Friday, 16 February 2018

உயர்வான சிந்தனையும் எளிமையான வாழ்வும்




ஆண்டாண்டு காலமாக தமிழ் மக்கள் எதிர்நோக்கிக் கொண்டிருக்கும் பிரச்சினைகளிற்கு அரசியல் தீர்வு இப்போதைக்கு கிடைக்கப் போவதில்லை! 

இலங்கையில் கடந்த வாரம் நடந்து முடிந்த உள்ளூராட்சித் தேர்தல் முடிவுகள் உரத்துச் சொல்லும் செய்தி இதுவாகத் தானிருக்கிறது. இனப்பிரச்சினைக்கு நிரந்தரத் தீர்வு, ஊழலற்ற  ஆட்சி எனும் பிரகடனங்களின் அடிப்படையில் ஆட்சிக்கட்டிலேறிய மைத்ரி-ரணில் அரசு,நடந்து முடிந்த உள்ளூராட்சித் தேர்தலில் கடும்போக்குவாத மகிந்த அணியிடம் கண்ட தோல்வியும் அதன் பின்விளைவுகளும், உலகிற்கு பறைசாற்றிக் கொண்டிருக்கும் செய்தி இதுவாகத் தானிருக்கிறது. 

கடந்த இரண்டரை ஆண்டுகளாக நடந்த புதிய அரசியல் யாப்புருவாக்க முயற்சிகளும் இனி வரப்போகும் மாற்றங்களோடு முடக்கப்பட்டு விடும். இந்தத் தேர்தலில், வடக்கில் பலம் பெற்றுள்ள தமிழ் காங்கிரஸ், அடுத்து வரும் பாராளுமன்றத் தேர்தலில் பெருவாரியாக வெற்றி பெற்றாலும், தென்னிலங்கையை வழிக்கு கொண்டுவந்தோ இல்லாவிடில் பூகோள அரசியலில் புகுந்து விளாயாடியோ, தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைக்கு சமஷ்டி அடிப்படையில் எவ்வாறு அரசியல் தீர்வு காணப்போகிறது என்பதை காலத்தின் கையில் விட்டுவிடுவோம். 

வடக்கு கிழக்கில் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு பெற்ற வாக்குகளின் வீழ்ச்சியும், தமிழ் காங்கிரஸ் தேர்தலில் அடைந்த வெற்றியும், மீண்டும் ஒருமுறை தமிழின ஒற்றுமைக்கான அறைகூவல்களை பலதரப்புக்களிலுருந்தும் எழ வைத்திருக்கிறது. 2009 மே மாதத்தில், இன அழிப்பிற்கு உள்ளாகி, லட்சக்கணக்கான மக்கள் மனிக் முகாமில் அடைபட்டு, ஆயிரக்கணக்கான போராளிகள் சிறைப்பிடிக்கப்பட்டு, பல்லாயிரக்கணக்கானோர் காணாமல் ஆக்கப்பட்டு, ஒரு அவலமான நிலையில் இருந்த போதும் வராத ஒற்றுமையா, ஒரு தேர்தல் முடிவின் பின் வரப்போகிறது ? 

தேர்தல் முடிவுகள் வெளியான பின்னர் பதிவான பல தரமான பதிவுகளில் எண்ணத்தைத் தூண்டிய ஒரு பதிவு, குருபரன் குமாரவடிவேலுடையது. நேர்த்தியான சிந்தனையும் அதனை அழகாக வெளிப்படுத்தும் ஆற்றலும் குருபரனிடம் நிறைந்து கிடக்கிறது. அரசியலே மூச்சாக பேசியும் எழுதியும் வந்த தம்பி குருபரனின் எண்ணத்தைத் தூண்டிய பதிவு இது தான்

“தமிழ்த் தேசிய அரசியல் சக்திகள் 
உள்ளூர் சபைகளை தேசக் கட்டுமானப் பணியில் ஈடுபடுத்த வேண்டிய காலமிது.  Think out of the box.”

போரினால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களிற்கு உடனடி நிவாரணங்களை வழங்குவதே தலையாய நோக்கம் என்ற எண்ணத்தோடு, 2013ல் பதவியேற்ற வட மாகாண சபை, தேசிய அரசியலில் சிக்குண்டு, சமூக பொருளாதார அபிவிருத்தியை புறந்தள்ளியது போல், அடுத்து வரும் கிழமைகளில் பதவியேற்கப் போகும் மாநகர சபைகளும் பிரதேச சபைகளும் அரசியலுக்கு தான் முதலிடம் கொடுக்கப் போகின்றன. அதிரடியான தீர்மானங்கள் முன்மொழிவதிலும், அடிதடிகளிலும் கைகலப்புகளிலும், நம்பிக்கையில்லா தீர்மானங்களிலும் தான் இந்த சபைகள் தங்கள் நேரத்தை செலவிடப் போகின்றன.


