Friday, 26 January 2018

பொப்பிசைச் சக்கரவர்த்தி



“ஒரே மேடையில் 99 அழகிகளுடன் பொப்பிசைச் சக்கரவர்த்தி A.E மனோகரன்” 

1970களின் ஆரம்பத்தில், யாழ்ப்பாணம் சென் பற்றிக்ஸ் மைதானத்தில் இடம்பெற்ற ஒரு இசை நிகழ்ச்சியை விளம்பரப்படுத்த, யாழ் நகரெங்கும் ஒட்டப்பட்டிருந்த சுவரொட்டி ஒன்றை பற்றி அண்ணர் ஒருத்தர் கிளுகிளுப்புடன் நினைவு கூர்ந்தார். “அடேய் தம்பி, it had four mini skirt clad ladies with Mano in the middle” என்று அந்த அண்ணா, தன்னுடைய விடலைப் பருவ நாற்களிற்கே என்னை கூட்டிப் போனார்.

“வீட்டில எங்களை A.E மனோகரனின் நிகழ்ச்சிகளிற்கு போக விட மாட்டீனம்” என்று சொன்ன அண்ணரின் குரலில் கோபமும் கவலையும் கலந்திருந்தது. யாழ்ப்பாணத்தை மெல்ல மெல்ல வசியப்படுத்தத் தொடங்கியிருந்த பொப் இசையை, யாழ்ப்பாணத்தின் பழைமைவாதம் பேணும் சமுதாயம் (conservative society) வரவேற்க மறுத்த காலகட்டம் அது. 

“வீரசிங்கம் மண்டபத்திலும் யாழ் Open Air Theatreலும் (அதான் எங்கட முற்றவெளி) மனோகரனின் program நடக்கும். Stageக்கு முன்னுக்கு வந்து பெடியள் ஆடிப்பாடி அட்டகாசம் செய்வது, அப்பத்தய யாழ்ப்பாணத்தாருக்கு புதுசா இருந்தது” என்று அண்ணர் சொல்லிக் கொண்டே போனார்.  

“உது உருப்பிடாதவங்கள் போற இடம், நீ அங்க போகக் கூடாது, அவயும் அவட சடை மயிரும் Bell bottom களுசாணும், விசர் கூட்டம்” என்று பொப் இசையில் மயங்கிய இளைஞர்களை ஹிப்பிகளாகவே பழமைவாத சமுதாயம் கண்ணோக்கியது என்று அண்ணர் சமூகவியல் வகுப்பெடுத்தார். பழமைவாத யாழ்ப்பாண சமுதாயத்தின் இந்த கண்ணோட்டத்திற்கு தனது பொப்பிசைப் பாணியிலேயே AE மனோகரன் பதிலடியும் கொடுத்திருந்தாராம்.

“ஹிப்பி முடி வளர்ப்பதெல்லாம் அழகிற்காகவே,
எங்கள் தொங்கு மீசை காட்டும் எம்மை ஆண்களாகவே,
கட்டடித்து ஜாலியாக ஜூலி பார்க்கவே,
எங்கள் கவனமெல்லாம் எந்த நாளும் பொப் டியூனிலே”


எழுபதுகளில் எழுச்சிக் கொண்ட இந்த பொப் இசை அலையிற்கு வித்திட்டவர்கள், பரி யோவான் கல்லூரியின் பழைய மாணவனான AE மனோகரன், யாழ் மத்திய கல்லூரி பழைய மாணவனான நித்தி கனகரத்தினம் மற்றும் “ஓ ஷீலா ஓ சாந்தி” புகழ் அமுதன் அண்ணாமலை. 

பழங்கதைகள் கதைக்கிறது என்றால் ஜொனியன்ஸிற்கு வலு விருப்பம். “மனோகரன் வந்துடா Fleming Hostelலில் தான் இருந்தவன், நான் அப்ப Evertsல் இருந்தனான்” என்று மெல்பேர்ணில் இருக்கும் ஒருத்தர் சொல்ல, கொழும்பில் இருக்கும் இன்னொருத்தரோ “இந்த வடை வடையா வித்து வந்தா சிங்காரக் கிழவி பாட்டு இருக்கைல்லோடா” என்று தொடங்கி “அந்தப் பாட்டு,பெரிய கிணத்துக்கு பக்கத்தில் இருக்கும் ராஜசிங்கம் ஹொஸ்டலில் வைத்து தான் மனோ இயற்றி பாடினவன்” என்று, பொப்பிசைச் சக்கரவர்த்தியின் பரி யோவான் கல்லூரிக் கால வரலாற்றைப் பதிவு செய்தார். 

“Hostel Dayயில் தான்டா அவன் கலக்க தொடங்கினவன்” என்று பரி யோவானின் விடுதி மாணவர்களிற்கு இடையில் நடக்கும் கலை கலாச்சார போட்டிகளை இன்னுமொரு ஜொனியன் நினைவுகூர்ந்தார். “தானே நாடகம் எல்லாம் எழுதி நடிப்பான், அப்பவே ஒன்றிரண்டு பாட்டுக்கள் தானே எழுதி, மியூசிக் போட்டு பாடுவான்டா” என்று அவர் விளாசிக் கொண்டு போன போது, பரி யோவானின் Hostel Day பற்றி Jaffna Boy புத்தகத்தில் பேர்னாட் சின்னையா விவரித்தது ஞாபகம் வந்தது.  

