Friday, 30 June 2017

பரி யோவான் பொழுதுகள்: ஆறாவடு



வரலாறு ஒரு கொடிய அரக்கன். வரலாறு எனும் அரக்கன் நடந்து வந்த பாதையில் அழித்து விட்டுச் சென்ற அழிவின் தடங்கள் சில, இன்றும் எம் நினைவுகளை விட்டகலாமல் நினைவலைகளை ஆக்கிரமித்திருக்கும். மறக்க முடியாத, மறக்க விரும்பாத ஆறாவடுக்களாக என்றும் இதயத்தை வாட்டி வதைக்கும்.

1985ம் ஆண்டின் நடுப்பகுதி,
யாழ்ப்பாண குடாநாடு மெல்ல மெல்ல இயக்கங்களின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வந்து கொண்டிருந்தது. யாழ்ப்பாண குடாநாட்டை சூழ நிலைகொண்டிருந்த இராணுவம், மாணவர்களையும் இளைஞர்களையும், சந்தேகத்தின் பேரில் கைது செய்து சித்திரவதைக்கு உள்ளாக்குவதை ஒரு பொழுதுபோக்காகவே செய்து கொண்டிருந்தது.

இலங்கை இராணுவத்தினரால் கைது செய்யப்படும் எந்தக் கல்லூரி மாணவனையும் விடுதலை செய்ய, கைது செய்யப்பட்ட  மாணவர்களின் பெற்றோர்கள் அணுகும் பல முக்கியஸ்தர்களில் முதன்மையானவர், CE ஆனந்தராஜன். செல்லையா எட்வின் ஆனந்தராஜன் பரி யோவான் கல்லூரியின் 21வது அதிபர், யாழ்ப்பாண பிரஜைகள் குழுவின் மூத்த உறுப்பினர்களில் ஒருவர். 

பாடசாலை நேரத்தில் ஏதாவது குண்டுவெடிப்பு, துப்பாக்கி சூடு நடந்து யாழ்ப்பாணம் அல்லோகல்லப்படும். பதறி அடித்துக்கொண்டு பிள்ளைகளை கூப்பிட வரும் பெற்றோருக்கு பரி யோவானின் Main Gate அடியில், வெள்ளையும் சொள்ளையுமாய் கம்பீரமாக நிற்கும் ஆனந்தராஜா மாஸ்டரின் உருவம் நெஞ்சுக்குள் பாலை வார்க்கும். எந்த ஒரு மாணவனுக்கும் தீங்கு வராமல் பாதுகாக்கும் அக்கறையும் துணிவும் அவர் நிற்கும் தோரணையில் வெளிப்படும். 

பரி யோவான் கல்லூரியில் மட்டுமன்றி முழு யாழ்ப்பாணத்தினதும் கல்வி மேம்பாட்டற்காக அயராது பாடுபட்ட ஒரு உன்னதமாக கல்வியாளர். 80களின் ஆரம்பத்தில் GUES எனும் மாணவர் அமைப்பு கல்வி தரப்படுத்தல் சம்பந்தமான ஓரு கூட்டத்தை யாழ்ப்பாணத்தில் ஒழுங்கமைத்திருந்ததாம். கல்வி தரப்படுத்தல் தமிழ் மாணவர்களின் மேல் ஏற்படுத்தியிருந்த தாக்கம் பற்றி, யாழ்ப்பாணத்தின் எந்த முன்னனி கல்லூரி அதிபரும் அச்சம் காரணமாக அந்தக் கூட்டத்தில் உரையாற்ற வரமறுத்த போது, துணிந்து சென்று அந்த கூட்டத்தில் இலங்கை அரசைக் கண்டித்து உரையாற்றிய ஓரே அதிபர் CE ஆனந்தராஜா தான். பரி யோவானில் வருடந்தோறும் நடக்கும் தமிழ் விழாவிற்கு தானும் வேட்டி அணிந்து வந்து மாணவர்களையும் வேட்டி கட்ட வற்புறுத்தி, தமிழ் பாரம்பரியத்தை பரி யோவான் மண்ணில் நிலைக்க வைத்தவரும் CE ஆனந்தராஜா தான்.  




