Friday, 13 April 2018

Angkor Wat.. கம்போடியாவில் 2




“மச்சான், do you know this is the biggest religious site in the world” கனடாவிலிருந்து வந்திருந்த சிவகணேஷன் எங்களது வாகனம் Angkor Wat கோயிலை அண்டித்த போது பக்கத்து சீட்டிலிருந்தவனிற்கு சொன்னது எல்லோருக்கும் கேட்டது. 

முதலாவது கோயில் பார்த்து விட்டு, அடுத்ததாக போக இருந்த கோயிலை தவிர்த்து, நேரடியாக Angkor Wat கோயிலிற்குப் போக, ஆங்கிலம் தெரியாத ட்ரைவரும் Khemer மொழி தெரியாத சிறிபிரகாஷும் நடத்திய பேச்சுவார்த்தை சுவாரசியமானது என்று சொல்வது ஒரு வித understatement.

“We are here” ஹொட்டல்காரன் கீறித்தந்த வரைபடத்தில் நாங்கள் பார்த்து விட்டு வந்த முதலாவது கோயிலை சிறிபிரகாஷ் சுண்டுவிரலால் சுட்டிக் காட்டினான். “This one...No no” இரண்டாவது கோயிலைக் காட்டி, அதற்கு போக வேண்டாம் என்று ரோயல் இங்கிலீஷில் சொல்லி, சைகையாலும் செய்து காட்டினான். 

“This one.. big temple.. yes yes” கடைசியாக குறிப்பிடப்பட்டிருந்த Angkor Wat கோயிலை குறித்து வடிவாத் தான் சொன்னான். இந்த சம்பாஷணை ஒரு மூன்று நாலு தரம் திரும்ப திரும்ப ஓடியிருக்கும், வந்த சிரிப்பை அடக்கிக் கொண்டு நாங்கள் சிறிபிரகாஷின் விளையாட்டை ரசித்துக் கொண்டிருந்தோம். 


“Ok.. you got it..” எவ்வளவு விளங்கப்படுத்தியும் ட்ரைவரிடமிருந்து விளங்கியதற்கான எந்த அறிகுறியும் தெரியாததால் களைத்துப் போன சிறிபிரகாஷ் பேச்சுவார்த்தையை முடிவிற்கு கொண்டு வந்தான். “now..... let’s go” கையில் இருந்த தண்ணி போத்தலிலிருந்து தண்ணியை மட மடவென சிறிபிரகாஷ் குடித்தான். 

வாகனம் கிளம்பி ஒரு இருபது நிமிட ஓட்டத்தில், ஒருவழி பாதையான ஒரு பாலத்தடியில் வாகன நெரிசலில் சிக்கிக் கொண்டது.  பாலத்தின் இருபுறமும் காவல் சிலைகள் வீற்றிருக்க, ஒடுங்கிய கோட்டை வாசல் போன்ற ஒரு பாதையால் வாகனம் மெல்ல மெல்ல நகர்ந்து சென்றது.  “மச்சான் இதான்டா அந்தக் கோயிலாக இருக்கோணும்.. அதான் இவ்வளவு சனமா இருக்கு” பின் சீட்டிலிருந்த யாரோ யாருக்கோ சொன்னான்.  

வாகனத்தால் இறங்கி விசாரித்தால் அது Angkor Wot கோயில் இல்லையாம், அது எங்கட mapல் இருந்த இரண்டாவது கோயில். எங்கட சிறிபிரகாஷின் பேச்சுவார்த்தையின் சீத்துவம் பல்லிளிக்க, பேசாமல் மீண்டும் வாகனத்தில் ஏறி, “let’s go” சொல்ல டிரைவர் மூன்றாவது கோயிலுக்கு கூட்டிக் கொண்டு போனான். 