2013ம் ஆண்டு மீண்டும் பரி யோவான் அன்னை மடிக்குத் திரும்பிய AE மனோகரன், யாழ்ப்பாணத்தின் பிரபல இசைக் குழுக்களான அருணா மற்றும் ராஜன்ஸோடு இணைந்து Peto Hallல் ஒரு இசை நிகழ்ச்சியை வழங்கினார். உடல் உபாதைகளை பொருட்படுத்தாமல், அந்த அறுபது சொச்ச வயதிலும், சென் ஜோன்ஸ் காற்று பட்ட உற்சாகத்தில், தன்னந்தனியாக 36 பாடல்கள் பாடி, அந்த நிகழ்வை என்றும் மறக்கமுடியாத தனது கடைசி யாழ்ப்பாண நிகழ்ச்சியாக படைத்தார். 

2010ம் ஆண்டு மெல்பேர்ணில் அரங்கேறிய நிகழ்ச்சியை எமது கொழும்பு இந்துக் கல்லூரி பழைய மாணவர் சங்கம் ஏற்பாடு செய்திருந்தது. அரங்கம் நிறைந்த மக்களுடன் அட்டகாசமாய் அரங்கேறிய அந்த நிகழ்ச்சியில் stage management பொறுப்பை ஏற்றிருந்தேன். “குளிருது....குளிருது....குளிருதடா....ராசா”
என்று பாடிக் கொண்டே மேடையின் பின்புற அறைக்குள் நுழைந்த AE மனோகரனோடு கழித்த அந்த சில மணித்தியாலங்கள் வாழ்வில் மறக்க முடியாதவை.

மெல்பேர்ண் நிகழ்வின் இறுதியில், அன்று முற்றவெளியிலும் வீரசிங்கம் மண்டபத்திலும் மேடைக்கு முன்னால் ஆடிய “அன்றைய இளைஞர்கள்” சிலர், தங்கள் வயதையும் பதவிகளையும் பட்டங்களையும் சமூக அந்தஸ்தையும் எல்லாம் மறந்து,  மெல்பேர்ணில் மேடையிலேயே ஏறி, மனோகரனை சூழ நின்று ஆடி, AE மனோகரனை மட்டுமல்ல  அவர்தம் குடும்பத்தாரையும் மெல்பேர்ண் தமிழ் சமூகத்தையும் ஆச்சரியப்பட வைத்தார்கள். சற்றும் எதிர்பாராத இந்த “அந்தக்கால இளைஞர்களின்” ஆட்டத்தில், AE மனோகரனிற்கு சந்தோஷத்தில் கண்கலங்கி விட்டது. 

உலகெங்கும் பரந்து வாழும் தமிழர்களின் வீட்டு Partyகளையும், ஒன்று கூடல்களையும் அலங்கரிக்கும் பாடல்கள் AE மனோகரனின் பாடல்கள் தான். எல்லோரும் சேர்ந்து கை தட்டி பாட்டு பாடி ஆட்டம் போடும் அருமையான பாடல்களின் கர்த்தா, பொப் இசைச் சக்கரவர்த்தி AE மனோகரன் தான். இந்த Partyகளில் அரங்கேறும் இன்னுமொரு பெரும் பகிடி என்னவென்றால், scotchல் rocksஐ மிதக்க விட்டு, glassஐ தூக்கி அன்டிமாருக்கு காட்டி, ஒரு கிலுக்கு கிலிக்கி விட்டு “கள்ளு கடை பக்கம் போகாதே” என்று பாட்டு பாடும் அங்கிள்மாரின் அரியண்டம். 

“நமோ நமோ” பாட மறுக்கும் தமிழர்களின் உத்தியோகபூர்வமற்ற தேசிய கீதம், AE மனோகரனின் “இலங்கை என்பது நம் தாய் திருநாடு” தானாகத் தானிருக்கும். “நல்லூர் நாயகனே நல்விழி காட்டுமையா” என்று உருகும் மனோகரனின் குரல் இன்றும் “நல்லூர் எம் பதியில்” ஒலித்துக் கொண்டுதானிருக்கிறது. சில ஆண்டுகளிற்கு முன்னர் AE மனோகரன் பாடிய “யாழ்ப்பாணம் போக ரெடியா” பாட்டு புலம்பெயர் வாழ் மக்களை தாயகத்திற்கு மீண்டும் அழைத்துச் சென்றதில் தாக்கம் செலுத்தியது. 


“அண்ணே, அப்ப பற்றிக்ஸில் நடந்த அந்த நிகழ்ச்சிக்கு mini skirt போட்ட 99 அழகிகள் வந்தவயளோ” AE மனோகரன் பற்றிய நினைவுகளப் பகிரத் தொடங்கிய அண்ணையை கிண்டினேன்.

“ராப் பத்து மணியாச்சு, மனோகரனை காணேல்ல, உவங்கள் சனத்தை வரவைக்க தான் மனோகரனை போஸ்டரில் அடிச்சவங்கள் என்று சனம் கத்தி, கூ அடிக்க தொடங்கிட்டுது, சிஸ்டர் மாரும் கொன்வென்ட் பெட்டையளும் அன்டிமாரும் பின்னல் போட்ட Ranjith Chairsல் இருக்கீனம்” அண்ண மாட்டை மரத்தில் கட்டினார். 

“பேந்து என்ன நடந்தது.. அண்ணே...அந்த 99 பெட்டையள்...” அண்ணரை கெதிப்படுத்தினேன். “பொறடா பொறடா...அதுக்கு வாறன், கொஞ்சம் பொறு” என்ற அண்ணர்,  பற்றிக்ஸ் மைதானத்தின் உயர்ந்த மதில்களை சுற்றி வந்து, பத்தரைக்கு AE மனோகரன் மேடையேறிய காட்சியை வர்ணித்து, தான் புது களுசான் போட்டுக் கொண்டு போனதைப் புளுகி, கடைசியாக விஷயத்திற்கு வந்தார், “ஆக ஒரே ஒரு சிங்கள பெட்டை தான்டா வந்தவள்.. அதுவும் MGRன் லதாவை பார்த்த Jaffna கண்களிற்கு it was a huge disappointment, எனக்கும் தான்”.