ஊரில் அரங்கேறப் போகும் இந்த நாடகங்களை நாங்களும் தொலைக்காட்சியிலும் சமூக வலைத்தளங்களிலும் கண்டு ரசித்துக் கொண்டு இருக்க, சத்தமேயில்லாமல் சில சிறிய தன்னார்வ நிறுவனங்களும் தனிப்பட்டவர்களும், சிதைந்து போயிருக்கும் நமது பொருளாதாரத்தை மீளக்கட்டியமைக்க தம்மாலான செயற்பாடுகளை செய்து கொண்டிருப்பார்கள். எந்தவித ஆர்ப்பாட்டமுமில்லாமல் சிறியளவில் தாயகத்தில் முளைவிடத் தொடங்கியிருக்கும் இந்த முயற்சிகளை பிரபல்யப்படுத்துவது, அந்த முயற்சிகளை பாழடிப்பதாகவே அமையும்.  

தமிழர் தாயகப் பகுதிகள் பொருளாதார ரீதியில் இலங்கைத் தீவில் பின்தங்கிய பகுதிகளாகவே விளங்குகின்றன. கடந்த பத்தாண்டுகளிற்கு மேலாக இலங்கை நாட்டின் per capita GDP அடிப்படையில், அது ஒரு அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் நாடாக கருதப்படுவதால், முந்தைய காலங்களைப் போல் இலங்கைக்கு வெளிநாட்டு நிதியுதவிகள் அதிகளவில் கிடைப்பதில்லை. இன்னொரு வகையில் பார்த்தால், தென்னிலங்கை அதிவேகமாக பொருளாதார ரீதியில் அடைந்த முன்னேற்றம், வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்களிற்கு அத்தியாவசியத் தேவையான வெளிநாட்டு நிதியுதவிகளையும் இல்லாமல் செய்துவிட்டது. 

இந்த அவலமான பின்னணியிலும், பொருளாதார அபிவிருத்தி என்ற கெட்ட சொல்லை தமிழ் அரசியல் பரப்பில் பாவிப்பதே ஒரு குற்றமாக கருதப்படுகிறது. பொருளாதார அபிவிருத்தி என்பது பென்னாம் பெரிய தொழிற்சாலைகள் கட்டிவதும், அதிவேக சாலைகள் அமைப்பதும், அதன் விளைவான சுற்றுச் சூழல் மாசுபடுதலும், கலாச்சார சீரழிவும் என்று தமிழ் சமுதாயத்தை ஒரு குறுகிய வட்டத்திற்குள் யாரோ அடைத்து வைத்துவிட்டார்களோ என்றும் எண்ணத் தோன்றுகிறது. 

எங்களது விழுமியங்கள் அழியாது, எங்கள் கலாச்சாரத்தைப் பேணிக் கொண்டு, எங்கள் சுற்றுச்சூழலை பாதுகாத்துக் கொண்டு நாங்கள் பொருளாதார அபிவிருத்தி எனும் பாதையில் நடக்கலாம், நடக்கத் தொடங்க வேண்டும். இந்த பொருளாதார அபிவிருத்தி பயணத்திற்காக அடிப்படையாக “உயர்வான சிந்தனையும் எளிமையான வாழ்வும்(high thinking and simple living)” எனும் கருப்பொருளையும் நாங்கள் எடுத்துக் கொள்ளலாம். இந்தக் கருப்பொருள், இலாபத்தையும் முதலாளித்துவத்தையும் “கெட்ட சாமான்களாக” நோக்கும் எமது சமுதாயத்தின் எண்ணக்கருவோடு முரண்படாது பயணிக்க உதவும்.

விவசாயம், கடற்தொழில், IT தொழில்நுட்பம் மற்றும் medical & eco tourism எனும் நான்கு துறைகளை தூண்களாகக் கொண்டு எமது பொருளாதாரம் மீளக் கட்டியெழுப்பப்படலாம். கிராமங்களை மையமாகக்கொண்டு உள்ளூர் மக்களிற்கு வேலைவாய்ப்புக்களை வழங்கவில்ல விவசாய மற்றும் கடற்தொழில் சார்ந்த தொழில் முயற்சிகள், சுற்றுச்சூழலையும் பாதிக்காது, பெரிய முதலீடுகளிற்கும் தேவையிருக்காது. 

“படிச்சு கம்பஸ் enter பண்ணி டொக்டராகோணும் இல்லாட்டி என்ஜியனாராகோணும்” என்று அன்றும் இன்றும் எங்கள்  அம்மாமார் பிள்ளைகளிற்கு நிலாச்சோறு ஊட்டிக்கொண்டு தானிருக்கிறார்கள். எங்கள் ஊரில் நிறைந்திருக்கும் என்ஜினியர்களின் மண்டைகளைப் பயன்படுத்த தொழில்நுட்பம் சார்ந்த தொழிற்துறைகளும், திறமான டாக்குத்தர்மாரை நம்பி medical tourismம் எங்கள் தாயக மண்ணில் நன்றாகவே விதைவிட்டு வளரும். தாயகப் பூமியெங்கும் நிறைந்திருக்கும் இயற்கை அழகை அழிக்காமல் eco tourismம் நல்ல முறையில் நிலை கொள்ளும். 