Angkor Wat...என்றால் கோயில்களின் நகரம் என்று அர்த்தமாம். அகன்ற அகழிக்கு இந்தப் பக்கம் இருந்து பார்க்கவே கோயிலின் பிரம்மாண்டம் பிரமிக்க வைத்தது. அகழிக்கு மேலாக கட்டப்பட்ட வெள்ளை நிற மிதக்கும் பாலத்தை கடந்து கோயிலை அடைந்தோம். ஐந்து வாயில்களை கொண்ட கோயிலில், விஷ்ணுவின் சிலை இருந்த ஒரு வாயிலினூடாக நாங்கள் நுழைந்தோம்.





“மச்சான், சப்பாத்தை கழற்றுங்கடா” கஜன் திடீரென புனிதனாகினான்.  விஷ்ணுவின் சிலையைத் தாண்டி வெள்ளைக்காரனும் சைனாக்காரனும் சப்பாத்துக் காலோடு நடக்க, வீணாக கஜனோடு வம்பை விலைக்கு வாங்க விரும்பாமல், நாங்கள் பதின்மூன்று பேரும் கையில் சப்பாத்தை தூக்கிக் கொண்டு வெறுங்காலில் கடந்து போக, விஷ்ணுவிற்கு ஊதுபத்தியால் பூசை செய்து கொண்டிருந்த புத்த பிக்கு எங்களை விநோதமாகப் பார்த்தார்.

“மச்சான் இது கோயிலில் இல்லையாம்” வாசலை தாண்டி வந்து சப்பாத்துக்களை மாட்ட சிவகணேசன் கத்தினான். “I have hired a guide.. he tells me this is the entrance to temple.. temple is another mile awayயாம்” இருபத்தைந்து டொலர்களிற்கு வேலைக்கமர்த்தப்பட்ட கம்போடிய வழிகாட்டி சிவகணேசனிற்கு பக்கத்தில் சிரித்துக் கொண்டு நின்றார்.

“This temple was built by Soori ya varma two.. he is a North Indian king” கம்போடிய வழிகாட்டி கதை சொல்லத் தொடங்க, ஜெயரூபன் பதறினான், “Are you absolutely sure.. he is not a chola king?”. கம்போடிய வழிகாட்டிக்கு சோழன் யாரென்றே தெரியவில்லை. 

“மச்சான் மனிசிக்கு சோழன் கட்டின கோயில் பார்க்க போறன் என்று சொல்லி விட்டு வந்துட்டேன்டா... இங்க வந்தா... ச்சா” பக்கத்தில் நடந்து கொண்டிருந்த யோகதாஸிற்கு கவலையா சொல்ல, அவன் பதறாமல் சொன்னான் “அவக்கு தெரியவா போகுது.. நீ சும்மா வாடா”. 




இந்து ஆகமங்கள் பிரித்த ஐந்து வகையான மக்கள் பிரிவினரும் நுழையவென ஐந்து வெவ்வேறு வாயில்களுடன், 12வது நூற்றாண்டில் Ankor Wat கோயில் கட்டப்பட்டிருக்கிறது. சிவனை வழிபடும் பரம்பரையில் வந்த பல்லவ மன்னனான சூரியவர்மன், விஷ்ணு கோயிலை ஏன் கட்டினான் என்ற குழப்பம் ஒரு பக்கம், வழமையாக கிழக்குப் பக்கம் நோக்கியிருக்கும் இந்துக் கோயில்களிற்கு மாறாக, Angkor Wot மேற்கு நோக்கியிருப்பதன் மர்மம் மறுபக்கம் என்று கம்போடிய வழிகாட்டி கதை சொல்லிக் கொண்டே கோயிலுக்குள் அழைத்துச் சென்றார். 



13வது நூற்றாண்டளவில், பெளத்தர்களால் கம்போடியா கைப்பற்றப்பட, பிரதான கோயிலில் இருந்த விஷ்ணு வாசலிற்கு நகர்த்தப்பட, பிரதான கோயிலில் புத்த பகவான் குடியேறினாராம். “எங்கட நாட்டில்  நடந்தது தான் இங்கேயும் நடந்திருக்கு” இன்பனின் சிந்தனை தாய்நாட்டிற்கு பறந்தது.