பொப்பிசைச் சக்கரவர்த்தி AE மனோகரன் 2010ல் சிட்னியில் கானா பிரபாவிற்கு அளித்த பேட்டியில், தான் 250ற்கு மேற்பட்ட  படங்கள் நடித்திருந்தாலும்  எத்தனையோ தொலைக்காட்சி நாடகங்கள் நடித்திருந்தாலும், தனக்கு மனமகிழ்ச்சியை தரும் விஷயத்தை பற்றி அவருடைய பாணியிலேயே பம்பலாக பதிவு செய்வார். 

“ஆனா என்ன தான் இருந்தாலும், எங்கட சாதி சனங்கள் வந்து நின்று, பாட்டை கேட்டு, கையை தட்டி, ஒரு ஆட்டம் ஒன்று ஆடி, ஒரு குலுக்கு ஒன்று குலுக்கி விட்டு போற மாதிரி, ஒரு மகிழ்ச்சியான குஷியான ஒரு இது வேறெதிலும் இல்லை, எங்கட சனம் வந்து ஒரு கிலுக்கல் கிலுக்கினா அதில உலகமே மடக்கம்.. அவ்வளவு தான்”

AE மனோகரன் பாடிய சுராங்கனியும், கோப்பித் தோட்ட முதலாளியும், டிங்கிரி டிங்காலேயும், ஆய் ஊய் மீனாட்சியின் எலிகள் பட்டாளமும், மற்ற பாட்டுக்களும் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கும் மட்டும் எங்கட சனத்தின் கிலுக்கல் கிலுக்கிக் கொண்டு தானிருக்கும். 

Friday, 19 January 2018

மொக்கு கொமர்ஸ்காரன் to Accountant




முற்குறிப்பு

தம்பி ஜேகே மட்ஸ் மண்டைக்காரன்களை மையமாக வைத்து எழுதும் பதிவுகளை வாசிக்கும் போது எனக்கு கை துறுதுறுக்கும். நாங்களும் அதே கருவை மையமாக வைத்து கொமர்ஸ்காரன்களை பற்றி எழுத வேண்டும் என்று உள்ளம் பதைபதைக்கும். அந்த எண்ணத்தை அவரோடு பம்பலாக உட்பெட்டியில் பகிர்ந்தால், “எழுதுங்கோ அண்ணே, I am waiting” என்று பதில் வரும். 

அந்த வரிசையில் ஜேகே எழுதிய “சப்பல் மன்னர்கள்” பதிவைத் தழுவி “கொமர்ஸ்காரன்களும்
கொமர்ஸ்காரிகளும்” பதிவு பிறந்தது.  அண்மைக் காலங்களில் ஜேகே தனது “படலையில்” எழுதி வரும் தன்னுடைய Programming வேலையைத் தழுவிய பதிவுகளிலிருந்து கிடைத்த inspirationஐ அடித்தளமாக வைத்து, ஒரு மொக்கு கொமர்ஸ்காரனாக யோசித்ததில் விளைந்த வினை தான் இந்தப் பதிவு. 

———————————————————

“மட்ஸ் படித்து, என்ஜியனாரானால் கட்டிடம் கட்டலாம், ரோடு போடலாம், இல்லை கொம்பியூடரில் விதம் விதமாக program எழுதலாம், பயோ படித்தால் டாக்குத்தராகி ஊசி கீசி போடலாம், நாங்க கொமர்ஸ் படிச்சு எக்கவுண்டன்ட் ஆகி என்ன ஐசே செய்ய போறம்?” தொண்ணூறுகளில் உயர்தரம் படிக்கும் காலத்தில், வெள்ளவத்தை காலி வீதியில் பஸ்ஸிற்கு காத்திருந்த ஒரு அழகிய மாலைப் பொழுதில் கஜோபன் கேட்ட கேள்வி இன்னும் காதில் எதிரொலிக்கிறது. 

“ஓம் ஐசே, எனக்கும் தெரியாது, அதில சில double accountants வேற இருக்கீனமாம்” என்று கதைத்துக் கொண்டிருக்கவும், புறக்கோட்டைக்கு போகும் CTB Bus வந்து நின்றது. 


CIMA படிக்கும் போதும், வேலைக்கு போய் என்ன செய்ய போகிறோம் என்று சுத்தமாக விளங்கவில்லை. முதல் வேலை கிடைத்து வேலை பழக தொடங்கியதும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஒரு மொக்கு கொமர்ஸ்காரன் எப்படி ஒரு திறமான accountant ஆக அவதாரம் எடுக்கலாம் என்ற சூட்சுமம் விளங்கத் தொடங்கியது. ஒரு நிறுவனத்திலிருந்து இன்னொரு நிறுவனம் மாறி வேலை செய்ய செய்ய, அந்த புரிதல் இன்னும் அதிகரிக்க தொடங்கியது. 

