இணைந்து Group Photo எடுத்து முடிய, தனிய தனியவும், இருவர் இருவராகவும் குழுக்கள் குழுக்களாகவும், பெடியள் படம் எடுக்க தொடங்கினார்கள். “Boscoவில் படித்தவன்கள் எல்லாம் இஞ்சால வாங்கடா” என்று குரல் வர ஒரு கூட்டம் அங்கால போனது. 

பின்பு பரி யோவானில் பாலர் வகுப்பில் சேர்ந்த குறூப், Hostel Boys, London Group, Australian Gang என்று  SJC92 என்று இணைந்த கூட்டத்தை, மாறி மாறி கட்சி பிரித்தார்கள்.  உரும்பிராய் “கிழங்குகள்” மட்டும் ஊர் பெயரைச் சொல்லி ஒன்றாய் இணைந்து படம்பிடித்து ஃபிலிம் காட்டினார்கள். 

காலங்கள் கடக்கும் போதும் ஆண்டுகள் மறையும் போதும் தொடர்ந்து நம்மோடு பயணிக்கும் நினைவுகளின் சாட்சியாக மிளிர்வது இந்த Group photo தான்.