Friday, 4 August 2017

சுடாத துவக்கு



ஜூலை 30, 1987

கொழும்பு துறைமுகத்தை அண்டியுள்ள சிறிலங்கா கடற்படைத் தளத்தில், ரோஹன தனது வெள்ளை நிற சீருடையை அணிந்து கொண்டிருந்தான். நன்றாக சலவை செய்யப்பட்டு விறைப்பாக iron பண்ணப்பட்டிருந்த வெள்ளை வெளீரென்ற இலங்கை கடற்படை சீருடையை அணிய ரோஹணவிற்கு பெருமிதமாக இருந்தது.

"சண்டையை நிற்பாட்டி போட்டு, என்ன மxxக்கு எங்களை இங்க கொண்டு வந்தவர்கள்" ரோஹண சத்தமாகவே முணுமுணுத்தான். காரைநகர் கடற்படைத் தளத்தில் நிலைகொண்டிருந்த இலங்கை கடற்படை படையணியில்  தான் ரோஹண ஒரு மாலுமியாக கடமையாற்றிக் கொண்டிருந்தான்.

"இந்திய பிரதம மந்திரி வந்திருக்கிறாராம்" ரோஹணவிற்கு பக்கத்தில் இருந்த மரக்கதிரையில் அமர்ந்திருந்து சப்பாத்தை காலில் மாட்டிக்கொண்டு இருந்த காமினி, ரோஹணவிற்கு பதிலளித்தான். காமினியும் ரோஹணவோடு இணைந்து வடமராட்சியில் முன்னெடுக்கப்பட்ட "ஒபரேஷன் லிபரேஷன்" இராணுவ நடவடிக்கையில் பங்கேற்றிருந்தான்.

"அதுக்கு... நாங்க அவருக்கு மாலை போட வேணுமோ.. இல்லை மரியாதை செய்ய வேணுமோ" அறையில் இருந்த சிறிய கண்ணாடியில் முகம் பார்த்து தலைவாரிக் கொண்டே ரோஹண கேட்டான். இந்திய விமானப்படையின் போர் விமானங்கள் யாழ்ப்பாணத் தீபகற்பகத்திற்கு மேலே பறந்ததோடு, தாங்கள் இருவரும் பங்கெடுத்துக் கொண்டிருந்த "ஒபரேஷன் லிபரேஷன்" இராணுவ நடவடிக்கை நிறுத்தப்பட்டது, அவர்கள் இருவரிற்கும் கடும் கோபத்தையும் ஏமாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தியிருந்தது.

"மச்சான் சரியாய் சொன்னாய்டா, மரியாதை செய்யத் தான் எங்களை யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து கொண்டு வந்தவங்கள்" காமினி சப்பாத்துக்களை அணிந்து கொண்டு எழுந்து, ரோஹணவிற்கு பக்கத்தில் வந்து ஒரு சல்யூட் அடித்தான். 

"அம்மட்ட சிரி... விளையாடாதே மச்சான்" ரோஹணவின் முகத்தில் கோபத்தின் ரேகைகள் படரத் தொடங்கின. "வடமராட்சியில் புலிகளை விரட்டிக் கொண்டிருந்த எங்களை, இங்க அந்த இந்திய xxxக்கு சல்யூட் அடிக்கவா கொண்டு வந்தவங்கள்" என்று கொப்பளித்த ரோஹண, பக்கத்தில் இருந்த வெறும் பெட்டியை காலால் உதைத்தான்.


