Thursday, 14 January 2016

விஜயபாலவின் Chit.....CIMA காலங்கள்



நாங்கள் CIMA படிக்கிற காலங்களில் ஒரு சில லண்டன்காரன்கள் எங்களுடன் படித்தார்கள். இவயள் லண்டனில் CIMA படித்து கொண்டிருக்கீனமாம், vacationல் இலங்கைக்கு வந்து நிற்கீனமாம்,  விடுமுறையிலும் தவம் போல் CIMA படிக்க ஆர்வத்தில் வகுப்பிற்கு வருகீனமாம் என்று கதை விடுவார்கள். ஆனால் இவர்களின் அகதி அந்தஸ்து விண்ணப்பம் நிராகரிக்கப்பட்டு திருப்பி அனுப்பப்பட்டவர்கள் என்பது காலம் போக போகத்தான் தெரியவரும். 


தமிழ் மொழியில் பாடசாலை கல்வியை முடித்துவிட்டு வாழ்வில் முதல்முறையாக ஆங்கில மூலத்தில் படிக்க தொடங்கிய எங்களிற்கு இந்த லண்டன்காரன்கள் accent போட்டு சரளமாக ஆங்கிலம் கதைக்கிறதும் எழுதிறதும் கடுப்பாக்கும். கொழும்பில் படித்த சில தமிழ் பெட்டைகள் வேற இவங்களோடு ஆங்கிலத்தில் கதைக்கும் போது எங்கள் வயிறு பற்றி எரியும். மொத்ததில் இவங்கள் தமிழ் படத்தில் வாற அமெரிக்க மாப்பிள்ளைகள் மாதிரி என்று சொல்லலாம். 


CIMA வகுப்புகளில் ஏதாவது சந்தேகம் வந்தால் பள்ளிக்கூடத்தில் கேட்ட மாதிரி கை உயர்த்தி கேட்க முடியாது. ஒன்று கேள்வி கேட்கிற அளவிற்கு ஆங்கிலம் தெரிய வேண்டும். இரண்டு, இருநூறு முந்நூறு பேர் இருக்கிற வகுப்பறையில் சத்தமாக கேள்வி கேட்க கொஞ்சம் தில்லும் வேண்டும். இது இரண்டும் இல்லாதபடியால் வகுப்பு முடியும் வரை காத்திருந்து விரிவுரையாளரை தனியாக சந்தித்து கேட்க வேண்டும், இல்லாட்டி ஒரு chitல் (சின்ன காகித துண்டு) கேள்வியை எழுதி மடித்து விட்டு முன்னால இருக்கிறவர்களினூடாக விரிவுரையாளரிற்கு அனுப்ப வேண்டும். விரிவுரையாளரை குழப்பவும் இந்த chit பயன்படும். இளம் விரிவுரையாளரென்றால் பெட்டையள் எழுதிறமாதிரி எழுதி அனுப்புவது வழமை, சில வாத்திமார் அதை வாசித்துவிட்டு வழிவினம்.


ஒரு நாள் விஜயபால என்ற ஒரு மூத்த விரிவுரையாளரின் costing வகுப்பு IAS மேல்மாடியில் இருக்கும் பெரிய விரிவுரை மண்டபத்தில் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. விஜயபால கதைக்கிறது தாலாட்டு பாடுற மாதிரி இருக்கும். Costing பாடம் வேற கொஞ்சம் கடிபாடம், இந்தாள் வேற ஆசுவாசமாய் கதைக்க நித்திரை கண்ணை முட்டும், மணிக்கூட்டு முள் நகர மறுக்கும்.  வகுப்பின் நடுப்பகுதியில் இருந்த வாங்கில் லண்டன்காரன், லக்கி, துவாரகன், தவத்தார் இருக்கிறாங்கள். அவங்களிக்கு முன் வாங்குகளில் பெட்டைகள், பின்வாங்கில் சிங்கள பெடியள்....துட்டகைமுனுவிற்கு ஒரு பக்கம் தமிழர் மறுபக்கம் கடல் போல. 


