Total Pageviews

Friday, 23 June 2017

1983 உலக கோப்பை

 


ஜூன் 25, 1983
சனிக்கிழமை  

கிரிக்கெட்டின் தாய்வீடான லண்டன் Lords மைதானம், மூன்றாவது கிரிக்கட் உலக கோப்பைக்கான இறுதி ஆட்டத்தை அரங்கேற்றத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தது. அன்றைக்கு சரியாக பத்து நாட்களிற்கு முன்னர் தான் விடுதலைப் புலிகளின் லெப். சீலன் என்றழைக்கப்பட்ட சார்ள்ஸ் அன்டனி, தென்மராட்சியில் வீரமரணமடைந்திருந்தார். அதற்குப் பழிவாங்க விடுதலைப் புலிகள் நடாத்தப்போகும் ஜூலை 23 தின்னவேலி தாக்குதலையும், ஜூலை 25ல் சிங்களம் கட்டவிழ்த்து விடப்போகும் இனக்கலவரத்தையும் அறியாது, BBCயில் உலக கோப்பை இறுதிப் போட்டியின் வர்ணணையை கேட்க எங்கள் வீட்டில் அப்பா தயாராகிக் கொண்டிருந்தார்.

எங்கட வீட்டில் ஒரு National Panasonic வானோலி இருந்தது. வானொலியின் antennaவை நல்லா இழுத்து விட்டுவிட்டு, Short Waves2ன் இடப்பக்க மூலையிலிருந்த BBCயின் அலைவரிசையை சரியாகக் கண்டுபிடித்து விட்டு வானொலிக்கு முன்னால் commentary கேட்க, மத்தியானம் முதல் இரவு வரை அதிதீவிர இந்திய கிரிக்கெட் ரசிகரான அப்பா இருந்தது தான் நினைவில் வருகிறது. 

இந்தியா இறுதிப் போட்டிக்கு வருமென்று யாரும் கனவிலும் நினைக்கவில்லை, ஏன் இந்திய அணியே நினைத்துப் பார்த்திருக்காது. உலக கோப்பை தொடரின் ஆரம்பத்தில் இந்திய அணி கோப்பையை வெல்வதற்கான bookiesன் odds 66-1. இந்திய அணி சர்வதேச டெஸ்ட் கிரிக்கெட் விளையாத் தொடங்கியதும் ஒரு ஜூன் 25 தான். 1932ல் அதே Lords மைதானத்தில், மகாராஜாக்களையும் நவாப்களையும் உள்ளடக்கிய இந்திய அணி ஆடியது. பின்னர் படித்த நடுத்தர வர்க்க பிராமணர்களின் அணியாக மாறி, 1983ல் தான் பெரிதாக படிக்காத, ஹரியானாவின் கிராமத்தில் இருந்து வந்த கபில்தேவ் தலைமையில் வர்க்க வேறுபாடுகளை களைந்து நேருவின் நவபாரதத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அணியாக மாறியிருந்தது என்று வரலாற்றாய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்.

ஒரு நாள் போட்டிகளையும் உலக கோப்பையையும் இந்திய அணி அவ்வளவு சீரியஸாக எடுக்காத காலம். அந்தக் காலங்களில் ஒரு நாள் போட்டிகள் 60 ஓவர்கள் ஆடப்படும். சிரினிவாஸ் வெங்கட்ராமன் என்ற தமிழர் தலைமை தாங்கிய 1975 உலக கோப்பையில், இங்கிலாந்து அணி 334 ஓட்டங்கள் அடிக்க, ஆரம்ப துடுப்பாட்டக்காரனான கவாஸ்கர் 60 ஓவர்களும் ஆடி ஆட்டமிழிக்காமல் 36 ஓட்டங்கள் எடுக்க, இந்திய அணி 132/3 அடித்தது என்ற வரலாற்று பெருமைகளை இந்திய அணி தன்னகத்தே கொண்டிருந்தது. 

1975, 1979 உலக கோப்பைகளை வென்று, கிரிக்கெட் உலகின் மன்னர்களாக வலம் வந்த, மிக மிகப் பலமான மேற்கிந்திய தீவுகள் அணியை இறுதியாட்டத்தில் வெல்லலாம் என்ற ஒரு சிறு துளி நம்பிக்கையை இந்திய அணிக்கு தந்தது, இதற்கு முதல் நடந்த இரு போட்டிகளில் மேற்கிந்திய தீவுகள் அணியை இந்திய அணி தோற்கடித்திருந்தது என்பது தான்.


மார்ச் 29, 1983ல் கயானாவில் நடந்த போட்டியில் இந்திய அணி 282/5 அடிக்க, மேற்கிந்திய தீவுகள் அணி எடுக்க முடிந்தது 255/9. இந்தியா இந்த ஆட்டத்தில் வென்றது ஆச்சரியம் என்றால் கவாஸ்கர் (90) வரலாற்றில் முதல் தடவையாக அரைச்சதம் 
அடித்ததை என்னவென்று சொல்லுவது. 38 பந்துகளில் கபில்தேவ் விளாசிய 72 ஓட்டங்களும், சாஸ்திரியின் 48/3ம் இந்தியாவிற்கு கை கொடுத்திருந்தன. மிகுதி ஆறு விக்கெட்டுக்களையும் இந்தியாவின் மிதவேகப் பந்துவீச்சாளர்களான கபில், சந்து, மதன்லால் ஆகியோர் ஆளுக்கு இரண்டாக பங்கு போட்டிருந்ததும் கவனிக்கத்தக்கது.

இந்தியாவிற்கு நம்பிக்கை தந்த இரண்டாவது வெற்றி 1983 உலக கோப்பையின் முதலாவது போட்டி, அதுவும் மேற்கிந்திய அணிக்கு எதிராகத் தான். முதலில் துடுப்பெடுத்தாடிய இந்தியா 262/8 ஓட்டங்களை எடுத்தது. யஷ்பால் ஷர்மா (89) ஓட்டங்களை அடித்திருந்தார். பதிலிற்கு துடுப்பெடுத்தாடிய மேற்கிந்திய அணியால் 228 ஓட்டங்களை மட்டுமே எடுக்க முடிந்தது. மீண்டும் சாஸ்திரி x3 , மிதவேகவாதிகள் x5, Run out x2.

24 வயதேயான கபில் தேவின் இந்திய அணியில் ஏழ்வர் முப்பது வயதிற்கு குறைவானவர்கள். ஐந்து சகலதுறை ஆட்டக்காரர்களை கொண்டிருந்த இந்திய அணிக்கு பயிற்சியாளர் என்று யாரும் இல்லை. அடித்து ஆடக்கூடிய  batsmen எடுத்து தரும் ஓட்டங்களை எதிரணி எட்ட விடாமல் தடுக்க restrictive rather than attacking என்ற bowling strategy, உயிரைக் கொடுத்து field பண்ணுவது என்ற அணங் மணங் இல்லாத திட்டத்தை இந்திய அணி 1983 உலக கோப்பையில் பின்பற்றியது. 

இந்திய அணி இறுதிப் போட்டியில் விளையாட , இங்கிலாந்து அணியை அரையிறுதிப் போட்டியில் வென்று தகுதி பெற்றதும், இந்தியாவில் கோயில்கள் எங்கும் பூஜை புனஸ்காரங்கள் அரங்கேறத் தொடங்கின. இறுதியாட்டத்திற்கு முந்தைய நாளான வெள்ளிக்கிழமை, திருப்பதி ஆலயத்தின் உண்டியல் பக்தர்களின் நேர்த்திகளால் நிரம்பி வழிந்ததாம்.  

இறுதியாட்டத்தில் மேற்கிந்திய தீவுகள் அணியின் கப்டன் Clive Lloyd நாணயச்சுழற்சியில் வெற்றி பெற்று இந்திய அணியை துடுப்பெடுத்தாட அழைத்தார். ஆரம்ப துடுப்பாட்ட வீரர்களாக களமிறங்கிய ஶ்ரீகாந்தையும் கவாஸ்கரையும் எதிர்பார்த்து காத்திருந்தது, மேற்கிந்திய அணியின் Pace quartet; Andy Roberts, Malcom Marshall,  Michael Holdings & Joel Garner.


வேகமான bouncerகளிற்கு பெயர்பெற்ற "Jawbreaker" Robertsன் பந்துவீச்சில் கவாஸ்கர் (2) ஆட்டமிழக்க, மொஹிந்தர் அமரநாத் களமிறங்கினார். கவாஸ்கர் ஒரு பம்பாய்காரன், போட்டி பொறாமை எரிச்சல் நிறைந்த typical பம்பாய்க்காரன். அமரநாத் ஒரு டீசென்டான டெல்லிக்காரன். Dravidற்கு முதல் அமர்நாத் தான் என்னுடைய cricketing hero. ஒரு பக்கம் Robertsம் மற்றபக்கம் "Big Bird" Garnerம் மாறி மாறி புயலாக பந்து வீச,ஶ்ரீகாந்தும் அமரநாத்தும் நம்பிக்கையோடு ஆடுகிறார்கள்.

பவிலியன் முனையிலிருந்து Roberts பந்து வீச தயாராக, மறு முனையில் ஶ்ரீகாந் batஐ மேலே தூக்கி எறிந்து பிடிப்பது, பிறகு batஐ கையில் வைத்து சுழற்றுவது, சூரியனை அண்ணாந்து பார்ப்பது, தலையை கண்டபாட்டிற்கு ஆட்டுவது, மூக்கு சீறுவது என்று தனது வழமையான தயார்படுத்தல்களுடன் பந்து வீச்சை எதிர்கொள்ள தயாராகிறார். Off stumpற்கு வெளியே விழுந்த பந்தை ஒரு முழங்காலில் இருந்து லாவகமாக ஶ்ரீகாந் square drive அடிக்கிறார், "count four for that" BBC அலறியது. அடுத்த பந்து bouncer, அதையும் பயமேயில்லாமல் ஶ்ரீகாந் எல்லைக் கோட்டிற்கு அனுப்புகிறார்.


"Ah, this is when Andy is at his most dangerous, you watch, next ball will be another bouncer" வயிற்றெரிச்சல் வைத்தியான வெள்ளைக்கார வர்ணணையாளர் சாத்திரம் சொல்ல, அடிபட்ட புலியாக Roberts வேகமாக bounced போட, hook shot...டொக், ஶ்ரீகாந்  அடித்த sixஐ பார்த்து அரங்கமே அதிர்ச்சியடைகிறது.


ஶ்ரீகாந்தும்(38) அமரநாத்தும்(26) ஆட்டமிழந்த பின்னர், சந்தீப் பட்டேல் (27) மட்டும் நிதானமாக ஆட, இந்தியாவின் விக்கெட்டுகள் சரிய தொடங்குகின்றன. முக்கித் தக்கி 54.4 ஓவர்கள் ஆடி இந்திய அணி குவித்த ஓட்டங்கள் 183 மட்டுமே. Greenidge, Haynes, Richards என்று பலமான துடுப்பாட்டக்காரர்களை கொண்டிருந்த மேற்கிந்திய அணிக்கு 183 இலக்கு என்பது ஜுஜூப்பி, என்று வர்ணணையாளர்கள் கட்டியம் கூறினார்கள். 

சந்து வீசிய பந்தை Greenidge ஏனோ விளையாடாமல் விட,  பந்து விக்கெட்டுகளை முத்தமிட்டு clean bowled ஆக்க, தியாகராஜ நகரில் கடலை கொரித்துக் கொண்டிருத்துக் கொண்டிருந்த பார்த்தசாரதிக்கு புரைக்கேறியது. Greenidge (1) ஆட்டமிழக்க களமிறங்கிய அதிரடி நாயகன் Viv Richards அடித்து ஆட தொடங்கினார். Chewing gum சப்பியபடியே மளமளவென 7 பவுண்டரிகள் அடிக்க, மேற்கிந்திய அணி 50 ஓட்டங்களை இலகுவாக எட்டியது. 

மெதுவாக ஓடிவந்து மிதவேகமாக பந்து வீசிய இந்தியாவின் மிதவேகப் பந்துவீச்சாளர்களை பார்க்க பரிதாபமாக இருந்து. கபில், மதன்லால், Roger Binny, அமர்நாத் என்று மாறி மாறி பந்து வீசினார்கள். சாஸ்திரி நீக்கப்பட கீர்த்தி அஸாத் மட்டுமே spinner. தட்டி தட்டி ஆடிக் கொண்டிருந்த Haynes(13)ல் ஆட்டமிழக்கும் போது 50/2, சோடாப்புட்டி கண்ணாடியணிந்த Clive Lloyd மைதானத்திற்குள் இறங்கினார்.

28 பந்துகளில் 33 ஓட்டங்கள் எடுத்து, அவசர அவசரமாக ஆட்டத்தை முடிவிற்கு கொண்டுவர பிரயத்தப்பட்டுக் கொண்டிருந்த Viv Richards, மதன்லால் வீசிய பந்தை ஓங்கி (lofted) அடித்த கணம் கிரிக்கெட் உலகம் freeze ஆனது. மதன்லால் வீசும் பந்துகள் Richardsஐ அண்ட முதல் Richards இரண்டு strokes விளையாடி விடுவார் என்று ஆங்கில வர்ணணையாளர்கள் நக்கலடித்துக் கொண்டிருந்த கணத்தில் தான், Lords மைதானத்தின் வானத்தில் பந்து பறந்து கொண்டிருந்தது. 


Off stumpற்கு சற்று வெளியே விழுந்த பந்தை mid wicketற்கு மேலாக six அடிக்க Richards வெளிக்கிட, அடி சரியாக படாததால் edge ஆன பந்து உயரே எழும்பி mid wicket நோக்கி பறந்து கொண்டிருந்தது.

Mid onல் நின்ற கபில்தேவ் mid wicket நோக்கி பின்வளமாக ஓடத் தொடங்க, Lords மைதானமும் இந்திய நாடும் நெஞ்சை கையில் பிடித்துக்கொண்டிருந்தது. Deep fine legல் இருந்து ஓடி வந்து கொண்டிருந்த யஷ்பால் ஷர்மாவில் கமராவின் கண்கள் குவிந்திருக்க, எல்லைக் கோட்டை நோக்கி வேகமாக ஓடி தனக்கு மேலாக வந்து விழுந்த பந்தை கபில்தேவ் பிடித்த போது "Indian skipper takes a marvelous running catch" என்று தொலைக்காட்சியில் வர்ணித்தது சாட்சாத் Richie Benaud தான். 

 


அந்தக் கணம், the Catch that changed the match, இந்தியாவில் கிரிக்கெட் விளையாட்டின் எதிர்காலத்தை மட்டுமல்ல, சர்வதேச கிரிக்கெட் உலகத்தையே புரட்டிப் போட்டது.

Viv Richards ஆட்டமிழந்து மைதானத்தை விட்டகல, மேற்கிந்திய தீவுகள் அணியின் மூன்றாவது உலக கோப்பையை வெல்லும் கனவும் அஸ்திமிக்கத் தொடங்கியது. 66/4, 76/6, 124/8 என்று விக்கெட்களை இந்தியாவின் மிதவேகப் பந்துவீச்சாளர்கள் கைப்பற்றிக் கொண்டிருக்க, வரலாறு காணாத ஒரு கொண்டாட்டத்திற்கு Lords மைதானத்திற்கு வந்திருந்த இந்தியர்களும் இந்திய தேசமும் தயாராகிக் கொண்டிருந்தது.


இந்திய அணி வெற்றியின் விளிம்பில் நிற்க, BBC வானொலியில் நேர்முக வர்ணனையாளரான Brian Johnston "will your prime minister declare a public holiday?"என்று தனது சக வர்ணனையாளரான Farooq Engineerடம் கேட்கிறார். " absolutely, no doubt about it. Mrs Gandhi is an avid cricket follower, she will be listening to this commentary" என்று Engineer பதிலளித்த ஐந்து நிமிடத்தில், BBCயின் தலைமையகத்திற்கு இந்தியாவின் பிரதமரின் அலுவலகத்திலிருந்து வந்த ஒரு அழைப்பு இந்தியாவில் பொது விடுமுறை பற்றிய அறிவித்தலை அறிவித்ததாம்.

 


இந்திய நேரப்படி நடுச்சாமத்திற்கு ஐந்து நிமிடங்கள் இருக்கையில் அமரநாத்தின் பந்து வீச்சில் Holding, LBW முறையில் ஆட்டமிழக்க, இந்தியா 1983 உலக கோப்பையை கைப்பற்றிக் கொண்டது. உலக கோப்பையின இறுதி ஆட்டத்தின் Man of the Match ஆகவும் Man of the Seriesஆகவும் மொஹிந்தர் அமர்நாத் தெரிவு செய்யப்பட்டார்.  ஜூன் 25, 1983 இந்தியாவின் உலகக் கிண்ண வெற்றியை பாராட்டி இந்திய பிரதமரிற்கு வாழ்த்து செய்தி அனுப்ப அன்றைய பிரித்தானிய பிரதமரான Margaret Thatcher மறுத்துவிட்டாராம். 

