Thursday, 23 March 2017

அந்த ஒரு மணித்தியாலம்... 1982 Big Match




 


194 ஆண்டுகால பழமை வாய்ந்த பரி யோவான் கல்லூரிக்கு என்று பல சிறப்பம்சங்கள் உண்டு. அந்த சிறப்பம்சங்களில் பிரதானமானது, காலங் காலமாக, தலைமுறை தலைமுறையாக, பேணப்பட்டும் காவப்பட்டும் வரும் விழுமியங்கள் (Values). பாடசாலையின் பிரதான வாயிலின் முகப்பைத் தாண்டி உள்நுழையும் ஒவ்வொரு மாணவனிலும் ஏதோ ஒரு வகையில் இந்த விழுமியங்கள் உள்நுழைக்கப்படும், மாணவனாலும் உள்வாங்கப்படும்.

பரி யோவானின் விழுமியங்கள் காலங்கள் கடந்தும் அந்த மாணவனின் வாழ்வில் நிலைத்து நிற்கும். வாழ்விலே ஏதோவொரு சந்தர்ப்பத்தில் சவால்களை
சந்திக்கும் போது இந்த விழுமியங்களே ஜொனியன்ஸிற்கு கைகொடுக்கும்.

Pitch may be bumby
Light may be blinding, but
Johnians always play the game

என்ற வாசகங்கள், ஜொனியன்ஸ் விளையாட்டுக் களத்தில் மட்டுமன்றி வாழ்க்கை எனும் களத்திலும் என்றுமே கடைசி வரை போராட வேண்டும், அதுவும் நேர்மையாக போராட வேண்டும் என்ற நற்பண்பை வலியுறுத்த, ஒவ்வொரு ஜொனியினின் மண்டைக்குள்ளும் விதைக்கப்படும் விழுமியம், தாரக மந்திரம்.

1982 Big Matchல் பரி யோவான் அணி, இரண்டாவது இன்னிங்ஸில் 126/9 என்ற இக்கட்டான நிலையில் நின்ற போது, களத்தில் நின்ற விக்னபாலனையும்
விஜயராகவனையும் மனந்தளராது போராட வைத்தது இந்த ஜொனியன் விழுமியம் தான். 

வெற்றியின் விளிம்பில் நின்று வெற்றிக் கொண்டாட்டத்திற்கு ஆயத்தமான மத்திய கல்லூரி அணியை விரக்தியடையச் செய்தது, பரி யோவான் அணியின் கிரிக்கெட் வல்லமை அல்ல, "நான் ஒரு ஜொனியன், நான் கடைசிவரை நேர்மையாக போராடுவேன்" எனும் விழுமியத்தை அடித்தளமாக கொண்ட, இறுமாப்பு நிறைந்த ஓர்மம் தான்.

"மச்சான், முதல் அஞ்சு பந்தை நான் பசையுறன், கடைசி பந்தை தட்டிவிட்டு ஓடுவம், சரியாடா" Batஜ கமர்க்கட்டுக்குள் பிடித்தபிடி வந்த விஜயராகவனிற்கு விக்னனபாலன் கூறிய பொன் மொழிகள். விஜயராகவன் வந்த முகூர்த்தம், மத்திய கல்லூரி அணி New ball எடுக்கவும் சரியாகவிருந்தது.

மணிக்கூட்டு கோபுர முனையிலிருந்து தோமஸ் வேகமெடுக்க, சுப்ரமணிய பூங்கா முனையிலிருந்து உமாசுதனும் சுதர்ஷனனும் புயலாய் பந்து வீசினார்கள். "மச்சான், காலை முன்னுக்கு வைத்து, batஐ காலுக்கு பின்னால் வைத்து விளையாடு" ஓவர் நடுவில் விக்கனபாலனின் உபதேசம் நடக்கும். "டேய் back footல மட்டும் போய்டாதாடே, காலில் பட்டுச்சோ, umpire தூக்கிக் குடுத்துடாவான்" விக்னபாலனின் பிரசங்கத்தை புன்முறுவலுடன் விஜயராகவன் கேட்பார்.

மைதானத்தின் ஓரத்தில் மத்திய கல்லூரி மாணவர்களும் பழைய மாணவர்களும் ஆதரவாளர்களும், தங்கள் அணி இந்தா வெற்றி பெறப் போகிறது, காண்பதற்கரிய ஒரு வரலாற்று வெற்றியை தங்கள் அணி பெறப் போகிறது, என்ற ஆனந்தத்தில் மைதானத்திற்குள் ஓடத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

மத்திய கல்லூரி அணியின் பந்து வீச்சாளர்கள் வீசும் பந்துகளை, விக்னபாலன் தரையோடு தடவி தடுத்தாட, மத்திய கல்லூரி அணியினரின் விரக்தி அதிகரித்தது. silly mid-on, silly mid-off, silly point, Gully , இரண்டு slips மற்றும் forward short leg என பரி யோவானின் துடுப்பாட்டக்கானை சுற்றி பத்ம வியூகமே அமைத்திருந்தார் மத்திய கல்லூரி அணியின் தலைவர் தோமஸ்.

விக்னபாலன் தடுத்தும் மறித்தும் ஆடிய விதம் அவருக்கு "பசைவாளி" என்ற பட்டத்தையும், அதற்கு பிறகு பரி யோவானில் மட்டுமல்ல, யாழ்ப்பாணத்தில் யார் நொட்டி விளையாடினாலும், "இவன் பசையலில விக்னபாலனை விஞ்சுவான்டா" என்ற அழியாப் புகழையும் சேர்த்தது.

 

பன்னிரெண்டாவது அல்லது பதின்மூன்றாவது
ஓவராக இருக்கலாம். Off stumpsற்கு சற்று வெளியே விழுந்த பந்தை விக்னபாலன் ஓங்கி அடிக்க, பந்து மட்டையின் நுனியில் பட்டு இரண்டாவது slipsல் நின்ற பிரதீபனிடம் போகிறது. தாவி பந்தைப் பிடிக்க முயன்ற , பிரதீபனின் கை விரலில் பட்டு நிலத்தில் விழுகிறது. மத்திய கல்லூரி அணி வெற்றி பெறக் கிடைத்த சந்தர்ப்பம் ஒன்று கை நழுவிப் போகிறது.


