Thursday, 5 May 2016

CIMA காலங்கள்



ஏப்ரல் 1, 1994
பெரிய வெள்ளிக்கிழமை (Good Friday)

அமெரிக்காவில் பில் கிளின்டன் 1993, 20 ஜனவரியில் ஆட்சிகட்டிலேற அதே ஆண்டு மே மாதம் முதலாம் திகதி, மே தின ஊர்வலத்தை ஆமர் வீதி சந்தியில் முன்னின்று நடாத்திக் கொண்டிருந்த இலங்கையின் ஜனாதிபதி மோசம் போனார். பிரேமதாசவிற்கு பின் ஜனாதிபதியான டி.பி. விஜயதுங்க, பெரும்பான்மையினத்தினர் மரமென்றும் சிறுபான்மையினர் மரத்தை சுற்றி வளரும் கொடிகள் என்றும் இனவாதம் கக்கி கொண்டிருக்க, நாங்கள் முழு மூச்சாக CIMA படித்து கொண்டிருந்தோம்.


நம்புங்கடா.. புத்தகத்தை விட்டு கண்ணெடுக்கவில்லை



CIMA வகுப்புகளில், stage 1 மற்றும் 2 தாண்டி stage 3க்கு வர, இளையராஜாவின் "ஏப்ரல் மேயிலே பசுமையே இல்லை, காய்ஞ்சு
போச்சுடா" பாட்டு தான் நினைவுக்கு வரும். Stage 1,2ல் இருக்கும் அழகிய சரக்குகளை 3ல் காண கிடைக்காது. அநேகமாக கையெடுத்து கும்பிட வைக்கும் அக்காமாரும், கண்டவுடன் தலைதெறிக்க ஓட வைக்கும் அன்டிமாரும் தான் stage 3 வகுப்புகளின் முன் வாங்கை அலங்கரிப்பார்கள்.

என்ன கொடுமை சரவணா


காய்ஞ்சு போன stage 3 வகுப்புகளிலிருந்து மீண்டு, கண்களை குளிர்வித்து உள்ளத்தை உற்சாகப்படுத்த, நாங்கள் ஒரு உத்தி வகுத்தோம். Stage 1,2 வகுப்புகள் தொடங்கும் நேரம் நாங்களும் எங்கள் Stage 3 வகுப்புகளிற்கு போவது, அவர்களிற்கு break விடும் நேரம் நாங்களும் break எடுத்து கொள்வது, என்ற சிம்பிள் டெக்னிக். வாத்திமாரை உசுப்பேத்தும் இந்த உத்தியை செயற்படுத்த, கொஞ்சம் துணிவும், வாத்தி ஏசினால் அதை தாங்கும் பக்குவப்பட்ட மனதும் வேண்டும்.

பீலாக்கு ஒரு அளவே இல்லையாடா


பெரிய வெள்ளி அன்று மத்தியானம் எங்களுக்கு மட்டும் special class. ருஷ்டி அஸீஸ் என்ற விரிவுரையாளரின் சிறப்பு வகுப்பு. மத்தியானம் சாப்பிட்டு விட்டு, பம்பலப்பிட்டியில் இறங்கினால் வெயில் கொளுத்தி தள்ளுது. மன்னம்பெரும டீலர்ஸுக்கு பக்கத்தால போற ஜெயா ரோட்டிற்குள் இறங்கி, ரோட்டோர மரங்களின் நிழலில் நடக்க வெயிலின் கொடுமை கொஞ்சம் தணிந்தது. வழமையாக பூத்து குலுங்கும் ஜெயா ரோட், அன்று காய்ந்து போய் இருந்தது. கொளுத்தும் வெயிலில், எங்களுக்கு மட்டும் வகுப்பு வைத்து IAS நிர்வாகம் பெரும் குற்றமிழைத்திருந்தது.

சும்மா குற்றமில்லை.. மாபெரும் குற்றம்.


