Friday, 13 October 2017

கனடா பயணம்



"டேய் மச்சான், டொரானோவில் என்ன செய்யுறியோ இல்லையோ, பாபுஸின் கொத்து ரொட்டியையும் Quality Bakeryயில் மட்டன் ரோல்ஸும் சாப்பிடாமல் வராதே... மற்றது லிங்கம் கூல்பார் ice cream" பயணம் புறப்பட முன்னரே கஜன் கனடாவில் கட்டாயம் செய்ய வேண்டிய விடயங்களை பட்டியலிட்டான்.

"ஏன்டா நான் கனடாக்கு போறேனோ இல்லை யாழ்ப்பாணத்திற்கு போறனோ" அறியாமல் கேள்வியை கேட்டேன். 

"போய்ட்டு வா... உனக்கு விளங்கும்" கஜன் சொல்லி முடிய WhatsApp தொடர்பு துண்டிக்கப்பட்டது.

இலங்கையிலிருந்து புலம்பெயர்ந்து சென்ற தமிழர்கள், தாங்கள் புலம்பெயர்ந்த நாடுகளின் சட்டதிட்டங்களோடும் பழக்க வழக்கங்களோடும் முரண்படாது பயணிக்க தம்மை மாற்றிக்கொண்டார்கள்.  அதேவேளை காலங்காலமாக பரம்பரை பரம்பரையாக இலங்கையில் தாங்கள் கடைப்பிடித்த சம்பிரதாயங்களையும் பழக்கங்களையும் அந்நிய நாடுகளில் குடியேறிய பின்னரும் விடாது கடைப்பிடிக்கிறார்கள். 

ஒஸ்ரேலியாவில் வாழத் தொடங்கியதில் பழகிய கோப்பி குடிக்கும் பழக்கம், கனடாவிலும் தொடர்ந்து பயணித்தது.  “கோப்பி என்றா Tim Hortons தான்டா” என்று சொல்லி நகு கூட்டிக் கொண்டு போனான். தனக்கு ஒரு “double double” சொல்லி விட்டு, என்னுடைய Latteக்கு ஆனை விலை கொடுத்தான். “இங்கே யாரும் latte பெரிசா குடிக்கிறது இல்லை... உன்னை மாதிரி வெளிநாட்டுக்காரன்கள் தான் கேட்பாங்கள்.. அதான் இந்த விலை” என்று நீண்ட விளக்கம் தந்தான்.

நகுவின் “double double” ஓடரை எடுத்தது “கீதா” என்ற பெயருடைய பெட்டை, கோப்பி போட்டதோ “லலிதா”. டொரான்டோவில் எந்த கடையில் ஏறினாலும் அங்கு பணியாற்றும் எங்கட ஆட்களை தாராளமாக காணலாம். “மச்சான் அது என்னடா double double” கீதா-லலிதா இரட்டையர் தயாரிக்கும் கோப்பியின் அர்த்தம் கேட்டேன்.

“ரெண்டு சீனி.. ரெண்டு பால்.. அது தான் double double” நகு பொறுமையாக விளக்கப்படுத்தினான். அடுத்த நாள் நானும், கீதாவிடம் double double  சொல்லி, லலிதாவிடம் கோப்பையை வாங்கி வாயில் வைத்தால், உவாக்...கச்சல் தாங்க முடியவில்லை. நமக்கு cafe latte தான் சரி. 


கனடாவில் கவனித்த இன்னொரு விஷயம், “உங்கட வீடு எங்கே” என்று வீட்டு விலாசம் கேட்டால், குறுக்கறுக்கும் வீதிகளின் பெயர்களை சொல்கிறார்கள். “Markham & Milner” என்று சொன்னார்கள் என்றால், அவர்கள் வசிக்கும் வீடு, அந்த இரு வீதிகள் சந்திக்கும் சந்திக்கு அண்மையில் இருக்கிறது என்று அர்த்தமாம். 

Scarborough பக்கம் போனால் தமிழ் பெயர்ப் பலகைகளோடு நிறைய கடைகள் கண்ணுக்கு விருந்தாகும். கொத்து ரொட்டி வாங்க Babu’ஸ்கு போனால், கடையின் பெயர்ப்பலகையில் “மாவீரர் கண்ட கனவு பலிக்கும் மகிழ்ச்சிக் கடலில் தமிழ் மண் குளிக்கும்” என்ற வாசகமும் நல்ல கறி மணமும் வரவேற்றது. சுடச்சுட போட்டுத் தந்த கொத்து ரொட்டி, உண்மையிலேயே நல்ல ருசியாகத் தான் இருந்தது. 