அந்தக் கடைசி மணித்தியாலத்தில் மத்திய கல்லூரி அணி மூன்று சந்தர்ப்பங்களை தவறவிட்டதாக போல் பிரகலாதன் அண்ணா நம்புகிறார். விக்னபாலன் அண்ணாவோ "நாங்க ஒரே ஒரு chance தான் குடுத்தனாங்க, அதுவும் நான் close field settingஐ உடைக்கவென்று அடிக்க வெளிக்கிட்ட படியால்" என்று நீண்ட விளக்கம் தந்தார்.


பத்து ஓவர்கள் பரி யோவானின் கடைசி துடுப்பெடுத்தாட ஜோடி ஆடிவிட்டது. மத்திய கல்லூரி அணியின் பிரதித் தலைவர் போல் பிரகலாதன் தனது தலைவரை அணுகுகிறார். "தோமஸ், நீ spin போடுடா" போலின் அறிவுரையை தோமஸ் உதறிவிடுகிறார். "பந்து இன்னும் புதுசா எல்லோ இருக்கு, இப்ப பறக்குது பார்" என்று சொல்லி விட்டு வேகப் பந்து வீச தோமஸ் தயாராகிறார். தோமஸ் ஒரு மிகச்சிறந்த சுழல் பந்து வீச்சாளர், அவர் ஆட்டத்தின் அந்த கடைசி ஒரு மணித்தியாலத்தில் ஒரு ஓவர் கூட சுழல் பந்து வீசாது விட்டது ஆட்டத்தின் தலைவிதியை மாற்றப் போகிறது என்பதை அவர் அப்போது உணரவில்லை.

பரி யோவான் அணி வீரர்களிற்கு தண்ணீர் கொண்டு வந்த ஷண்டி ரவிச்சந்திரனும் "எதையாவது குடுங்கோடா, batஐ மட்டும் குடுத்திடாதீங்கோடா" என்று கெஞ்சி விட்டு ஓடுகிறார். மத்திய கல்லூரி அணியோ ஓவர்களிற்கிடையிலான மாற்றங்களை அதி வேகமாக முடித்து, மீண்டும் மீண்டும் பந்து வீச தயாராகிக் கொண்டு இருக்கிறது.

"இப்ப விழும் பாரடா" என்று மத்திய கல்லூரி ஆதரவாளர்கள் இலவு காக்க, பரி யோவான் பாசறையிலோ ஓரிரண்டு மேளங்கள் மட்டும் அப்போதும் இப்போதும் முழங்க, College College .. St Johns College கோஷம் ஈனஸ்வரத்தில் கேட்கிறது. "டேய்.. யாரும் groundsற்குள் ஓடக் கூடாது" வெற்றியின் விளிம்பில் நின்ற மத்திய கல்லூரி ஆதரவாளர்களின் கட்டுப்பாடு ஆச்சரியப்பட வைக்கவில்லை.


"அண்ணே, அந்த கடைசி மணித்தியாலம் umpiring எப்படி இருந்து" போல் அண்ணாவை கேட்டேன். "நாங்க நிரம்ப தரம் lbற்கு appeal பண்ணினாங்கள் தான். ஆனா நான் நினைக்கேல்ல ஒன்று கூட out என்று" போல் பிரகலாதன் எனும் யாழ்ப்பாணத்தின் உன்ன விளையாட்டு வீரர்களில் ஒருவரின் வார்த்தைகளில் வெளிப்பட்டது உண்மையான sportsmanship. "எல்லாம் வெளில போன பந்துகள் அல்லது height கொஞ்சம் கூட, நான் mid onல தான் நின்றனான்" போல் அண்ணாவின் குரலில் இன்றும் வெற்றியைத் தவறவிட்ட ஏமாற்றம் எதிரொலித்தது.

இருபதாவது mandatory over... மைதானம் எங்கும் பதற்றம். வெற்றி கை நழுவி போகுமோ என்று மத்திய கல்லூரியினர் ஏங்க, தோல்வியிலிருந்து மீண்டு விடுவோம் என்ற நம்பிக்கை பரி யோவான் பாசறையில் துளிர் விடத் தொடங்கியது. பரி யோவான் அணி தங்கியிருந்த சிறிய கொட்டிலிற்கு முன்னாலும் சனம் கூடிவிட, கொட்டிலிலிருந்த வாங்குகளில் ஏறி நின்று தான் பரி யோவான் அணி ஆட்டத்தை பார்க்கிறது.


இருபதாவது ஓவரின் கடைசி பந்தை விக்னபாலன் மறித்து ஆட, பரி யோவான் மாணவர்களும் ஆதரவாளர்களும் மைதானத்திற்குள் பாய்ந்து விட்டார்கள்.

நேரம் பிற்பகல் 4:50

மைதானத்தின் நடுவில் பரி யோவான் மாணவர்கள் ஆரவாரிக்க, மத்தியஸ்தர்கள் மட்டும் அசையவில்லை. ஆட்டம் இன்னும் முடியவில்லை, ஆட்டம் முடிய இன்னும் இரண்டு ஓவர்கள் இருக்கிறது என்று அறிவித்தார்கள். மத்திய கல்லூரி அணியினர் ஒரு மணித்தியாலத்தில் வீச வேண்டிய 20 mandatory ஓவர்களை 50 நிமிடங்களில் வீசியதால், மத்திய கல்லூரி பந்துவீச இன்னும் இரண்டு ஓவர்கள் கிடைத்துள்ளது என்ற இடியைத் தூக்கி போட்டார்கள்.

மீண்டும் திக் திக் திக்...

இருபத்தோராவது ஓவரை விஜயராகவனும் "பசைவாளி" விக்னபாலனும் ஒருவாறு நொட்டி சமாளித்து விட்டார்கள். ஆனால் திட்டமிட்ட படி அந்த ஓவரின் கடைசி பந்தில் விக்னபாலன் மறுமுனைக்கு ஓட முடியாமல் மத்திய கல்லூரி அணியின் பந்து வீச்சும் களத்தடுப்பும் விடவில்லை.

இருபத்திரண்டாவது ஓவர், கடைசி ஓவர்

மணிக்கூட்டு கோபுர முனையிலிருந்து தோமஸ் பந்துவீச சுப்ரமணிய பூங்கா முனையில் விஜயராகவன் துடுப்பெடுத்தாட எதிர் கொள்கிறார்.