“அஞ்சும் மூன்டும் எட்டு, டக் டிக் டோஸ், எனக்கு balance sheet பலன்ஸ் பண்ணிட்டு, உனக்கு பலன்ஸ் பண்ணிச்சா, என்று கேட்கிறது தானேடா உங்கட படிப்பு” என்று நாங்கள் படிக்கும் காலத்தில் மட்ஸ்காரன்கள் நக்கல் அடிப்பாங்கள். அந்தக் காலத்தில் Balance Sheet பலன்ஸ் பண்ண நாங்கள் பட்ட அதே கஷ்டம் தான் இன்றைக்கு ஒவ்வொரு month end முடித்து நிறுவனத்தின் இலாபத்தையோ நட்டத்தையோ நிர்ணயிக்கும் போது நாங்கள் அனுபவிப்போம். மாதம் முடிந்து மூன்று நாற்களுக்குள் அந்தப் பொறுப்பை முடிக்க இரவும் பகலும் அயராது பாடுபடுவோம். ஒவ்வொரு month endம் ஒவ்வொரு பிரசவம் தான். 




Month end செய்யுறதை விட எனக்கு மிக மிக பிடித்த வேலை forecasting தான். இது ஒரு வகையில் சாத்திரம் பார்க்கிற வேலை தான். நிறுவனத்தின் நிதி அறிக்கைகளை சோதிடமாகப் பாவித்து, நாட்டின் பொருளாதார நிலைமையையும் சந்தை நிலவரத்தையும் கிரக சஞ்சாரமாகக் கணித்து, எதிர்காலத்தில் நிறுவனத்தின் நிதிப் பெறுபேறு எப்படி இருக்கும் என்று எதிர்வுகூறும் மண்டை விறுவிறுக்கும் வேலைதான், forecasting. 

இந்த forecasting செய்ய அடிப்படையாக தேவையானது நல்ல modeling. “மச்சான், ஏன்டா இதில மெனக்கிடுறாய், ஒரு software வாங்கி பூட்டி விடு, அது எல்லாம் செய்து தரும், நீ காலாட்டிக் கொண்டு Cricinfo பார்க்கலாம்” என்று software விற்பதையே தொழிலாக செய்யும் எனது அருமை நண்பனும் மொக்கு கொமர்ஸ்காரனுமான அருள்மொழி அலுப்புத் தருவான். 

“மச்சான், உன்ட software போடுறது சுயபுத்தி இல்லாத ரஜினி அரசியலிற்கு வாறமாதிரி, முதலில் சொந்த மண்டையில் சிந்தித்து ஒரு model உருவாக்க வேண்டும், அப்ப தான் நாங்க விரும்பியதை அடையலாம்” என்று அருளை அமைதிப்படுத்த முயன்றேன். “பிறகு அதைச் செய்யவல்ல நல்ல software தேடலாம், இல்லாட்டி ஒரு நல்ல மட்ஸ் மண்டைக்காரனை பிடித்து புதுசா ஒரு software toolயே உருவாக்கலாம்” என்று சொல்லியும் அவன் அடங்க மறுத்தான். 

பிரச்சினையை பிரதிபலிக்கும் ஒரு புதிய modelஐ உருவாக்கி, தீர்வைத் தேட பயணிக்க முயற்சிக்கும்
இடத்தில் தான் மொக்கு கொமர்ஸ்காரன், மட்ஸ் மண்டைக்காரனோடு சமபல நிலையை அடைகிறான். நிறுவனத்தின் இலாபத்தை நிர்ணயிக்கும் காரணிகளை கண்டறிந்து, அதில் எந்தக் காரணி எந்தக் காரணியை தீர்மானிக்கும் என்று sketch போட்டு, அந்த உறவை எப்படி ஒரு சமன்பாடாக மாற்றலாம் என்று மூளையை கசக்கி, ஒரு அணு ஆயுத விஞ்ஞானி அளவிற்கு யோசித்து, நாளுக்கு நாலு கோப்பை கோப்பி குடித்து, காதிற்குள் ஹெட் ஃபோன் மாட்டி இளையராஜா பாட்டு கேட்டு, மண்டை வியர்க்க வேலை செய்து, ஒரு Accountant ஒரு Financial modelஐ நிர்மாணித்து முடிக்க பயணிக்கும் பயணத்தில் அவன் தாங்கும் வலிகளை இந்த உலகம் அறியாது, அறியவும் விரும்பாது. 

போன கிழமை, வேலை செய்யும் நிறுவனத்தில், ஒரு பிரச்சினை, சாத்திரப் பிரச்சினை தான். சாத்திரம் பார்க்கிற முறை (forecasting) சரியில்லை என்று குத்தி முறிஞ்சாங்கள். ஒவ்வொரு நாளும் மணித்தியால கணக்காக கூட்டம் போட்டு சண்டை போட்டார்கள். பிரச்சினையைத் தீர்க்க ஒரு புதிய Modelற்கான sketchஐ போட்டேன். “கர்த்தரே என்னைக் காப்பாற்றும்” என்று ஜெபித்துவிட்டு, புத்தம் புதிதாக ஓரு Excel workbook திறந்து, பிள்ளையார் சுழி போட்டு அத்திவாரத்தை போடத் தொடங்கினேன். 

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கட்டி, model வடிவம் பெறத் தொடங்கியது. அங்க இருந்து dataவை எடுத்து இங்க இருந்த dataவோடு தொடுக்க vlookupஐ பாவித்து ஒரு சமன்பாட்டை போட்டால், நாலு இடத்தில் #N/A என்று error message பல்லிளிக்குது. என்னடா பிரச்சினை என்று கடுமையாக யோசித்துக் கொண்டிருக்க, phone சிணுங்குது. 

“டார்லிங்..” மனிசி தான் லைனில்.

“புஷ்பா அன்டிட்ட புட்டு ஓடர் பண்ணும்” மனிசனின் மண்டை அந்தரத்தில் நிற்குது, நீரோ மன்னன் பிடில் வாசித்தானாம். 

