Friday, 26 May 2017

பரி யோவான் பொழுதுகள்: 1986ல் ஒரு நாள்

 


1985ம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் 25ம் திகதி,  பரி யோவானின் புகழ் பூத்த அதிபர் ஆனந்தராஜா படுகொலை செய்யப்ட்ட பின்னர், அதிபராக குணசீலன் பதிவேற்றிருந்தார். ஆனந்தராஜா மாஸ்டரின் படுகொலை கல்லூரி சமூகத்தையே உலுப்பி விட்டிருந்தது. மாணவர்கள் முதற்கொண்டு ஆசிரியர்கள், பழைய மாணவர்கள், பெற்றோர்கள் என்று அனைவரும் ஆனந்தராஜா மாஸ்டரின் இழப்பை எண்ணிப் பரிதவித்த காலம்.


அதற்கடுத்த 1986ம் ஆண்டில் நாங்கள் Grade 7C வகுப்பில் இருந்தோம். Grade 7Cயில் எங்களிற்கு வகுப்பாசிரியர், மறைந்த டோனி கணேஷன் மாஸ்டர். டோனி கணேஷன் மாஸ்டர், 1983ற்கு முன்னர் பண்டாரவளை St Thomas கல்லூரியில் படிப்பித்தவர், ஜூலை 83 கலவரத்திற்குப் பின்னர் பரி யோவானில் காலடி எடுத்து வைத்தவர், யாழ்ப்பாண கல்லூரியின் பழைய மாணவன். டோனி மாஸ்டர் பம்பலாக வகுப்பு நடாத்துவார், அடிக்கும் குறைவிருக்காது. ஆள் நல்ல வாட்டசாட்டமாக இருப்பார், ஸ்டைலாக நடப்பார், ஒழுக்கத்தை மீறி குரங்குச் சேட்டை விட்டால், அடி பின்னி எடுப்பார். எங்கள் வகுப்பில் நிறைய பம்பல்காரன்கள் இருந்தார்கள், எல்லா வகுப்பைப் போல சில படிக்கிற பெடியன்களும் இருந்தார்கள்

எங்களுடைய 7C வகுப்பு அருளானந்தம் block கீழ் மாடியில், ராஜசிங்கம் block மூலையில், மேல்மாடிப் படிகளிற்கு அண்மையில் இருந்தது. சரியாக பழைய பூங்கா வீதியும் பிரதான வீதியும் சந்திக்கும் மூலையில் தான் இந்த வகுப்பறை இருந்தது. வகுப்பறையின் பிரதான வீதிப் பக்கச் சுவரில், சீமெந்தால் நிர்மாணிக்கப்பட்ட cupboard இருக்கும், அதற்கு ஓரு ஆமைப் பூட்டும் இருக்கும்.  

 


வகுப்பறையிலிருந்து கூப்பிடு தொலைவில் தற்பொழுது பழைய மாணவர்களின் நிதிப்பங்களிப்பில், மெல்பேர்ண் மற்றும் யாழ்ப்பாண பழைய மாணவர் சங்கங்கள் இணைந்து, மீள நிர்மாணிக்கும் basketball court இருக்கிறது. . 

 

8வது வருடமாக பள்ளியில் படித்துக் கொண்டிருந்தும் ஒரு வருடம் கூட monitorஆக இருந்ததில்லை. ஒரு பாடம் முடிந்து அடுத்த பாடத்திற்கு வாத்தி வர முதல், பக்கத்திலிருந்த அல்லது பின்னாலிருந்த அல்லது முன்னாலிருந்த  நண்பனுடன், ஏதோவொரு முக்கிய விஷயமாக குசுகுசுத்ததை பார்த்து கரும்பலகையில்  பெயரை எழுதி, வாத்திமாரிடம் அடிவாங்கித் தந்த monitorமார் மேல் எப்பவும் ஒரு தணியாத கடுப்பு இருந்து கொண்டே இருந்தது. 