முதலாவது பந்து.. நேரடியாக விக்கெட் காப்பாளரிடம் செல்கிறது

இரண்டாவது பந்து..எகிறி வந்த பந்து, விஜயராகவனின் தோளில் பட்டு விழுகிறது, வலியை தாங்கிக் கொள்கிறார்

மூன்றாவது பந்து.. முன்னால் வந்து தடுத்தாட அவரது padsல் படுகிறது, bat பின்னால் நிற்கிறது. How is that என்று அணியோடு சேர்ந்து மத்திய கல்லூரியே கத்த, umpire அசையவில்லை

நான்காவது பந்து, மீண்டும் ஒரு bouncer. தலையை குனிந்து batஐ கொடுக்காமல் தப்பி விடுகிறார், விஜயராகவன்

ஐந்தாவது பந்து வீச முன்னர், விஜயராகவனருகில் வந்த விக்னபாலன், அவரை தோளில் தட்டி விட்டு செல்கிறார், வார்த்தைகள் வரவில்லை. ஐந்தாவது பந்து தரையோடு மறித்து விஜயராகவன் ஆட, பரி யோவான் பாசறையில் ஆரவாரம் கேட்க தொடங்கியது.

கடைசிப் பந்து.. எல்லைக் கோட்டை சூழ்ந்து பதினைந்தாயிரத்திற்கு மேற்பட்ட மக்கள் கூட்டம் ஆரவாரிக்க, என்ன நடக்குமோ என்று எட்டிப்பார்க்க மணிக் கூட்டு கோபுரமும் ஒரு நிமிடம் ஓய்வெடுக்க, பண்ணைக் கடலில் மறைந்து கொண்டிருந்த சூரியனும் மட்ச் பார்க்க ஒரு கணம் தாமதிக்க, மைதானத்தில் இருந்த அனைவரின் இதயமும் படபடக்க...

பந்தை வீச தோமஸ் வேகமாக ஓடி வருகிறார்.. விஜயராகவனிற்கு முன்னால் விழுந்து எழும்பிய பந்திற்கு batஐ கொடுக்காமல் தனது நெஞ்சில் பந்தை வாங்குகிறார் விஜயராகவன்.

Match Draw..

 


மறுமுனையிலிருந்து ஓடி வந்த விக்னபாலன் விஐயராகவனை கட்டிப்பிடிக்க, பரி யோவானின் பரிவாரங்கள் மைதானத்தில் ஆரவாரத்துடன் குவிய, பரி யோவானின் சிவப்பு கறுப்பு கொடிகள் காற்றில் அசைந்தாடுகின்றன. விக்னபாலனையும் விஜயராகவனையும் தோளில் தூக்கி, ஆனந்த தாண்டவம் ஆடுகிறார்கள் பரி யோவானின் மாணவர்கள். தோல்வியின் விளிம்பிலிருந்து மீட்ட மீட்பர்கள் இருவரின் பெயர்களும் பரி யோவான் வரலாற்றில் பொறிக்கப்படுகின்றது.

மைதானத்தின் மத்தியிலிருந்து பரி யோவான் அணியின் கொட்டிலை நோக்கி தூக்கி வரப்படும் கதாநாயகர்களை நோக்கி
வெள்ளை Shirtம் வெள்ளை Pantsம் அணிந்த ஒரு உயர்ந்த கம்பீரமான உருவம் மைதானத்திற்குள் ஓட்டமும் நடையுமாக
வருகிறது. அந்த கம்பீரமான மனிதனருகில் வந்ததும் விக்னபாலனும் விஜயராகவனும் தோளிலிருந்து இறக்கப்படுகிறார்கள், ஆரவாரமும் சற்று அமைதியடைகிறது.

அடுத்த கணம், அந்த ஆளுமை நிறைந்த மனிதர், விக்னபாலனையும் விஜயராகவனையும் இறுக்க கட்டிப்பிடித்து, முதுகில் தட்டுகிறார், "well done Boys". தங்களை இறுக்கிக் கட்டிப்பிடித்தவரை பார்த்து விக்னபாலனும் விஜயராகவனும் மட்டுமல்ல முழு பரி யோவான் சமூகமே திகைப்பில் திளைத்தது. அந்த திகைப்பிற்கு காரணமானவர் கண்டிப்பற்கும் ஒழுக்கத்திற்கும் பெயர் போன பரி யோவானின் மிகச்சிறந்த அதிபர்களில் ஒருவரான, CE ஆனந்தராஜன்.

கிசு கிசு
ஆட்டத்தின் கடைசி மணித்தியாலத்தை விக்னபாலனின் "கிளி" பார்த்ததாம். மிகுதிக் கதையை கூற அவரது உன்னத நண்பர்கள் மறுத்துவிட்டார்கள்.

கொசுறு
நொட்டி நொட்டி பரி யோவான் அணியை காப்பாற்றிய விக்னபாலனிற்கு, பரி யோவான் பழைய மாணவனும், பரி யோவானின் scoreboard கட்டியவர்களில் ஒருவருமான, தொழிலதிபர் ராஜசிங்கம், தனது கழுத்தில் தொங்கிய தங்கச் சங்கிலியை பரிசளித்தாராம். 125 ஓட்டங்கள் அடித்து Man of the Match ஆக தெரிவான போல் பிரகலாதனிற்கு கிடைத்த பரிசுப்பணம் ரூபாய் 500.

1982ம் ஆண்டு Big Matchன் Best Allrounder ஆக உமாசுதனும், Best Batsman ஆக போல் பிரகலாதனும் Best Bowler ஆக தோமஸும் Best Fielder ஆக பரி யோவானின் DM ரவீந்திராவும் விருதுகளைப் பெற்றார்கள்

வெற்றியின் விளிம்பில்..1982 Big Match (Part 2)

1982 Big Match (Part 1)


Friday, 17 March 2017

வெற்றியின் விளிம்பில்..1982 Big Match


யாழ்ப்பாணத்தின் மிடுக்கு போல கம்பீரமாக நிமிர்ந்து நின்ற யாழ் மணிக்கூட்டு கோபுரத்தில் காலை ஒன்பது மணியடிக்க, umpire சொன்ன "play", மைதானத்தில் எழுந்த விண்ணதிரும் கோஷங்களிலும் கரகோஷத்திலும் கரைந்து போக, யாழ் மத்திய கல்லூரி அணியின் தலைவர் தோமஸ், 84வது வடக்கின் பெரும் போரின் முதலாவது பந்தை, பரி யோவான் கல்லூரி அணியின் தலைவர் DM ரவீந்திராவை நோக்கி வீச ஓடி வந்து கொண்டிருந்தார். 