“ஓகே ஓகே.. செய்யுறன்.. செய்யுறன்..இப்ப கடும் பிஸியா இருக்கிறேன்”. தொலைபேசியை துண்டித்துவிட்டு, மறுபடியும் modelingல் மூழ்க நினைக்க, மறுபடி தொலைபேசி..

“இப்ப என்ன...” சொல்லி முடிக்கவில்லை

“சம்பலை மறந்திடாதேயும்” ஆண்டவா, மதுரைக்கு வந்த சோதனையடா.

காதுக்குள் headphone மாட்டி, இளையராஜா பாட்டு கேட்டுக் கொண்டே, அந்த சமன்பாட்டு பிரச்சினையை தீர்த்து அடுத்த கட்டத்திற்கு முன்னேற @ifஐ நாலு இடத்தில் விதம் விதமாக பாவித்தது கைகொடுத்தது. நாலும் கலந்து சாம்பாராகி ஒரு புதிய சமன்பாட்டை நிர்மாணிக்க, இழவு விழந்த error அங்கேங்க எட்டிப் பார்க்க, விசருக்கே விசர்  வந்தது. 

விடுக்கென்று எழும்பிப் போய் சூடாக ஒரு கோப்பி போட்டுக் கொண்டு வந்து இருந்து, எப்படி போட்டு பார்த்தாலும் பிரச்சினை தீரவில்லை. ஒரு சமன்பாட்டை மாற்றி ஒரு பிரச்சினையை தீர்த்தால், தீரவே மறுக்கும் இலங்கைத் தமிழ் மக்களின் இனப்பிரச்சினையைப் போல், சிக்கல் இன்னொரு இடத்தில் வேறொரு ரூபத்தில் பிறப்பெடுத்தது. 


மூன்று நாட்கள் கடும் தவமாய் தவமிருந்து, ஒவ்வொரு கல்லாக பார்த்து பார்த்து எடுத்து கட்டிய வீட்டைப் போல், என்னுடைய modelம் உருப்பெறத் தொடங்கி, நிறுவனத்தின் பிரச்சினையை தீர்க்க ஒரு மூலோபாயத்தை வழங்கியது. இடையில் இந்த தவத்தை கலைக்க ரம்பைகள் வடிவில் வந்து போன தடங்கல்கள் தான் எத்தனை எத்தனை. அத்தனையும் அடக்கி ஆட்கொண்டு, விடாக்கண்டனாக வேலை செய்ததில் கிடைத்த பேறில், அடைந்த நிறைவும் மகிழ்ச்சியும் வார்த்தைகளால் வர்ணிக்க முடியாது. 

வேலை பார்த்த நிறுவனங்களின் பல பிரச்சினைக்கு தீர்வுகள் கிடைத்தாகிவிட்டது, எத்தனையோ எத்தனையோ வித விதமான சாத்திரங்கள் (forecasting) பார்த்தாகி விட்டது, நூற்றுக்கணக்கான “month end” பிரசவங்களும் பார்த்தாகி விட்டது, ஆனால் அன்று CTB பஸ்ஸில் ஏறி பயணித்த போது கஜோபன் கேட்ட கேள்விக்குத் தான் இன்று வரை பதில் தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

“ஐசே நீர் சொன்ன அந்த double accountant ஆகிறது எப்படி? 

Friday, 12 January 2018

பரி யோவான் பொழுதுகள்: Bouncing Back


1960களின் ஆரம்பத்தில் சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்காவின் ஆட்சியில் கிறிஸ்தவ திருச்சபைகளால் ஆரம்பிக்கப்பட்டு நிர்வகிக்கப்பட்ட பாடசாலைகளை அரசுடைமையாக்கப் போவதாக அரசு அறிவித்தது. அரசுடைமையாக்கப்படாத பாடசாலைகளிற்கு ஆசிரியர்களின் சம்பளம் உட்பட எந்த நிதியுதவியும் அரசு வழங்காது என்றும் எச்சரித்தது. இலங்கை அரசின் அறிவிப்பை எதிர்த்து நின்ற ஒரு சில பாடசாலைகளில் யாழ்ப்பாணம் பரி யோவான் கல்லூரியும் அடக்கம். 

அறுபதுகளில் பாடசாலை நடாத்த, வீடு வீடாக சென்று பழைய மாணவர்களும் பெற்றோரும் ஆசிரியர்களும் நிதி சேகரித்ததையும், பள்ளிக்கூட வளாகத்தில் இருந்த மகோகனி மரங்கள் தறிக்கப்பட்டு விற்கப்பட்டதையும், சம்பளம் வாங்காமல் கல்விப் பணியாற்றிய ஆசிரியர்களின் வரலாற்றையும் பரி யோவானின் பழைய மாணவர்கள் நன்கறிந்திருப்பார்கள். 

முப்பதாண்டு கால யுத்தம் எங்கள் தாயகப் பிரதேசங்களின் பொதுச் சொத்துக்களையும் தனியாரின் சொத்துக்களையும் அழித்து சிதைவடையச் செய்தது. தமிழர்களின் பலமாக விளங்கிய கல்விசார் செயற்பாடுகளிற்கு களம் அமைத்துத் தந்த பாடசாலைகளின் கட்டுமானங்கள் யுத்தத்தால் பாரியளவில் அழிவிற்கு உள்ளாகின. 

