Total Pageviews

Friday, 4 November 2016

டுபாயில்..




போன வருஷம் மகர ராசிகாரன்களிற்கு சனிபகவான் பதினொன்றாம் வீட்டிற்கு இடம்பெயர, இந்த வருடம் எனக்கு சில அருமையான பயணங்கள் நிறைந்த ஆண்டாக அமைந்தது. வேலை நிமித்தம் டுபாய்க்கு இது இரண்டாவது பயணம், போன மார்ச் மாதம் போன போது அப்படியே சுத்தி, கொழும்பு தொட்டு, யாழ்ப்பாணத்தில் இறங்கி Big Match பார்த்து, பம்பலடித்து விட்டு வந்தாச்சு.


எங்கட கம்பனியின் டுபாய் பிரிவிற்கு புதிதாய் நியமிக்கப்பட்ட பாக்கிஸ்தான்காரனான நிதிக் கட்டுப்பாட்டாளரை  பயிற்றுவிக்க போனமுறையும், அவர் சில குழப்படிகள் விடுவதால், "அவரை ஒருக்கா போய் வெருட்டி விட்டு வா" என்று இந்த முறையும் என்னுடைய பொஸ்,  ப்ளேன் ஏற்றி அனுப்பி வைத்தார். பாக்கிஸ்தான் சிங்கன் ஒரு சோம்பேறி, போனமுறை போன போது அவரை வேலை வாங்க நான் பட்டபாடு வையகம் அறியாது.



---------------------------------------

நவம்பர் மாதத்தின் முதலாவது நாளை கிறிஸ்தவர்கள் அனைத்து புனிதர்கள் தினமாக கொண்டாடுவார்கள். அதற்கடுத்த நாள் இறந்தவர்களை நினைவு கூறும் மரித்த விசுவாசிகளின் தினம் (All souls Day). நவம்பர் மாதம் முழுக்க நம்மை விட்டு பிரிந்தவர்களின் நினைவுகளை நினைவு கூறும் மாதம் தான். 


நவம்பர் 2, பிரிகேடியர் தமிழ்ச்செல்வனின் நினைவுதினம். நவம்பர் 11  (Armistice Day) முதலாவது உலகயுத்தத்தம் நிறைவடைந்த நாளில், யுத்தங்களில் மரித்த இராணுவ வீரர்களின் நினைவு நாள், அதன் ஞாபகார்த்தமாக பொப்பி மலர்களை சட்டையில் அணிவார்கள். நவம்பர் 27ல்,  தேச விடுதலைக்காய் தம் இன்னுயிரை தியாகம் செய்த மறவர்களை நினைவேந்த,  தமிழர் தேசம் கண்ணீர் மல்க எழுச்சி கொள்ளும் மாவீரர் நாள்.


மரித்த விசுவாசிகளிற்காக ஒருக்கா சேர்ச்சிற்கு தலையை காட்டிவிட்டு,  இரவு ஷோவாக நயன்தாராவின் "காஷ்மேரா" படம் பார்க்கப் போக திட்டம் தயாரானது. ஹோட்டலிற்கும் தியேட்டருக்கும் இடையில் டுபாய் மரியன்னையின் ஆலயம் இருப்பதை கூகிள் ஆண்டவர் காட்டிக்கொடுக்க, டாக்ஸிக்காரனிடம் சேர்ச் இருக்கும் கூகிள் mapஐ காட்டினேன். "Oh St. Mary's Church... I know I know" டாக்ஸிக்காரன் பறந்தான். சேர்ச்சை அண்மித்ததும் டாக்ஸிக்காரனை ஒரு பத்து நிமிஷம் waitingல் நிற்க சொல்லி கேட்க, அவன் பணிவாக மறுத்து விட்டான். 


ஒரு பெரிய மதிலிற்கு பின்னாலும் ஒரு பள்ளிவாசலுக்கு அடுத்தும் இருந்த ஆலயத்தை நோக்கி நடக்க தொடங்க, ஆராதனை முடிந்து பெருந்திரளாக மக்கள், ஆலயத்தை விட்டு வெளியேறிக்கொண்டிருந்தார்கள். ஆலயத்தின் பின்கதவால் உள்நுளைய ஆலயம் நிறைய மக்கள், எங்கிருந்து வந்தார்களோ தெரியவில்லை. அமைதி நிறைந்த அந்த பெரிய ஆலயத்தில் இருக்கை நிறைய பக்தர்கள். வெள்ளை உடையணிந்த தொண்டர்கள் ஆங்காங்கே இருந்த வெற்றிடங்களில் புதிதாய் வந்தவர்களை அமரச்செய்து கொண்டிருந்தார்கள். 



ஒரு தூண் மூலையில் நிற்க மட்டும் இடம் கிடைத்தது. கொஞ்ச நேரத்தில் ஆங்கிலத்தில் செபமாலை சொல்ல ஆரம்பித்தார்கள். எல்லோரும் சத்தமாக செபிக்க அந்த ஆலயத்தில் ஒருவித தெய்வீகத்தனம் குடிகொண்டது. "அருள்நிறைந்த மரியாயே" செபம் ஆங்கிலத்தில் சொல்ல சாத்தான் நாவைத் தடுக்க, கூகிள் ஆண்டவரை துணைக்கழைத்து ஜெபத்தில் இணைந்தேன். 