நயகரா நீர்வீழ்ச்சியையும் CN towerஐயும் தவிர ரொரன்டோவில் பார்க்க பெரிதாக ஒன்றும் இல்லை. டொரோன்டோவில் இருந்து இரண்டு மணித்தியால ஓட்டத்தில் இருக்கும் நயாகரா நீர்வீழ்ச்சி, உலகில் அதிகளவில் சுற்றுலாப் பிரயாணிகளை கவரும் இடங்களில் ஒன்றாக இருப்பதில் அதிசயமொன்றுமில்லை. அமெரிக்க கனேடிய எல்லையில் இருக்கும் நீர்வீழ்ச்சியை அருகில் சென்று பார்க்கும் படகு (cruise) பயணம் தான் நயாகாராவின் எழிலை ஐம்புலன்களாலும் உணர வைத்த அற்புத அனுபவம். 

டொரோன்டோவில் இருபது முப்பது வருடங்களாக தாயகம் திரும்பாமல் இருக்கும் பலரை சந்தித்து வியந்தேன். “அங்க எங்களிற்கு யாரும் இல்லை.. எல்லாரும் இஞ்ச வந்திட்டினம்” எனும் போது, புலத்திற்கும் தாயகத்திற்குமான உறவுப்பாலம் உடைய தொடங்கி விட்டதோ என்று எண்ண வைத்தது. ஊர் போய் பல்லாண்டுகளாகி விட்டாலும் ஊர்ப் பற்று மாறாமல் உணர்வோடு தான் இன்றும் வாழ்கிறார்கள். ஊர்ச் சங்கங்கள் ஊடாக ஊருக்கும் பழைய மாணவர் சங்கங்கள் ஊடாக பள்ளிக்கும் உதவிக்கரம் நீட்டிக் கொண்டுதானிருக்கிறார்கள்.  

கொடிய யுத்தம் குதறி போட்ட வாழ்க்கையில், பல்லாண்டுகளிற்கு முன்னர் நாட்டை விட்டு சென்ற உறவினர்கள் பலரை கனடாவில் சந்திக்கும் சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது, கனடாப் பயணத்தில் கிடைத்த மிகப்பெரிய மகிழ்ச்சி. பல்லாண்டுகளிற்கு பின்னர் சந்தித்தவர்கள், என்னை இன்னும் சிறுவனாகவே பார்த்தார்கள், கதைத்தார்கள். இன்னாரின் பேரன் வந்திருக்கிறாராம் இன்னாரின் மகன் வந்திருக்கிறாராம் என்று அறிந்து, தாங்களாகவே தொடர்பு எடுத்து தங்களது உறவு முறையை அறிமுகம் செய்து நேரில் வந்து பார்த்த உறவுகள் நெகிழ வைத்தார்கள். சந்திக்க வரும்போது மொறு மொறு வடையும் சுவையான குண்டு மோதகமும் வாங்கி வந்தார்கள். 

பள்ளிக்காலத்திலும் படிக்கும் காலத்திலும் கூடித்திரிந்த நண்பர்கள், பிரியாவிடை சொல்லாமலே நாட்டை விட்டு ஓடியவர்கள், மீண்டும் கண்ட போது ஓடி வந்து கட்டியணைத்து, அன்று விட்ட இடத்திலிருந்து இன்று கதையை தொடங்கினார்கள். கலியாணம் கட்டி பிள்ளை பெத்ததையும் மறந்து அந்தக் காலத்தில் சுழற்றிய “சரக்குகளை”ப் பற்றி கதைத்து சிரித்த பொழுதுகள் இனிமையானவை.

கனடாவை விட்டு புறப்படும் போது, ஊருக்கு போய் வரும் போது ஆட்கொள்ளும் பிரிவுத் துயரம் தான் ஏனோ ஆட்கொண்டது. அதற்கு அந்த கொத்து ரொட்டியும், மட்டன் ரோல்ஸும், மோதகமும், வடையும் மட்டும் காரணமல்ல, கனடாவில் ஊர்ப்பற்றோடும் மண் மணம் மாறாத வாஞ்சையோடு வாழும் உறவுகளும் நண்பர்களும் தான் காரணம். 

கனடா... புலம்பெயர்ந்த யாழ்ப்பாணம்




No comments:

Post a Comment