1987ல் இந்திய இராணுவத்தின் எறிகணை வீச்சாலும் பின்னர் 1995ல் இலங்கை இராணுவத்தின் யாழ்ப்பாணத்தை கைப்பற்றுவதற்கான இராணுவ நடவடிக்கையின் போதும் பரி யோவான் கல்லூரியின் கட்டிடங்கள் பாரியளவில் அழிவைச் சந்தித்தன. 

அறுபதுகளில் அரங்கேறியது போல், தொண்ணூறுகளில் நிகழ்ந்த அழிவுகளிலிருந்து பரி யோவான் கல்லூரியை மீட்க தோள் கொடுக்க முன்வந்ததும் பரி யோவான் கல்லூரியின் பழைய மாணவர்களும் ஆசிரியர்களும் பெற்றோர்களும் தான். உலகெங்கும் பரவியிருந்த பரி யோவான் சமுதாயம், தங்களது சொந்த நிதிப் பங்களிப்பாலும் தங்களிற்கு அரசாங்கங்கள் மட்டத்திலும் உதவி வழங்கும் நிறுவனங்கள் மட்டத்திலும் இருந்த தொடர்புகள் மூலமாகவும், பரி யோவான் கல்லூரியை மீளக்கட்டியமைக்கும் முயற்சிகளை முன்னெடுத்தார்கள், முன்னெடுத்தும் வருகிறார்கள். 

இந்த முன்னெடுப்புக்களின் அண்மைய சாட்சியமாக விளங்குவது, கூடைப்பந்தாட்ட திடலின் (Basketball Court) மீள் நிர்மாணம். பரி யோவான் கல்லூரியின் மத்திய பிரிவு வகுப்பறைகள் அமைந்திருக்கும் பகுதியில் தான் எங்கள் Basketball Court அமைந்திருக்கிறது. பழைய பூங்கா வீதிப் பக்கமிருக்கும் PT Mathai Blockஆலும், பிரதான வீதிப் பக்கமிருக்கும் ராஜசேகரம் Block ஆலும், வடக்கே கல்லூரியின் மைதானத்தாலும், மேற்கே குணசீலன் Block ஆலும் சூழப்பட்டு, இந்த Basketball Court வீற்றிருக்கிறது.

இடப்பெயர்வுகளும் புலப்பெயர்வுகளும் பரி யோவானின் கல்வி பெறுபேறுகளிலும் விளையாட்டு துறையிலும் பாரிய பாதிப்புக்களை ஏற்படுத்தின. 2007ம் ஆண்டிலிருந்து தொடர்ந்து ஜந்தாண்டுகள் பரி யோவான் கல்லூரி கிரிக்கட் அணி, மத்திய கல்லூரியுடனான Big Matchல் தோற்றுப் போனது நம்மில் பலரிற்கு இன்றும் ஞாபகம் இருக்கும். ஆனால் அதே காலப்பகுதியில் பரி யோவானின் கூடைப்பந்தாட்ட அணி, அகில இலங்கை ரீதியில் முதல் எட்டு அணிகளிற்குள் தரவரிசைப்படுத்தப்படுத்தப்பட்டது பலரிற்குத் தெரியாது. 

கிரிக்கெட்டில் பரி யோவான் கல்லூரி அணி ஒரு பக்கம் மெல்ல மெல்ல மேலெழுந்து, வடமாகாணத்தின் சிறந்த அணியாக விருதுகளைப் பெறத் தொடங்க, பல தலைசிறந்த வீரர்களை உருவாக்கிய கூடைப்பந்தாட்ட திடலோ நலிவடையத் தொடங்கியிருந்தது. இதே காலப்பகுதியில் தான் 2009ல், இறுதி யுத்தத்தில் நேரடியாக பாதிப்படைந்த 612 மாணவர்களை பரி யோவான் கல்லூரி உள்வாங்கியதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

2016 மார்ச் மாதமளவில், நலிவடைந்திருந்த கூடைப்பந்தாட்டத் திடலை திருத்தி, மீண்டும் கூடைப்பந்தாட்டத்தை முறையாக விளையாடும் நிலைக்கு கொண்டுவர, பரி யோவான் கல்லூரியின் மெல்பேர்ண் பழைய மாணவர் சங்கம் முன்வந்தது. கூடைப்பந்தாட்டத் திடலை புனரமைக்க ஒரு மில்லியன் ரூபாய்களை ஒதுக்க முன்வந்த மெல்பேர்ண் OBA, அந்தத் திட்டத்தை செயற்படுத்தும் பொறுப்பை பரி யோவானின் யாழ்ப்பாண பழைய மாணவர் சங்கத்திடம் ஒப்படைத்தது. பரி யோவான் கல்லூரியின் 195 வருட வரலாற்றில் இரு பழைய மாணவர் சங்கங்கள் இணைந்து மேற்கொண்ட முதலாவது செயற்திட்டம் இதுவாகத் தானிருக்கும். 

கல்லூரியின் அதிபர் வண. ஞானப்பொன்ராஜாவின் முழுமையான ஒத்துழைப்புடனும் அவரது வழிகாட்டலில், கூடைப்பந்தாட்ட திடல் புனருத்தாரணத்திற்கான (Basketball Court reconstruction) ஒரு செயற்குழு (steering committee) அமைக்கப்பட்டது. இந்த செயற்குழுவின் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்க கல்லூரியின் பழைய மாணவனான Dr. கோபிசங்கர் முன்வந்தார்.  இந்த செயற்குழுவின் செயலாளராக இன்னுமொரு பழைய மாணவனான Dr. காண்டீபன் பொறுப்பேற்றுக்கொண்டார். செயற்குழுவிற்கு தொழில்நுட்ப ஆலோசனைகளை பழைய மாணவனான நிகோல்ட் ஆர்னல்டும் இணைந்து கொண்டார். இவர்களோடு இணைந்து இந்த செயற்திட்டத்தை வெற்றிபெற வைத்ததில் ரொஹான் தேவதாசன், முருகமூர்த்தி செந்தூரன் மற்றும் ராஜநாயகம் ஹஜீபன் ஆகிய பழைய மாணவர்களின் பங்களிப்பு அளப்பரியது. 