நள்ளிரவில் இந்திய அணி வெற்றி பெற்றதை பக்கத்து வீட்டு தொலைக்காட்சியில் பார்த்து கொண்டிருந்தத பல்லாயிரக்கணக்கான சிறுவர்களில் இருவர், சச்சின் டென்டுல்கர் மற்றும் ராகுல் ட்ராவிட். இந்திய கிரிக்கெட் அணி பிந்தைய ஆண்டுகளில் எட்டிய பல வெற்றிகளுக்கு அடித்தளமிட்டது 1983 உலக கோப்பை வெற்றி தான்.

 





Friday, 16 June 2017

இழப்பது நம்பிக்கை

 

எங்களிற்கும் நம்பிக்கைக்கும் 
எட்டாப் பொருத்தம்.
நாங்கள் நம்பிக்கையை
நம்பினாலும், நம்பிக்கை
நம்மை நம்புவதில்லை


என்றுமே எங்களிற்கு 
தேர்தல்களில் நம்பிக்கையில்லை
வெள்ளைக்காரன் காலம்தொட்டு
நாங்கள் தேர்தல்களில்
நம்பிக்கை வைப்பதில்லை 

தேர்தல்களில் வென்றுவரும்
கற்றவர்களும் கனவான்களும்  
வென்றபின் அமைச்சர்களாகி
எங்களை மடையர்களாக்கியதால்
நாங்கள் யாரையும் நம்புவதுமில்லை

வட்டுக்கோட்டைக்கு வோட்டு
போட்டு கடைசியில்
மாவட்ட சபைக்கும்
வோட்டு போட்டு
கரைந்தது நம்பிக்கை மட்டுமே

படிப்பை உதறிவிட்டு
பெடியள் துவக்கெடுக்க
எங்கிருந்தோ வந்த
நம்பிக்கையும் அவங்களின்
சண்டையில் அழத்தொடங்கியது

எம்ஜிஆரும் இந்திராவும் 
எங்களை காப்பாற்றுவினம்
என்றிருந்த நம்பிக்கையையும்
இந்தியன் ஆமிக்காரன்
போட்டுத் தள்ளினான்.

யாழ்ப்பாணத்தைப் பிடித்து
சந்திரிக்காவும் ரத்வத்தையும்
தகர்த்த நம்பிக்கைக்கு
ஓயாத அலைகள் தான்
புத்துயிர் தந்தது

சொல்ஹேய்மை நம்பி
நாடுநாடாய் பறந்து
பேசியும் பலனில்லாமல் போக, 
பேச்சுவார்த்தையிலும் இல்லாமல்
போனது நம்பிக்கை

முள்ளிவாய்க்கால் மண்ணில்
தகர்ந்து போனது 
தனிநாட்டுக் கனவோடு
தன்மானமும் வீரமும் மட்டுமல்ல
தன்னம்பிக்கையும் தான்

மகிந்தவின் கொடுங்கோலாட்சியில்
மகிழ்ச்சி தந்த
ஜெனிவாவும், நல்லாட்சியின்
ஜனனத்துடன் நம்பிக்கைக்கு
விடை கொடுத்தது

நம்பிக் கெட்ட
நாட்களை மறவாமல்
நல்லாட்சிக்கு ஆதரவளிக்க
நல்லாட்சியோ நம்பிக்கைக்கே
நலமடித்து நக்கலடித்தது

அல்லல்படும் சனத்திற்கு 
அருமருந்தாய் ஏதாச்சும்
செய்வார்களென நம்பி
செயல்வீரர்களை மாகாணசபைக்கு
அனுப்பியதும் நம்பிக்கையீனம்

ஊரெல்லாம் அழுதிருக்க
உலகம் சுற்றிய
நாயகர்கள், மக்களின்
நம்பிக்கையை மதித்து
நடக்கவுமில்லை மதிக்கவுமில்லை

தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றுவதில்
தீர்க்கமாய் இருந்த 
சபையில் வருகிறதாம்
நம்பிக்கையில்லா தீர்மானம், 
நம்புங்கடா சத்தியமாய்

நம்பிக்கையை தொலைத்து
நம்பிக்கையை இழந்து
நம்பிநம்பி ஏமாந்து
நாதியற்று நாங்களிருக்க
நம்பிக்கையில்லா தீர்மானமாம்

நம்பிக்கையில்லை தான்

எங்களிற்கு உங்களில்
எங்களிற்கு உலகத்தில்
எங்களிற்கு கடவுளில், ஏன் 
எங்களிற்கு எங்களிலும் 
















Friday, 9 June 2017

பாட்டு பாடவா?

 


எனக்கு பாட்டு பாட சரியான விருப்பம், ஆனால் எனக்குப் பாட்டு பாட தெரியாது, பாடவும் வராது, பாடுவதற்கான குரல் வளமும் இல்லை, பாட்டு பாடுவதற்கான முறையான பயிற்சியும் எடுக்கவில்லை. ஆக மொத்தத்தில் எனக்கு சுட்டுப் போட்டாலும் பாட்டு வராது. ஆனாலும் எனக்குப் பாட்டு பாட விருப்பம், ஆசை, அவா. ஒரு பாட்டையாவது, முழுமையாக, இசையோடு சேர்த்து, பாடி விட வேண்டும் என்பது, கனவு, இலட்சியம், குறிக்கோள். 

பாட்டு பாட வேண்டும் என்ற ஆசை எப்போது எனக்குள் வந்தது என்று சரியாக ஞாபகம் இல்லை. ஆனால் சின்ன வயதிலிருந்தே பாட்டு பாடவேண்டும் என்ற ஆர்வம் எனக்குள் இருந்து கொண்டே இருந்தது என்பது மட்டும் நினைவு இருக்கிறது.

பரி யோவான் கல்லூரியின் பாலர் பிரிவில் இணைந்ததில் இருந்து தொடர்ந்து ஆறு வருடங்கள் கர்நாடக சங்கீதமும் Western musicம் கற்பித்தார்கள். கர்நாடக சங்கீதம், இப்போது பூர்ணம்பிள்ளை block இருக்கும் இடத்தில் இருந்த பெரிய மரத்தின் கீழிருந்த Ringல் இருந்து தான் படித்தோம், ச்சா ச்சா, பழகினோம். அருகிலிருந்த சேமக்காலைக்குள்ளும் கிளை பரப்பியிருந்த அந்தப் பென்னாம் பெரிய மரத்திற்கு மற்றப்பக்கம், முள்ளுக்கம்பி வேலியடைத்த cycle parkம் இருந்தது.

முதல் மூன்று வருடம் எங்களுக்கு வேட்டி கட்டிய P. அருமைநாயகம் மாஸ்டரும் (chemistry படிப்பித்த N.R அருமைநாயகம் அல்ல), பின்னர் சங்கீதபூஷணம் சிவஞானசேகரம் மாஸ்டரும் சங்கீதம் சொல்லித் தந்தார்கள்.  அருமைநாயகம் மாஸ்டர் தொடர்ந்து மூன்றாண்டுகளாக "வானம் கறுக்க வேணும் .. வயல் காடெல்லாம் பெய்ய வேண்டும்" என்ற பாட்டையும் "நமோ நமோ தாயே" பாட்டையும்  திரும்ப திரும்ப படிப்பித்தார், இல்லை இல்லை பழக்கினார்.


சங்கீத வகுப்புகளிற்கு சங்கீத வாத்திமார்  கொண்டு வரும் சுருதிப் பெட்டியை இயக்க எங்களிற்குள் போட்டியே நடக்கும். ஆனால் சுருதிப் பெட்டியை மட்டுமல்ல, சங்கீத வகுப்பையே இயக்குவது நண்பன் யாதவனாய் தானிருக்கும். யாதவன் யோகானந்தம் எனும் பிறவி இசைக்கலைஞனோடு, ஒரே வகுப்பில் ஒரே வாங்கில் இருந்து படித்தும் அவனோடு கூடித்திரிந்தும், அவனில் இருந்த சங்கீதத்தில் ஒரு சதவீதம் கூட எனக்குள் வராமல் போனது, துரதிருஷ்டம், துர்பாக்கியம், துன்பம்.

சங்கீதபூஷணம் சிவஞானசேகரம் மாஸ்டர் "பாட்டுக்கொரு தலைவன் பாரதியடா, அவன் பாட்டைப் பண்ணோடொருவன் பாடினானடா" என்ற பாட்டை அலுக்காமல் சலிக்காமல் அடுத்து வந்த மூன்றாண்டுகள் சொல்லித்தர, அதே போல் சேர்ந்து பாடியும், வீட்ட போய் பயிற்சி செய்தும், சங்கீதம் என்னுள் இறங்க ஏனோ மறுத்தது. இன்றைக்கும் அந்தப் பாட்டு மண்டைக்குள் ஓடிக் கொண்டுதானிருக்கிறது, அதுவும் ராக தாளத்தோடு. ஆறு வருடங்களாக பள்ளிக்கூடத்தில் கர்நாடக சங்கீதம் படித்ததில் பழகினது, முத்தான மூன்று பாட்டுக்கள் மாத்திரமே. 

தமிழ்ப் பாட்டுத் தான் ஏற மறுத்தது என்றால் ஆங்கிலப் பாட்டும் பக்கிளடித்தது. நவரட்ணம் மிஸ், பியானோ அடித்துக் கொண்டே, "sing children" சொல்ல கண்ணும் கருத்துமாய் பாடப் பழகிப் பார்த்தேன். பரி யோவானின் ஆரம்பப் பாடசாலை வாயிலில் இருந்த பழைய கட்டிடத்தின் இடப்பக்க மூலையில் தான், music room இருந்தது. அதற்குப் பக்கத்தில் துரைச்சாமி மாஸ்டரின் officeம் ladies staff roomம் இருந்தது. வலது பக்கத்தில் எங்களது முதலாவது பரி யோவான் வகுப்பறை, LKG, இருந்தது. இப்போது அந்தக் கட்டிடம் இடிக்கப்பட்டு விட்டது.

 


நகுலேஸ்வரன் மாஸ்டரின் ட்யூஷனில் வாணி விழாவில், வில்லுப்பாட்டில் பங்கேற்றிய சந்தர்ப்பம் தான், மேடையில் மைக்கில் பாட்டுப் பாட மிக மிக அருகில் வந்த ஒரே சந்தர்ப்பம். சபேசன் நடுவிலிருக்க, வலப்புறம் ஜெயரூபனும் இடப்புறம் அடியேனும், பின் வரிசையில் விபீஷ்ணாவும் "பற்றிக்ஸ்" சதாவும் சேர, வில்லுப்பாட்டு கோஷ்டி வாணி விழாவைக் கலக்கியது. வில்லுப்பாட்டின் ஒரு கட்டத்தில் நான் பாட்டொன்று பாடத் தொடங்க, சங்கீதம் நன்கறிந்த சபேசன் இடைமறித்து "டேய் பாட்டை கொலை செய்யாதேயடா" என்று சொல்லி தானே அந்தப் பாட்டை பாடுவதாக காட்சி அமைந்திருக்கும். 

கூட்டத்தோடு கூட்டமாக, கொழும்பு இந்துக் கல்லூரியில் வெள்ளிக்கிழமைகளில் சிவபுராணமும், கொழும்பமர் இந்துக்கல்லூரியும், பாடிய அனுபவமும் அலாதியானது. "ஞான முடியின் நலந்தரு வள்ளுவர்" பாடும் போது வள்ளுவர் இல்ல பெடியளோடு சேர்ந்து அந்த வரியை மட்டும் சத்தமாக பாடுவேன். கம்பர், இளங்கோ, பாரதி இல்லங்கள் பாட்டில் வரும் போது அவங்களும் சத்தமாக பாடி, அந்தக் காலைப் பொழுதை இனிமையாக்குவார்கள்.

படிக்கிற காலங்களில், அதுவும் உயர்தர பரீட்சைக் காலங்களிலும் பின்னர் CIMA exam நாட்களிலும், தானாகவே வாற  சோதனைக்கால டென்ஷனை அடக்க சத்தமாக பாடத் தொடங்குவேன். "பொட்டு வைத்த ஒரு வட்ட நிலா, குளிர் புன்னகையில் என்னை தொட்ட நிலா" பாட, அம்மம்மா "once more" கேட்பா. வாழ்வில் எனது பாட்டை ரசித்த முதலும் கடைசியுமான ரசிகை, என்னுடைய அம்மம்மா தான்.


காதலிக்கும் காலங்களில் பாட்டு கண்டபாட்டுக்கு வரும். காலை எழுந்ததும் "என்னவளே அடி என்னவளே, எந்தன் இதயத்தை தொலைத்து விட்டேன்" பாட்டும்,  பின்பு கனிவு கொடுக்கும்  "அதோ மேக ஊர்வலம், அதோ மின்னல் தோரணம்" பாடலும், மாலை முழுவதும் "இஞ்சி இடுப்பழகி.. மஞ்சற் சிவப்பழகி" பாடியும்  வழக்கப்படுத்திக் கொண்ட அழகிய காலங்களை இன்று நினைத்தாலும், மனது இறக்கைக் கட்டிப் பறக்கும். "காதலித்துப் பார், பாட்டு தானா வரும்" என்று வைரமுத்து எழுதியதாக ரமோ இந்தியாவிலிருந்து வந்து நின்ற நேரம் சொன்தாக ஞாபகம். ஆனால் எனக்கு காதல் தான் வந்தது, பாட்டு வரவேயில்லை.


காதலித்து கலியாணம் கட்டிய காதல் மனைவியைப் பார்த்து, காதல் பொங்கிப் பிரவாகம் எடுக்க "சுந்தரி நீயும் சுந்தரன் ஞானும்" பாடத் தொடங்க "தயவுசெய்து அறுக்காதேயும் ப்ளீஸ்" என்று அவ சிணுங்க, ஓடோடி வந்த பாட்டு,  பயந்து கொண்டே வாசற்படியில் பதுங்கும். மனிசியோடு சண்டை போட்டு கடுப்பான நாட்களில், நிலைமையை சமாளிக்க உதவும் பாட்டு "செத்தமிழ் தேன் மொழியாள், நிலாவென சிரிக்கும் மலர்க்கொடியாள்" தான். பாட்டைக் கேட்டு, நிலா கள்ளமாகச் சிரிக்கும், நிலைமை வழமைக்குத் திரும்பும்.


IASல் CIMA படிக்கிற காலங்களில் பேருவளைக்கும் அகுங்கள்ளைக்கும் trip போய் வரும்போதும் பஸ்ஸில் பாட சில வேளைகளில் சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும். முழுதாக பாட்டு பாட வாய்க்காது, முதலிரு வரிகளைப் பாட, பிறகென்ன ஒரு பக்கத்தால துவாரகனும் மற்றப் பக்கத்தால ஷியாமள்ராஜும் காட்டுக் கத்தல் கத்த, கும்பலோடு கோவிந்தா தான். 


போன முறை எங்கட SJC92 batch கோலாலம்பூருக்கு போன போது, ஒரு பாட்டை முழுதாக பாடி அரங்கேற்ற வேண்டும் என்ற வெறியில், ஒரு பாட்டை மூன்று நாலு மாதமாக தினமும் பாடி பயிற்சி எடுத்தேன். பாட்டுக்கு மேளமடிக்க கணாவிற்கும் தாளம் எல்லாம் சொல்லி தயார் நிலையில் வைத்திருந்தேன். கோலாலம்பூரில் டாக்குத்தர் கோபி, பாட்டுக் கோஷ்டியை தனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்ததால், என்னால் பாட முடியாமலே போய்விட்டது. கடைசி நாளிரவு நடந்த "SJC92 Super singer" போட்டியிலும் கஷ்டப்பட்டு பாடி மக்களின் மனதை வென்றும், நடுவர்களான ரவிச்சந்திரனும் நவத்தாரும் நிரூபனிற்கு விருதை வழங்கி அநியாயம் இழைத்தார்கள்.

 


மெல்பேர்ணில் close friendsன் வீட்டில் நடக்கும் Partyகளில் முதல் பாட்டை என்னை பாடச் சொல்லி அன்பாக வற்புறுத்துவார்கள். "மச்சான் நீ பாடுடா, ப்ளீஸ்டா" என்று சொல்ல வைக்க சிலரை நானே set பண்ணி கொண்டு வருவதாக பரவலாக உலாவும் சந்தேகத்திற்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லை. ஒன்றில் நண்பர்கள் என்னில் இரக்கப்பட்டு பாட சந்தர்ப்பம் தருகிறார்கள், இல்லை "இவன் பாடி முடிச்சிட்டா இனி தொல்லை இருக்காது", அதற்குப் பிறகு ராஜனும் சிவாவும் சதீசனும் பாடுறதை நிம்மதியாக கேட்கலாம் என்ற நல்லெண்ணமாகவும் இருக்கலாம். 