"எல்லோரும் தயாராகி விட்டீர்களா" லெப்டினன்ட் மென்டிஸின் குரல் அறைக்கு வெளியே கேட்டது. "இன்னும் ஐந்து நிமிடங்களில் எல்லோரும் வாசலில் நிற்க வேண்டும்" லெப்டினன்ட் மென்டிஸின் குரலில் அதிகாரம் தொனித்தது. சில கணங்கள் கடந்து மீண்டும் "ஐந்து நிமிடங்கள்" என்று எச்சரித்த லெப்டினன்ட் மென்டிஸின் குரலைக் கேட்ட சிப்பாய்கள் அவசர அவசரமாக தங்களது சீருடைகளை அணிந்து கொள்ளத் தொடங்கினார்கள்

கடற்கடைத் தளத்தின் வாயிலில் தரித்து நின்ற நீல நிற பஸ் வண்டியில் கடற்படை மாலுமிகள் அனைவரும் ஏற்றப்பட்டனர். பஸ்ஸில் ஏறுவதற்கு முன்னர் மாலுமிகள் ஒவ்வொருவருக்கும் ரவைகள் அகற்றப்பட்ட Lee-Enfield ரக துப்பாக்கிகள் கொடுக்கப்பட்டன.

"இந்தப் பகிடியை பாரு மச்சான், ரவையில்லாத துப்பாக்கியை வைத்துக்கொண்டு நாங்க என்ன செய்யுறது" ரோஹண பஸ்ஸில் தனக்கு பக்கத்தில் இருந்த பண்டாவிடம் பகிடிவிட்டு சிரித்தான். "ரோட்டில திரியிற நாயை தான் இதால கலைக்க ஏலும்" பண்டா சொல்லிக்கொண்டு இருக்க பஸ் நகரத் தொடங்கியது.

ஐந்து நிமிட ஓட்டத்தில் பஸ், ஜனாதிபதி மாளிகையை வந்தடைந்தது. கொழும்பு கோட்டையில் அமைந்திருக்கும் அந்த பெரிய வெள்ளைநிற மாளிகையை அன்று தான் ரோஹண முதன்முறையாக பார்க்கிறான்.  ஜனாதிபதி மாளிகையை சூழ ஆயுதம் தாங்கிய விசேட அதிரடிப் படையினர் காவலில் ஈடுபடுத்தப்பட்டிருந்தனர். 

"என்னடா மச்சான் கடுமையாக யோசிக்கிறாய்". பஸ்ஸிலிருந்து இறங்கி மாளிகையை பிரமித்துப் போய் பார்த்துக் கொண்டிருந்த ரோஹணவைப் பார்த்து காமினி கேட்டான். "எனக்கு வாற கோபத்திற்கு... இன்றைக்கு" ரோஹண சொல்ல தொடங்கவும் எங்கிருந்தோ ஒலிபெருக்கியில் ஒலித்த கட்டளை, இருவரையும் விரைந்து சென்று தங்களது படையணியினரோடு வரிசையில் நிறுத்தியது.

"என்ட துவக்கில் மட்டும் இன்றைக்கு ரவை இருந்திருந்தால், நடக்கிறதே வேற" வரிசையின் முன்வரிசையில் நின்ற மாலுமி ரோஹண, பக்கத்தில் நின்ற காமினிக்கு மட்டும் கேட்கத்தக்கதாக கிசுகிசுத்தான். ஒரு முறை திரும்பி ரோஹணவை பார்த்துவிட்டு மறுபடியும் நிமிர்ந்த நிலையெடுத்தான் காமினி. 

இலங்கை-இந்திய ஒப்பந்தத்தில் கைச்சாத்திட இலங்கை வந்திருந்த இந்தியப் பிரதமருக்கான மரியாதை அணிவகுப்பில் கலந்து கொள்ளும் சிப்பாய்கள், கொளுத்தும் கொழும்பு வெயிலில் நிலையெடுத்து நின்றார்கள். காலையில் வந்திறங்கியவர்கள் நிலையெடுத்து நின்று சில மணித்தியாலங்கள் கடந்திருந்தன.

யுத்த களத்திலில் இருந்து தங்களை திருப்பி அழைத்த கோபம் ஒரு புறம், இலங்கை விவகாரத்தில் மூக்கை நுழைத்த இந்தியாவின் மேலெழுந்த வெறுப்பு மறுபுறம், கால்கடுக்க கடும் வெயிலில் இந்திய பிரதமருக்கு மரியாதை செலுத்தவென நிற்பாட்டியிருந்த களைப்பு மற்றபுறம் என்று ரோஹணவிற்கு மண்டை கொதிக்கத் தொடங்கியது.