கூடைப்பந்தாட்டத் திடலை புனருத்தாரணம் செய்வதோடு மட்டுப்படுத்தாமல், பரி யோவானின் கூடைப்பந்தாட்டத் திடலை முழுமையாக அபிவிருத்தி செய்வது தான் சிறந்தது என்று கல்லூரியின் அதிபரும் செயற்குழுவினரும் முடிவு செய்ததார்கள். மெல்பேர்ண் OBA கொடுத்த நிதி பலமான ஆரம்பமாக அமைய, கல்லூரியில் எண்பதுகளிலும் தொண்ணூறுகளிலும் படித்த ஒவ்வொரு Batchஐயும் தொடர்பு கொண்டு, நிதி சேகரிப்பதற்கு செயற்குழு முடிவெடுத்தது. 

ஒவ்வொரு Batch ஆக தொடர்பு கொள்ளும் பாரிய பணி முடுக்கி விட்டது. பல Batchகள் “கட்டாயம் செய்யுறம் மச்சான்” என்று உறுதியளித்து விட்டு, ஓரிரு கிழமைகளிலேயே செயற்குழு கேட்ட தொகைக்கு மேலாக நிதியை திரட்டி அனுப்பினார்கள். 
மறுபுறத்தில், கல்லூரியின் பழைய மாணவனும் பரி யோவான் அணியின் முன்னாள் கூடைப்பந்தாட்டப் பயிற்றுவிப்பாளருமான தயாபரன், கல்லூரிக்கு ஆடிய பழைய கூடைப்பந்தாட்ட விளையாட்டு வீரர்களைத் தொடர்பு கொண்டு, நிதி திரட்டத் தொடங்கினார்.  உலகெங்கும் திரட்டப்பட நிதி, கூடைப்பந்தாட்ட அபிவிருத்திக்கென பிரத்தியேகமாக திறக்கப்பட்ட வங்கிக்கணக்கில் வைப்பிலிடப்பட்டது. வங்கியில் வைப்பிலிடப்பட்ட பணத்திற்கு உடனடியாகவே பற்றுச்சீட்டுக்களும் வழங்கப்பட்டன. 

கூடைப்பந்தாட்டத் திடலை மைதானப் பக்கமாக விஸ்தீரணமாக்கிய அதேவேளை, திடலில் வெள்ள நீர் தேங்காமல் இருக்க, திடலை சற்றே உயர்த்தி, நீர் வழிந்தோடவும் வகைசெய்யப்பட்டது. இலங்கை கூடைப்பந்தாட்ட சம்மேளனம் சிபாரிசு செய்த, தென்னிலங்கை பாடசாலைகளில் கூடைப்பந்தாட்ட திடல்களை அமைத்த அனுபவம் பெற்ற, ஒரு நிறுவனத்திடம் பரி யோவானின் கூடைப்பந்தாட்டத் திடலை புனரமைக்கும் வேலை ஒப்படைக்கப்பட்டது. 

பழைய மாணவர்களிடம் சேகரித்த நிதிக்கு மேலதிகமாக, வட மாகாண சபையும் தனது கல்விசார் அபிவிருத்திக்கான பாதீட்டிலிருந்து நிதியுதவி அளிக்க, கல்லூரியின் பழைய மாணவனும் வடமாகாண சபை உறுப்பினருமான இம்மானுவேல் ஆர்னல்ட் உதவிசெய்தார். கூடைப்பந்தாட்டத் திடலில் இரவிலும் ஆட்டங்களை அரங்கேற்ற, ஒரு மில்லியன் ரூபா செலவில், மின்னொளி கோபுரங்களை (Flood light towers) நிறுவ, கல்லூரியின் பழைய மாணவரான வாமதேவா தியாகேந்திரன் முன்வந்தார். 

பரி யோவான் கல்லூரியின் கூடைப்பந்தாட்ட திடலின் அபிவிருத்தி செயற்திட்டத்தில் மனமகிழ்ச்சியை தந்த இன்னுமொரு நல்ல விடயம் கூடைப்பந்தாட்டத் திடலின் ஒரு பக்க கோபுரம், எமது SJC92 Batch நண்பனான சிவக்குமரனின் (சேரலாதன்) பெயரை தாங்கி நிற்பதாகும். எங்களோடு கூடித்திரிந்து பம்பலடித்து மகிழ்ந்த நண்பனின் நினைவாக, எங்களது SJC92 Batch பெடியள் இந்த கோபுரத்திற்கு நிதிப்பங்களிப்பு செய்திருந்தார்கள். 

கூடைப்பந்தாட்ட திடலின் மீள்நிர்மாணத்தில் குறிப்பிடத்தக்க இன்னொரு விடயம், இந்த செயற்திட்டத்தை முன்னெடுத்து வழிநடத்தி பங்களிப்பு செய்தது, எண்பதுகளிலும் தொண்ணூறுகளிலும் , ஆனந்தராஜா மாஸ்டரும் தனபாலன் மாஸ்டரும் அதிபராக இருந்த காலத்தில் கல்லூரியில் கல்வி கற்ற பழைய மாணவர்கள். அறுபதிகளிலும் எழுபதுகளிலும் படித்த மாணவர்கள் கல்லூரிக்கு செய்த பங்களிப்பை பின்பற்றி அடுத்த தலைமுறையும் தனது பங்களிப்பை வழங்க தொடங்கியதன் அடையாளமாக இந்த செயற்திட்டம் அமைகிறது. 