அன்று இன உணர்வை விதைத்து, இன்றும்
வேட்கையோடு பயணிக்க வைக்க உற்சாகமளிப்பது இயக்கப் பாட்டுக்கள் தான். மாவீரர் நாளில் "தாயகக் கனவுடன் சாவினைத் தழுவிய சந்தனப் பேழைகளே" பாட்டு ஒலிக்கும் போது, சேர்ந்து பாட, கண்ணில் கண்ணீர் முட்டும். அடிக்கடி பாடும் இன்னொரு பாட்டு "அழகான அந்தப் பனைமரம், அடிக்கடி நினைவில் வரும்". 

சில வருடங்களிற்கு முன்னர், வேலைத்தளத்தில் பயங்கரப் பிரச்சினை. ஒரு Lady Boss, மஹா அலுப்பி, போட்டு வாட்டி வதைத்தாள். பன்னிரெண்டு பதினான்கு மணித்தியாலங்கள் மாய்ந்து மாய்ந்து வேலை செய்து விட்டு வீட்ட வர, நடுச்சாமம் நெருங்கியிருக்கும். அந்த நாட்களை வலியோடு கடக்க வலிமை தந்ததும் ஒரு பாட்டு தான். 

When the sun shines on the mountains
And the night is on the run
It's a new day, it's a new way
And I fly up to the sun
என்று தொடங்கும் George Bakerன் பாடலை காலையில் காரில் வேலைக்குப் போகும் போது பாடிக் கொண்டே போவேன். 

Once I had my share of losing
Once they locked me on a chain
Yes, they tried to break my power
Oh, I still can feel the pain
என்ற வரிகளில் வேலைப்பளுவின் வலிகள் நினைவில் நிழலாட வைத்துவிட்டு, அடுத்து வரும் வரிகளில், வலியைத் தாங்கும் வல்லமையை அந்தப்  பாட்டு வரிகள் தரும்.

Una paloma blanca
I'm just a bird in the sky
Una paloma blanca
Over the mountain I fly
No one can take my freedom away

"Una paloma blanca" என்ற ஸ்பானிய மொழி வரிகளுக்கு "ஒரு வெள்ளைப் புறா" என்று அர்த்தமாம். நாள் முழுவதும் கடுமையாக உழைத்த ஒரு தென் அமெரிக்க விவசாயி, ஒரு மரத்திடியில் அமர்ந்து, தான் ஒரு சுதந்திரமான வெள்ளைப் புறாவாக மாற கனவு காணுவதை கருப்பொருளாக கொண்டு இந்தப் பாடல் எழுதப்பட்டதாம். 

பாட்டு பாடுவது, பாட்டுப் பாட தெரிந்தவர்களிற்கான தனியுரிமையல்ல, யாரும் பாடலாம். இன்பம் வரும் போதும் துன்பம் வரும் போதும் காதல் வரும் போதும் கஷ்டம் வரும் போதும் பாட்டு பாடுவதால், மகிழ்ச்சி இரட்டிப்பாகும் கவலை பறந்தோடும். ஆதலால், பாடிக் கொண்டேயிருப்பேன், பாட்டு பாடிக் கொண்டேயிருப்பேன்.

பாட்டு பாடவா? 

Friday, 2 June 2017

எரியும் நினைவுகள்...

 



வணக்கம் உறவுகளே, 

நான் தான் யாழ்ப்பாண பொது நூலகத்தின் வாயிலில் இருக்கும் சரஸ்வதி சிலை பேசுகிறேன்.

 என்னை கட்டாயம் உங்களிற்கு ஞாபகம் இருக்கும், ஏனென்றால் யாழ்ப்பாணம் வாற சிங்கள சுற்றுலா பயணிகள் தொட்டு வெளிநாட்டிலிருந்து வாற எங்கட சனம் வரை, எனக்கு முன்னால் நின்று தான் செல்ஃபியும் படமும் எடுத்து Facebookல் போடுறவை. 



நான் இந்த இடத்தில் உட்கார்ந்து பல வருடங்கள் ஆகிவிட்டது, உண்மையாக சொல்லப் போனால் இன்றோடு 58 ஆண்டுகளாகிறது. 1933ல் K.M. செல்லப்பா என்பவரின் முயற்சியால், முதலில் அவரது இல்லத்திலும் பின்னர் யாழ் ஆஸ்பத்திரி வீதியிலும் யாழ்ப்பாண பொது நூலகம் இயங்கத் தொடங்கியதாம். செல்லப்பா அந்தக் காலத்தில் வெளியான "இந்து சாதனம்" பத்திரிகையில் ஒரு விளம்பரத்தை வெளியிட்டு பொது நூலகம் நடாத்த நிதியும் புத்தகங்களும் சேர்த்ததாக கதைப்பார்கள்.

 
1981 ஜூன் முதலாம் திகதியை நாங்கள் மறக்கவே ஏலாது, நீங்கள் மறந்தாலும் என்னால் மறக்க முடியாது. அன்றைக்கு அந்த அறுவான்கள் செய்த அநியாயம் எங்கள் இனத்தின் அறிவுக் கருவூலத்தையே நாசமாக்கிய நாள். எங்கள் வரலாற்றில் இடம்பிடித்த ஒரு சோக நாள். தமிழ் மக்களின் விடுதலைப் போராட்டத்தில் ஒரு முக்கியமான நாள் ஜூன் 1, 1981. அந்த நாளில் தான் சிங்கள இனவாதம் நிர்வாண கோலம் கொண்டு, வெறியாட்டம் ஆடி, அரிய புத்தகங்களோடு ஒரு அருமையான நூலகத்தை எரித்து தனது தமிழினப் படுகொலை நோக்கத்தை பறையறிவித்த நாள்.

நானறிந்த மட்டில் மாதம் 25 ரூபாய்கள் வாடகைக் கட்டிடத்தில் இயங்கிய யாழ்ப்பாண பொது நூலகத்தை 1935ல் யாழ்ப்பாண நகர சபை (Urban council) பொறுப்பேற்றது. 1949ல் யாழ்ப்பாண நகர சபை இலங்கையின் இரண்டாவது மாநகர சபையாக (Municipal council) தரமுயரத்தப்பட, மேயராக பதவியேற்ற சாம் சபாபதி, நூலகத்திற்கென தனியான கட்டிடம் கட்ட வேண்டும் என்ற திட்டத்தை முன்மொழிந்து செயலிலும் இறங்குகினார்.

1981 மே மாதம் இறுதியிலிருந்து யாழ்ப்பாணத்தில் ஒரு பதற்ற நிலை உருவாகியிருந்ததை, நூலகத்திற்கு வந்து போவார் கதைப்பதிலிருந்து அறிந்து கொண்டேன். தமிழர்கள் மீது திணிக்கப்பட்ட மாவட்ட அபிவிருத்தி சபைக்கான தேர்தலில்  யாழ்ப்பாணத்தில் ஆளும் UNP கட்சிக்கு ஓரு ஆசனத்தையாவது வெல்ல வைத்து, தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி அனைத்து ஆசனங்களையும் வெல்வதை தடுக்க, இரு சிங்கள இனவெறி அமைச்சர்களான காமினி திசநாயக்காவும் சிறில் மத்தியூவும், காடையர்களும் குண்டர்களும் அடங்கிய பரிவாரங்களுடன் வந்து, யாழ்ப்பாணத்தில் முகாமிட்டிருக்கிறார்கள் என்று சனம் கதைத்தது காதில் விழுந்தது. தமிழர்களிற்கு ஒரு பாடம் படிப்பிக்க வேண்டும் என்ற வெறியோடு திசநாயக்கவும் மத்தியூவும் யாழ்ப்பாணத்திற்கு வந்திறங்கினாங்களாம்

1950களில் மேயர் சாம் சபாபதி மற்றும் St Patrick கல்லூரியின் Rector Fr Longன் இணைத்தலைமையில் யாழ்ப்பாண பொது நூலத்திற்கான கட்டிடம் அமைக்க நிதி திரட்டும் முயற்சி தீவிரமாக முன்னெடுக்கப்பட்டது. கப்பல் மூலம் தனது சொந்த நாடான அயர்லாந்து வரை சென்று நிதி திரட்டினாராம் Fr Long. அமெரிக்க தூதவராலயம் யாழ்ப்பாணத்தில் வைத்திருந்த நூலகத்தை மூடி, நூல்களை யாழ்ப்பாண நூலகத்திற்கு அன்பளிப்பு செய்தது. அமெரிக்க அரசும், இந்திய அரசும், கிறிஸ்தவ திருச்சபைகளும், இந்து ஆலயங்களும் நிதிப்பங்களிக்க கட்டிடப் பணிகள் வலு மும்மரகாக நடந்தன.

 

தென்னிலங்கையிலிருந்து வந்திருந்த அமைச்சர்களின் காடையர்கள் துரையப்பா விளையாட்டரங்கில் தான் தங்கியிருப்பதை நான் இருந்த இடத்திலிருந்து பார்க்கக் கூடியதாகவிருந்தது. காமினியும் சிறிலும், பிரதான வீதி முடக்கிலிருந்த யாழ் வாடி வீட்டில் (Jaffna Guest House) தங்கினவையாம். இரவில் துரையப்பா விளையாட்டரங்கில், ஒரே குடியும் கும்மாளமும் தான். காடையரோடு ஆமிக்காரன்களும் பொலிஸும் சேர்ந்து யாழ் நகரத்தில் அட்டகாசம் செய்து விட்டு, இரவில் கூத்தாடுவதை இரண்டு நாட்களாக பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். 


மார்ச் 29, 1954ல் யாழ் நூலகத்திற்கான அடிக்கல்லை யாழ்ப்பாண மேயர் சாம் சபாபதியோடு Fr Longம் அமெரிக்க, பிரித்தானிய இந்திய உயர்ஸதானிகர்கள் இட்ட நாளில், அமெரிக்க அரசு US$22,000 (அன்றைய பெறுமதியில் Rs 104,000) நன்கொடை செய்ததாம். அன்றைய மதராஸ் அரசின் தலைமை Architect ஆன VM நரசிம்மன், திராவிட கட்டிட பாரம்பரியத்திற்கமைய வடிவமைத்த கட்டிட வரைபிற்கமைய கட்டப்பட்ட கம்பீரமான யாழ்ப்பாண பொது நூலக கட்டிடம்,  ஒக்டோபர் 11, 1959ல், அன்றைய யாழ்ப்பாண மேயரான அல்பிரட் துரையப்பாவால் திறந்து வைக்கப்பட்டபோது தான், என்னையும் இந்த இடத்தில் நிர்மாணித்தார்கள். 


ஜூன் 1, 1981 அன்று, துரையப்பா விளையாட்டரங்க பக்க மதிலிற்கு மேலால் பாய்ந்து வந்த சிங்கள காடையர்கள், Fr Longன் சிலையைத் தாண்டி, என்னருகில் வரும்போது இரவு பத்து மணியிருக்கும். பொது நூலக வாயிலில் காவல் கடமையிலிருந்த காவலாளி அரை நித்திரையிலிருந்தான். சிங்களத்தில் கத்தி சிரித்துக் கொண்டு வந்த கூட்டத்தை பார்த்து டோர்ச் அடித்த காவலாளியை, காடையர் கூட்டம் அடித்துக் கலைத்தது. காடையர் கூட்டத்தில் சீருடையணிந்த பொலிஸ்காரன்களும் இருந்ததை அப்பத் தான் கவனித்தேன். காவலாளி சுப்ரமனிய பூங்காப் பக்கம் தலைதெறிக்க ஓட, நிறை வெறியிலிருந்த அறுவான்கள் நூலகத்தின் பிரதான கதவை அடித்து திறந்தார்கள்.


யாழ்ப்பாண நூலகத்தை சர்வதேச தரத்தில் இயங்க வைக்க, டெல்லிப் பல்கலைக்கழக பேராசிரியர் S.K ரங்கனாதனின் சேவையையும், யாழ்ப்பாண மாநகர சபை பெற்றுக் கொண்டதாம். நரசிம்மன் வடிவமைத்த கட்டிட வரைபு நான்கு பகுதிகளைக் கொண்டமைந்திருந்ததாம். நடு மைய கட்டிடத்தில் ஒரு குவிமாடத்தையும் (dome) அதன் இரு புறமும் பின்புறமும் இரு மாடிகளையுடைய கட்டித் தொகுதிகளையும் உள்ளடக்கியிருந்ததாம். நிதிப் பற்றாக்குறை காரணமாக, முன்புற கிழக்கு மற்றும் மேற்கு கட்டிடத் தொகுதிகளையும், குவிமாடத்தை உள்ளடக்கிய நடு மைய கட்டித்தையும் மட்டும் தற்பொழுது கட்டுவதாக முடிவெடுக்கப்பட்டதாம். பின்புற மேற்குத் தொகுதி கட்டிடம் கட்டுவதை பிற்போட்டார்களாம்.  

 

முன் கதவை உடைத்து திறந்து கொண்டு உள்ளே நுழைந்த சிங்கள காடையர்களும் பொலிஸ்காரன்களும், புத்தகங்களையும் அரிய ஓலைச் சுவடுகளையும் அள்ளிக் கொண்டு வந்து நடுக் கட்டிட விறாந்தையில் போடுவதை பார்க்க எனக்கு நெஞ்சம் பதைபதைத்தது. கிழக்கு பக்க கட்டித்திலிருந்தும் மேற்குப் பக்க கட்டிடத்திலிருந்தும் ஓடி ஓடி பெறுமதியான புத்தகங்களை அள்ளிக் கொண்டு வந்து கொட்டினார்கள். புத்தகங்களை கொண்டு வந்து கொட்டி என்ன செய்யப் போறாங்கள் என்று நான் ஏங்கி நிற்க, ஒருத்தன் நெருப்புப் பெட்டியை எடுத்து நெருப்பு பற்ற வைத்தான். 

 

நானறிய யாழ்ப்பாண நூலகத்தில் இருந்த அரிய புத்தகங்களுள், 1660ல் Robert Knox எழுதிய History of Ceylon,  யாழ்ப்பாண வரலாற்று நூலான முதலியார் ராஜநாயகத்தின் பண்டைய யாழ்ப்பாணம், தமிழில் முதல் முதலாக வெளிவந்த இலக்கிய கலைக்களஞ்சியமான முத்துத்தம்பிப்பிள்ளையின் அபிதான கோசம், அதன் பின் வந்த சிங்காரவேலு முதலியாரால் தொகுக்கப்பட்ட கலைக்களஞ்சியமான அபிதான சிந்தாமணி, சித்த வைத்தியம் சம்பந்தமான பனையோலையில் எழுதப்பட்ட ஓலைச் சுவடிகள் என்பன இருந்தன. ஆசியக் கண்டத்திலேயே தலைசிறந்த நூலகங்களில் ஒன்றாக யாழ்ப்பாண நூலகம் திகழ்ந்தது. இலங்கைத் தீவில் கல்வியில் தமிழர்கள் அடைந்திருந்த உச்ச நிலையும் சிங்கள இனவெறியர்களின் கண்ணைக் குத்தியிருக்க வேண்டும். 


புத்தகங்களை நெருப்பிட்டு கொளுத்திவிட்டு வெளியே ஓடிவந்த காடையர் கூட்டம், எனக்கு முன்னால் பைலா பாட்டுப் பாடி ஆடத் தொடங்கியது. இருந்தால் போல, கிழக்கு பக்க கட்டிடத்தில் நெருப்பு பிரவாகம் எடுத்தது. காக்கி களுசான் அணிந்த ஒருத்தன் கையில் பெற்றோல் கானோடு கிழக்கு பக்க கட்டிட பக்கத்திலிருந்து மேற்கு பக்கமாக ஓடிய சிறிது நேரத்தில், மேற்குப் பக்க கட்டித்தையும் தீச்சுவாலைகள் சூழத்தொடங்கியது. தீயில் கருகிக் கொண்டிருந்த யாழ் நூலகத்தின் குவிமாடத்தின் கண்களிற்கு, யாழ் வாடி வீட்டு வாசலில் நின்று நூலகம் எரிவதை பார்த்து ரசித்த காமினி திஸநாயக்காவையும் சிறில் மத்தியூவும் தெரிந்திருக்கும். 


1960களிலும் 70களிலும் படிக்கிற பெடி பெட்டைகள் என்னைத் தாண்டி நூலகத்திற்குள் நுழையும் போது மனதாரா வாழ்த்துவேன். அவர்களின் கடின உழைப்பும் என்னுடைய ஆசீர்வாதமும் சேர, அள்ளு கொள்ளையாக கட்டுபெத்தை, பேராதனை, கொழும்பு பல்கலைக்கழகங்களிற்கு என்ஜினியராகவும் டொக்டராகவும் எங்கட பிள்ளைகள் போவினம். பரீட்சையில் சித்தியடைந்த பிள்ளைகளின் பெற்றோர், எனக்கு பொங்கல் காய்ச்சி படையல் செய்வீனம். இன்றைக்கு நிலைமை தலைகீழாக மாறிவிட்டது. நூலகத்திற்கு படிக்க வாற ஆட்களை விட, நூலகத்தை பார்க்க வாற ஆட்கள் தான் கூடவாக இருக்கீனம். யாழ்ப்பாண மாவட்டமும் கல்வியில் பின்தங்கி, எந்த நோக்கத்திற்காக எதிரி நூலகத்தை எரித்தானோ, அந்த நோக்கத்தை எதிரியை அடைய வைத்து விட்டது. 