1985ன் நடுப்பகுதிகளில் முகாம்களிற்குள் முடக்கப்பட்டிருந்த இலங்கை இராணுவத்திற்கு பொழுதைக் கழிக்க ஒரு கேளிக்கை தேவைப்பட்டது. தமிழீழம் காணப் புறப்பட்ட இயக்கங்களின் மேல் தமிழ் மக்களிற்கு ஏற்பட்டுக் கொண்டிருந்த அபிமானத்தை முறியடிக்க, இலங்கை அரசிற்கு ஒரு பிரச்சார ஆயுதம் தேவைப்பட்டது. வெளிநாட்டு அரசாங்கங்களிற்கும் தென்னிலங்கைக்கும் யாழ்ப்பாண மக்கள் இன்றும் இலங்கை இராணுவத்தோடு சகஜமாக பழகுகிறார்கள் என்று காட்ட ஒரு நிகழ்வு இலங்கையின் ஆட்சியாளர்களிற்கு அவசரமாக தேவைப்பட்டது. இந்த நோக்கங்களை எல்லாவற்றையும் ஒரே நேரத்தில் அடைய அவர்கள் கையில் எடுத்த விளையாட்டு, கிரிக்கட்.

எல்லா இயக்கங்களும் தங்களது பிரச்சாரங்களை முழு வீச்சில் முடுக்கி விட்டிருந்த காலமது. பாடசலைகள், ட்யூடரிகள் என்று இயக்கங்களின் பிரச்சார குழுக்கள் பிரச்சாரப் பணிகளை மேற்கொண்டருந்தன. பரி யோவானின் வளாகத்தினுள் எந்த வித பிரச்சார பணிகளையும் மேற்கோள்ள அதிபர் ஆனந்தராஜா தடைவிதித்திரிந்தார். "என்னை மீறி நீங்கள் பாடசாலை வளவுக்குள் இறங்கினால், நான் இந்த வளாகத்தை விட்டு வெளியேறி விடுவேன்" என்று அவரது உத்தரவை மீறி உள்நுழைய முயன்ற ஒரு இயக்கத்தை கடுந்தொனியில் எச்சரித்திருந்தாராம்.

யாழ்ப்பாண பாடசாலை அதிபர்கள் சங்கத்துடனான ஒரு கலந்துரையாடலில், யாழ்ப்பாண பாடசாலைகள் கிரிக்கட் அணியை, இலங்கை இராணுவ அணியுடன், யாழ்ப்பாண கோட்டைக்குள் இருக்கும் மைதானத்தில் கிரிக்கட் ஆட வருமாறு, யாழ்ப்பாணத்திற்கான இலங்கை இராணுவத் தளபதி அழைப்பு விடுத்தார். இராணுவத் தளபதியின் அழைப்பை நிராகரிக்க முடியாத அதிபர்கள் அனைவரும் அழைப்பை ஏற்று ஜூன் 16, 1985 அன்று, இலங்கை இராணுவ அணிக்கெதிராக கிரிக்கட் ஆட்டம் விளையாட தங்கள் கல்லூரி மாணவர்களை அனுப்புவதாக உறுதியளித்திருந்தனர்.

ஜூன் 16 நெருங்க நெருங்க ஒவ்வொரு பாடசாலை அதிபராக கழறத் தொடங்கினார்கள். அவரவர் கல்லூரி ஆசியர்கள் கொடுத்த நெருக்கடியாலும் இயக்கங்களின் ஆலோசனையிற்கமையவும், இராணுவத்துடன் கிரிக்கட் விளையாடுவதை தவிர்க்க முடிவெடுத்தார்கள். தான் எடுக்கும் முடிவை எப்போதும் நடத்திக் காட்டும் குணவியல்பு கொண்ட ஆனந்தராஜா மாஸ்டர் மட்டும், எடுத்த முடிவிலிருந்து பின்வாங்க மறுக்கிறார்.

ஜூன் 16ம் திகதியிற்கு சரியாக ஒரு கிழமைக்கு முன்னர், பரி யோவானின் விடுதி ஆசிரியர்கள் சிலருக்கு, இரவு உணவிற்கு பின்னர் ஒரு செய்தி சொல்லப்படுகிறது. "அடுத்த கிழமை சென்ரல் groundsல் ஒரு match இருக்கு" என்ற அந்த செய்தியில் இராணுவத்துடன் தான் அந்த ஆட்டம் என்று சொல்லப்படவில்லை.