இந்த முயற்சிகள் எதுவுமே பாரியளவில் செய்ய வேண்டியதில்லை. “சிறியதும் அழகுதான் (small is also beautiful)” எனும் கருப்பொருளைத் தழுவி, சிறிய முயற்சிகளாகவே அவை முன்னெடுக்கப்படலாம். பல பல சிறிய முயற்சிகள் முளைவிடத் தொடங்க, வீட்டுக்குள் முடங்கியிருக்கும் எங்களது சமூக பொருளாதார அபிவிருத்தி சைக்கிளில் ஏறி இறக்கை கட்டி பறக்கும். 

இனி வரப்போகும் மாகாண சபைத் தேர்தலையும் பொதுத் தேர்தலையும் குறிவைத்து, தாயகத்தில் புதிதாய் முளைத்திருக்கும் professional politicians வேலை செய்யத் தொடங்கியிருப்பார்கள். அவர்களது நோக்கம் அடுத்த தேர்தலை வெல்வதில் குறியாய் இருக்க, சமூக பொருளாதார அபிவிருத்தி பற்றி சிந்திக்கவும் செயற்படவும் அவர்களுக்கு நேரம் இருக்குமோ தெரியாது. அப்படியே நேரம் இருந்தாலும், அபிவிருத்தி திட்டங்கள் பற்றிய ஒரு blue print தயாரிப்பதை விட, கேள்வி- பதில் எழுதுவதே அவர்களுக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக தெரியலாம். 

போரின் காரணமாக புலம்பெயர்ந்து தங்களையும் பலப்படுத்திக் கொண்டு விடுதலைப் போராட்டத்திற்கும் பலம் சேர்த்த ஒரு தலைமுறை, “நாட்டிற்கு ஏதாவது செய்ய வேண்டும்” என்ற இன்னும் நிறைவேறாத வேட்கையுடன் முதுமையை நோக்கியும் மரணத்தை நோக்கியும் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறது. 1950களிலும் 1960களிலும் பிறந்த இந்த தலைமுறை தான், போரால் அழிவுண்ட எங்கள் தேசத்தை மீள கட்டியெழுப்ப வேண்டிய நிபுணத்துவத்தையும் நிதிவளங்களையும் தம்மகத்தே கொண்டிருக்கிறார்கள். 

தாயகத்தை நேசித்துக் கொண்டு, புலம்பெயர் தேசத்தில் வாழும், இந்தப் “பழசுகள் படையணியை” களமிறக்க வேண்டிய காலமிது.  எங்கள் தேசத்தை ஆழமாக நேசிக்கும் இந்தத் தலைமுறைக்குப் பின்னர் வரும் தலைமுறைகள் அவர்களிற்கிருக்கும் அதேயளவு பற்றுடன் தாயகத்திற்கு உதவி செய்யப் போவதில்லை. 


விடுதலைப் போரிற்கு பின்னரான காலப்பகுதியில் எங்களது பலமாக விளங்கும் புலம்பெயர் சமூகத்தை,  தாயக  சமூகத்தையும் பொருளாதாரத்தையும்
மீளவும் கட்டியெழுப்ப பயன்படுத்தப் போகிறோமா? இல்லை காலம் அவர்களையும் காவு கொள்ள விட்டு விடப்போகிறோமா? 

விடுதலைப் புலிகள் காலத்தில் இருந்தது போல், வெளிநாடுகளிலிருந்து வரும் நிபுணர்களை ஒருங்கிணைத்து திட்டங்களை செயற்படுத்தும் கட்டமைப்புக்கள் இல்லாத இன்றைய சூழ்நிலையில், புலத்தில் வாழும் எங்கள் நிபுணர்களின் மீள்வருகையும் அவர்களின் பங்களிப்பை உள்வாங்கலும் இடம்பெறுமா?

பதவிகளை அலங்கரிக்கும் அரசியல்வாதிகளை புறந்தள்ளி விட்டு சமூக பொருளாதார அபிவிருத்தி முன்னெடுப்புக்களை மேற்கொள்வது சாத்தியப்படுமா? அதிகாரங்கள் கையில் வைத்திருக்கும் இந்த அரசியல்வாதிகள் இந்த முன்னெடுப்புக்களிற்கு இடைஞ்சல் தராமல் இருக்க என்ன செய்வது? 

Time to think  out of the Box! 

உசாத்துணை: 
Northern Province Development: My Preferences By CV Wigneswaran 

https://www.colombotelegraph.com/index.php/northern-province-development-my-preferences/

No comments:

Post a Comment