பரி யோவான் கல்லூரியின் பழைய மாணவர்கள் பலரின் பங்களிப்போடு எங்கள் கூடைப்பந்தாட்டத் திடல் இன்று மீண்டும் கம்பீரமாக நிமிர்ந்து நிற்கிறது. பரி யோவானின் கட்டிடங்களும் மைதானமும் எவ்வாறு யாழ்ப்பாண சமூகத்தின் பயன்பாட்டிற்கும் பயன்படுகிறதோ, அதே போல் இந்த கூடைப்பந்தாட்டத்திடலும் பரி யோவானின் மாணவர்களிற்கு மட்டுமன்றி, யாழ்ப்பாணத்தில் கூடைப்பந்தாட்ட வளர்ச்சிக்கு அடிகோலும் களமாக அமைய வேண்டும் என்பது தான் அனைத்து பழைய மாணவர்களின் நம்பிக்கையும் எதிர்பார்ப்பும்.

பழைய மாணவர்களின் முயற்சியை கொண்டாடும் அதே வேளை,  “புதுசு புதுசா கட்டிடம் கட்டிறதும், அதைத் திறக்கிறதும் தான் நடக்குது ஒழிய, எங்கட academic standards சரியா விழுந்துட்டுது” என்று பல பரி யோவானின் பழைய மாணவர்களின் அங்கலாய்ப்புக் குரல்கள் மெல்ல மெல்ல கேட்கத் தொடங்கி விட்டன. “ஹாட்லியும் ஹின்டுவும், இந்த முறை பற்றிக்ஸிலும் பெடியள் கலக்கிற மாதிரி எங்கட பெடியள் ஏன் results எடுக்கிறதில்லை” என்று ஒரு சாரார் வருத்தப்பட “உதுக்கெல்லாம் வெளிநாட்டில இயங்கிற OBAக்கள் தான் காரணம், காசை அள்ளி எறிஞ்சு கட்டிடம் கட்டுறதில் தான் கவனம் போகுது ஒழிய, கல்வியை முன்னேற்றுவதற்கு எந்த முயற்சியும் எடுப்பதில்லை” என்று இன்னொரு சாரார் கவலையோடு ஆத்திரப்படுகிறார்கள்.

பரி யோவானின் பழைய மாணவர்களின் அக்கறை நிறைந்த அங்கலாய்ப்பிலும் கவலையிலும்  ஆத்திரத்திலும் நியாயம் இருக்கிறது.  Big Match வெல்லும் போதும் ரோயல் கல்லூரியை வெல்லும் போதும் குதித்து கும்மாளம் போடும் எங்களால், OL, AL results வரும்போது, அடக்கி வாசிக்கத் தான் முடிகிறது. 

ஒரு காலத்தில் கல்வியிலும் கலக்கி விளையாட்டிலும் கோலோச்சிய எங்கள் கல்லூரி, உண்மையிலேயே கல்வியில் பின்தங்கி விட்டதா? இல்லை, பரி யோவான் கல்லூரியின் இலட்சியம், வாழ்க்கைக்கு தேவையான திறன்களை ஊட்டி, ஆளுமையுள்ள நல்ல வாலிபர்களை உருவாக்குவது தான், ஆதலால் நாங்கள் கல்வி பெறுபேறுகளைப் பற்றி கவலைப்படத் தேவையில்லையா?

ஒரு பாடசாலையின் முதன்மையான இலக்கு கல்வியாகத் தான் இருக்க வேண்டுமா?விளையாட்டும் இதர செயற்பாடுகளும் கல்விச் செயற்பாட்டை பலப்படுத்தும் துணையாக மட்டும் தான் இருக்க வேண்டுமா? கல்வியும் விளையாட்டும் இதர செயற்பாடுகளும் சரியான அளவில் கலந்து வழங்கும் போது தான் ஒரு நல்ல மாணவன் ஒரு நல்ல மனிதனாக உருவெடுக்கிறான் என்பதில் யாவரும் உடன்படலாம். 

உக்கி உருக்குலைந்து குண்டும் குழியுமாய் இருந்த கூடைப்பந்தாட்டத்திடலை மீளநிர்மாணம் செய்ய உலகெங்கும் வாழும் பரி யோவானின் பழைய மாணவர்கள் பங்களிப்பு செய்த இந்த செயற்திட்டத்தின் முடிவில் வெளியிடப்பட்ட நினைவு மலரிற்கு அவர்களிட்ட பெயர், Bouncing Back. Bouncing Back என்பதை தமிழில் “மீண்டும் தொடங்கும் மிடுக்கு” எனும் மகாகவியின் சொல்லாடலோடு மொழிமாற்றம் செய்யலாம்.

Bouncing Back என்பது பரி யோவானின் கூடைப்பந்தாட்ட விளையாட்டோடு மட்டும் மட்டுப்படுத்தப்பட்டாமல், கல்லூரியின் கல்வி பெறுபேறுகளும் மீண்டும் எழுச்சி கொண்டு மாட்சிமை பெற வேண்டும். கூடைப்பந்து விளையாடுவதற்கு ஒன்றிணைந்து பங்காற்றிய பரி யோவான் சமுதாயம், கல்வியில் எங்கள் கல்லூரி Bouncing Back அடைவதற்கு, அதை விட பலமடங்கு பங்களிக்காதா? 

Let’s, Bounce Back....