யாழ்ப்பாண நூலகம் எரிந்ததை அறிந்த தாங்கொண்ணா அதிர்ச்சியில் Fr டேவிட், கொழும்புத்துறையிலிருந்த அவரது செமின்றியில்
மாரடைப்பு வந்து இறந்து போனார். 35ற்கு மேற்பட்ட மொழிகளை அறிந்திருந்த, உலகப்பிரசித்தி பெற்ற மொழியியல் அறிஞரான தனிநாயகம் அடிகாளரின் ஆராய்ச்சிக் களமாக யாழ்ப்பாண நூலகமே திகழ்ந்தது.

 


எரிந்த நூலகத்திற்கு காவல்காரி போல நான் நிற்க, எரிந்த நூலகத்தை மீண்டும் உடனடியாக கட்டியெழுப்பி, தமிழர்களின் கல்வியை நாசமாக்கும் இனவாதிகளின் எண்ணத்தை நிறைவேற்றக் கூடாது என்று கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு, அன்றைய யாழ்ப்பாண மேயரான ராஜா விஸ்வநாதனும் மாநகர சபை ஆணையாளர் CVK சிவஞானமும் களமிறங்கினார்கள். அவர்களோடு ஒட்டு மொத்த தமிழினமும் அணிதிரள கட்டிட கலைஞர் VS துரைராஜா, எரிந்த நூலக கட்டிடத்தை அதே போல் மீண்டும் கட்ட, கட்டிட வரைபுகளை வரைய முன்வந்தார். யாழ்ப்பாண நூலகத்தை மீளக் கட்டுவதில் முன்னின்று உழைத்த இன்னுமொருவர் அன்றைய St Patrick கல்லூரியின் Rectorம், 2009ல் வட்டுவாகலில் போராளிகளோடு இணைந்து இராணுவத்திடம் சரணடைந்தது காணாமல் போகடிக்கப்பட்டவருமான, Fr பிரான்ஸிஸ் சேவியர். 


பொதுமக்களிடமும் அரசாங்கத்திடமிருந்தும் வெளிநாடுகளிலிருந்தும் சேகிரிக்கப்பட்ட நிதியுதவியிலும் புத்தகங்களைக் கொண்டும் யாழ் நூலகம் எரிந்த சாம்பலிலிருந்து மீண்டும்
புத்துயிர் பெற திட்டங்கள் தயாராகின. எரிந்த கிழக்கு மேற்கு கட்டிடங்களை நினைவுச் சின்னங்களாக பேணிக் கொண்டு, நரசிம்மனின் திட்டத்தில் இருந்த மேற்குப் பகுதி கட்டிடத்தை மையமாகக்கொண்டு, பழைய கட்டிடத்தை போல புதிய கட்டடத்தை Architect துரைராஜா வடிவமைத்தார். புதிய கட்டிட வரைபிலிருந்த ஒரு வித்தியாசம், அது மேற்குப் புறமாக, அதாவது முனியப்பர் கோயில் மற்றும் யாழ் கோட்டையை நோக்கி காங்கேசன்துறை வீதிப் பக்கமாக அமைந்திருந்ததே. நானிருந்த இடத்தை மட்மும் அவர்கள் மாற்றவில்லை. 


எரிந்த நூலகத்தின் ஓரு பகுதியில், அன்பளிப்பாக கிடைத்த புத்தகங்களைக் கொண்டு, உலக மனித உரிமைகள் தினமான டிசம்பர் 10, 1982ல் நூலகம் மீள இயங்கத் தொடங்க நானும் பெருமிதம் அடைந்தேன். புதிய கட்டிட வேலைகள் மளமளவென நடந்து,  ஜூன் 4, 1984ல் அப்போதைய எதிர்க்கட்சித் தலைவர் அமிர்தலிங்கத்தால் யாழ்ப்பாண பொது நூலகம் மீண்டும் திறக்கப்பட்டது. புதிய கட்டித்தில் மிளிர்ந்த இன்னொரு வித்தியாசம் குவிமாடத்தின் அமைப்பு, யாழ் இசைக்கருவியின் வடிவிலிருந்தது. மீளத் இயங்கத் தொடங்கிய நூலகத்திற்கு மெல்பேர்ண் தமிழ் சங்கமும் லண்டனிலிருந்து புலம்பெயர் உறவுகளும் புத்தகங்கள் அனுப்பியிருந்தார்கள். 

 

ஏப்ரல் 10, 1985ல் இயக்கம் யாழ்ப்பாண பொலிஸ் நிலைத்தை தாக்கியதுடன் ஆரம்பமான யாழ் கோட்டை முற்றுகை, யாழ் பொது நூலகத்தையும் என்னையும் யுத்த வலயத்திற்குள் உள்வாங்கியது. துப்பாக்கி ரவைகளும், ஷெல்களும், மோட்டார்களும், விமான குண்டுகளும் எங்களை நாளொரு வண்ணம் தாக்க, நாங்கள் போராடிய எங்கட பெடியளிற்கு காப்பரணானோம். 


இன்னுமொரு இருண்ட காலம் யாழ்ப்பாணத்தைச் சூழ்ந்து கொள்ள, நூலகமும் நானும் தனித்து விடப்பட்டோம். 1996ல் யாழ்ப்பாணம் மீண்டும் ஆமிக்காரன்களால் ஆக்கிரமிக்கப்பட, 1997ல் யாழ் பொது நூலகத்தை மீள கட்டியெழுப்பும் திட்டம் மங்கள சமரவீரவின் வெள்ளைத் தாமரை (சுது நெலும்) அமைப்பால் "book & brick" என்ற தலைப்போடு முன்னெடுக்கப்பட்டது. மங்கள சமரவீரமிடமிருந்து யாழ் நூலக மீள்நிர்மாண திட்டத்தை பொறுப்பேற்ற லக்‌ஷ்மண் கதிர்காமர், இடிந்து எரிந்த கட்டிடங்களை மீளவும் அதே இடத்தில் அதே மாதிரி கட்டி, முன்னர் நிகழ்ந்த நூலக எரிப்பு சம்பந்தமான அடையாளங்களை அழிப்பதில் முனைப்பாக செயற்பட்டு வெற்றியும் கண்டார். 

 
இன்னும் யாழ்ப்பாண நூலகம் ஒரு காட்சிப் பொருளாகவும் சுற்றுலா தளமாகவும் மாறி விட்டதோ என்று நினைக்க நினைக்க எனக்கு நெஞ்சு வலிக்கிறது. நூலக எரிப்பு நடந்ததற்கான எந்த வரலாற்றுத் தடங்களும் இல்லாத இடத்தில், வெளிநாட்டு தமிழர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளையும் கூட்டிக்கொண்டு வந்து "this library was burnt with books" என்று விளக்கம் கொடுக்க அந்த மழலைகள் ""why would someone burn a library" என்று கேட்க, எங்கட பழைய தலைமுறை, நாங்கள் ஏன் உயிரையும் வியர்வையையும் உழைப்பையும் விதைத்து விடுதலைக்காக போராடினோம் என்று விளக்கம் சொல்ல தொடங்குவினம்.

என்னைக் கேட்டால், நூலகம் எரிக்கப்பட்டது பற்றிய ஒரு நினைவுச் சின்னம் கட்டாயம் அமைக்கப்பட வேண்டும். வரலாற்றை யாரும் பூசி மெழுக ஏலாது. அதே நேரம், அந்தக் காலத்தில் தமிழர்கள் கல்வியில் அடைந்திருந்த உச்சத்தின் வெளிப்பாடாய் திகழ்ந்த யாழ்ப்பாண பொது நூலகத்தை மீண்டும் கட்டியெழுப்பியது போல், தமிழினம் மீண்டும் கல்வியில் முன்னனிக்கு வரவேண்டும். கல்வி தர வரிசையில் ஏழாம் எட்டாம் இடங்களில் இருக்கும் கிழக்கு மாகாணமும் வடக்கு மாகாணமும் முதலிரு இடங்கள் பிடிக்க வேண்டும். இருபத்தோராவது இடத்தில் இருக்கும் யாழ்ப்பாண மாவட்டமும் பதினேழாவது இடத்தில் இருக்கும் மட்டக்களப்பு மாவட்டமும் முதலிரு மாவட்டங்களாக மிளிர வேண்டும்.

வள்ளுவரின் வரிகளோடு விடை பெறுகிறேன்
அருமை உடைத்தென்று அசாவாமை வேண்டும்
பெருமை முயற்சி தரும். 
(நம்மால் முடியுமா என்று மனத்தளர்ச்சி அடையாமல், முடியும் என்ற நம்பிக்கையுடன் முயற்சி செய்தால் அதுவே பெரிய வலிமையாக அமையும்.)

அப்ப நான் போய்ட்டு வாறன் என்ன...


 


Friday, 26 May 2017

பரி யோவான் பொழுதுகள்: 1986ல் ஒரு நாள்

 


1985ம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் 25ம் திகதி,  பரி யோவானின் புகழ் பூத்த அதிபர் ஆனந்தராஜா படுகொலை செய்யப்ட்ட பின்னர், அதிபராக குணசீலன் பதிவேற்றிருந்தார். ஆனந்தராஜா மாஸ்டரின் படுகொலை கல்லூரி சமூகத்தையே உலுப்பி விட்டிருந்தது. மாணவர்கள் முதற்கொண்டு ஆசிரியர்கள், பழைய மாணவர்கள், பெற்றோர்கள் என்று அனைவரும் ஆனந்தராஜா மாஸ்டரின் இழப்பை எண்ணிப் பரிதவித்த காலம்.


அதற்கடுத்த 1986ம் ஆண்டில் நாங்கள் Grade 7C வகுப்பில் இருந்தோம். Grade 7Cயில் எங்களிற்கு வகுப்பாசிரியர், மறைந்த டோனி கணேஷன் மாஸ்டர். டோனி கணேஷன் மாஸ்டர், 1983ற்கு முன்னர் பண்டாரவளை St Thomas கல்லூரியில் படிப்பித்தவர், ஜூலை 83 கலவரத்திற்குப் பின்னர் பரி யோவானில் காலடி எடுத்து வைத்தவர், யாழ்ப்பாண கல்லூரியின் பழைய மாணவன். டோனி மாஸ்டர் பம்பலாக வகுப்பு நடாத்துவார், அடிக்கும் குறைவிருக்காது. ஆள் நல்ல வாட்டசாட்டமாக இருப்பார், ஸ்டைலாக நடப்பார், ஒழுக்கத்தை மீறி குரங்குச் சேட்டை விட்டால், அடி பின்னி எடுப்பார். எங்கள் வகுப்பில் நிறைய பம்பல்காரன்கள் இருந்தார்கள், எல்லா வகுப்பைப் போல சில படிக்கிற பெடியன்களும் இருந்தார்கள்

எங்களுடைய 7C வகுப்பு அருளானந்தம் block கீழ் மாடியில், ராஜசிங்கம் block மூலையில், மேல்மாடிப் படிகளிற்கு அண்மையில் இருந்தது. சரியாக பழைய பூங்கா வீதியும் பிரதான வீதியும் சந்திக்கும் மூலையில் தான் இந்த வகுப்பறை இருந்தது. வகுப்பறையின் பிரதான வீதிப் பக்கச் சுவரில், சீமெந்தால் நிர்மாணிக்கப்பட்ட cupboard இருக்கும், அதற்கு ஓரு ஆமைப் பூட்டும் இருக்கும்.  

 


வகுப்பறையிலிருந்து கூப்பிடு தொலைவில் தற்பொழுது பழைய மாணவர்களின் நிதிப்பங்களிப்பில், மெல்பேர்ண் மற்றும் யாழ்ப்பாண பழைய மாணவர் சங்கங்கள் இணைந்து, மீள நிர்மாணிக்கும் basketball court இருக்கிறது. . 

 

8வது வருடமாக பள்ளியில் படித்துக் கொண்டிருந்தும் ஒரு வருடம் கூட monitorஆக இருந்ததில்லை. ஒரு பாடம் முடிந்து அடுத்த பாடத்திற்கு வாத்தி வர முதல், பக்கத்திலிருந்த அல்லது பின்னாலிருந்த அல்லது முன்னாலிருந்த  நண்பனுடன், ஏதோவொரு முக்கிய விஷயமாக குசுகுசுத்ததை பார்த்து கரும்பலகையில்  பெயரை எழுதி, வாத்திமாரிடம் அடிவாங்கித் தந்த monitorமார் மேல் எப்பவும் ஒரு தணியாத கடுப்பு இருந்து கொண்டே இருந்தது. 


டோனி மாஸ்டர் எப்பவும் வித்தியாசமாக யோசித்து விபரீதமான முடிவுகளை எடுத்து விவேகமாக செயற்படுவார். Grade 7Cயில் இரண்டாவது தவணையில் என்னை Assistant Monitor ஆக நியமித்து விட்டார். Assistant Monitor என்றால் அல்லக்கை வேலை, காலையில் officeற்கு போய் register எடுத்து வர வேண்டும், cupboardல் chalk இருப்பதை உறுதிப்படுத்த வேண்டும், வாத்திமார் வராவிட்டால் Middle school supervisorஆக இருந்த தனபாலன் மாஸ்டரிடம் சொல்லி actingற்கு இன்னொரு வாத்தியை கூட்டி வரவேண்டும் என்று பியோன் உத்தியோகம் தான். 


Monitor பள்ளிக்கூடத்திற்கு வராத நாள் தான், அதிகாரம் assistant monitorன் கைக்கு வரும் திருநாள். அந்த நாளில் கையில் chalk துண்டு எடுத்து, கொட்டை எழுத்தில் கரும்பலகையில் யார் யாரின் பெயர் எழுத வேண்டுமோ அதையெல்லாம் எழுதி பழிக்கு பழி வாங்கலாம் என்ற கனவு கண்டு கொண்டிருந்த  நாட்கள். 


அந்த நாள் விரைவில் வரவேண்டும், இவங்களிற்கு விளையாட்டு காட்ட வேண்டும் என்று ஜெபிக்காத நாளில்லை. "கர்த்தரே இன்றைக்கு எங்கட monitor நந்தகுமாரிற்கு காய்ச்சல் வரவேண்டும்" என்று காலம்பற எழும்பி ஜெபித்து விட்டுப் பள்ளிக்கூடத்திற்குப் போக, நந்தகுமாரோ (நந்தீஸ் அல்ல) வெள்ளனவே வந்து வகுப்பு வாசலில் விலாசமாக நிற்பான். 

ஒரு நாள் மத்தியானம் இடைவேளை முடிந்து பெடியள் திரும்ப வகுப்பிற்கு வரும்போது தான் அந்த அசம்பாவிதம் நடந்தது. ஏதோ ஒரு சாமானை எடுக்க cupboardஐ திறந்து, அதை எடுத்து விட்டு திரும்பிய monitor நந்தகுமாரின் கன்னத்தை எங்கிருந்தோ வந்த chalk துண்டு ஒன்று பதம் பார்த்தது. இடைவேளை முடிந்து பெடியள் அள்ளுபட்டு வந்ததால், யார் எறிந்தது என்று நந்தகுமாரிற்கு அடையாளம் தெரியவில்லை. 

நந்தகுமார் உண்மையிலேயே கலங்கிப் போனான். அடுத்து வந்த பாடங்களில் முறுக்கிக் கொண்டு தான் நின்றான், யாரும் எதுவும் பெரிதாக கதைக்கவில்லை. அந்த நாளின் கடைசிப் பாடம் டோனி கணேஷன் மாஸ்டரின் சமூகக்கல்வி பாடத்தில், கட்டாயம் நந்தகுமார் போட்டு கொடுப்பான் என்று எதிர்பார்த்திருந்தோம்.

எதிர்பார்த்த மாதிரியே டோனி மாஸ்டர் வந்து "good evening" சொல்லி முடிய, நந்தகுமார் எழுந்து "சேர், எனக்கு யாரோ chalkஆல எறிஞ்சு போட்டாங்கள்" என்று அழுவாரைப் போல கன்னத்தை தடவிக் கொண்டே, தனது முறைப்பாட்டை பதிவு செய்தான். கடைசிப் பாடம், வெளியில் வெய்யில் வேற கொளுத்துது, டோனி மாஸ்டர் திறந்திருந்த சமூகக்கல்வி புத்தகத்தை மூடி வைத்து விட்டு எழும்பி விட்டார். இன்றைக்கு பாடம் நடக்காது என்று நினைத்து நாங்களும் புத்தகத்தை தள்ளி வைத்தோம்.

"எதில வச்சு உனக்கு அடி விழுந்தது" டோனி மாஸ்டரின் விசாரணை தொடங்கியது. "இதில நிற்கேக்க தான் சேர் வந்து பட்டது" நந்தகுமார், cupboard அடிக்கே போய் விட்டான். இன்றைக்கு பாடம் நடக்காது, நல்லா படம் பார்க்கலாம் என்று நாங்களும் உற்சாகமானோம்.

