Friday, 24 November 2017

தாயகக் கனவோடு...


அன்னை மடியின் இதமான சூட்டிலிருந்து விலகியவர்கள் என்னவானார்கள் ? எங்கு போனார்கள் ? என்ன செய்தார்கள் ? என்ன எண்ணினார்கள் ? " என்ற ஈரோஸ் இயக்கத்தின் தலைவரும், விடுதலைப் புலிகளின் மூத்த உறுப்பினருமான பாலகுமாரன் "நஞ்சுண்ட காடு" புத்தகத்திற்கு எழுதிய முன்னுரையில், இயக்கத்திற்கு போன இளைஞர்களைக் குறித்து  எழுதிய வரிகள் காலத்தால் அழியாதவை.


என்னுடைய சிறு வயதில், எங்கள் ரோட்டிலிருந்து இயக்கத்திற்கு போன இருவர் இன்றும் நினைவில் உள்ளார்கள். ஒருவர் பரி யோவான் கல்லூரியில் படித்த ராஜு அண்ணா, கல்லூரியில் அவர் மகேந்திரராஜா, புகழ் பூத்த SJC85 Batch காரன். மற்றவர் தவம் அண்ணா, இந்திய இராணுவ காலத்தில் யாழ்ப்பாண மாவட்ட அரசியல் துறைப் பொறுப்பாளராக செயற்பட்டு வீரமரணமடைந்த மேஜர் டயஸ் (கந்தசாமி).


ராஜு அண்ணா ஒரு பம்பல் காய். அப்பா மறைந்து விட்ட அவரின் குடும்பத்தில், அவரின் உலகமே அவரது அம்மாவும் தங்கச்சியும் தான். பரி யோவானில் ராஜு அண்ணா ஒரு சகலதுறை விளையாட்டு வீரர், கல்லூரியின் கிரிக்கெட், football அணிகளில் விளையாடியவர். எப்பவும் பம்பலாக சிரித்தபடி மென்மையாக பேசுவார். முதலில் இயக்கத்திற்கு helper ஆக இருந்த ராஜு அண்ணா, பின்னர் ஆயுதப் பயிற்சியை நிறைவு செய்துவிட்டு முழுநேர உறுப்பினராக செயற்படத் தொடங்கினார்.


ராஜு அண்ணா என்றதும் நினைவில் வருவது பரி யோவான் கல்லூரிக்கும் சென். பற்றீக்ஸ் கல்லூரிக்கும் இடையிலான under 17 கிரிக்கெட் ஆட்டம் ஒன்று தான். பரி யோவான் கல்லூரிக்கு ராஜு அண்ணா தான் ஆரம்ப துடுப்பாட்டக்காரர். பற்றிக்ஸ் அணிக்கு தலைமை தாங்கிய கிங்ஸ்லி அண்ணா, அந்த அணியின் ஆரம்ப பந்து வீச்சாளர், கிங்ஸ்லி அண்ணா ராஜு அண்ணாவின் அயலூர்காரன்.

முதலில் துடுப்பெடுத்தாடிய பற்றிக்ஸ் அணி அதிக ஓட்டங்கள் எடுக்காமல் சுருண்டு விட்டது. தனக்கே உரித்தான அலட்சியம் நிறைந்த மிடுக்கோடு பரி யோவான் அணி துடுப்பெடுத்தாட இறங்கியது. ராஜு அண்ணா தான் கிங்ஸ்லி அண்ணாவின் பந்தை எதிர் கொள்ள தயாராகிறார். ராஜு அண்ணா முதலாவது ஓவரிலிருந்தே அடித்தாட தொடங்கி விடுவார், அன்று சென் பற்றிக்ஸ் அணியுடனான ஆட்டம் என்பதால், எதிர்பார்ப்பு பலமாக இருந்தது. பந்து வீச்சாளரின் தலைக்கு மேலால் பந்தை எழுப்பி அடித்து, பந்தை பவுண்டரிக்கு அனுப்புவது ராஜு அண்ணாவின் ஸ்டைல், தனித்துவம்

தேவாலய முனையிலிருந்து ஓடி வந்து கிங்ஸ்லி அண்ணா வேகமாக பந்து வீசுகிறார், ஒரு short run up தான். Off stumpற்கு சற்று வெளியே விழுந்த பந்தை ராஜு அண்ணா அழகாக தூக்கியடித்து uppish ஆக straight drive செய்ய, எல்லோரும் பவுண்டரி லைனை பந்து தாண்டும் என்று எதிர்பார்த்த கணத்தில், எம்பித் துள்ளி காற்றில் ஒரு குத்துக்கரணம் அடித்து கிங்ஸ்லி அண்ணா அந்த பந்தை தானே catch பிடிக்கிறார். கிங்ஸ்லி அண்ணா, ராஜு அண்ணா அந்த shot விளையாடுவார் என்று எதிர்பார்த்திருக்கலாம். அந்த அருமையான கணங்களை நேரில் பார்த்த யாரும் இன்றும் அதை மறக்க மாட்டார்கள்.