ஜூன் 16ம் திகதி ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை. அன்றைய காலை உணவு முடிந்ததும் இராணுவத்துடன் யாழ் கோட்டைக்குள் நடக்கவிருக்கும் கிரிக்கட் போட்டிக்கு வருமாறு மூத்த Hostel மாணவர்களிற்கு அழைப்பு விடுக்கப்படுகிறது. "ஐயோ சேர்.. ஆமியோடயா" என்று சிலர் ஆச்சரியப்பட "இது வீண் பிரச்சினையில் முடியப்போகுது, இயக்கத்திற்கு தெரிஞ்சா அவ்வளவு தான்" என்று வேறு சில மாணவர்கள் எச்சரிக்கிக்கிறார்கள்.


ஆனந்தராஜா மாஸ்டர் அழைத்தார் என்ற ஒற்றைக் காரணத்திற்காகவும் அவரது சொல்லை தட்ட முடியாது என்ற கடப்பாட்டிலும், நான்கு ஆசிரியர்கள் உட்பட சில மூத்த மாணவர்கள் யாழ்ப்பாண கோட்டையை, நடந்து சென்றே அடைகிறார்கள்.  இராணுவத்தின் உடற் சோதனைகளின் பின்பு இராணுவ அணியோடு படம் எடுத்து விட்டு சிநேகபூர்வ கிரிக்கெட் விளையாட்டு நடைபெறுகிறது. கிரிக்கட் ஆட்டமும் வீடியோவில் பதிவாகிறது. யாழ்ப்பாண கோட்டையில் பரி யோவான் அணியை வரவேற்று உபசரித்தவர், பின்னாட்களில் யாழ்ப்பாணத்திற்கு சிநேகபூர்வ விஜயம் மேற்கொண்ட கப்டன் கொத்தலாவல. ஆட்டத்தை காண ஆனந்தராஜா மாஸ்டரும் தனது ஸ்கூட்டரில் வருகிறார்.


கிரிக்கட் ஆட்டம் முடிந்து கைகுலுக்கி விட்டு கல்லூரி திரும்பிய அதிபரிற்கு,  அடுத்து வரும் நாட்களில் சிக்கல் ஆரம்பிக்கிறது. பரி யோவான் கல்லூரி அணி ஒன்று இலங்கை இராணுவத்துடன் யாழ் கோட்டைக்குள் கிரிக்கெட் ஆடியதை அறிந்த இயக்கங்கள், ஒவ்வொன்றாக வந்து அதிபர் ஆனந்தராஜாவை சந்தித்து தங்களது எதிர்ப்பையும் கோபத்தையும் பதிவு செய்கிறார்கள். நான்கு இயக்கங்கள் வந்து கதைத்த பொழுது பொறுமையாக தன்னிலை விளக்கம் கொடுத்த அதிபர், ஐந்தாவதாக வந்த இயக்கத்திடம் பொறுமையிழக்கிறார். "உங்களிற்கெல்லாம் விளக்கம் கொடுக்க எனக்கு அவசியமில்லை" என்ற தொனிப்பட கடுமையாக பதிலளிக்கிறார்.

ஜூன் 25, 1985 செவ்வாய்க்கிழமை இரவு ஒன்பது மணியிளவில், பரி யோவானின் வளாகத்திற்குள் இரு இளைஞர்கள் நுழைகிறார்கள். Robert Williams மண்டபத்தில் hostel பெடியளிற்கு first studies நடந்து கொண்டிருக்கிறது. Robert Williams மண்டபத்தின் மைதான பக்க வாயிலடிக்கு வந்த இளைஞர்களைக் கண்ட ஆசிரியர் ஒருவர் அவர்களை அணுகி விசாரிக்கிறார். 

"உங்கட principalன் வீடு எங்கே இருக்கு" இளைஞர்களில் ஒருவன் ஆசிரியரை கேட்கிறார். "அது..அந்தா இருக்கு" என்று மைதானத்தின் மறுகோடியில் இருந்த அதிபரின் வாஸ்தலத்தை காட்டிவிட்டு "ஏன் தம்பி என்ன வேணும்" ஆசிரியர் கேட்கிறார். "ஒன்றுமில்லை.. அவரோடு ஒரு அலுவல் கதைக்கோணும்" என்று சொல்லி விட்டு, மைதானத்தை தாண்டி அதிபரின் வாசஸ்தலத்தை நோக்கி இருவரும் நடந்து போவதை ஆசிரியர் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார். 