பரி யோவான் அணியின் ஆரம்பத் துடுப்பாட்ட வீரர்களான DM ரவீந்திராவும் DS ஞானரட்ணமும் நிதானமாக துடுப்பெடுத்தாடினார்கள். சுப்ரமணியம் பூங்கா முனையிலிருந்தும் மணிக்கூட்டு கோபுர முனையிலிருந்தும் மத்திய கல்லூரியின் நட்சத்திர வேகப்பந்து வீச்சாளர்களான தோமஸ், உமாசுதன், சுதர்ஷனன், மனோஜ்குமார் விசிய பந்துகளை லாவகமாக விளையாடி, பரி யோவான் அணி ஓட்டங்களை குவித்துக் கொண்டிருந்து. 

மத்திய கல்லூரி மைதானத்தின் யாழ் பொது நூலகம்  பக்கம் பரி யோவான் மாணவர்களிற்கும், மைதானத்தின் மறுமுனையான மத்திய கல்லூரி பக்கம் மத்திய கல்லூரி ஆதரவாளர்களிற்கும் ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது. இரு கல்லூரி கொடிகளும் காற்றில் பறந்தாட, தகர டப்பாக்கள் மேளங்களாக, தங்கள் கல்லூரி அணியை ஆடியும் பாடியும் உற்சாகப்படுத்த இரு கல்லூரி மாணவர்களும் ஆனந்தமாக ஆரவாரித்தார்கள். 

பரி யோவானின் கல்லூரி அணி  50/0 ஓட்டங்களை எடுத்த வேளை, தோமஸின் அபாரமான பந்துவீச்சிலும் களத்தடுப்பாலும் அவரிடமே பிடிகொடுத்து DM ரவீந்திரா (27) ஆட்டமிழந்தார். ரவீந்திராவை தொடர்ந்து ஆட வந்த N பிரபாகரன் (01), தோமஸின் சுழல் பந்துவீச்சில் மணிவண்ணனால் Stumped ஆக, R மகிந்தாவோ (07) சுதர்ஷனனின் வேகப்பந்து வீச்சிற்கு மணிவண்ணனிடம் பிடி கொடுத்து ஆட்டமிழந்தார். பட பட என மூன்று விக்கெட்டுகள் விழ, ஆட்டம் கண்ட பரி யோவான் அணியின் முதலாவது இன்னிங்ஸை தூக்கி நிறுத்தியது  ஞானரட்ணமும் (38) ஜூட் ஜோசப்பும் (26) தான்.

மதிய இடைவேளைக்கு முன்னர் ஞானரட்ணம்,  தோமஸின் பந்து வீச்திலும்,  ஜூட் ஜோசப் அநியாயமாக run out முறையிலும் ஆட்டமிழக்க மத்திய கல்லூரி அணியின் பாசறையில் உற்சாகம் பொங்கிப் பிரவாகித்தது. பரி யோவானின் அதிரடி ஆட்டக்காரன் விக்னபாலனின் (01) விக்கெட் தோமஸ் வீசிய பந்தில் சிதற, பரி யோவான் ஆதரவாளர்களின் முகத்தில் கலவரம் படர்ந்தது. முதலாவது நாள் மதிய இடைவேளைக்கு அணிகள் மைதானத்தை விட்டு விலகும் போது பரி யோவான் அணி 126/6.

மதிய இடைவேளையில் மத்திய கல்லூரி அணி என்ன சாப்பிட்டதோ தெரியாது, மீதமிருந்த நான்கு பரி யோவான் அணி விக்கெட்டுக்களையும் அரை மணித்தியாலத்திற்குள் சரித்து, பரி யோவான் அணியை 139 ஓட்டங்களுக்கு ஆட்டமிழக்க செய்தார்கள். தோமஸ் 42 ஓட்டங்களை கொடுத்து 6 விக்கெட்டுகளைக் கைப்பற்றினார்.


மத்திய கல்லூரி அணிக்கு R மகிந்தாவும் உமாசுதனும் ஆரம்ப துடுப்பாட்ட வீரர்களாக களமிறங்கினார்கள். பரி யோவானிற்கும் ஒரு R மகிந்தா ஆடினார், அந்த R மகிந்தாவும் u15 வரை மத்திய கல்லூரியில் படித்தவர். பரி யோவான் அணியின் வேகப்பந்து வீச்சாளரான திருக்குமாரின் பந்தை Slipsல் பிடி கொடுத்து, R மகிந்தா ஆட்டமிழக்க, களமிறங்கினார் மத்திய கல்லூரி அணியின் பிரதி தலைவரும் அந்த ஆண்டின் சிறந்த துடுப்பாட்ட வீரருமான போல் பிரகலாதன்.

போல் பிரகலாதன், கிரிக்கெட்டில் மட்டுமன்றி உதைபந்தாட்டம் மற்றும் மெய்வல்லுனர் போட்டிகளிலும் கலக்கியவர். யாழ்ப்பாண மாவட்ட பாடசாலைகள் உதைபந்தாட்ட அணியில் போல் பிரகலாதனும் பரி யோவானின் விஜயராகவனும் இடம்பிடித்திருந்தார்கள். 

----------------------------------------------

"அண்ணே, எங்கட விக்னபாலனின் "கிளியக்கா" கதை மாதிரி, சென்ரல் பக்கம் ஏதாவது கிளுகிளுப்பு கதை இருக்கோ" என்று போல் பிரகலாதன் அண்ணாவிடம் கேட்டேன்.

"சொன்னா நம்ப மாட்டீங்க தம்பி, நாங்க பெட்டையளை பார்க்கேல்ல, அவளவ தான் எங்களை பார்த்தவ, நாங்க எல்லாம் அப்ப யாழ்ப்பாணத்தில் ஸ்டார் ஸ்போர்ட்ஸ்மன்டா" என்று போல் பிரகலாதன் அண்ணா சொல்லிக் கொண்டே போனார்.

சென்ரல்காரன்கள் கிரிக்கட் மைதானத்தில் மட்டும் ஜொனியன்ஸோடு மோதவில்லை, புளூகு விடுறதிலும் ஜொனியன்ஸை விஞ்ச கடுமையாக முயற்சி செய்திருக்கிறார்கள் என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.