லண்டன்காரனிற்கு நித்திரை கண்ணுக்குள் மின்ன, லக்கி கொட்டாவி விட்டு கொண்டிருக்க, துவாரகன் மேசையில் விழுந்து படுத்தே விட்டான், தவத்தார் மட்டும் சீரியஸாக பாடத்தை கவனித்து கொண்டிருக்கிறான்.  லண்டன்காரனிற்கு கை துறுதுறுக்க, ஒரு chitஐ எழுதி லக்கியிடம் காட்டுறான். லக்கி அதை வாசித்து கொடுப்பிற்குள் சிரித்துவிட்டு துவாரகனை தட்டி எழுப்பி காட்டுகிறான். பிறகு லக்கி முன்னால் இருந்த பெட்டையிடம் chitஐ கொடுக்க, கைமாறி மாறி chit விரிவுரையாளரை எட்டுகிறது. 


மூக்கு கண்ணாடியை மேலுயர்த்தி chitஐ வாசித்த விஜயபாலவின் முகம் கடுப்பாகிறது. மேடையின் மறுபுறத்திற்கு நகர்ந்து "I am going to let this go this time, if it happens again ..." வசனத்தை முடிக்காமலே எச்சரிக்கை விடுகிறார் விஜயபால. கடுமையாக எச்சரிக்கை விடுத்துவிட்டு தனது தாலாட்டை விஜயபால தொடர்கிறார். 


கொஞ்ச நேரத்தில் லக்கி தன்னுடைய ஆட்டத்தை ஆரம்பிக்கிறான். லண்டன்காரன் எழுதின அதே வசனத்தை தன்னுடைய கையெழுத்தை மாற்றி எழுதி முன்னிற்கு இருந்த  பெட்டையிடம் chitஐ கொடுக்க, மீண்டும் chit மேடையேறுகிறது. ஏற்கனவே அனல் மூட்டிய அடுப்பில் பெற்றோல் ஊத்தினால் என்ன நடக்குமோ அதுதான் விஜயபாலவிற்கு நடந்தது. விஜயபால ஆங்கிலத்தில் ஏசுறார் ஏசுறார் ஏசிக்கொண்டே இருக்கிறார். லக்கியை தவிர மிச்ச எல்லோருக்கும் என்ன நடந்தது ஏன் விஜயபால குய்யோ முய்யோ என்று கத்திறார் என்று விளங்கவில்லை. 


"Alright.. I had enough.. I want to know who wrote this chit" என்று அந்த chitஐ தனக்கு தந்த முன்வரிசை கெட்டிக்காரியிடம் கொடுத்து chit வந்த வழியே திருப்பி அனுப்புமாறு பணிக்கிறார். Chit வந்த வழியே கைமாறி கைமாறி திரும்ப வருது, லண்டன்காரன் மட்டும் டென்ஷனிலிருக்கிறான். வந்த துண்டு லக்கிக்கு முன்னால இருந்த பெட்டையிடம் வந்துவிட்டது. லக்கி திரும்பி லண்டன்காரனை பார்க்க, அவனிற்கு ஜந்தும் கெட்டு ஆறும் கெட்டிச்சு.


முன்னால இருந்த பெட்டை திரும்பி chitஜ லக்கியிடம் கொடுக்கிறாள். லண்டன்காரனிற்கு இதயம் படபடக்குது. லண்டனிலுந்து ப்ளேனில வந்த எனக்கு மானம் கப்பலேற போகுது என்று நினைத்து பதைபதைக்கிறான். கம்பவாரிதி ஸ்டைலில் சொல்லவேண்டும் என்றால் 
"இல்லாத மானத்தை இரைந்து பெறுதல்". லக்கி மட்டும் பதற்றப்படவேயில்லை.


முன்னாளிருந்த பெட்டை திரும்பி லக்கியிடம் chitஜ கொடுக்க, எந்தவித உணர்ச்சிகளும் வெளிப்படுத்தாது, அதை லக்கி வாங்குகிறான். லண்டன்காரன் ஏதோ சொல்ல வாயை திறக்க, லக்கி மற்றபக்கம் திரும்பி பின்னாளிருந்த சிங்கள பெடியனிடம் chitஐ நீட்டுகிறான். தமிழனிற்கெதிராகவென்றால் UNP என்ன JVP என்ன SLFP என்ன, எல்லா சிங்களவனும் ஓரணியில் நிற்பாங்கள். அன்றைக்கு IASலும் அது நடந்தது. பின்வாங்கிலிருந்த எல்லா சிங்கள பெடியளும் கத்தி கொண்டு எழும்ப, 83 கலவரம் மாதிரி இன்றைக்கும் அடிவிழும், காயம் வரும், காயத்தை காட்டி திரும்ப ஓஸ்ரேலியாவில் அகதி விசாவிற்கு விண்ணப்பிக்கலாம் என்று லண்டன்காரன் கணக்கு போட்டான். 