டோனி மாஸ்டர் எப்பவும் வித்தியாசமாக யோசித்து விபரீதமான முடிவுகளை எடுத்து விவேகமாக செயற்படுவார். Grade 7Cயில் இரண்டாவது தவணையில் என்னை Assistant Monitor ஆக நியமித்து விட்டார். Assistant Monitor என்றால் அல்லக்கை வேலை, காலையில் officeற்கு போய் register எடுத்து வர வேண்டும், cupboardல் chalk இருப்பதை உறுதிப்படுத்த வேண்டும், வாத்திமார் வராவிட்டால் Middle school supervisorஆக இருந்த தனபாலன் மாஸ்டரிடம் சொல்லி actingற்கு இன்னொரு வாத்தியை கூட்டி வரவேண்டும் என்று பியோன் உத்தியோகம் தான். 


Monitor பள்ளிக்கூடத்திற்கு வராத நாள் தான், அதிகாரம் assistant monitorன் கைக்கு வரும் திருநாள். அந்த நாளில் கையில் chalk துண்டு எடுத்து, கொட்டை எழுத்தில் கரும்பலகையில் யார் யாரின் பெயர் எழுத வேண்டுமோ அதையெல்லாம் எழுதி பழிக்கு பழி வாங்கலாம் என்ற கனவு கண்டு கொண்டிருந்த  நாட்கள். 


அந்த நாள் விரைவில் வரவேண்டும், இவங்களிற்கு விளையாட்டு காட்ட வேண்டும் என்று ஜெபிக்காத நாளில்லை. "கர்த்தரே இன்றைக்கு எங்கட monitor நந்தகுமாரிற்கு காய்ச்சல் வரவேண்டும்" என்று காலம்பற எழும்பி ஜெபித்து விட்டுப் பள்ளிக்கூடத்திற்குப் போக, நந்தகுமாரோ (நந்தீஸ் அல்ல) வெள்ளனவே வந்து வகுப்பு வாசலில் விலாசமாக நிற்பான். 

ஒரு நாள் மத்தியானம் இடைவேளை முடிந்து பெடியள் திரும்ப வகுப்பிற்கு வரும்போது தான் அந்த அசம்பாவிதம் நடந்தது. ஏதோ ஒரு சாமானை எடுக்க cupboardஐ திறந்து, அதை எடுத்து விட்டு திரும்பிய monitor நந்தகுமாரின் கன்னத்தை எங்கிருந்தோ வந்த chalk துண்டு ஒன்று பதம் பார்த்தது. இடைவேளை முடிந்து பெடியள் அள்ளுபட்டு வந்ததால், யார் எறிந்தது என்று நந்தகுமாரிற்கு அடையாளம் தெரியவில்லை. 

நந்தகுமார் உண்மையிலேயே கலங்கிப் போனான். அடுத்து வந்த பாடங்களில் முறுக்கிக் கொண்டு தான் நின்றான், யாரும் எதுவும் பெரிதாக கதைக்கவில்லை. அந்த நாளின் கடைசிப் பாடம் டோனி கணேஷன் மாஸ்டரின் சமூகக்கல்வி பாடத்தில், கட்டாயம் நந்தகுமார் போட்டு கொடுப்பான் என்று எதிர்பார்த்திருந்தோம்.

எதிர்பார்த்த மாதிரியே டோனி மாஸ்டர் வந்து "good evening" சொல்லி முடிய, நந்தகுமார் எழுந்து "சேர், எனக்கு யாரோ chalkஆல எறிஞ்சு போட்டாங்கள்" என்று அழுவாரைப் போல கன்னத்தை தடவிக் கொண்டே, தனது முறைப்பாட்டை பதிவு செய்தான். கடைசிப் பாடம், வெளியில் வெய்யில் வேற கொளுத்துது, டோனி மாஸ்டர் திறந்திருந்த சமூகக்கல்வி புத்தகத்தை மூடி வைத்து விட்டு எழும்பி விட்டார். இன்றைக்கு பாடம் நடக்காது என்று நினைத்து நாங்களும் புத்தகத்தை தள்ளி வைத்தோம்.