-------------------------------------------------------


உமாசுதனும் பிரகலாதனும் அடித்து ஆடத் தொடங்கினார்கள். மைதானத்தின் எல்லா புறமும் பந்துகள் பறக்க, பரி யோவானின் பந்து வீச்சாளர்களின் பாடு, படு பரிதாபமாக இருந்தது.  யாழ்ப்பாண உச்சி வெய்யிலில் அன்று பரி யோவான் அணிக்கு கிடைத்த இரண்டாவது விக்கெட் உமாசுதனுடையது (59). ஜூட் ஜோசப்பின் சுழல் பந்துவீச்சில், விஜயராகவனிடம் பிடி கொடுத்து உமாசுதன் ஆட்டம் இழந்தார்.

பேயை கலைத்து விட பிசாசு வந்திறங்கின மாதிரி, உமாசுதன் ஆடுகளத்தை விட்டு விலக களமிறங்கிய சுதர்ஷனன், உமாசுதன் விட்ட இடத்திலிருந்து ஆட்டத்தை தொடர்ந்தார். அந்த மார்ச் மாத வெள்ளிக்கிழமை பின்னேரம், பண்ணைக் கடலில் சூரியன் மறையும் போது, மத்திய கல்லூரி அணி 182/2 என்ற மிகப் பலமான நிலையில் இருக்க, போல் பிரகலாதனின் (82*) சதமும் மத்திய கல்லூரியின் வெற்றியும் மட்டும் பிரகாசமாக தெரிந்தன. 

Big Matchல் சதம் அடிப்பது என்பது ஒவ்வொரு கிரிக்கெட் விளையாட்டு வீரனின்  கனவாக இருக்கும். சதம் அடிக்கும் ஆட்டக்காரனை அடுத்து வரும் சந்ததிகள் மறவாமல் போற்றும். 
நூறு ஓட்டங்கள் எடுக்க 18 ஓட்டங்களே தேவைப்பட்ட நிலையில் ஆட்டம் நிறுத்தப்பட்ட அந்த இரவை, பிரகலாதன் நித்திரையில்லாமல் தான் கழித்திருப்பார். 


Big Matchன் இரண்டாம் நாளான சனிக்கிழமை, பிரகலாதன் சதம் அடிப்பதை பார்க்க, மத்திய கல்லூரி மாணவர்களும் ஆதரவாளர்களும் காலையிலேயே மைதானத்தில் குழுமத் தொடங்கினார்கள். 
பிரகலாதனின் நண்பர்களோ அவரை கூட்டிக்கொண்டு சென்று அத்தியடி பிள்ளையார் கோயிலில் விசேட பூஜை வழிபாடுகளில் ஈடுபட்டார்கள். அத்தியடி பிள்ளையார் தான் யாழ்ப்பாண மத்திய கல்லூரியின் ஆஸ்தான கோயிலாம். 


போல் பிரகலாதன் சதம் அடித்ததும் மைதானத்திற்குள் ஓடி வந்த மத்திய கல்லூரி மாணவர்களும் ஆதரவாளர்களும், சந்தோஷத்தின் உச்சத்தில் திளைத்தார்கள். Big Match வெல்லப் போகும் ஆனந்தம் அவர்களின் ஒவ்வொரு கோஷத்திலும் அசைவிலும் வெளிப்பட்டது. பரி யோவான் அணியின் ஆட்டத்தில் வெளிப்பட்ட இயலாமை, பரி யோவான் பாசறையிலும் எதிரொலித்தது. 


Big Match போட்டிகளில் Highest individual  scoreஆக இருந்த 113ஐ (Johnian T கதிர்காமர், 1947) தாண்டிப் பயணித்த பிரகலாதனின் இன்னிங்ஸ் 125ல் முடிவிற்கு வந்ததோடு மத்திய கல்லூரி அணி declare பண்ணியது. ஜூட் ஜோசப்பின் பந்து வீச்சில் sweep பண்ணப் போய் Square legல் ஜோர்ஜிடம் பிடி கொடுத்து பிரகலாதன் ஆட்டம் இழக்கும் போது, மத்திய கல்லூரி அணி 309/5 ஐ எட்டி Big Match வரலாற்றில் புதிய சாதனையை ஏற்படுத்தியது.


 

இரண்டாவது இன்னிங்ஸில் துடுப்பெடுத்தாட பரி யோவான் அணி களமிறங்கும் போது மணிக்கூட்டு கோபுரத்தில் நேரம் காலை 11:10 மணி. தோல்வியை தவிர்க்க களமிறங்கிய பரி யோவான் அணி 42/1 என்ற நிலையில் மதிய இடைவேளக்குப் போகும் போது, மத்திய கல்லூரி அணியின் வெற்றி விழா கொண்டாட்டத்திற்கான ஆயத்தங்கள் முழுவீச்சில் முடுக்கி விடப்பட்டிருந்தன. 


மதிய இடைவேளைக்குப் பின்னர் பரி யோவான் அணி நொட்டத் தொடங்கியது. தோல்வியிலிருந்து தப்ப ஒரே வழி பசைவது தான் என்று முடிவெடுத்த பரி யோவான் அணி, வேகப் பந்துகளையும் சுழல் பந்துகளையும் மறித்து ஆடத்தொடங்கியது. DM ரவீந்திரா (40), ஞானரட்ணம் (13), N பிரபாகரன் (10), R மகிந்தா (05) என்று விக்கெட்டுகள் சரிய, "டேய் தட்டிக்கொண்டு நில்லுங்கோடா, விக்கெட்டை குடுத்திடாதீங்கோடா" என்று ஐஸ்க்ரீம் விக்கிற சிவகுரு முதற்கொண்டு பரி யோவான் மாணவர்களும் ஆதரவாளர்களும் மனதார ஒவ்வொரு துடுப்பாட்ட வீரரையும் வேண்டிக் கொண்டார்கள். 

101/4ல் தேநீர் இடைவேளைக்குப் போன பரி யோவான் அணியின் நிலைமை, இடைவேளைக்குப் பின் மிக மிக மோசமாகி தோல்வியின் விளிம்பை நோக்கிப் பயணிக்கத் தொடங்கியது. தேநீர் இடைவேளைக்குப் பின்னர் ஆக்ரோஷமாக பந்துவீசிய உமாசுதன், பரி யோவானின் விக்கெட்டுக்களை ஒவ்வொன்றாக சரிக்கத் தொடங்கினார். 