IAS நிர்வாகம் உடனடியாக செயற்பாட்டிலிறங்கி நிலைமையை கட்டுபாட்டிற்குள் கொண்டுவந்தது. ASM பெரேரா மாணவர்களிற்கு சிறப்புரையாற்றினார், அந்த காலத்தில் அவர் Additional Solicitor General வேற. அந்த chitஐ எழுதியவர் உரிமை கோரி விஜயபாலவிடம் மன்னிப்பு கேட்கும்வரை வகுப்புகள் எதுவும் நடக்காது என்று அதிரடியாக அறிவித்தார்.


இரண்டு மூன்று நாள் வகுப்புகள் எதுவும் நடக்கவில்லை. சிங்கள பெடியள் முறைத்து கொண்டு திரியிறாங்கள். எங்கட பெடியள் சிலரிற்கு அவர்கள் மாட்டிய மற்றும் சுழற்றும் சரக்குகளிடமிருந்தும் இந்த பிரச்சினையை தீர்க்குமாறு அழுத்தம் கொடுக்கப்பட்டதாக தகவல் கிடைத்தது. CIMA libraryயில் இதைப்பற்றி தான் கதை. 


அன்றைக்கு பின்னேரம் மத்திய குழு வெள்ளவத்தை ஊத்தைகடையில் கூடியது. ப்ளேன் டீயும் ரொட்டியும் மேசைக்கு வர விவாதம் சூடுபிடித்தது. யாராவது ஒருத்தனை பலிக்கடாவாக்கி பிரச்சினையை முடிவிற்கு கொண்டுவரவேண்டும் என்று கிரிஷாந்தன் உணர்ச்சிவசப்பட்டான். தவத்தார் வேற கோபத்தில் குமுறினான். பலிக்கடா, CIMA படிக்காத ஒருத்தன் அதுவும் சிங்களம் நல்லா கதைக்கிற ஒருத்தனா இருக்கவேண்டும் என்று தீர்மானிக்கப்பட்டது. எப்படியும் தமிழ் பொடியளின் மானம் போகக் கூடாது என்பதில் மத்திய குழு உறுதியாகவிருந்தது. ஒரு புரியாணியோ கொத்துரொட்டியோ செலவானாலும் பரவாயில்லை, திறமான ஆளை பிடி என்று கிரிஷாந்தனிடம் அந்த பொறுப்பு அளிக்கப்பட்டது.


நண்பர்களிற்காக,  நட்பிற்காக புரியாணியோ கொத்துரொட்டியோ வேண்டாமென்று உதறிவிட்டு உதவ முன்வந்தான் "சதோச" ஜெயந்தன். "சதோச" ஜெயந்தன் எங்களோடு கொழும்பு இந்துவில் படித்தவன். சிங்களத்தில் பிச்சு உதறுவான். இந்துவில் படிக்கும் காலங்களில் கரும்பலகையில் எங்கள் பெயரோடு பெட்டைகளின் பெயரை இணைத்து கிசுகிசு உருவாக்குவான். ஆனால் நல்லவன், நட்பிற்காக அவன் செய்தவை பல.


ஒரு நாள் இரவு IASற்கு வந்த ஜெயந்தன், இருட்டில் தன்னுடைய கார் நோக்கி நடந்து சென்று கொண்டிருந்த விஜயபாலவை அணுகினான்

"சேர் மாத் எக்க சமாவென்ட, மம தமாய் ஏ chit எக்க லியுவ்வே" (என்னை மன்னித்து கொள்ளுங்கள், நான் தான் அந்த chitஜ எழுதினான்)

"கமக் நஹா புத்தே.." என்று தொடங்கி தோளில் ஜெயந்தனின் தோளில் கைபோட்டு விஜயபால தன்னுடைய அறிவுரையை  வழங்கிக்கொண்டிருக்க, தண்டவாளத்தில் மொரட்டுவ நோக்கி செல்லும் கடுகதி ரயில் போய்க்கொண்டிருந்தது.

எல்லாம் சரி அப்படி இவ்வளவு களேபரத்திற்கு காரணமான அந்த chitல் என்ன தான் எழுதியிருந்தது ?

"Time is not at all moving. Let's have a fxxx"

1 comment:

  1. Did he know the meaning when he wrote that word? :O

    I thought the F word became popular after millennium.

    ReplyDelete