 

சம்பவம் நடந்த இடத்திற்குப் போய் நின்று, டோனி மாஸ்டர் ஒருக்கா சுற்றிப் பார்த்தார். "உனக்கு யாராவது எதிரிகள் இருக்காங்களா" டோனி மாஸ்டரின் முதலாவது கேள்வியை, நந்தகுமார் எதிர்பார்க்கவில்லை. "அப்படி யாரும் இல்லை சேர்", காட்டி கொடுத்தால் வரும் வினைக்கு பயந்து அவன் பின்வாங்கினான். 

கொடுப்பிற்குள் நமட்டுச் சிரிப்பு ஒன்றை உதிர்த்து விட்டு, டோனி மாஸ்டர் வகுப்பின் முன்பகுதிக்கு வந்தார். "முருகேந்திரன், சிவக்குமரன், யசீந்திரா, ரொஷான்..." என்று வகுப்பில் வழமையாக குழுப்படி செய்யும் நாலைஞ்சு பேரை முன்னால் வருமாறு அழைத்தார். "ஐயோ சேர் அடியாதீங்கோ சேர்.. அம்மாவாண சேர்.. நானில்லை சேர்" வாங்கிலிருந்து எழும்பினவுடனேயே முருக்கர் அலற தொடங்கினான். 

சந்தேக நபர்களை ஒவ்வொருவராக டோனி மாஸ்டர் விசாரணை நடாத்தினார். 

"Interval நேரம் என்ன செய்தனீ"

"எப்ப வகுப்பிற்குள் வந்தனீ"

"மொனிட்டரோடு ஏதாவது பிரச்சினை இருக்கா"

"உனக்கு யாரிலாவது சந்தேகம் இருக்கா" 

என்று துருவி துருவி விசாரித்தார். அவங்கள் யாரும் அசையவில்லை, யாரையும் காட்டியும் கொடுக்கவில்லை. கடைசியாக நந்தகுமாரை பார்த்து கேட்டார்.

"உனக்கு assistant monitorஓட ஏதாவது பிரச்சினை வந்ததா" அவன் லேசா யோசிக்க,   அதே கேள்விக் கணைகளால் என்னையும் துளைத்தெடுத்தார். 

டோனி மாஸ்டரின் புலனாய்வு நடவடிக்கை அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்ந்தது. நந்தகுமாரை அடிவிழுந்த இடத்தில் நிற்கச் சொல்லி விட்டு, 
வகுப்பறையில் சந்தேகத்திற்கிடமான பெடியள் இருந்த வாங்குகளிலிருந்து டோனி மாஸ்டர் 
நந்தகுமாரை நோக்கி chalk எறிய தொடங்கினார். 

"இந்தப் பக்கம் இருந்து வந்ததா", 
"இந்தளவு speedஆக வந்ததா"
"இந்த angleலிருந்து வந்ததா"

என்று டோனி மாஸ்டர் எறிய எறிய, ஒரு முறை வாங்கிய எறிக்கு, முறையிட்ட குற்றத்திற்காக 
நந்தகுமார் பலமுறை எறி வாங்கிக் கொண்டிருந்தான்.  டோனி மாஸ்டர் எவ்வளவு முயன்றும் குற்றவாளியை கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. டோனி மாஸ்டர் இறுதியாக ஒரு எச்சரிக்கையை விட்டார்

"எறிஞ்சவன் ஒத்துக்கொண்டால் அவரிற்கு ரெண்டு அடி விழும், வேறயாராவது காட்டிக் கொடுத்தால், நாலடி" அதற்கும் வகுப்பில் எந்த அசைவும் இல்லை. டோனி மாஸ்டர் முகவாயை தடவிக் கொண்டு யோசித்தார், கரும்பலகைக்கு முன்னால் அங்கும் இங்கும் நடந்தார்.

"ஓகே, நந்தகுமார் போய் தனபாலன் மாஸ்டர் officeல் பிரம்பை எடுத்துக் கொண்டு வா" அவர் சொல்லி முடியவில்லை, நந்தகுமார் வகுப்பறை வாசல் தாண்டினான். "இன்றைக்கு முழு classற்கும் அடி விழப் போகுது" டோனி மாஸ்டர் தனது முடிவை அறிவித்தார்.

 

"சேர் இது அநியாயம்" என்று நல்லவன்கள் கொடுத்த குரல், இன்றைக்கு அந்த நல்லவன்களிற்கும் படிக்கிற பெடியளிற்கும் அடி விழப்போகுது என்ற சந்தோஷத்தில் நாங்கள் சிரித்த சிரிப்பில் காணாமல் போனது. அதில ஒரு படிக்கிற பெடியன் மேசையில் முகம் புதைத்து அழத் தொடங்கியே விட்டான், அவனுக்கு மானப்பிரச்சினையாம். 

நந்தகுமார் பிரம்பை கொண்டு வந்து, ஒரு புன்முறுவலுடன், "இந்தாங்கோ சேர்" என்று கொடுக்க, "ஓகே... good..நீர் போய் முதலில் நில்லும்" என்று நந்தகுமாரிற்கு அடிக்கு முதல் ஓரு இடியை தூக்கிப் போட்டார். "சேர் நான்.. நான்" அவன் அதிர்ந்து போய் இழுக்க "நீரும் இந்த வகுப்பு தான் ஐசே, நீரும் அடி வாங்க தான் வேணும்" என்று team mentality எனும் பரி யோவான் விழுமியத்திற்கு  டோனி கணேஷன் மாஸ்டர் அந்த ரணகளத்திலும் செயல்வடிவம் கொடுத்தார்.

நந்தகுமாரைத் தொடர்ந்து வரிசையாக எல்லோரும் கரும்பலகையடியில் வந்து அடி வாங்கினோம். என்றுமே அடிவாங்காத பெடியள் கண்ணில் நீர் மல்க அடி வாங்க, வழமையாக அடிவாங்கும் கோஷ்டி, அன்று தான் சந்தோஷமாக அடி வாங்கியது. 

பாடசாலை நாட்களின் நினைவுகளை மீட்டுப் பார்ப்பதே ஒரு இனிமையான அனுபவம். வாழ்வின் சுமைகள் எங்கோ பறந்து போக நாங்கள் மீண்டும் சிறுவர்களாக அவதாரம் எடுக்கும் கணங்கள் அவை. அழகிய அந்தப் பள்ளி நாட்களை மீண்டும் வாழ வழி வகுப்பவை reunionகளும் gettogetherகளும் தான். 

எங்கள் SJC92வும் 2013ல் KL மாநகரில் எங்கள் எல்லோரது 40வது பிறந்த நாளை கொண்டாடவும், 2016ல் எங்கள் வகுப்பு நண்பன் சுரேன்குமார் big matchல் century அடித்த 25வது ஆண்டை கொண்டாடவும் என இருமுறை ஒன்று கூடி மகிழ்ந்தோம்.

இரு முறை ஒன்றுகூடியும், பலமுறை WhatsAppலும் Facebookலும் கதைத்தும், அன்று monitor நந்தகுமாரிற்கு chalk எறிந்த வீரவேங்கை யாரென்று இன்று வரை தெரியவில்லை. 31 ஆண்டுகளாக நீடிக்கும் இந்த மர்மம் எப்போது விலகும்? 

 


Friday, 19 May 2017

ஒரு கோப்பை கோப்பி

 

சில ஆண்டுகளிற்கு முன்னர், ஒரு நாளிரவு எங்கள் வீட்டிற்கு TVயில் cricket match பார்க்க நண்பர்கள் சிலர் வந்திருந்தார்கள். இடைவேளையின் போது எல்லோருக்கும் தேத்தண்ணி போட வெளிக்கிட, எப்பவுமே வித்தியாசமாக எதையாவது செய்யும் நண்பன் ரூபி மட்டும் கோப்பி கேட்டான். சுடுதண்ணி கொதிக்கத் தொடங்க,

"மச்சான் ரூபி, எத்தனை கரண்டிடா" என்று கேட்டேன்.

"மூன்று மச்சான்" என்று ரூபியிடமிருந்து பதில் வந்தது. ஆள் பார்க்க சாதுவா இருந்தாலும் வீரியமுள்ளவன் தான் என்று நினைத்துக் கொண்டே கோப்பியை கலக்கி பரிமாறினேன்.

கோப்பி கோப்பையை வாங்கி வாயில் வைத்து விட்டு, முகத்தை சுளித்துக் கொண்டே ரூபி கேட்டான்

"டேய் எவ்வளவு கோப்பித் தூள் போட்டனீ"

"நீதானேடா மூன்டு கரண்டி போடச் சொன்னனீ" 

"அடப்பாவி நான் சொன்னது சீனிக்கு, கோப்பிக்கு யாராவது மூன்டு கரண்டி கோப்பித்தூள் போடுவாங்களா" ரூபி கோப்பியை வெளியில் ஊத்தி விட்டு, தனக்குத் தானே கோப்பி தயாரிக்க தயாரானான்.

அந்த துன்பியல் சம்பவத்திற்கு பின்னர், நண்பர்கள் யாரும் என்னை தேத்தண்ணியோ கோப்பியோ தயாரிக்க கேட்பதில்லை.

ஒஸ்ரேலிய வேலைத்தள கலாச்சாரத்தில் (working culture) கோப்பிக்கு ஒரு பிரதான வகிபாகம் உண்டு. ஒரு கோப்பை கோப்பி குடித்துக் கொண்டே பல முக்கிய முடிவுகள் எடுத்து முடிக்கப்பட்டு விடும். காலையில் வேலைக்கு போனதும் ஒரு கோப்பி குடித்தால் தான் மண்டை வேலை செய்யத் தொடங்கும் (brain will start working) என்று சொல்லுமளவிற்கு இந்த ஒஸ்ரேலிய கோப்பி கலாச்சாரம் வேலைத்தளங்களில் வியாபித்திருக்கும். 

 

அழகிய மெல்பேர்ண் மாநகரம், பல விடயங்களிற்கு பிரசித்தமானது. உலகின் most livable city என்ற பெருமையை தொடர்ந்து பல வருடங்கள் தனாதாக்கியிருக்கும் மெல்பேர்ண் மாநகரம், உலகின் மிகச்சிறந்த கோப்பிக் கடைகளிற்கும் (cafe) பெயர் போனது. Melbourne is worlds coffee capital என்று மெல்பேர்ண் வானொலிகள் தற்பெருமை அடித்துக் கொள்வது வாராந்த நிகழ்வு.


"Let's have a coffee, mate" என்று Boss வந்து கூப்பிட்டா, ஏதோ சங்கதி இருக்கு என்று அர்த்தமாகும். அலுவலகத்திற்கு பக்கத்தில் இருக்கும் கோப்பிக்கடையில், லண்டனிலிருந்து வந்த அழகிய வெள்ளைக்கார சிங்காரி சிரித்துக்கொண்டே கோப்பியை போட, என்னுடைய தலையில் இன்னுமொரு வேலைச்சுமை ஏற்றப்பட்டிருக்கும். கோப்பி போட்ட சுந்தரி வந்து "enjoy your coffee" என்று கோப்பி கோப்பையை மேசைக்கும் நோகாமால் தன்னுடையை கைக்கும் வலிக்காமல் வைத்து விட்டு நகர, "so when do you think we can complete this analysis" என்று கோப்பியில் சீனியை கலக்கிக் கொண்டே Boss கேட்பார். 

காலை வேளைகளில் McDonaldsன் drive thoughகளில் சுடச்சுட take away கோப்பி வாங்க பத்து பதினைந்து வாகனங்கள் வரிசையில் நிற்கும். McDonalds, Starbucks, Hudsons, Gloria Jeans என்ற பெரிய பெரிய கோப்பிக் கடைகளை விட, குட்டி குட்டி கோப்பி கடைகளில் தான் திறமான கோப்பி கிடைக்கும்.  கப்பிலும் கிளாஸிலும் ஊற்றி குடித்தால் தான் கோப்பி கோப்பியாக இருக்கும். காகிதத்திலான கோப்பி கோப்பைகள் கோப்பியின் வீரியத்தை குறைப்பதற்காக தெரிகிறது, 

அரசாங்கம் ஏதாவது வரிச்சலுகை வழங்கினாலும் அல்லது வரியை கூட்டினாலும் அதை அளவிட பயன்படுவதும் கோப்பி கணக்கு தான். "You can't even buy a cup of coffee with this tax cut" என்று எதிர்கட்சி அரசாங்கத்தை நக்கலடிக்கும். 

கோப்பியில் பல வகைகள் இருந்தாலும், latte, cappuccino மற்றும் flat white தான் பிரபலமானவை. கோப்பியில் கலக்கும் பாலின் அளவையும் வகையையும் பொறுத்து கோப்பி, flat white ஆகவும், latte ஆகவும், cappacuino ஆகவும் அவதாரம் எடுக்கும். 


கோப்பி கடைகளில் கோப்பி போடுபம் Baristaகளை பயிற்றுவிக்க பயிற்சி நெறிகள் நடக்கும். ஒரு நல்ல barista கோப்பி போடும் விதமே ஒரு தனியழகு தான். வழமையான வாடிக்கையாளரை வாசலில் கண்டவுடன், கண்சிமிட்டி விட்டு, வாடிக்கையாளன் வழமையாக குடிக்கும் latteஐயோ  cappuccinoவையோ போடத் தொடங்குவான்/ள் இந்த நல்ல Barrista. 

கோப்பிக்கு கலக்க, ஒரு கிண்ணத்தில் பாலை விட்டு ஒரு அலுமினிய குழாயக்குள்ளால் வரும் நீராவியைக் கொண்டு பாலை ஐதாக்கி சூடேற்றுவது frothing. இந்த frothing செய்முறையின் இறுதியில், கிண்ணத்தில் அடியில் பால் சூடாகவும் இடையில் சின்ன சின்ன குழுமிகளுடன் இதமாகவும் மேல் தளத்தில் பாலாடையாகவும், பால் மாறிவிடும். Frothing செய்யும் போது பால்கிண்ணத்தை லாவகமாக பிடித்து, அலுமினிய குழாய் பாலின் மேல்தளத்தில் பிடித்து இதமா பதமா பாலை காய்ச்ச வேண்டும், அதுவே ஒரு தனிக்கலை.

கிண்ணத்தின் அடியிலிருக்கும் சூடான திரவிய பாலோடு பிழிந்த கோப்பி (espresso) சேர்த்து பிறகு அதற்கு மேல் பாலாடையை தடவினால் அது latte. பாலாடையை மட்டும் கலந்து கோப்பி கலக்கினால் அது  cappuccino, கிண்ணத்தின் நடுவிலிருக்கும் ஐதான பாலை கலந்து கோப்பி தயாரித்தால், அது flat white.  கோப்பி கோப்பையின் மேல் தளத்தில் மிதக்கும்  பாலாடையில் pattern போட்டு கலக்கும் பிஸ்தா baristaகளும் இருக்கீனம். 


சென்னைக்கு போனால் சரவணபவனில் filter coffee குடிக்காமல் வருவதில்லை. இந்த filter கோப்பி தென்னிந்திய கலாச்சாரத்துடன் கலந்த ஒரு சமாச்சாரம். பாரம்பரியமாக கோப்பி தயாரிக்கும் முறையை ஒரு கலையாகவே தென்னிந்தியர்கள் கொண்டாடுவார்கள். Filter கோப்பியைப் போல் கும்பகோண degree கோப்பியும் சென்னையில் பிரபலமானது. 

16ம் நூற்றாண்டில் ஹஜ் யாத்திரைக்கு சென்ற புடான் பாபா என்ற சாமியார் அரேபியாவில் குடித்த கோப்பியில் மயங்கி, களவாக கொண்டு வந்த ஏழு கோப்பி கொட்டைகள் தான் தென்னிந்தியாவில் கோப்பி பயிர்ச்செய்கையிற்கு வித்திட்டதாக வரலாற்றில் பதிவாகியுள்ளது. இலங்கையிலும் டச்சுக்காரர்களால் கோப்பிப் பயிர் பதினேழாம் நூற்றாண்டில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. 


யாழ்ப்பாணத்தில் எங்களுக்கு முந்தைய
தலைமுறையில் அநேகமானோர் காலையில் தேத்தண்ணியை விட கோப்பியையே அதிகமாக குடித்தவர்களாக இருந்தார்கள். அதுவும் அள்ளு கொள்ளையாக சீனியை கலக்கி, கோப்பியின் சுவையை முறியடித்து, சுடச்சுட பித்தளை பேணிகளில் கோப்பி குடிப்பார்கள். பச்சை முட்டையை கோப்பையில் கலக்கி முட்டைக் கோப்பியும் குடிப்பார்கள். யாழ்ப்பாணத்திலேயே தயாரிக்கப்படும் அண்ணா கோப்பியை யாரும் மறந்திருக்க மாட்டார்கள். 