ஆறாவது விக்கெட்டாக ஜூட் ஜோசப் (24) ஆட்டமிழக்க விக்னபாலன் மைதானத்திற்குள் இறங்கினார். "மச்சான் பார்த்து செய்யுடா, கிளி வந்திருக்குடா" என்று சொல்லி விட்டு ஜூட் ஜோசப் ஆடுகளத்தை விட்டு விலகினார். வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்து இறைவனின் ஆசியை பெற்றுவிட்டு மைதானத்தை சுற்றிப் பார்த்த விக்னபாலனிற்கு கதி கலங்கியது. பதினைந்தாயிரத்திற்கு மேற்பட்ட பார்வையாளர்களால் மைதானம் நிரம்பி வழிந்து கொண்டிருந்து, எங்கும் மத்திய கல்லூரியின் கொடி தான் கண்ணுக்கு தெரிந்தது. 

நிதானமாக ஒரு முனையில் விக்னபாலன் ஆடிக் கொண்டிருக்க, மறுமுனையில் S நிர்மலன் (00), JM George (01) P திருக்குமார் (00) என்று உமாசுதன் விக்கெட்டுக்களை சரித்துக் கொண்டிருந்தார்.  பின்னேரம் நாலு மணியளவில் பரி யோவான் அணி,   126/9 என்ற நிலையை எட்டும் போது மணிக்கூடு பின்னேரம் நான்கு மணியைத் தொட்டிருந்தது. 

ஆட்டம் முடிய சரியாக ஒரு மணித்தியாலமே இருந்த நிலையில் 20 mandatory overs, என்ற வீசப்பட வேண்டிய குறைந்த பட்ச ஓவர்களிற்கான விதிமுறை அமுலுக்கு வந்தது. 

யாழ் மத்திய கல்லூரி ஆதரவாளர்களின் ஆரவாரத்தால் மைதானம் மட்டுமன்றி யாழ் நகரமே அதிர்ந்து கொண்டிருக்க, பரி யோவானின் பதினோராவது துடுப்பாட்ட வீரன், விஜயராகவன் மைதானத்தில் காலடி எடுத்து வைத்தார். வாழ்வில் முதலாவதாண்டு கல்லூரிக்கு கிரிக்கட் விளையாடும் விஜயராகவன் இதுவரை பெரிதாக துடுப்பெடுத்தாடியதில்லை, ஒரு typical No 11. 


பரி யோவான் கிரிக்கட் அணியின் கடைசி துடுப்பாட்ட ஜோடியான, கல்லூரியின் உதைபந்தாட்ட அணியின் தலைவரான விஜயராகவனையும் பிரதி தலைவரான விக்னபாலனையும் வரவேற்க காத்திருந்தது, வெற்றியின் விளிம்பில் நின்ற மத்திய கல்லூரி அணியின் நட்சத்திர வேகப் பந்துவீச்சாளர்கள் மட்டுமல்ல, புத்தம் new ballம் தான். 

அந்த கடைசி, 20 அல்ல, 22 திக் திக் ஓவர்கள் ..அடுத்த பதிவில் 

1982 Big Match - Part 1



Thursday, 9 March 2017

1982 Big Match


1982ம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் மூன்றாம் சனிக்கிழமை, எட்டு வயது சிறுவனாக, "இன்றைக்கு அங்க பிரச்சினை வரும்... போகாதே" என்ற அம்மாவின் அநியாய கட்டளையை, அப்பாவின் மென்வலுவால் வென்று, 84வது வடக்கின் பெரும் போர் என வர்ணிக்கப்படும், பரி யோவான் - மத்தியா கல்லூரி அணிகளிற்கிடையிலான Big Match பார்க்க கிடைத்த சந்தர்ப்பம் வாழ்வில் ஒரு வரப்பிரசாதம்.


தலையில் கறுத்த தொப்பி, சிவப்பு கறுப்பு டீஷேர்ட், கறுப்பு களுசான், கையில் பஸ்தியான் கடையடி டெயிலரிடம் வாங்கிய சின்ன Red & Black கொடி, கழுத்தில் தொங்கிய Drink Bottleல் தவசீலன் கடையில் வாங்கி நிரப்பிய cream soda, பொக்கற்றில் பத்து ரூபா காசு இவற்றோடு அப்பா காலையில் கொண்டு வந்து, சிங்கள பேரினவாதிகளால் எரிக்கப்பட்ட யாழ்ப்பாண பொது நூலகத்தடியில் இறக்கி விட்டது இன்றும் நினைவில் நிழலாடுகிறது. 

கொளுத்தும் யாழ்ப்பாண வெய்யிலில், யாழ்ப்பாண கிரிக்கட் வரலாற்றில் அழியாத இடம் பிடித்த ஒரு கிரிக்கெட் ஆட்டத்தை அன்று பார்த்த பரவசம் இன்றும் நினைவை விட்டு அகலவில்லை. முப்பத்தைந்து வருடங்களிற்கு முன்னர் அந்த ஆட்டத்தை கண்டுகளித்த யாருமே இன்று வரை அந்த கடைசி நாளை, குறிப்பாக அந்த கடைசி இரண்டு மணித்தியாலங்களை, விசேஷமாக அந்த இரண்டு பரி யோவான் ஆட்டக்காரர்களை மறக்கவே மாட்டார்கள். 


1982ம் ஆண்டு Big Match பற்றி ஒரு பதிவு எழுத வேண்டும் என்று இருந்த நீண்ட நாள் கனவை நனவாக்க வழிகோலியது, சென்ற வருடம், நண்பர்களுடன் பயணித்த இனிமையான Big Match பயணம் தான். இந்தப் பயணத்தில் சந்தித்த மூவர் தான் இன்று இந்தப் பதிவை வரைய எனக்கு தகவல்களை தந்து உற்சாகப்படுத்தியவர்கள். 


முதலாமவர், "டேய் ஜூட், என்னடாப்பா" என்று பரி யோவான் கல்லூரி Dining Hall அடியில் வைத்து, கை எலும்பு நொறுங்க கைகுலுக்கி, உடல் நொறுங்க ஆரத்தழுவிய, யாழ்ப்பாணத்தில் எங்கள் ரோட்டுக்காரனான விக்னபாலன் அண்ணா. இரண்டாமவர், யாழ்ப்பாணம் Jetwings Hotelல் புகைப்படம் எடுத்த போது "ஹாய்" சொன்ன மத்திய கல்லூரியின் 1982 ஆட்ட நாயகன், போல் பிரகலாதன் அண்ணா. 