"எதில வச்சு உனக்கு அடி விழுந்தது" டோனி மாஸ்டரின் விசாரணை தொடங்கியது. "இதில நிற்கேக்க தான் சேர் வந்து பட்டது" நந்தகுமார், cupboard அடிக்கே போய் விட்டான். இன்றைக்கு பாடம் நடக்காது, நல்லா படம் பார்க்கலாம் என்று நாங்களும் உற்சாகமானோம்.

 

சம்பவம் நடந்த இடத்திற்குப் போய் நின்று, டோனி மாஸ்டர் ஒருக்கா சுற்றிப் பார்த்தார். "உனக்கு யாராவது எதிரிகள் இருக்காங்களா" டோனி மாஸ்டரின் முதலாவது கேள்வியை, நந்தகுமார் எதிர்பார்க்கவில்லை. "அப்படி யாரும் இல்லை சேர்", காட்டி கொடுத்தால் வரும் வினைக்கு பயந்து அவன் பின்வாங்கினான். 

கொடுப்பிற்குள் நமட்டுச் சிரிப்பு ஒன்றை உதிர்த்து விட்டு, டோனி மாஸ்டர் வகுப்பின் முன்பகுதிக்கு வந்தார். "முருகேந்திரன், சிவக்குமரன், யசீந்திரா, ரொஷான்..." என்று வகுப்பில் வழமையாக குழுப்படி செய்யும் நாலைஞ்சு பேரை முன்னால் வருமாறு அழைத்தார். "ஐயோ சேர் அடியாதீங்கோ சேர்.. அம்மாவாண சேர்.. நானில்லை சேர்" வாங்கிலிருந்து எழும்பினவுடனேயே முருக்கர் அலற தொடங்கினான். 

சந்தேக நபர்களை ஒவ்வொருவராக டோனி மாஸ்டர் விசாரணை நடாத்தினார். 

"Interval நேரம் என்ன செய்தனீ"

"எப்ப வகுப்பிற்குள் வந்தனீ"

"மொனிட்டரோடு ஏதாவது பிரச்சினை இருக்கா"

"உனக்கு யாரிலாவது சந்தேகம் இருக்கா" 

என்று துருவி துருவி விசாரித்தார். அவங்கள் யாரும் அசையவில்லை, யாரையும் காட்டியும் கொடுக்கவில்லை. கடைசியாக நந்தகுமாரை பார்த்து கேட்டார்.

"உனக்கு assistant monitorஓட ஏதாவது பிரச்சினை வந்ததா" அவன் லேசா யோசிக்க,   அதே கேள்விக் கணைகளால் என்னையும் துளைத்தெடுத்தார். 

டோனி மாஸ்டரின் புலனாய்வு நடவடிக்கை அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்ந்தது. நந்தகுமாரை அடிவிழுந்த இடத்தில் நிற்கச் சொல்லி விட்டு, 
வகுப்பறையில் சந்தேகத்திற்கிடமான பெடியள் இருந்த வாங்குகளிலிருந்து டோனி மாஸ்டர் 
நந்தகுமாரை நோக்கி chalk எறிய தொடங்கினார். 

"இந்தப் பக்கம் இருந்து வந்ததா", 
"இந்தளவு speedஆக வந்ததா"
"இந்த angleலிருந்து வந்ததா"

என்று டோனி மாஸ்டர் எறிய எறிய, ஒரு முறை வாங்கிய எறிக்கு, முறையிட்ட குற்றத்திற்காக 
நந்தகுமார் பலமுறை எறி வாங்கிக் கொண்டிருந்தான்.  டோனி மாஸ்டர் எவ்வளவு முயன்றும் குற்றவாளியை கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. டோனி மாஸ்டர் இறுதியாக ஒரு எச்சரிக்கையை விட்டார்

"எறிஞ்சவன் ஒத்துக்கொண்டால் அவரிற்கு ரெண்டு அடி விழும், வேறயாராவது காட்டிக் கொடுத்தால், நாலடி" அதற்கும் வகுப்பில் எந்த அசைவும் இல்லை. டோனி மாஸ்டர் முகவாயை தடவிக் கொண்டு யோசித்தார், கரும்பலகைக்கு முன்னால் அங்கும் இங்கும் நடந்தார்.