 

நித்திரை வராமல் செயற்கையாக உற்சாகத்தை வரவழைத்து வேலை செய்வதற்கு ஒரு கோப்பை கோப்பி உறுதுணையாக இருக்கும். கோப்பி குடிப்பது ஒரு வகை வாழ்வியல் வழக்கமாகிப் போன ஒரு நாட்டில் வாழ்ந்தாலும் தேத்தண்ணியை,  அதுவும் பிரியமானவளின் கையால் தயாரிக்கும் தேத்தண்ணியை எந்த கொம்பன் barista தயாரிக்கும் கோப்பியும் அடிக்கவே முடியாது.




Friday, 12 May 2017

கடவுள் நித்திரையிலிருந்தார்...


 


மே 2009
கடவுள் நித்திரையிலிருந்தார்

முள்ளிவாய்க்கால் மண்ணில்
இலங்கை அரசின் அசுரப் படைகள்
நாலாபுறமும் சுற்றி வளைத்து
தமிழ் மக்களையும் போராளிகளையும்
இனப்படுகொலை செய்ய  தயாரான போது,
கடவுள் நித்திரையிலிருந்தார்

தனியொரு தீவில் தனித்துவிடப்பட்ட
ஒரு சிறுபான்மையினத்தை
பேரினவாதம் கக்கும் பெரும்பான்மையினம்
அழித்தொழிக்க முன்னேறிய போதும்,
கடவுள் நித்திரையிலிருந்தார்

தடைசெய்யப்பட்ட குண்டுகளையும்
கனரக ஆயுதங்களையும் கண்டபடி பாவித்து
இலங்கை இராணுவம் அராஜகம் புரிவதை அறிந்தும்
ஐநா சபையே மெளனம் காத்த போதும்,
கடவுள் நித்திரையிலிருந்தார்

குழந்தைகளும் பெண்களும் முதியவர்களும்
அங்கவீனர்களும் நோயாளிகளும் 
கேட்பாரற்று ஒவ்வொரு நிமிடமும்
அவதிப்பட்டு செத்துக் கொண்டிருந்தத போதும்,
கடவுள் நித்திரையிலிருந்தார்

ஆஸ்பத்திரிகள் மீது குறிவைத்து தாக்கி
சர்வதேச நியமங்களை
சிங்கள அரசு மீறிய போதும்
ஆஸ்பத்திரி எங்கும்
பிணங்கள் நிறைந்திருந்த போதும்,
கடவுள் நித்திரையிலிருந்தார்

மனிதப் பேரவலமொன்று
கண்முன்னே அரங்கேறுவதை அறிந்தும்
அமெரிக்காவும் இந்தியாவும் ஐரோப்பாவும்
பாராமுகம் காட்டிய போதும்,
கடவுள் நித்திரையிலிருந்தார்

பட்டினியால் வாடிய மனிதர்களை
எறிகணைகளால் காயமாக்கி
காயம் ஆற்றும் மருந்துகளையும் தடைசெய்த
கொடும் செயல் நடந்த போதும்,
கடவுள் நித்திரையிலிருந்தார்

மரீனா கடற்கரையில்
மனைவியும் துணைவியும் சாமரம் வீச
காலையுணவிற்கும் மத்தியான
சாப்பாட்டிற்குமிடையில் கருணாநிதி
உண்ணாவிரத நாடகமாடிய போதும்,
கடவுள் நித்திரையிலிருந்தார்

கவசனவாகனங்கள் முன்னேறி வந்து
பதுங்கு குழிகளை சனத்தோடு சேர்த்து
மிதித்து சென்ற போதும்
வெள்ளைக் கொடியோடு சரணடைந்த போராளிகள்
இராணுவத்தால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட போதும்,
கடவுள் நித்திரையிலிருந்தார்

தமிழின பெண்களின் துயிலுரியப்பட்டு
சிங்கள இனவெறி இராணுவத்தால் சின்னாபின்னமாக்கப்பட்டு
இறந்த பின்னும், பாவிகளின் கமாரக்கள்
அவர்களின் வெற்றுடல்களை படம்பிடித்த போதும், 
கடவுள் நித்திரையிலிருந்தார்

அகிலமெங்கும் கோயில்களிலும் தேவாலயங்களிலும்
தமிழர்கள் ஒன்றிணைந்து
உயிரொழுக தேவாரம் பாடியும்
கண்ணீர் மல்க ஜெபித்தும்
இறைவனை இறைஞ்சிய போதும்,
கடவுள் நித்திரையிலிருந்தார்

முருகா என்றும் கர்த்தரே என்றும்
அம்மாளாச்சி என்றும் ஆண்டவரே என்றும்
கத்தி கத்தியே செத்த சனங்களின்
குரல்கள் காதில் கேட்காமல்,
கடவுள் நித்திரையிலிருந்தார்

அன்று தான் கடவுள் நித்திரையிலிருந்தார்
இன்றுமா நித்திரை? 
இன்னுமா விழிக்கவில்லை?

Friday, 5 May 2017

மீண்டும் பாகுபலி

 

அழகிய கற்பனையும், கற்பனையை காட்சிப்படுத்திய அழகியலும், அழகியலை மிளரவைத்த பிரமாண்டமும் தான் பாகுபலி 2. பாகுபலி 1 விட்டுச் சென்ற "பாகுபலியை கட்டப்பா ஏன் கொன்றார்" என்பதற்கான விடையை, அறிவுபூர்வமாக, சினிமாத்தனத்தை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, அறிவித்த திரைக்காவியமாக பாகுபலி 2 வெளிவந்திருக்கிறது.


ஞாயிற்றுக்கிழமை பின்னேரம் ஆறு மணிக்கு பாகுபலி 2 படம் பார்க்க மெல்பேர்ணின் Knox Village சினிமா தியேட்டரிற்கு போனால், எங்கும் வணக்கம் சொல்லும் தமிழர்களும் நமஸ்காரம் சொல்லும் தெலுங்கர்களும் தான் நிறைந்திருந்தார்கள். வெள்ளைக்காரன்களும் சைனாக்காரன்களும் அன்றைக்கு சினிமாவை பகீஷ்கரித்திருந்தார்கள். நீண்ட வரிசையில் பலர் நிற்க, வழமை போல் சிலர், வரிசையை உடைத்துக் கொண்டு முன்னேறி தங்கள் "கெட்டித்தனத்தை" காட்டினார்கள்.

 

பாகுபலி தமிழ் திரையிடப்பட்ட 11வது அரங்கினில் ஆசனங்கள் நிறைந்து வழிய, இருட்டில் ஆசனம் தேடி அமர, இன்னுமொரு இருபது நிமிடங்களிற்கு திரையில் விளம்பரங்கள் ஓடிக் கொண்டிருந்தன. $29க்கு டிக்கெட் விற்றும் மண்டபம் நிறைய
மக்கள் நிறைந்திருந்து Village Cinemaவின் share priceற்கு முட்டு கொடுத்துக் கொண்டிருந்ததார்கள். 

எந்த திரைக்காவியத்திலும் இன்னுமொரு திரைப்படத்தின் பாதிப்பைக் காணலாம், சில வேளைகளில் ஈயடிச்சான் கொப்பி மாதிரி, வேற்று மொழிப் படங்களிலிருந்து கதைகளையும் காட்சிகளையும் அப்படியே உருவி, தமிழ்ப் படங்களாக உருமாற்றிருப்பதையும் சகித்துக்கொண்டு அனுபவித்திருக்கிறோம். 


பாகுபலி, அவ்வாறான ஒரு படம் அல்ல. ஆனாலும் பாகுபலியில் வரும் கதாபாத்திரங்களும் சில காட்சிகளும் வேதாகமத்திலும் புராணங்களிலும் வந்த பாத்திரங்களையும் சம்பவங்களையும் ஏதோ வகையில் நினைவூட்டின. அனைத்தும் அடங்கியிருந்தபடியால் தானே அவை புராணங்கள், அவற்றை மீறி யாராலும் திரைப்படம் எடுக்க முடியாது. 


வேதாகமத்தின் பிரகாரம் ஆதாம் ஏவாளிற்கு பிறந்த முதல் குழந்தை காயேன், இரண்டாவது பிள்ளை ஆபேல். காயேன் என்றால் பெற்றெடுத்தது என்றும் ஆபேல் என்றால் வீணானது என்றும் அர்த்தமாம். காயேன் விவசாயத்திலும் ஆபேல் மந்தை வளர்ப்பிலும் ஈடுபட்டான். 

ஆண்டவரிற்கு பலிகொடுப்பதில்  இருவரும் போட்டிப் போட, ஆபேலின் பலியை மட்டும் ஆண்டவர் ஏற்றுக் கொள்கிறார். ஆபேலை ஆண்டவர் விரும்பியதால் அவன் மேல் எரிச்சலும் பொறாமையும் கொண்ட காயேன், ஆபேலை கொலை செய்கிறான். பாகுபலி-பல்வாள் எனும் இரு உடன்பிறவாத சகோதரர்களிற்கிடையிலும் ஏற்படும் போட்டியும் பொறாமையும், அதன் விளைவான மரணமும் தான் பாகுபலி கதையின் மூலக்கரு. 

 

பாகுபலி 1ல், குழந்தையான மகேந்திர பாகுபலியை அவரது பாட்டியான சிவகாமி, ஆற்றில் சுழியோடிக் காப்பாற்றும் காட்சியில், மூங்கில் கூடையில் வைத்து ஆற்றில் மிதக்க விடப்பட்ட மகாபாரத கர்ணனும் பைபிளின் மோசேயும் நினைவில் வந்து சென்றார்கள். 


ராஜதுரோக குற்றமிழைத்ததற்காக கோட்டையை விட்டுத் துரத்தப்படும் அமரேந்திர பாகுபலியும் தேவசேனாவும் ராமாயணத்தின் ராமனையும் சீதையையும் ஞாபகப்படுத்தினார்கள். மாறுவேடத்தில் சென்று தேவசேனாவில் காதல் கொண்ட அமரேந்திர பாகுபலியில், திரெளபதியை கவர்ந்த அர்ஜுனனின் நினைவு வந்து போனது. பல்வாள் தேவரின் அப்பாவாக வரும் நாசரின் கதாபாத்திரத்திலும் மகாபாரத சகுனியின் வாடை வீசுகிறது.


பாகுபலி 1ல், ஒரு மரத்தில் பிரபாஸையும் தமன்னாவையும் ஏற்றி இடையில் ஒரு பாம்பை ஊர்ந்து செல்ல வைத்து அழகாக ஒரு காதல் காட்சியை பின்னிய ராஜமெளலி, பாகுபலி 2ல் அனுஷ்காவிற்கும் பிரபாஸிற்கும் காதல் செய்ய அமைத்த களம், வில் சண்டை. அம்புகளை வில்லில் லாவகமாக கோர்த்து, அனுஷ்காவை தன்னோடு அணைத்து பிரபாஸும் அனுஷ்காவும் அம்புவிட்ட காட்சிகள், காதல் அழகியலின் உச்சக்கட்டம். 

பாகுபலி 1ல், அனுஷ்கா என்ற அழகிய அரேபிய குதிரையை ஊத்தை உடுப்பில காட்டி விட்டு தமன்னாவின் முதுகை முழுமையாக காட்டிய ராஜமெளலி, பாகுபலி 2ல் ஏன் அனுஷ்காவை ஏன் அவ்வாறு காட்டவில்லை என்று பின் சீட்டிலிருந்த வம்பர் ஒருத்தர் புறுபுறுத்தது காதில் வந்து விழுந்தது.

கடைசிக் காட்சியில், பிரபாஸ் தனது மேலாடையை கிழித்து எறிந்து விட்டு, தனது வெறும் மார்பில் திருநீறு பூசி களமிறங்கிய கணத்தில், "நல்ல காலம் இந்த படத்தில் ரஜினிகாந்த் நடிக்கேல்ல, இந்த ஸீனில் அவர்ட ஒல்லி உடம்பைத் தான் காட்டியிருப்..." சொல்லுக் கொண்டே போன பக்கத்து சீட் அன்டி, நான் சடாரென திரும்பிப் பார்க்க கதையை நிற்பாட்டினார்.


பாகுபலி 1ல் இருந்த பலவீனங்களான பின்னனி இசையும் வசனங்களின் தரமின்மையும் பாகுபலி 2லும் தொடர்ந்தது வேதனை. இரு மொழிகளில் ஒரே படம் எடுக்கப்படும் போது ஒரு மொழியில் குறைபாடுகள் வருவது எதிர்பார்க்கப்பட வேண்டியதே. ஆனாலும் இவ்வளவு பெரிய மகா பட்ஜெட் படத்திற்கு இசையமைக்க மரகதமணியை விடவும் திறமான இசையமைப்பளரையும் கார்க்கியை விட சிறந்த வசனகர்த்தாவும் ராஜமெளலிக்கு தமிழில் கிடைக்காமல் போனது தமிழ் சினிமா ரசிகர்களின் துரதிர்ஷ்டமேயன்றி வேறொன்றுமில்லை. 

பாகுபலி எனும் பிரமாண்டமான அரண்மனையின் பலமான அத்திவாரம் கதை என்றால், அந்த அழகிய அரண்மனையை தாங்கி நிற்கும் நான்கு தூண்கள், "பாகுபலி" பிரபாஸ், "சிவகாமி" ரம்யா கிருஷ்ணன், "கட்டப்பா" சத்தியராஜ் மற்றும் "தேவசேனா" அனுஷ்கா தான்.  பாகுபலி 2ன் கதையும் எந்த வித தொய்வுமில்லாமல் விறுவிறு என்று நகர்கிறது, அதை விட முக்கியமாக வழமையான தமிழ் படங்களில் இருக்கும் சினிமாத்தனமான லொஜிக் பிழைகள் பாகுபலியில் குறைவு என்றே சொல்லலாம்.

பல்வாள் தேவனின் மகன் கொலை செய்யப்படுவதை பாகுபலி 1ல் காட்டிய ராஜமெளலி, பாகுபலி 2லும் பல்வாள் தேவனின் மனைவியை காட்டாது விட்டதை  முட்டையில் நொட்டை பிடுங்க முயல்பவர்கள் தூக்கி பிடிக்க, அருமை நண்பர் ஒருவர் "மச்சான், அனுஷ்கா சில ஸீன்களில் குண்டாகவும் சிலதில் அளவாகவும் இருந்ததில் மட்டும் தான்டா லொஜிக் உதைக்குது" என்று தனது மனக் கவலையை பதிவு செய்தார்.

பாகுபலியின் கதையை விட பலமடங்கு சுவாரசியமும் விறுவிறுப்பும் கொண்ட கல்கியின் பொன்னியின் செல்வன் கதை, நமது வாழ்நாளில் திரைக்காவியமாகுமா என்ற ஏக்கம், பாகுபலியை பார்த்து விட்டு வரும் போது எழுகிறது. 

பொன்னியின் செல்வனை இயக்க சிறந்த இயக்குனர், ராஜமெளலியா மணிரத்தினமா இல்லை ஷங்கரா என்ற விவாதம் ஒரு புறம் நடக்க, அருள்மொழி தேவனாக நடிக்க பிரபாஸும் நந்தினியாக அரிதாரம் பூச அனுஷ்காவும் சிறந்த தேர்வுகளாக அமைவார்கள்.


பாகுபலி, முடிவும் ஆரம்பமும்...
பிரமாண்டமான கற்பனையின்
பிரமாதமான அழகியல் படைப்பு




Friday, 28 April 2017

கான மயிலாட வான்கோழி தானுமாட



"கான மயிலாட கண்டிருந்த வான்கோழி 
தானும் அதுவாகப் பாவித்துத் தானுந்தன் 
பொல்லாச் சிறகை விரித்தாடினார் போலுமே
கல்லாதான் கற்ற கவி"
மூதுரையில் ஒளவையார் 

வரலாற்றில் தமிழர் பிரதேசத்தில் நடந்த முதலாவது பகீஷ்கரிப்பாக 1931ல் யாழ்ப்பாண இளைஞர் பேரவை (Jaffna Youth Congress, JYC), முன்னின்று நடாத்திய தேர்தல் பகீஷ்கரிப்பு பதிவாகிறது. டொனமூர் யாப்பிற்கமைய, நடாத்தப்பட்ட சர்வஜன வாக்குரிமையடிப்படையிலான  தேர்தலை, யாழ்ப்பாணத் தமிழர்கள் புறக்கணித்தார்கள். 


சாதி, மத, பால் பாகுபாடின்றி, ஆசிய கண்டத்திலேயே இலங்கையில் தான் முதன் முதலாக அனைவருக்குமான வாக்குரிமை (universal suffrage) அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இந்தியாவில் 1950 வரை அனைவருக்கும் வாக்குரிமை வழங்கப்படவில்லை. சுவிஸ்லாந்து 1971ல் பெண்களுக்கு வாக்குரிமை அளிக்கும் போது, உலகின் முதலாவது பெண் பிரதமராக சிறிமாவோ பதவியேற்று ஆறாண்டுகள் கடந்து விட்டிருந்தன.