மூன்றாமவர் நாங்கள் CIMA படிக்கும் காலத்தில் எங்களை தனது காரில் ஏற்றி இறக்கிய காலம் தொட்டு இன்று வரை அன்பு பாராட்டும்  ஜூட் ஜோசப் அண்ணா. இவர்கள் அனைவரும் மறந்த சில தகவல்களையும் தரவுகளையும் உறுதிபடுத்த உதவியது தம்பி கோபிகிருஷ்ணா, பரி யோவானின் வாழும் cricket encyclopedia.
--------------------------

1970ம் ஆண்டு மத்திய கல்லூரி அணி ஈட்டிய வெற்றிக்கு பின்னர் இடம்பெற்ற அனைத்து ஆட்டங்களும் வெற்றி தோல்வியின்றி முடிவடைந்திருந்தன. எண்பதுகளின் ஆரம்பத்தில் DM ரட்ணராஜா தலைமையிலான பரி யோவானின் 1980 மற்றும் 1981 ஆண்டு அணிகள் பலமாக இருந்தாலும், மத்திய கல்லூரி அணி அபரிதமாக ஆடி அந்த ஆட்டங்களில் தோல்விகளை தவிர்த்திருந்தது. 1980ல் DM ரட்ணராஜாவின் சதமும் 1981ல் சிவேன் சீவநாயகத்தின் சதமும் பரி யோவான் அணி வெற்றியீட்ட போதுமானதாக இருக்கவில்லை. 


1982ம் ஆண்டு, யாழ்ப்பாணம் மத்திய கல்லூரி அணி, வடக்கில் மட்டுமன்றி முழு இலங்கையிலும் மிகப் பலமான அணியாக விளங்கியது. சகலதுறை ஆட்டக்காரரான தோமஸ் தலைமை தாங்கிய அணியில், அணியின் பிரதி தலைவர் போல் பிரகலாதன், சுதர்ஷனன், உமாசுதன், விக்கெட் காப்பாளரான (காலஞ்சென்ற) மணிவண்ணன் என்று பலவருட அனுபவம் வாய்ந்த Colours menகளின் கூடாரமாக யாழ்ப்பாணம் மத்திய கல்லூரி அணி திகழ்ந்தது. எப்படியும் இந்த முறை Central தான் Big Match வெல்லும் என்று யாழ்ப்பாணமே பரவலாக எதிர்பார்த்தது. பலவீனமான பரி யோவான் அணியை Big Matchல் வெல்லுவோம் என்ற  நம்பிக்கையிலேயே மத்திய கல்லூரி அணியும் உலா வந்தது. 


பரி யோவான் அணியுடனான Big Matchற்கு முதல் கிழமை, பலம் வாய்ந்த கொழும்பு ஆனந்தாக் கல்லூரி அணியை வென்று தன்னம்பிக்கையின் உச்சத்தில் வீற்றிருந்தது யாழ்ப்பாணம் மத்திய கல்லூரி அணி. ஆனந்தாக் கல்லூரியுடனான ஆட்டத்தில், போல் பிரகலாதன் சதம் அடித்திருந்தார். மத்திய கல்லூரி அணியின் தலைவரான தோமஸ் வேகப் பந்து வீச்சாளராகவும் சுழல் பந்து வீச்சாளராகவும் மாறி மாறி அவதாரம் எடுத்து, எதிரணிகளிற்கு சிம்ம சொப்பனமாக திகழ்ந்தார். வேகப்பந்து வீச்சாளரான உமாசுதனின் பந்து வீச்சில் வேகமும் விவேகமும் கலந்திருக்கும்.  



இதற்கு மாறாக பரி யோவான் பாசறையில் பல புது முகங்கள் இடம்பிடித்திருந்தன. பரி யோவான் அணியின் தலைவரான DM ரவீந்திராவும் பிரதி தலைவரான N பிரபாகரனும் மட்டுமே அணியின் colours men.  Half coloursman ஆன ஜூட் ஜோசப்பின், சுழல் பந்து வீச்சும், நிதானமான துடுப்பாட்டமும், முந்தைய வருட அனுபவமும் அணிக்கு பலம் சேர்த்தது.

 ஜூட் ஜோசப்பிற்கு நாடி நரம்பு, ரத்தம் எல்லாம் ஜொனியன் என்கிற வெறி, பெருமிதம், திமிர், எடுப்பு. ஆள் நடக்கும் போதே அந்த ஜொனியன் என்ற கர்வம் வெளிப்படும், ஆனால் பழகிப் பார்த்தால், பசு. 1980 Big Matchற்கு தன்னுடைய அப்பாவின் Layden Garments தொழிற்சாலையில் ஒரு பெரிய பரி யோவான் Red & Black கொடியை நெய்து, யாழ்ப்பாணத்தின் வரலாற்றில் பாரிய கொடியை அறிமுகப்படுத்திய பெருமை  ஜூட் ஜோசப்பை சாரும். 


பரி யோவான் அணியில் மகிந்தா, திருக்குமார் என்று இரு நெட்டையர்கள் விளையாடினார்கள். மகிந்தா ஒரு சகலதுறை ஆட்டக்காரர், 1983ம் ஆண்டு பரி யோவான் அணிக்கு தலைமை தாங்கியவர். திருக்குமார், வேகப் பந்து வீச்சாளர், பரி யோவானின் புகழ்பூத்த உதவி அதிபர் பஞ்சலிங்கம் மாஸ்டரின் மகன். 1984ம் ஒஸ்ரேலியாவிற்கு விஜயம் செய்த இலங்கை U19 தேசிய அணியில் விளையாடியதால், பரி யோவான் கல்லூரியின் அதியுயர் கெளரவமான Johnian Eagle விருதை வென்றவர், திருக்குமார். 


பரி யோவான் அணியின் அதிரடி ஆட்டக்காரன் தான் S விக்னபாலன். ஜந்தாவது அல்லது ஆறாவது விக்கெட் விழ இறங்கும் விக்கி, ஸ்டைலாக விளையாடுவார், ஆளும் ஸ்டைல் மன்னன் தான், ஜொனியன் என்றால் சும்மாவா. விக்னபாலன் ஸ்டைலில் மட்டுமல்ல சுழற்றலிலும் மன்னன். "மச்சான், வாடா ஒருக்கா கிளியை பார்ப்பம்" என்று நண்பர்களைக் கூட்டிக்கொண்டு அடிக்கடி இங்லீஷ் கொன்வென்ட் பக்கம் போவார். ஒரு சுப நாளில் கிளி அக்கா இவரைப் பார்த்து சிரிக்க, கூடப் போன நண்பர்களிற்கு ரிக்கோ ஹோட்டலில் ரோல்ஸும் சர்பத்தும் வாங்கித் தந்து விருந்து வைத்தார், விக்கி என்கிற விக்னபாலன், 1982 Big Matchன் கதாநாயகர்களில் ஒருவர். 