இந்திய இராணுவ காலத்தில் இந்திய இராணுவத்தால் சிறைப்பிடிக்கப்பட்டு காங்கேசன்துறை இராணுவ முகாமில் ராஜு அண்ணா கடும் சித்திரவதைகளை அனுபவித்தார். தொண்ணூறுகளின் ஆரம்பத்தில் விடுதலையாகி வந்தவர், இயக்கத்திலிருந்து விலகி, தனது குடும்பத்தோடு வாழத் தொடங்கினார். 1994 இறுதியில் யாழ்ப்பாணம் போன போது ராஜு அண்ணா அரியாலை சனசமூக நிலைய அணிக்கு கிரிக்கெட் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்


1996ல் இலங்கை இராணுவம் மீண்டும் யாழ்ப்பாணத்தை கைப்பற்றிய பின்னர் காணாமல் ஆக்கப்பட்ட நூற்றுக்கணக்கானவர்களின் பட்டியலில் ராஜு அண்ணாவின் பெயரும் இணைந்து கொண்டது. மாவீரர் பட்டியலில் ராஜு அண்ணாவின் பெயர் இணைக்கப்பட்டதா இல்லையா என்பது தெரியாது, என்னைப் பொறுத்தவரையில் ராஜு அண்ணாவும் ஒரு மாவீரனே.

————————————

நகரங்களிலும் கிராமங்களிலும், கிரிக்கெட்டும் ஃபுட்போலும் விளையாடிக் கொண்டு, பள்ளிக்கூடங்களில் நண்பர்களோடு பம்பலடித்துக் கொண்டு, ரோட்டால் போற பெட்டைகளை சுழற்றிக் கொண்டு திரிந்த இளைஞர்கள், இரவோடு இரவாக வீடுகளை விட்டு, இயக்கத்திற்குப் போனார்கள். வசதியான வாழ்க்கையை உதறிவிட்டு, உறவுகளைப் பிரிந்து ஆயுதப் பயிற்சியெடுக்க காட்டுக்குள் போனார்கள்.

வெளிநாடுகளில் வாழ்ந்து வந்தவர்களையும், கொழும்பில் தொழில் புரிந்தவர்களையும், படித்து பட்டம் பெற்றவர்களையும், பல்கலைக்கழகத்தில் படித்துக் கொண்டு இருந்தவர்களையும், உயர்தரம் பயின்று கொண்டிருந்தவர்களையும்படிப்பை பாதியில் விட்டவர்களையும், இனமானம் எனும் இலட்சிய வேட்கை கவர்ந்திழுத்தது

ஊர் வாழ வேண்டும் என்று, உன்னத நோக்கம் கொண்டு, ஏராளமான இன்னல்கள் தாங்கி நின்று, ஈழத் தமிழினித்தின் விடுதலைப் பயணத்தில் வித்தாகியவர்கள் எங்கள் சகோதர சகோதரிகள். விடுதலை வேட்கை எனும் ஓர்மம், எங்கள் சாதாரண இளைஞர் யுவதிகளிற்கு அசாதாரண சக்தியை கொடுத்தது. களத்தில் தங்கள் உயிர்களை ஆகுதியாக்கி அவர்கள் செய்த விடுதலை வேள்வி, காலங்காலமாக பேரினவாதிகளிடம் அடிமைப்பட்டிருந்த எங்களையும் எங்களினத்தையும் தலை நிமிர வைத்தது.


வீறுகொண்டெழுந்த ஒரு தமிழர் பரம்பரை, ஒரு நாட்டின் இராணுவத்திற்கல்ல இரு நாட்டு இராணுவங்களிற்கு சிம்மசொப்பனமாக இருந்த காலத்தில் நாங்களும் வாழ்ந்தோம் என்று மகன்மாரிற்கு பெருமையாக ஓரு நாள் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போது, இளையவன் கேட்டான் “then why did you lose the war?”, வரலாற்றின் குரலாக அவனது குரல் எதிரொலித்தது.


நடுவில கொஞ்சம் பக்கத்தைக் காணோம் என்ற படத்தில்,  “என்னாச்சு.. நீ தானே அடிச்சாய்.. Ball மேல போச்சுஎன்ற வசனம் திரும்ப திரும்ப திரும்ப வரும். சில நேரங்களில் எங்களது விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு நடந்த கதியை யோசித்தாலும் இந்த வசனம் ஏனோ பொருந்துவதாகவே தோன்றுகிறது.

என்னாச்சு...ஆட்டிலெறி அடிச்சோம், ஆனையிறவை பிடித்தோம், ஆகாயத்திலும் பறந்தோம், கடலிலும் கோலோட்சிணோம், கட்டுநாயக்காவையும் தாக்கினோம்.. அப்புறம்..இப்ப.. என்னாச்சு

ஒரு தனி நாட்டிற்குரிய பல பண்புகளோடு, உலகமெங்கும் பரவியிருந்த பலமான கட்டமைப்போடு, அகிலமே வியக்க, எங்களை மட்டும் நம்பி, நாங்கள் நடாத்திய விடுதலைப் போராட்டம் மெளனிக்கப்பட்ட பின்னர் எங்களிற்கு என்னாச்சு? ஆளுமையுள்ள தலைமைகளால் நிரம்பியருந்த தமிழர் விடுதலைப் போராட்டத்தின் பொற்காலத்தில் வாழ்ந்த எங்களிற்கு, இன்றைய தமிழ் தலைமைகளின் கோமாளிக் கூத்துக்களை பார்க்க என்ன பாவம் செய்தோமோ

தாயகக் கனவோடு ரத்தமும் வியர்வையும் சிந்தி சமர்க் களங்களாடி வெற்றிகளை காணிக்கைகளாக்கி விட்டு கண்ணுறங்குகிறார்கள் எங்கள் கண்மணிகள்
மாவீரர்  கண்ட கனவு பலிக்க வேண்டும்
எங்கள் தேசம் மீண்டும் மீளெழ வேண்டும்
இனிவரும் காலங்களாவது எமதாக வேண்டும்

No comments:

Post a Comment