"கீழ் சாதியினரிற்கும் படிப்பறிவில்லாதவர்களிற்கும் பெண்களிற்கும் வாக்குரிமை அளிப்பது முட்டாள்தனமானது" என்று சேர் பொன் இராமநாதன் எதிர்ப்பு தெரிவிக்க, இலங்கையிலேயே எழுத்தறிவில் முன்னனியில் திகழ்ந்த யாழ்ப்பாண மாவட்டமோ, வேறொரு காரணத்திற்காக தனக்கு வழங்கப்பட்ட முதலாவது ஜனநாயக உரிமையை பகீஷ்கரிக்கத் தயாரானது.


இந்திய தேசிய காங்கிரஸின் வழிநின்ற யாழ்ப்பாண இளைஞர் பேரவை, பிரித்தானியா இலங்கைக்கு சுயராஜ்ஜியம் வழங்காததால் தேர்தலை புறக்கணிக்குமாறு அழைப்பு விட, யாழ்ப்பாண மாவட்டத்திற்கு ஒதுக்கப்பட்ட நான்கு ஆசனங்களும் வெற்றிடமாயின. யாழ்ப்பாணத்தில் போட்டியிட முடியாத ஜீஜி பொன்னம்பலம், மன்னார் மாவட்டத்தில் போட்டியிட்டுத் தோற்றுப்போனார். 



தேர்தல் புறக்கணிப்பால் தேசிய சட்ட சபையில் தங்கள் உரிமைகளும் நலன்களும் புறக்கணிக்கப்படுவதையும் 
பாதிக்கப்படுவதையும் காலங்கடந்து உணர்ந்த யாழ்ப்பாண மக்கள், அடுத்து வந்த காலங்களில் யாழ்ப்பாண இளைஞர் பேரவையை புறந்தள்ளினார்கள் என்பது வரலாறு. 


இந்த தேர்தல் புறக்கணிப்பு பற்றி Jane Russell எனும் வரலாற்றாசிரியர் எழுதிய விரிவான கட்டுரைக்கு அவர் இட்ட தலைப்பு "The dance of the Turkey-cock: the Jaffna Boycott 1931", அதாவது "வான் கோழியின் நடனம்: யாழ்ப்பாண பகீஷ்கரிப்பு 1931". இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் என்ற மயிலைப் பார்த்து யாழ்ப்பாண இளைஞர் பேரவை என்ற வான் கோழி ஆடிய நடனமே 1931ம் ஆண்டு தேர்தல் பகீஷ்கரிப்பு என்று Jane Russell விபரிக்கிறார். 

 
1980களின் மத்தியில் இயக்கங்களின் கட்டுப்பாட்டில் யாழ்ப்பாண தீபகற்பம் இருந்த காலங்களில், இயக்கங்களின் மாணவர் அமைப்புக்கள் நடத்திய பகீஷ்கரிப்புக்களையும் ஹர்த்தால்களையும் ஊர்வலங்களையும் அந்தக் காலப்பகுதியில் வாழ்ந்த யாரும் மறந்திருக்க மாட்டார்கள். பெரும்பாலான பகீஷ்கரிப்புக்களை முன்னின்று நடத்தியது PLOTE அமைப்பின் மாணவர் அணியான TESO, EROS அமைப்பின் GUYS மற்றும் EPRLFன் GUES.


"இன்று ஹர்த்தால்" என்று காலை எழுந்ததும் ஈழநாடு பத்திரிகையில் கொட்டை எழுத்தில் தலையங்கம் மிரட்டும். இலங்கை அரசாங்கம் நிகழ்த்திய ஏதோ ஒரு அநியாத்தை கண்டித்து, நாங்கள் பள்ளிக்கூடங்களை பகீஷ்கரித்து, கடைகளை அடைத்து, அலுவலகங்களை மூடி, கண்டி வீதியால் கச்சேரியை நோக்கி, "மாணவர் சக்தி... மாபெரும் சக்தி" என்று தொண்டை கிழிய கோஷம் எழுப்பிக் கொண்டு, கொளுத்தும் வெயிலில் ஊர்வலம் போக, கொழும்பில் அத்துலத்முதலியும் ஜெயவர்த்தனாவும் சுடச்சுட தேத்தண்ணியோடு கொக்கீஸ் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருப்பார்கள். 


அதே காலப் பகுதியில், மலையகத்திலும் வேலைநிறுத்த போராட்டங்கள் இடம்பெற்றன. அரசாங்கத்தில் அமைச்சுப் பதவியை வகித்துக் கொண்டே, பெருந்தோட்டங்களில் வேலைநிறுத்த போராட்டங்களிற்கு செளமியமூர்த்தி தொண்டமான் அறை கூவல் விடுப்பார் . இலங்கைப் பிரஜாவுரிமை கோரியும் சம்பள உயர்வு கேட்டும் மலையகத் தமிழர்கள் நடாத்திய போராட்டங்கள் குறிப்பிடத்தக்க வெற்றிகளைப் பெற்றுத்தந்தது.  இலங்கையின் பொருளாதாரத்தில் பெருந்தோட்டத்துறையின் வகிபாகமும் அந்தத் துறையில் மலையகத் தமிழர்களின் உழைப்பின்  முக்கியத்துவமும் அவர்களடைந்த வெற்றிகளிற்கு பிரதான காரணிகளாகின. 


கடந்த ஏப்ரல் 24ம் திகதி, இலங்கையின் பெற்றோலியத் துறை தொழிலாளர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் தொழிற்சங்கம் விடுத்த வேலைநிறுத்த கோரிக்கைக்கும், அரசாங்கம் 24 மணித்தியாலங்களுக்குள் அடிபணிந்தது. பெற்றோல் நிரப்பு நிலையங்களிற்கு வெளியே ஏற்பட்ட வாகன நெரிசலும் பொருளாதாரத்தையே முடக்கவல்ல அறிகுறிகளும் இலங்கை அரசாங்கத்தை, தொழிற்சங்கத்தின் கோரிக்கைகளை செவிமடுக்க செய்தது. 


பெற்றோலிய தொழிற்சங்கத்தின் பணிப் பகீஷ்கரிப்பு மட்டுமன்றி தென்னிலங்கையில் இடம்பெறும் பெரும்பாலான போராட்டங்கள் வெற்றி பெறுவதற்கான காரணம், அவை பெரும்பான்மையின சிங்களவர்களால் மேற்கொள்ளப்படுவது மட்டுமன்றி, அந்த போராடங்கள் இலங்கையின் பொருளாதாரத்தில் செலுத்தவல்ல எதிர்மறையான தாக்கமும் தான். 


பெற்றோலியத் தொழிலார்களின் பகீஷ்கரிப்பு
நடந்து மூன்று நாட்கள் கழித்து, காணாமல் போனவர்கள் பிரச்சினைக்கு ஆதரவாக தமிழர் பிரதேசங்களில் நடந்த பகீஷ்கரிப்பிற்கு இலங்கை அரசின் பதில், "நல்லாட்சி அரசில் ஜனநாயக வழியில் போராட ஏற்பட்டுள்ள பொது வெளியை இந்த பகீஷ்கிரிப்பு பிரதிபலிக்கிறது" என்பதாக அமைந்தது. 


இலங்கைத் தீவின் மூன்றிலொரு பங்கு நிலப்பரப்பையும் மூன்றிலிரெண்டு பங்கு கடற்பரப்பையும் தன்னகத்தே கொண்ட, தமிழர் தாயகப் பகுதியில் இடம்பெறும் பகீஷ்கரிப்புகள், வெற்றி பெறாமல் போவதற்கான மிகப் பிரதான காரணம், வட-கிழக்கு மாகாணங்கள் இலங்கையின் பொருளாதாரத்தில் செலுத்தும் தாக்கம் எதுவுமில்லை என்ற கசப்பான உண்மையே. இலங்கையின் 2015ம் ஆண்டிற்கான GDPயில் கிழக்கு மாகாணம் 6.0%ஐயும் வட மாகாணம் 3.5%ஐயும் பங்களிப்பு செய்திருந்ததாக இலங்கை மத்திய வங்கியின் அறிக்கை கூறுகிறது. 

 
இந்த உண்மைகளை அறிந்தும் தங்கள் சொந்த அரசியல் நலன்களிற்காகவும் அரசியல் சாகஸத்திற்காவும் (political stunt) ஹர்தால்களிற்கு அழைப்பு விடுக்கும் தமிழ் தலைமைகளை பற்றி என்னத்தைச் சொல்ல?


யுத்தத்தில் அழிவுண்டு சிதைவுண்டு போயிருக்கும் தமிழர்களின் பொருளாதாரத்தை கட்டியெழுப்ப எந்த வித ஆக்கபூர்வமான செயற்பாடுகளையும் மேற்கொள்ளாத அதே வேளை, பகீஷ்கரிப்புக்களை நடாத்தி, வட-கிழக்கில் முதலீடுகளை மேற்கொள்ள விரும்பும் முதலீட்டாளர்களையும் துரத்தி விடும் கைங்கரியத்தை, இந்த தமிழ் தலைமகள் செவ்வனே செய்கின்றன. 


பொருளாதார அபிவிருத்திக்கும் அதனுடனான மக்களின் சுபீட்சமான வாழ்விற்கும் அடிப்படையாக அமைவது தொழில்சார் முதலீடுகளே. இந்த முதலீடுகளை தங்கள் தங்கள் நாடுகளிற்கு கவர உலகிலுள்ள 190 சொச்ச நாடுகளோடு இலங்கையும் போட்டி போடுகிறது. அவ்வாறு இலங்கைக்குள் வரும் முதலீடுகளை தங்கள் தங்கள் மாகாணங்களிற்குள் உள்வாங்க ஒன்பது மாகாணங்களும் முட்டி மோத வேண்டும். 


எங்களது பகீஷ்கரிப்புகளும் ஹர்த்தால்களும் கடையடைப்புக்களும் வெற்றி பெற வேண்டுமென்றால், நாங்கள் முதலில் பொருளாதார ரீதியில் பலம் பெற வேண்டும். புலம்பெயர்ந்த எங்களுறவுகளின் முதலீடுகளிற்கும் வெளிநாட்டு உள்நாட்டு நிறுவனங்களின் முதலீடுகளிற்கும் உகந்த பிரதேசமாக வட-கிழக்கு மாகாணங்களை மாற்ற வேண்டும். 


முதலீட்டாளர்கள் ரஜினிகாந்தை வரவழைத்து வவுனியாவில் திறப்பு விழா நடாத்தவும் டென்டுல்கரை கூப்பிட்டு கிளிநொச்சியில் கிரிக்கெட் போட்டி நடாத்தவும் எதிர்ப்பு தெரிவிப்பதை நிறுத்த வேண்டும். அதைவிட முக்கியமாக எங்கள் தலையில் நாங்களே மண் வாரியிறைக்கும் பகீஷ்கரிப்புக்களிற்கு ஓய்வு கொடுக்க வேண்டும்.


ஒரு விதத்தில் இன்று நாங்கள் அரங்கேற்றும் பகீஷ்கரிப்புகளும், 1931ம் ஆண்டு தேர்தல் பகீஷ்கரிப்பைப் போல், வான் கோழி நடனங்களே. எந்த வித பொருளாதார வலுவுமற்று, ஹர்த்தால் நடாத்துவதால் எதிரிக்கு எந்த வித பாதிப்பும் நேராது என்றறிந்தும், கடையடைப்பு நடாத்தி வியாபாரத்தை முடக்கி, அன்றாட வேதனத்தில் வாழும் எம்மவர்களை நாங்களே நிர்கதியாக்கும் இந்த செயற்பாடுகளை நாங்கள் நிறுத்த வேண்டும். 


நீதியும் நியாயமுமான எங்கள் கோரிக்கைகளை உலகிற்கு எடுத்துரைக்க, எழுக தமிழ் போன்ற பேரணிகளிற்கும் உண்ணாவிரதங்களிற்கும் பகீஷ்கரிப்புகளிற்கும் அழைப்பு விடுக்கும் அரசியல் தலைவர்களை, எங்களிற்காக ஒரு நாளேனும் ஜனாதிபதி மாளிகைக்கு முன்பாகவும் அலரி மாளிகைக்கு பின்பாகவும் பாராளுமன்றத்திற்கு வெளியேயும் உண்ணாவிரதம் இருக்க அழுத்தம் கொடுக்க வேண்டும். 


ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பிரதிநிதிகளாக தெரிவு செய்யப்பட்டவர்கள், அந்த மக்களின் உரிமைக்காக தங்களை வருத்தி போராட வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது தவறா? 




முப்பது ஆண்டுகளிற்கு மேலாக "ஊர் வாழ வேண்டுமென்ற, உன்னத நோக்கம் கொண்டு, ஏராளமான துயர் தாங்கி நின்று" களமாடிய ஆயிரமாயிரம் போராளிகள் உலாவிய எங்கள் தேசத்தில்,  அரசியல் உரிமைகளுமின்றி, ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட தங்கள் காணிகளை மீட்கவும் காணாமல் போன தங்கள் உறவுகளை தேடியும் போராடும் எம்மக்களிற்கு தலைமை தாங்கவென முன்வரும் எவரும் அந்த மக்களிற்காக தியாகங்கள் செய்ய தயாராக இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது தவறா? 

"கான மயிலாட கண்டிருந்த வான்கோழி 
தானும் அதுவாகப் பாவித்துத் தானுந்தன் 
பொல்லாச் சிறகை விரித்தாடினார் போலுமே" என்றுள்ள எங்கள் பகீஷ்கரிப்புகளிற்கு விடை கொடுப்போம். எங்கள் போராட்ட வடிவங்களை மாற்றி எங்கள் தலைவர்களை முன்னிறுத்தி  போராடங்களில் ஈடுபடுவோம். அதே வேளை எங்கள் பொருளாதாரத்தை வளப்படுத்தி வான்கோழிகளாக எங்களைப் பார்ப்பவர் கண்களில் நாங்களும் கான மயில்களாக அவதாரம் எடுப்போம்.

போலிப் பகீஷ்கரிப்புகளை பகீஷ்கரிப்போம் !


Friday, 14 April 2017

பெரிய வெள்ளி

 

"Victory doesn't look like this" 

வெள்ளை நிற குறுந்தாடி வைத்த நடுத்தர வயதுடைய மனிதன் ஒருவர்,  கவலை தோய்ந்த முகத்துடன்  தனக்கு பக்கத்தில் நின்ற தனது நண்பரிடம் சொல்லிக்கொண்டு இருந்தார். ஜெருசலேம் நகரின் சுவர்களிற்கு வெளியே இருந்த கொல்கொத்தா என்ற இடத்தில், சிலுவையில் அறையப்பட்டிருந்த இயேசுவை பார்த்துக் கொண்டிருந்த மக்கள் கூட்டத்திலே தான் அவர்களிருவரும் நின்று கொண்டிருந்தார்கள்.

சிலுவையில் அறையப்பட்டிருந்த இயேசுவிற்கு இன்னும் உயிர் இருந்தது. துயிலுயிரியப்பட்டு, 39 தடவைகள் விழுந்த கசையடியால் உரிந்த தோல்களிலிருந்தும் ஆணியறையப்பட்ட கைகளிலிருந்தும் உதிரம் சிந்திக் கொண்டிருந்து. தனது சீடனொருவனால் காட்டிக் கொடுக்கப்பட்டு, எந்த மக்களை மீட்க வந்தாரோ அவர்களாலேயே அநீதியாக குற்றம் சாட்டப்பட்டு, சிலுவையில் இயேசு மரணத்தை எதிர்பார்த்து காத்திருந்தார்.  

"நீர் தானே இறைவனின் பிள்ளை, ஏலுமென்றால் சிலுவையிலிருந்து இறங்கி வாரும் பார்ப்பம்" கூட்டத்திலுருந்த ஒருத்தன் கூச்சலிட்டான். "ஏலுமா.. ஏலாது.. ஏலுமென்றா பண்ணிப்பாரும்" இன்னொருத்தன் அவனோடிணைந்து இயேசுவை நக்கலடித்து அவமானப்பபடுத்தினான்.

மனிதர்களை பாவத்திலிருந்து விடுதலையளிக்க போராடிய இயேசு எனும் விடுதலைப் போராளி, அதே மனிதர்களால் பயங்கரவாதியாக பட்டம் சூட்டப்பட்டு,  பயங்கரவாதிகளில் இருவரோடு சிலுவையில் அறையப்பட்டு, பயங்கரவாதியாக சித்தரிக்கப்பட்டு, மண்ணில் தனது கடைசி நிமிடங்களை கவலை, வேதனை, ஏமாற்றம் நிறைந்ததாக வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார். 

உடலில் ரண வேதனை, மனதில் அவமானங்கள் தந்த வலி, சீடர்களும் நண்பர்களும் தன்னை கைவிட்டுச் சென்ற ஏமாற்றம் என்று இயேசுவின் கடைசிக் கணங்கள் மெய்யாகவே மரண வேதனையாகவே இருந்தன. இந்த வேதனையை நினைத்து தான் முதல் நாளிரவு கெத்சமனே தோட்டத்தில் "அப்பா பிதாவே உமக்கு விருப்பமென்றால் வரவிருக்கும் வேதனையை இல்லாமல் பண்ணும், ஆனால் உமது விருப்பமெதுவோ அதையே செய்யும்" என்று ஆண்டவரை நோக்கி மன்றாடியிருந்தார். 