டுபாய் மரியன்னை ஆலயத்தின் சூழல், 1980களில் பீட்டர் மாமா வீட்டு முன்றலில் செபமாலை சொல்வதை நினைவுபடுத்தியது. பீட்டர் ரட்னசபாபதி ஒரு ஜொனியன், 40களில் பரி யோவான் கிரிக்கட் அணித்தலைவர், யாழ்ப்பாணத்தில் நாங்கள் வாடகைக்கு இருந்த வீட்டின் உரிமையாளர். இரவு நேரங்களில் அவரது வீட்டு முன்றலில் செபமாலை சொல்லப்படும், செபமாலை சொல்ல தொடங்க முதல் ஆளனுப்பி எங்களை கூப்பிடுவார்.  


டுபாய் மரியன்னை ஆலயத்தில் செபமாலை சொல்லி முடிய யாரும் அசையவில்லை, புதிதாய் வந்தவர்களால் ஆலயம் நிரம்பிக் கொண்டே இருந்தது, எனக்குள் இருந்த சாத்தான் விளையாட்டைக் காட்டத் தொடங்கியது. "டேய் எட்டரைக்கு நயன்தாராப் படம், இப்ப போனியென்றாத் தான் படம் பார்க்கலாம்" என்று சாத்தான் மனதை குழப்பத் தொடங்கியது. 


ஓரிரு இருமல் சத்தங்களும், aircondition இயங்கும் சத்தத்தையும் தவிர அமைதி குடிகொண்ட அந்த ஆலயத்தில், மனதை கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு "சாத்தானே அப்பாலே போ" என்று ஜெபிக்க தொடங்கினேன். சரியாக 7:30ற்கு வழிபாடு தொடங்கியது. வழிபாட்டின் வரவேற்பு பாடல் மனதை கட்டிப் போட, சாத்தானும் அப்பாலே போனது.
  1. I’ve wasted many precious years,
    Now I’m coming home;
    I now repent with bitter tears,
    Lord, I’m coming home.

வழிபாட்டை பக்திமயமாக நெறிபடுத்திய அருட்தந்தை, வேதாகமம் வாசித்துக் கொண்டிருக்க, பக்கத்தில் இருந்த பள்ளிவாசலிலிருந்து ஒலிபெருக்கியினூடாக ஒலித்த இஸ்லாமிய பிரார்த்தனையின் ஒலி  ஆலயத்தை நிறைத்தது. அதை சற்றும் பொருட்படுத்தாது, அருட்தந்தை வேதாகமம் வாசிக்க, பக்தர்களும் அமைதியாக செவிமடுத்தார்கள். வழிபாட்டில் டுபாயின் மன்னரிற்காகவும் பிரார்த்திர்கள். 


"ஒருவருக்கொருவர் சமாதானத்தை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்" என்ற ஃபாதர் சொல்ல, ஒஸ்ரேலிய ஞாபகத்தில் பக்கத்தில் நின்ற மலையாள சேட்சிக்கு கைலாகு கொடுக்க கையை நீட்டினேன். அவர் புன்முருவலுடன் கையை கூப்பினார். நற்கருணைக்கான நேரம் வர, மீசை வைத்த மலையாள சோட்டான்கள் நற்கருணை கிண்ணத்தை இரு கைகளாலும் பொத்தி பிடித்துக் கொண்டு வரிசையாக சென்று ஆலயம் முழுவதும் பரந்து நின்று பக்தர்களிற்கு நற்கருணை பரிமாறினார்கள்.

போனவருடம் பாலித் தீவில் மரணதண்டனை விதிக்கப்பட்ட மயூரனும் மைக்கலும் கொலைக்களத்திற்கு செல்லும் போது பாடிய  Amazing Grace என்ற பிரபல கிறிஸ்தவ துதிப்பாடலை பாடினார்கள். அதே பாடலை அமெரிக்க ஜனாதிபதி ஒபாமாவும் ஒரு மரணச் சடங்கில் பாட, Amazing Grace மீண்டும் ஒரு வலம் வருகிறது. டுபாய் மரியன்னை ஆலய வழிபாட்டிலும், Amazing Grace இறுதிப் பாடலாக அமைந்தது.

Amazing Grace, how sweet the sound,
That saved a wretch like me.
I once was lost but now I'm found,
Was blind, but now I see.

ஒரு இஸ்லாமிய நாட்டில், ஒரு கிறிஸ்தவ வழிபாட்டில் கலந்து கொண்ட அனுபவம் மெய்யாகவே மெய்சிலிர்க்க வைத்தது. அதுவும் ஆலயம் நிறைந்த மக்களுடன், பக்தி மயான சூழலில், பக்கத்திலிருந்த பள்ளிவாசலிலிருந்து சத்தமாக ஒலித்த இஸ்லாமிய ஆராதனைக்கு மத்தியில், இறந்த அனைத்து ஆத்துமாக்களிற்கான வழிபாட்டில் கலந்து கொள்ள கிடைத்த சந்தர்ப்பம், ஆசீர்வாதம்.

No comments:

Post a Comment