ருஷ்டி அஸீஸ், ஒரு திறமையான விரிவுரையாளர். ஸ்டைலா கதைத்து அழகா விளங்கப்படுத்தி வகுப்பு நடாத்துவார். இடையில் எங்களுக்கு சந்தேகம் வந்து, பேனையால் டொக் டொக் என்று மேசையில் தட்டினால், நிறுத்தி ஒரு பார்வை பார்ப்பார். கேட்கும் கேள்விக்கு விளங்குற மாதிரி பதில் தருவார். CIMA முடித்து அவரைப்போல் Hayleys மாதிரி ஒரு பெரிய கொம்பனியில் காரோடு வேலைக்கு போக வேண்டும் என்று எங்களை கனவு காண வைத்தவர்.

அப்படியே  அந்த வடிவான வெள்ளை பெட்டையும்..


வகுப்பு தொடங்க முதல், IAS கன்டீனில் ரஜீவ் எல்லோருக்கும் ப்ளேன் டீ வாங்கித்தந்தான். ரஜீவ், உழைக்கும் வர்க்கம், எங்களைப் போல் முழு நேரமாய் படிக்கிற நண்பர்களிற்கு எப்பவும் அன்னதானம் போட்டு புண்ணியம் தேடிக் கொள்வான். வழமையாக வகுப்புகளிற்கு நேரத்திற்கு வராத ரஜீவ், அன்று நேரத்திற்கு வந்ததால் எங்களுக்கு ஓஸியில் ப்ளேன் டீ கிடைத்தது. நாங்கள் பாக்கியநாதனிடம் AL படிக்கிற காலங்களில் full sleeve shirt அணிந்து, briefcase தூக்கி கொண்டு, ரஜீவ் வேலைக்கு போவதை பார்த்து இருக்கிறோம்.

"எங்கட வவுனியா பொடியன் மச்சான். பெரிய கொம்பனியில் எக்கவுண்டனா வேலை செய்யுறான்" கிரிஷாந்தன் சொன்னது இன்னும் நினைவில் இருக்கிறது.


இரண்டு மணிக்கு சரியாக IAS ஒஃபிஸிற்கு பக்கத்திலிருக்கும் வகுப்பறைக்குள் ருஷ்டி அஸீஸ் நுழைய, நாங்களும் போய் பின்வாங்கில் அமர்ந்தோம். எனக்கு பக்கத்தில் ரஜீவ் அமர, அவனுக்கு பக்கத்தில் ரொபர்ட்ஸ். எங்களுக்கு சரி முன் வாங்கில் கிரிஷாந்தன், தேவா, யோக்ஸ் அமர்ந்தார்கள். கிராச்சு கிராச்சு என்று மின் விசிறிகள் இயங்கி, சித்திரை வெக்கையுடன் நேரடி சமரில் இறங்க, ருஷ்டி ஒரு தரம் கனைத்து தொண்டையை சீராக்கி விட்டு தனது ஆட்டத்தை ஆரம்பித்தார்.


அன்று அவரது ஆட்டம் Accounting Standards (கணக்கியல் கோட்பாடுகள்) பற்றியதாக அமைய போவதாக ருஷ்டி முன்னுரை வழங்கினார். சித்திரை வெயிலிலும் தாலாட்டி நித்திரை கொள்ள வைக்கக்கூடிய கடும் Theory  பகுதிகள்.  கொளுத்தும் வெயிலிலை மிஞ்சி மண்டையை காய வைக்க போகும் அடுத்த சில மணி நேரங்களை நினைக்க எனக்கு தலை சுத்தியது.  


கொப்பியை திறந்து, பேனா மூடியை கழற்றி, Accounting Standards என்று புதிய ஒரு பக்கத்தில் தலையங்கம் எழுதி, என்னுடைய rulerஜ எடுத்து தலையங்கத்திற்கு கீழ் அழகாக கோடடித்து விட்டு பாடத்தை கவனித்து கொண்டிருந்த ரஜீவை காலால் தட்டினேன்.

"மச்சான், படம் பார்க்க போவமே" கிசு கிசுத்தேன்

"டேய்.." ரஜீவ் முறைத்தான்..

"அலுப்படிக்குதடா" கெஞ்சினேன் 

"என்ன படம்".. ரஜீவ் கொஞ்சம் இளகினான்.

என்னுடைய கொப்பியின் பின் பக்கத்தில் எழுதி அவனுக்கு காட்டினேன்.