அந்த கடைசி மணித்தியால மன்றாட்டமும் செவிசாயக்கப்படாமல் போக, இயேசு ஜெருசலேமிலிருந்து கசையடிகளை வாங்கிக் கொண்டு, அவமான வாரத்தைகளை செவிமடுத்துக் கொண்டு, தான் மரணிக்கப் போகும் சிலுவையை சுமந்து கொண்டு கொல்கொத்தா வந்திருந்தார். தன்னை சிலுவையில் அறைந்து நிந்தித்தவர்களிற்காக அவர் ஆண்டவரை நோக்கி மன்னிப்பும் வேண்டியிருந்தார். 

நேரம் பின்னேரம் மூன்று மணியை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. யூதேயா நாடெங்கும் திடீரென ஒரு அந்தகார இருள் சூழ்ந்து கொண்டது. கொல்கொத்தாவில் இயேசுவை சிலுவையிலறைந்த இடத்தில் குழுமியிருந்த மக்களை அச்சம் சூழ்ந்து கொண்டது. அதுவரை அமைதியாக தனது வேதனைகளை அனுபவித்துக் கொண்டிருந்த இயேசு, தனது தாய் மொழியில் "ஏலி ஏலி லாமா சபக்தானி" உரத்த சத்தமிட்டார்

"ஆண்டவரே, ஆண்டவரே, ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர்"

ஆண்டவர் அப்போதும் மெளனமாகவே இருந்தார், ஏனெனில் தோல்விகளை வெற்றிகளாக மாற்றும் வல்லமை படைத்த ஆண்டவனல்லவா அவர், வேதனைகளை சந்தோஷங்களாக மாற்றும் வல்லமை படைத்த ஆண்டவனல்லவா அவர்.

பெரிய வெள்ளி
Victory doesn't look like this
விடியல் வெகு தொலைவில் இல்லை

சரா மாஸ்டரும் அலெக்ஸ் மாஸ்டரும்

 



1980களின் நடுப்பகுதியில் ஒரு மத்தியான நேரம், ஏதோ ஒரு அவசர விஷயமாக பரி யோவான் கல்லூரியில் staff meeting நடந்து கொண்டிருக்கிறது. அலெக்ஸ் தம்பிராஜா மாஸ்டர் சீரியஸாக ஆங்கிலத்தில் உரையாற்றிக் கொண்டிருக்க, பலாலி பக்கமிருந்து வந்த இரு சியா மார்செட்டி ரக பொமர்கள்,  பழைய பூங்காவில் அமைந்திருந்த இயக்கத்தின் பயிற்சி முகாமை குறிவைத்து வானில் வட்டமடிக்கின்றன.

இழவு விழுந்த ஆமிக்காரன் குண்டு போடப் போறான் என்ற பயத்தில் பதறியடித்து எழும்பிய ஜீவானந்தம் மாஸ்டர், "Alex, bomber is bombing" என்று குறுக்கிடுகிறார்.

ஜீவானந்தம் மாஸ்டரின் குறுக்கீட்டை சகிக்காத Alex மாஸ்டர் "Jeevanantham, Be silent" என்று ஜீவானந்தம் மாஸ்டரை அமைதி காக்கும்படி கேட்கிறார். ஆங்கில வாத்தியாரான அலெக்ஸ்  மாஸ்டர் தான் ஆங்கிலத்தில் Bomber is Bombing என்று சொன்ன உச்சரிப்பில் B எழுத்தின் ஒலி silentஆக இருக்க வேண்டும் என்று தனது ஆங்கிலத்தை திருத்துகிறார் என்று கருதிய ஜீவானந்தம் மாஸ்டர் சொன்னார் 

"Omber is ombing"

ஜீவானந்தம் மாஸ்டர் பற்றிய பல பரி யோவான் கால பகிடிக் கதைகளில் இதுவும் ஒன்று, இந்தக் கதையில் அலெக்ஸ் மாஸ்டரிற்கும் ஒரு கதாபாத்திரம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும்.


கடந்த வாரங்களில் யாழ்ப்பாணம் பரி யோவானின் இரு பெருமதிப்பிற்குரிய ஆசான்கள் இவ்வுலகை நீத்தார்கள். ஒருவர் சரா தாமோதரம், மற்றவர் அலெக்ஸ் தம்பிராஜா. ஆளுமை நிறைந்த குணநலன்களிலும், கற்பித்தலில் காட்டிய முழுமையான ஈடுபாட்டிலும், மாணவர் நலனில் செலுத்திய அக்கறையிலும், பரி யோவானின் விழுமியங்களை பேணுவதில் காட்டிய விட்டுகொடாமையிலும், பரி யோவானின் பழைய மாணவன் என்ற மமதையிலும், சரா மாஸ்டரிலும் அலெக்ஸ் மாஸ்டரிலும் நிறைய ஒற்றுமைகளைக் காணலாம்.


ஆறு ஆண்டுகள் துரைச்சாமி மாஸ்டரின் கண்டிப்பும் கடும் கட்டுப்பாடுகளும் நிறைந்த பரி யோவானின் ஆரம்பப் பாடசாலையிலிருந்து, மத்திய பிரிவிற்கு 
வந்தால், பரியோவானில் ஒழுக்கத்தை பேணும் சிறப்பு தளபதி ஜீவானந்தம் மாஸ்டரின் பாசறை காத்திருந்தது. ஆண்டு 7Bயில் அருள்தாசன் மாஸ்டர் தான் வகுப்பாசிரியர், வாழ்வில் முதல் தடவையாக எங்களுக்கு விஞ்ஞானப் பாடம் அறிமுகப்படுத்தப்பட, சயன்ஸ் படிப்பிக்க வந்தவர் தான் சரா மாஸ்டர். 


1980களில் பரி யோவானின் ஆசிரியர் குழாமிலிருந்த கனபேர் வலு திறமான ஆசிரியர்கள், உண்மையான அக்றையுடன் ஆசிரியப் பணியாற்றியவர்கள். ஆசிரியர்களைத் தெரிவு செய்வதிலும் அவர்களை தொடர்ந்து உற்சாகப்படுத்தி, பரி யோவானை கல்வியிலும் விளையாட்டுத் துறையிலும் முன்னனியில் வைத்திருந்ததில் அன்றைய அதிபர் ஆனந்தராஜாவிற்கு பெரும் பங்குண்டு. இன்றும் நாங்கள் ஆனந்தராஜா மாஸ்டர் அதிபராக இருந்த காலத்தில் படித்தோம் என்று பெருமைப்பட காரணம் இந்த ஆசிரியர்களும் தான். 


அந்த மாஸ்டர் எங்களிற்கு படிப்பிக்க வரமாட்டாரா, இந்த மாஸ்டர் படிப்பிக்க வந்தால் மணியா இருக்கும் என்று எங்களை ஏங்க வைத்த பல வாத்திமார் உலாவித் திரிந்த வளாகமாக, பரி யோவான் கல்லூரி திகழ்ந்து. அவ்வாறு எங்களிற்கு வகுப்பெடுக்காத திறமான ஆசிரியர்களில் ஒருவர், அழகாக ஆங்கிலம் கற்பித்த, அலெக்ஸ் தம்பிராஜா மாஸ்டர். 


சரா மாஸ்டர், ஒரு மெல்லிய சிறிய உருவம். சிறிய முகத்தில் பெரிய கண்ணாடி. சின்ன கண்களில் பொய்யாக வரவழைத்த கடுமை, இளகிய மனம். கையை பின்னால் கட்டிக் கொண்டு வேகமாக நடப்பார், இல்லை..இல்லை, காற்று தள்ளிக் கொண்டு போகும். மாணவர்கள் எல்லோரும் வாழ்வில் நல்லாய் வரவேண்டும் என்ற அக்கறை தொனிக்கும் அறிவுரைகள் அவரின் வகுப்புக்களில் வெளிவரும். ஹொஸ்டல் மாஸ்டராக கூடுதல் பொறுப்பிலும் இருந்ததால், மாணவர்களின் அபிமானம் பெற்ற ஒருவராக திகழ்ந்தார். 

 

அலெக்ஸ் மாஸ்டர் பெரிதாக அலட்டிக் கொள்ள மாட்டார். கம்பீரமான உயர்ந்த உருவம், சில காலங்கள் வெள்ளை குறுந்தாடி இருந்ததாக ஞாபகம். அவரது நடை உடை பாவனையில் கண்டிப்பு கலந்திருப்பதால், மாணவர்கள் அவரது வகுப்புக்களில் சேட்டை விடத் தயங்குவார்கள். அதட்டலிற்கு அடங்காத அட்டகாசக்காரன்களிற்கு மட்டுமே அடி விழும், அதுவும் இறுதி முயற்சியாகத் தான். பின்னாட்களில் தேவ அழைப்பை ஏற்று முழுமையாக இறைபணியில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டவர்.


ராஜசிங்கம் ப்ளொக்கின் கீழ் மாடியிலிருக்கும் வகுப்புகளில் கொஞ்சம் உயரமாகத் தான் கம்பிகளாலான யன்னல் அமைக்கப்பட்டிருக்கும். விஞ்ஞான பாடம் தொடங்க மணியடித்த சில நிமிடங்களில், அந்த யன்னல்களிற்கு மேலால் இரு விழிகள் தெரியும். சரா மாஸ்டர், நுனிக் காலில் உந்தி நின்று யன்னலுக்குள்ளால் குழப்படி செய்வோரை ஓரிரு நிமிடம் உளவு பார்ப்பார். பின்னர் சடாரென வகுப்பிற்குள் அதிரடியாய் நுழைந்து, குழப்படிக்காரனை பிடித்து நாலு சாத்து சாத்தி விட்டுத் தான் "Good afternoon" சொல்லுவார். சரா மாஸ்டரிடம் அதிகம் அடிவாங்கியது, தாயக கனவோடு களமாடச் சென்று, இறுதி யுத்தத்தில் காணாமல் போன சிவக்குமரன் (சேரலாதன்) தான். 


அலெக்ஸ் மாஸ்டர் கற்பித்த எங்களது batchன் இன்னொரு வகுப்பில், ஆங்கிலப் பாடத்திற்கான ஒப்படை (assignment) நடந்து கொண்டிருக்கிறது. ஆங்கிலத்தில் அலெக்ஸ் மாஸ்டரோடு சில நிமிடங்கள் சம்பாஷிக்க வேண்டும், அது தான் ஒப்படை. அலெக்ஸ் மாஸ்டர் "அட்டாக்" சசியை நேர்காணலிற்கு கூப்பிடுகிறார், ஏதோ பம்பலா நடக்கப் போகிறது என்று வகுப்பே உற்சாகமாகிறது.

"So.. what did you do last evening" அலெக்ஸ் மாஸ்டர் கம்பீரமாக கேட்கிறார்.

"Sir.. I played cricket sir" நாவற்குழி இராணுவ முகாமிற்கு சென்ரி பார்க்கப் போனதை மறைத்து, சசி கதையளக்க தொடங்குகிறான்.

"Good.. who is your favourite cricketer ?" அடுத்த கேள்வி அலெக்ஸ் மாஸ்டரிடமிருந்து வருகிறது.

"Sir.. சிறிகாந்த்.. sir...கிருஷ்ணமாச்சாரி சிறிகாந்த்" அறுத்து இறுத்து, இலகுவான கேள்விக்கு பதிலளித்ததில் சசியின் குரலில் ஆனந்த தாண்டவம்..

"Why do you like him" அலெக்ஸ் மாஸ்டரின் கேள்வியில் நக்கல் எட்டிப் பார்க்கிறது.

"Sir.. he hit sixers sir" சசி அடுத்த கேள்விக்கு முன்னேறி விட்டான். சிரிப்பை அடக்கிக் கொண்டு வகுப்பு அடுத்த கேள்வியை எதிர்பார்த்து காத்திருக்கிறது.

"Can you show me how Srikanth hits a six" அலெக்ஸ் மாஸ்டர் சசியை மடக்க கேள்வியை வீசுகிறார்.

ஒரு கணம் யோசித்த சசி, பதிலெதுவும் சொல்லாமல், forward defensive shot ஒன்றை விளாயாடிக் காட்டுகிறான். வகுப்பு ஆ ஊ என்று கத்தி கத்தி சிரிக்கிறது. 

அலெக்ஸ் மாஸ்டரிற்கு விசர் வந்து விட்டது, கதிரையால் எழும்பி விட்டார். "I say.. how can you score a six with a defensive stroke" அலெக்ஸ் மாஸ்டர் இடுப்பில் கை வைத்துக்கொண்டு கேட்ட தொனியில் சிரிப்பலைகள் அடங்க, சசி மட்டும் பின்வாங்க வில்லை. அரைக்கை ஷேர்ட்டின் கைகளை உயர்த்தி தனது வலிய புஜங்களைத் தட்டி விட்டுச் சொன்னான்

"பலம்....சேர்.... பலம்" வகுப்போடு சேர்ந்து அலெக்ஸ் மாஸ்டரும் சிரித்தார். 

 
அலெக்ஸ் மாஸ்டரும் சரா மாஸ்டரும் தமது செயற்பாடுகளை வகுப்பறைகளோடு மட்டும் மட்டுப்படுத்தவில்லை. கல்லூரியின் சங்கங்கள் கழகங்கள் இல்லங்கள் என்பவற்றை நிர்வகிப்பதிலும் தங்களை ஆர்வத்துடன் ஈடுபடுத்திக் கொண்டார்கள். 

சரா மாஸ்டரைப் போலும் அலெக்ஸ் மாஸ்டர் மாதிரியும் பல ஆசான்கள் பரி யோவானில் எங்களை ஆளாக்கினார்கள். ஆளுமை நிறைந்த ஆசிரியர்கள் எங்கள் எதிர்காலத்திற்கு வழிகாட்டியாக திகழ்ந்தார்கள். யாழ்ப்பாணத்தில் நிலவிய கடுமையான போர்ச்சூழலிலும் மெழுகுதிரியாக அவர்கள் எரிந்து எங்களின் வாழ்க்கையை ஒளிமயப்படுத்தினார்கள்.

எங்கள் SJC92 batch 1989 சாதாரண தரப் பரீட்சையில் யாழ்ப்பாணத்தில் முன்னனியில் திகழ்ந்தமைக்கு அடித்தளம் இட்டவர்கள், பாடசாலையில் முழுமையான ஈடுபாட்டோடு கல்வி கற்பித்த இந்த ஆசிரியர்கள் தான். 1992ம் ஆண்டு நாங்கள் உயர்தர பரீட்சை எழுதிய போது எங்கள் பிரிவிலிருந்து 6 பேருக்கு 4A கிடைத்தது, அதில் இருவர் மட்டுமே பரி யோவானிலிருந்து பரீட்சை எழுதியவர்கள். மீதி நால்வரும் பரி யோவானில் இடப்பட்ட அத்திவாரத்தில் கொழும்பு பள்ளிக்கூடங்களிலிருந்து பரீட்சை எழுதியவர்கள். அந்த 6x4A யும் பரி யோவானிலிருந்து வந்திருருந்தால், 1992ல் பரி யோவான் கல்லூரி அகில இலங்கையிலும் முதலாவது இடத்தை பிடித்திருக்கும்.

SJC1989 இலும் உயர்தர பரீட்சையில் Bio பிரிவில் அகில இலங்கையிலும் முதலாவது இடத்தை பிடித்த சுபனேசன், உட்பட பலரை உற்சாகப்படுத்தி வழிகாட்டியவர்கள் எங்களது ஆசிரியர்கள். நாங்கள் படித்த காலத்தில் கல்வியிலும் விளையாட்டிலும் யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் மட்டுமன்றி முழ நாட்டிலும் முன்னனியில் திகழ்ந்த எங்கள் பரி யோவான் கல்லூரி, இன்று கல்வித் துறையில் பின்தங்கியிருப்பது வேதனையளிக்கிறது.

அண்மைய ஆண்டுகளாக எவ்வாறு கிரிக்கெட்டில் பரி யோவான் கல்லூரி அணி திறமையாக விளையாடி, வடமாகாணத்திலேயே அதி சிறந்த அணியாக திகழ்கிறதோ, அதே போல் கல்வித்துறையிலும் முன்னேறி யாழ்ப்பாணத்தின் முன்னனி பாடசாலைகளில் ஒன்றாக மீண்டும் மிளிர வைப்பதே அலெக்ஸ் மாஸ்டருக்கும் சரா மாஸ்டருக்கும் அவர்களைப் போல் தங்கள் வாழ்க்கையை பரி யோவானிற்கு அர்ப்பணித்த அனைத்து ஆசிரியர்களிற்கும் நாங்கள் அளிக்கும் உண்மையான காணிக்கையாக இருக்கும். 

வெல்லுவமா?