அரசர்களை மகிழ்விக்க வானத்திலிருந்து வந்திறங்கும் அப்ஸராக்கள் நடனமாடும் உயர்ந்த மேடையை தாண்டி போக, சுவற்றில் இராமாயண கதை செதுக்கப்பட்டிருந்தது. “இங்கே பாருங்கடா ராவணனை” சிவகணேசன் கூப்பிட்டான். “பத்து தலையும் ஒன்றுக்கு மேலே ஒன்று இருக்கு.” வழமையாக பக்கத்து பக்கத்தில் இருக்கும் பத்துத் தலை இராவணனின் படங்களிலிருந்து Angkor Wot இராவணன் வேறுபட்டான்.

பாரிய பாறைக் கற்களை ஒன்றுக்கு மேல் ஒன்றாக அடுக்கி கட்டப்பட்ட மாபெரும் ஆலயத்தைச் சுற்றி சுற்றி வந்து கொண்டிருக்க, “I wonder how many project managers they would have used to build this” டிலாஷ் கேட்க எல்லோரும் களைப்பிலும் சிரித்தோம். சில கற்களில் பொறிக்கப்பட்டிருந்த கோடுகள், எந்தக் கல்லு எங்கே போகவேண்டும் என்பதற்கான ஒருவகை bar coding system என்று கம்போடிய வழிகாட்டி விளக்கம் தந்தார். 

35 வருடங்களில், 25 மைல்களுக்கு அப்பால் இருந்த மலையில் இருந்த பாறைகளை குடைந்து எடுத்து 6,000 யிற்கும் மேற்பட்ட யானைகளை பயன்படுத்தி கோயில் கட்டப்பட்டதாக வழிகாட்டி கூறிக் கொண்டு வந்தான். 

மிகப்பெரிய ஒரு புத்தர் சிலைக்குப் பக்கத்தில் இருந்த ஒரு சுவரில் பதிக்கப்பட்டிருந்த எழுத்துக்களை காட்டி அது பாளி மொழி எழுத்துக்கள் என்று பிக்கு ஒருத்தர் விவரிக்க, அந்த எழுத்துக்களை கூர்ந்து கவனித்த ஜெயரூபன், அது தமிழ் எழுத்துக்கள் போலுள்ளதாக சொல்லி, ஓரிடத்தில் “சிவபூசை” என்று எழுதியுள்ளதையும் பிக்குவிற்கு நிரூபித்தான். 





மாலை மங்கிக் கொண்டிருக்க, நாங்கள் வைகுண்ட பீடத்தை பார்க்க, 70 பாகையில் அமைக்கப்பட்ட ஒரு இரும்பு ஏணியில் ஏறிக் கொண்டிருந்தோம். மெல்ல மெல்ல ஏறி கோயிலின் உச்சியை அடைந்தால் Angkor Watன் பிரம்மாண்டம் கண்களிற்கு முன்னால் பரந்து விரிந்தது. 





சூரியன் மறையும் அந்தப் பொழுதை Angkor Wot கோயிலின் உச்சியிலிருந்து பார்ப்பது உண்மையிலேயே ஒரு வரம். மாலை மங்கும் வேளையில், அந்த பொன் மாலைப் பொழுதின் அழகை ரசிக்கத் தான் இரண்டாவது சூரியவர்மன் இந்தக் கோயிலை கட்டினானோ? 




வைகுண்ட பீடத்திலிருந்து இறங்கி கீழே வந்து, பிரதான கோயிலிற்கும் வாயிலிற்கும் இடையில் இருக்கும் சிறிய நீர் தேக்கத்தடிக்கு வந்தால், கோயிலின் முழுமையான பிம்பமும் அந்த நீர்நிலையில் தெளிவாகத் தெரியும் அற்புதக் காட்சியையும் கண்டு ரசித்தோம். 




சோழ மன்னன் கட்டினதாக நாங்களே நினைத்து, ஒரு காலத்தில் நாங்கள் எப்படியெல்லாம் சீரும் சிறப்போடும் வாழ்ந்தோம் என்பதை கண்ணாரக் கண்டு மகிழ வந்த நாங்கள் கண்டதும் கேட்டதும், பண்டைய தமிழர்களுக்கும் இந்த இடத்திற்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லை என்ற (திரிக்கப்பட்ட?) வரலாற்றுச் செய்தியைத் தான். 