Silver (strictly for adults only). 
Sharon Stone 
Liberty 

ரஜீவ் தலையில் கை வைத்தான். ஒரு கணம் யோசித்தான். 

"சனியன், என்னை படிக்க விடமாட்டாய். சரி வா..."என்றான், நண்பேன்டா

மற்றவர்களையும் அழைக்க நாங்கள் chit எழுதி அனுப்பினோம். Chitஜ பார்த்து விட்டு கிரிஷாந்தன் திரும்பி முறைத்து பார்த்து வாய்க்குள் ஏதோ சொன்னான். கெட்ட வார்த்தையால் திட்டியிருப்பான் என்று நினைத்து கொண்டேன். நாங்கள் கதைக்கிறதை கண்ட ருஷ்டி

 " Are you ok, Prakash" என்றார். மானம் போச்சுது

"Ah.. Yes sir" தெரிந்த ஆங்கிலம் அவ்வளவுதான்.

"அடுத்த முறை ருஷ்டி, blackboardல் எழுத திரும்பும் போது, பாயோணும்" ரஜீவிற்கு தாக்குதல் திட்டத்தை விபரித்தேன். ரஜீவை தவிர வேறு யாரும் படம் பார்க்க வர விரும்பவில்லை. 


ருஷ்டி கரும்பலகையில் எழுத திரும்ப, நான் பாய்ந்து கதவுக்கு வெளியே வந்துவிட்டேன். ரஜீவ் வரவில்லை. விறாந்தையில் தனிய நிற்கிறேன். ஒவ்வொரு கணமும் யுகமாக கழிகிறது. படம் தொடங்க போகுது என்ற டென்ஷன் ஒரு பக்கம், ரஜீவ் காலை வாரி விட்டானோ என்ற கோபம் மறுபக்கம் திரும்ப வகுப்புக்குள் போவதா விடுவதா என்ற எண்ணம் இன்னொரு பக்கம் என்று மனம் அல்லாடுது. 

சில நிமிடங்களில் கதவை திறந்து கொண்டு ரஜீவ் வந்தான்.

"கெதியா வாடா.. படம் போட போறாங்கள்" நான் அந்தரப்பட்டேன்.

"டேய் மச்சான், இன்றைக்கு பெரிய வெள்ளிடா" பற்றிக்ஸில் படித்த ரஜீவிற்கு அப்ப தான் கர்த்தர் கண்ணுக்கு தெரிந்தார்.

"பரவாயில்லை வாடா..பிறகு பாவ மன்னிப்பு கேட்கலாம்".. ஜெயா ரோட்டில் வேகமாக நடக்கத் தொடங்கியிருந்தோம்.

"சாத்தானே.. பின்னேரம் பூசைக்கு வேற போகணும்" ரஜீவ் அழ தொடங்கினான்.

"ஜஞ்சரைக்கு முடிஞ்சிடும்.. ஆறு மணி பூசைக்கு போகலாம்" காலி வீதியை அடைந்து விட்டோம்.

"பெரிய வெள்ளி அதுவுமா.. கெட்ட படத்தை பார்க்க வைக்கிறாய்.. இந்த முறை எக்ஸாமில் பெயிலாகப் போறனடா" ரஜீவின் அழுகை தொடர்ந்தது.

HFCஅடியில் புறக்கோட்டை நோக்கிப் போன 100 இலக்க பஸ்ஸை நடு ரோட்டில் நிற்பாட்டி, ஓட ஓட footboardல் தாவி ஏறினோம். 

"மச்சான், படம் அந்த மாதிரியாம், விபீஷ்ணா பார்த்தவனாம்" பஸ்ஸுக்குள் ரஜீவை சமாதானப்படுத்தி முயன்றேன்.

"கெட்ட சாத்தானே.. Good Friday.. அதுவுமா என்னை பாவம் செய்ய வைத்து விட்டாய்.. கடவுள் எக்ஸாமில் என்னை தண்டிக்க போறார்" அழுகை தியேட்டரில் போய் அமர்ந்து  திரை விலகும் வரை தொடர்ந்தது.

ரஜீவ் அந்த முறை எக்ஸாம் பாஸ் பண்ணினான் 😀
















No comments:

Post a Comment