இருவரும் போய் சில நிமிடத்தில் ஆனந்தராஜா மாஸ்டரின் இளைய மகன் அதே ஆசிரியரிடம் ஓடி வருகிறார். "சேர் அப்பாவை தேடி ரெண்டு Boys வந்திருக்கீனம், அப்பா எங்கேயென்று தெரியுமா?" பதைபதைக்க கேட்கிறார். பிரச்சினையின் தார்ப்பரியம் புரிந்த ஆசிரியர் "அவர் சர்வானந்தன் போதகர் வீட்ட நிற்பார், அவக்கு ஒன்றும் சொல்லாதேயும்" என்று சொல்லி அவரை அனுப்பி விட்டு, ஒரு மாணவனை அனுப்பி அதிபர் ஆனந்தராஜாவை சர்வானந்தன் போதகர் வீட்டிலேயே நிற்குமாறு செய்தி அனுப்புகிறார் அந்த ஆசிரியர். 

அதிபரின் வீட்டில் அதிபரை தேடிக் களைத்த இரு இளைஞர்களும் அவரின் காரையும் start பண்ணி பார்த்துவிட்டு, வளாகத்தை விட்டகலுகிறார்கள்.  அதிபர் ஆனந்தராஜா ஓடித்திரிந்தது ஒரு Brown நிற Ford Cortina கார். அதிபர் ஆனந்தராஜாவை கடத்திக் கொண்டு போகவே அந்த இரு இளைஞர்களும் வந்திருக்கலாமென்று இன்றும் அந்த ஆசிரியர் சந்தேகப்படுகிறார்.

ஜூன் 26, 1985
வழமைக்கு மாறாக அதிபர் ஆனந்தராஜா பதற்றமாகவே காணப்படுகிறார். பிற்பகல் ஒரு மணியளவில் ஒரு அவசர staff meetingஐ கூட்டுகிறார். இலங்கை இராணவத்துடன் கிரிக்கட் விளையாடிய காரணத்தை அமைதியாக கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஆசிரியர்களிற்கு விளக்க முயல்கிறார். "I gave a commitment to the Major. I am obliged to that commitment because he has helped to release our Boys many times" என்ற சாரப்பட அவரது விளக்கம் அமைகிறது.

அன்று பின்னேரம் பரி யோவான் கல்லூரியின் இல்ல மெய்வல்லுனர் போட்டிகளிற்கான heats நடந்து கொண்டிருந்தது. பின்னேரம் ஐந்து மணியளவில் அதிபரின் வாசஸ்தலத்திலிருந்து ஸ்கூட்டரில் ஆனந்தராஜா மாஸ்டர் புறப்படுகிறார். ஆனந்தராஜா மாஸ்டரின் காரைப் போல், அவரது Orange நிற Vespa Chetek ஸ்கூட்டரும், இன்றும் மீண்டும்  அவரைக் கண்முன் கொண்டு வரும்.


Javelin pitch அடியில் நின்ற தனபாலன் மாஸ்டர், ஆனந்தராஜா மாஸ்டர் வெளிக்கிட்டு போவதை கண்டுவிட்டு "இவர் ஏன் இந்த பிரச்சினை நேரத்தில் வெளில போறார்" என்று தனக்கு அருகில் நின்ற ஆசிரியரிடம் கவலையுடன் சொல்லிக்கொண்டு இருக்க, ஆனந்தராஜா மாஸ்டரின் ஸ்கூட்டர், scoreboard தாண்டி, Long jump pitch வளைவில் திரும்பி, Dining Hall கடந்து, 
Jubillee hall கடக்கிறது. பரி யோவானின் பிரதான வாயில் வளைவில் வேகம் குறைத்த ஸ்கூட்டர், வளைவை கடந்து செல்கிறது,

கடைசி தடவையாக.....









2 comments:

  1. Very well written. This is the first time I am reading the details of our dear principal's murder. But playing cricket match against the army was not the only reason for his assassination. I heard from another teacher that one Sithamparanathan ( I believe ex Jaffna MP, Pathmini Sithamparanathan's husband ) was teaching at St.John's college during that period, he was late for most of the class and Anandarajah master told him point blanky that no one can serve two masters and asked him to decide which direction he wanted to take. Obviously this was conveyed to the LTTE and the rest is history.Former Principal Mr. Thanaplan related another incident. One of the LTTE leaders wanted to meet the advanced level students and he reluctantly agreed. The principal too was at the meeting. After the LTTE carder's speech during the question period one student asked why they Killed our principal. He gave some some bluff answer and walked away. When the principal joined him he asked the principal this incident happened almost 10 years ago and your students still remember it, why. Mr. Thanapaln replied " Thamby our school has a history of 150 years"

    ReplyDelete