"ஓகே, நந்தகுமார் போய் தனபாலன் மாஸ்டர் officeல் பிரம்பை எடுத்துக் கொண்டு வா" அவர் சொல்லி முடியவில்லை, நந்தகுமார் வகுப்பறை வாசல் தாண்டினான். "இன்றைக்கு முழு classற்கும் அடி விழப் போகுது" டோனி மாஸ்டர் தனது முடிவை அறிவித்தார்.

 

"சேர் இது அநியாயம்" என்று நல்லவன்கள் கொடுத்த குரல், இன்றைக்கு அந்த நல்லவன்களிற்கும் படிக்கிற பெடியளிற்கும் அடி விழப்போகுது என்ற சந்தோஷத்தில் நாங்கள் சிரித்த சிரிப்பில் காணாமல் போனது. அதில ஒரு படிக்கிற பெடியன் மேசையில் முகம் புதைத்து அழத் தொடங்கியே விட்டான், அவனுக்கு மானப்பிரச்சினையாம். 

நந்தகுமார் பிரம்பை கொண்டு வந்து, ஒரு புன்முறுவலுடன், "இந்தாங்கோ சேர்" என்று கொடுக்க, "ஓகே... good..நீர் போய் முதலில் நில்லும்" என்று நந்தகுமாரிற்கு அடிக்கு முதல் ஓரு இடியை தூக்கிப் போட்டார். "சேர் நான்.. நான்" அவன் அதிர்ந்து போய் இழுக்க "நீரும் இந்த வகுப்பு தான் ஐசே, நீரும் அடி வாங்க தான் வேணும்" என்று team mentality எனும் பரி யோவான் விழுமியத்திற்கு  டோனி கணேஷன் மாஸ்டர் அந்த ரணகளத்திலும் செயல்வடிவம் கொடுத்தார்.

நந்தகுமாரைத் தொடர்ந்து வரிசையாக எல்லோரும் கரும்பலகையடியில் வந்து அடி வாங்கினோம். என்றுமே அடிவாங்காத பெடியள் கண்ணில் நீர் மல்க அடி வாங்க, வழமையாக அடிவாங்கும் கோஷ்டி, அன்று தான் சந்தோஷமாக அடி வாங்கியது. 

பாடசாலை நாட்களின் நினைவுகளை மீட்டுப் பார்ப்பதே ஒரு இனிமையான அனுபவம். வாழ்வின் சுமைகள் எங்கோ பறந்து போக நாங்கள் மீண்டும் சிறுவர்களாக அவதாரம் எடுக்கும் கணங்கள் அவை. அழகிய அந்தப் பள்ளி நாட்களை மீண்டும் வாழ வழி வகுப்பவை reunionகளும் gettogetherகளும் தான். 

எங்கள் SJC92வும் 2013ல் KL மாநகரில் எங்கள் எல்லோரது 40வது பிறந்த நாளை கொண்டாடவும், 2016ல் எங்கள் வகுப்பு நண்பன் சுரேன்குமார் big matchல் century அடித்த 25வது ஆண்டை கொண்டாடவும் என இருமுறை ஒன்று கூடி மகிழ்ந்தோம்.

இரு முறை ஒன்றுகூடியும், பலமுறை WhatsAppலும் Facebookலும் கதைத்தும், அன்று monitor நந்தகுமாரிற்கு chalk எறிந்த வீரவேங்கை யாரென்று இன்று வரை தெரியவில்லை. 31 ஆண்டுகளாக நீடிக்கும் இந்த மர்மம் எப்போது விலகும்? 

 


No comments:

Post a Comment