கி.பி 7ம் நூற்றாண்டளவில் கட்டப்பட்ட மகாபலிபுரத்தில் இருக்கும் கற்கோயில்களிற்கும் Angkor Wat கோயிலுக்கும் இடையில் ஒற்றுமைகள் இருப்பதாக ஆங்காங்கே சத்தங்கள் எழ ஆரம்பித்து விட்டன. மகாபலிபுர கோயில்களில் இருக்கும் மகாபாரத கதை சிற்பங்களும் Angkor Wot கோயில் இராமாயண சிற்பங்களிற்கும் இடையில் ஒற்றுமை இருப்பதாகவும் கூறப்படுகிறது.

இன்னும் சிலர் ஒரு படி மேலே போய், Angkor Wat கோயில், மகாபலிபுரத்தில் கட்டப்பட்டு, பின்னர் பாகம் பாகமாக dismantle பண்ணப்பட்டு, கப்பலில்  கொண்டு வரப்பட்டு Angkor Wotல் மீண்டும் பொருத்தப்பட்டதாக கதை சொல்கிறார்கள். அதற்கு ஆதாரமாக இரு இடங்களிலும் இருக்கும் பாறைகளில் வரையப்பட்டுள்ள bar coding முறையை ஆதாரமாக தூக்கி போடுகிறார்கள். 

தென்னாசியாவில் யானைகளை வைத்து வேலை வாங்கும் முறைமை 12வது நூற்றாண்டளவில் இருக்கவில்லை, ஆகவே கம்போடிய கோயிலை கட்ட உதவிய யானைகளும் பாகர்களும் சிற்பிகளும் கூட கடல்கடந்த தமிழர் தேசத்திலிருந்து கொண்டு செல்லப்பட்டவர்கள் தான் என்று பழங்கதை பேசி வேறும் சிலர் பெருமைப்பட்டுக் கொள்கிறார்கள்.

“History is written by victors” என்று Winston Churchill சொன்னது தமிழர்களை பொறுத்தவரையில் நூற்றாண்டுகள் கடந்தும் நிரூபணமாகிக் கொண்டேயிருக்கிறது, என்ற கசப்பான உண்மையை மீண்டுமொரு தரிசித்து விட்டு கம்போடியா மண்ணை விட்டு விடைபெற்று, எங்களது SJC92ன் ஒன்று கூடலிற்கு Phuket வந்து இறங்கினால், நண்பன் அருள்மொழி சிரித்துக் கொண்டே வந்து ஆரத்தழுவினான்.

“மச்சான்.. உனக்கொரு புத்தகம் கொண்டு வந்திருக்கிறன்டா.. வாடா roomற்கு” என்று கூட்டிக் கொண்டு போய், ஆறு பெரிய டொங்கான் புத்தகங்களை suitcaseக்குள்ளால் எடுத்து கைகளில் தந்ததான்...

“உடையார்”

எழுத்துச் சித்தர் பாலகுமாரன் எழுதிய, அருள்மொழித் தேவர் என்கிற இராஜராஜ சோழன் தஞ்சை பெருங்கோவில் எனும் மாபெரும் கற்கோயில் கட்டிய கதை!





எம்மை வென்றவர்கள் வரலாறுகளை திரித்தும் மாற்றியும் எழுதிக் கொண்டிருக்க, நாங்கள் மீண்டும் மீண்டும் வரலாற்றோடு மல்லுக் கட்டிக் கொண்டுதானிருக்கிறோம், கோயில்களையும் கட்டிக் கொண்டுதானிருக்கிறோம். ஆனால் கோயில் கட்டி நாங்கள் கும்பிட்டுக் கொண்டிருக்கும் எங்கள் தெய்வங்கள் தான் எங்களை இன்றுவரை காப்பாற்ற கோயிலை விட்டு வெளியே வரவேயில்லை...


No comments:

Post a Comment