"இன்றைக்கு இவனுக்கு ஏதாவது செய்யோணும்" ரோஹண தனக்குள் கறுவிக் கொண்டான். மணிக்கூட்டு கோபுரத்தடியில் சைரன் பூட்டப்பட்ட ஜீப்பும் அதனைத் தொடர்ந்து சில கார்களும் வந்து நிற்பதையும் அதிலிருந்து சிலர் இறங்குவதும் ரோஹணவிற்கு தெரிந்தது.  முதலில் விசேடமாக அமைக்கப்பட்ட மேடையில் நின்று அணிவகுப்பை ஏற்ற இந்தியப் பிரதமர், பின்னர் பாதுகாப்பு அதிகாரிகள் புடைசூழ கடற்படை சிப்பாய்களை நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தார். 

வரிசையாக அணிவகுத்து நின்ற சிப்பாய்களின் மரியாதையை ஏற்க, அவர்களின் முன் இந்தியப் பிரதமர் நடக்கத் தொடங்கினார். இந்தியப் பிரதமருக்கு வலப்புறத்தில் லெப்டினன்ட் மென்டிஸ் வாளேந்தி அவரிற்கு ஓரடி முன்னால் நடக்க, இடப்புறத்தில் இன்னொரு கடற்படை அதிகாரி ஆயுதமின்றி சற்றுப் பின்னால் நடக்க, அவரிற்கு பின்னால் இந்திய பிரதமரின் மெய்ப் பாதுகாவலர் நடந்து வர, இந்திய பிரதமர் ரோஹண நின்ற இடத்தை அண்மித்துக் கொண்டிருந்தார். 

முன்வரிசையில் நின்ற கடற்படை மாலுமிகள் ஒவ்வொருவரினதும் முகத்தை கூர்ந்து கவனித்துக் கொண்டே இந்தியப் பிரதமர் நடந்து வந்து கொண்டிருந்தார். தனக்கு இடப்பக்கமாக அண்மித்துக் கொண்டிருந்த இந்திய பிரதமரை கடைக் கண்ணால் ரோஹண அவதானித்துக் கொண்டிருந்தான். "இன்னும் பத்து பதினோரு அடி வைத்தானென்றால் எனக்கு கிட்ட வந்திடுவான்" ரோஹண மனதுக்குள் கணக்கு போட்டான். 

"இன்னும் நாலு அடிதான்" ரோஹணவின் கை துறுதுறுத்தது. இடப்பக்கம் நின்ற காமினியை தாண்டி, ரோஹணவிற்கு முன்னால் நகர்ந்த இந்திய பிரதமர் அவனையும் உற்றுப் பார்க்கிறார். இந்திய பிரதமரின் பார்வையில் ஒரு கணம் பின்வாங்கிய ரோஹண, அவர் அவனை தாண்டியதும், துப்பாக்கியை தலைகீழாக புரட்டி, துப்பாக்கியின் பிடியால், பிரதமரின் பிடறியை குறிவைத்து தாக்க.....ரோஹணவின் அசைவை உணர்ந்த இந்திய பிரதமர் சற்றே சரிந்து முன்னோக்கி நகர, துப்பாக்கியின் அடி பிரதமரின் இடது தோள் பட்டையில் தான் படுகிறது.

அன்று மட்டும் ரோஹணவின் குறி தவறாமல் பிடறியில் அடி விழுந்திருந்தால்.... 

செய்தி
"ராஜீவ் காந்தி கொலை செய்யப்பட்டிருக்காவிடின் இனப்பிரச்சினைக்கு தீர்வு காணப்பட்டிருக்கும்" என தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைவர் இரா.சம்பந்தன் தெரிவித்துள்ளார். இந்திய ஊடகம் ஒன்றுக்கு வழங்கிய செவ்வியிலேயே இரா.சம்பந்தன் இவ்வாறு குறிப்பிட்டுள்ளார்.





No comments:

Post a Comment