பரி யோவான் அணியின் வேகப்பந்து வீச்சாளராகவும் கடைசி துடுப்பாட்ட வீரராகவும் இடம்பிடித்தவர், விஜயராகவன். கல்லூரியின் உதைபந்தாட்ட அணியின் தலைவராகவும் ஒரு சிறந்த மெய்வல்லுனர் வீரனாகவும் திகழ்ந்த விஜயராகவன், கல்லூரி கிரிக்கெட் அணிக்கு விளையாடிய முதலும் கடைசியுமான வருடம், 1982. பரி யோவானின் தலைசிறந்த பயிற்றுவிப்பாளர்களில் ஒருவரான மனுவல்பிள்ளை மாஸ்டரின் உந்துதலில் கிரிக்கெட் விளையாட வந்தவர் தான், விஜயராகவன்.

மனுவல்பிள்ளை மாஸ்டரின் இன்னுமொரு தெரிவு,  Baby of the Team, JM ஜோர்ஜ். களத்தடுப்பில் மிகச்சிறந்து விளங்கியதற்காகவும் பரி யோவானின் கிரிக்கெட் அணியின் எதிர்காலத்தை கருத்தில் கொண்டும் ஜோர்ஜை, 1982 Big Matchல் களமிறக்கினார் மனுவல்பிள்ளை மாஸ்டர். ஜோர்ஜ் பரி யோவான் கிரிக்கட் அணிக்குத் தலைமை தாங்கிய 1985ம் ஆண்டு, நாட்டுப் பிரச்சினை காரணமாக Big Match நடக்கவில்லை. இவர்களை விட அணியின் விக்கெட் காப்பாளராக நிர்மலனும், சிறந்த துடுப்பாட்ட வீரரான TS வரதனும் பரி யோவானின் 1982 Big Match அணியில் இடம்பிடித்திருந்தார்கள்.


நாணய சுழற்சியில் வெற்றிபெற்று, துடுப்பெடுத்தாட முடிவெடுத்து, களமிறங்கிய பரி யோவானின் ஆரம்பத் துடுப்பாட்ட வீரர்களான DM ரவீந்திராவையும் ஞானரட்னத்தையும் எதிர்பார்த்து காத்திருந்தது, யாழ் மத்திய கல்லூரி அணியின் தலைவர் தோமஸ், உமாசுதன், சுதர்ஷனன், மனோஜ்குமார் அடங்கிய வேகப்பந்து வீச்சாளர்களின் படையணி. 

தொடரும்....

1982 Big Match - Part 2



Friday, 3 March 2017

கொழும்பு இந்துவின் கொமர்ஸ்காரன்கள்



1992ம் ஆண்டு கொழும்பு இந்துவில் கொமர்ஸ்காரன்கள் கோலோச்சிய ஒரு அற்புதமான ஆண்டு. கொழும்பு இந்துவின் வரலாற்றில் முதல்தடவையாக கொமர்ஸ் பிரிவிலிலிருந்து Head Prefect தெரிவான ஆண்டு 1992. நண்பன் கறுப்பையா ரமேஷ், கொழும்பு இந்துவின் HP ஆக தெரிவாக, ஆருயிர் நண்பன் வசந்தன் கொழும்பு இந்துவின் உயர்தர மாணவர் ஒன்றிய தலைவராக தெரிவானான். 


1983ம் ஆண்டிற்கு பின்னர் கொழும்பு இந்துவில் உயர்தர மாணவர் மன்றம் செயற்படத் தொடங்கிய ஆண்டாக 1992 அமைந்தது. உயர்தர மாணவர்களின் நலன்களைப் பேண செயற்படத் தொடங்கிய இந்தச் சங்கம், நினைவில் நிலைத்த ஒரு  இரவு விருந்துபசாரத்தை, 1992 உயர்தர மாணவர்களுக்கான பிரியாவிடையாக, கல்லூரியில் அரங்கேற்றியது. கொழும்பில் தமிழ் பிரிவு இருக்கும் அனைத்து ஆண் பெண் பாடசாலைகளிற்கும் அவர்தம் பிரதிநிதிகளை அனுப்ப அழைப்புக்கள் அனுப்பப்பட்டன, ஆனால் கலந்து கொண்டதோ இந்து மகளிர் கல்லூரி, இராமநாதன் மகளிர் கல்லூரி, மெதடிஸ்ட் மகளிர் கல்லூரி மாணவிகள் மட்டுமே. 

1992 உயர்தர மாணவர் ஒன்றியத்தின் இரவு விருந்துபசாரத்தை ஒழுங்கமைக்க அனைத்து மாணவர்களும்  ஒற்றுமையாகவும் கடுமையாகவும் உழைத்தார்கள். விழாவின் சிறப்பு மலரும் autograph புத்தகமும் வத்தளை பிரின்டேர்ஸில் அச்சாகியது. கொட்டும் கொழும்பு மழையில், முழங்காலளவு சேற்று வெள்ளத்தில், பொலித்தீனில் சுற்றிய புத்தகங்களை தோளில் சுமந்து வரும் போது அறிமுகமானவர் தான் அருமை நண்பன் ஐங்கரன் சுப்ரமணியம், அன்று 1993 மட்ஸ் பிரிவின் வகுப்பு பிரதிநிதி. 

கொழும்பு இந்துவின் கால்பந்தாட்ட அணி, அகில இலங்கையிலும் மிகச் சிறந்த அணிகளில் ஒன்றாக திகழ்ந்தது. அணியில் முக்கால்வாசி ஆட்டக்காரன்கள் எங்கட வகுப்பில் இருந்தாங்கள். அமலன், நித்தி, பகீ, தேவா, ராஜூ, சதா,  பண்டா, கிரிஷாந்தன் இவங்களோடு, கப்பல் விபத்தில் நம்மை விட்டுப் பிரிந்த ஷிரானும் அணியில் இருந்தான். சின்னண்ணாவின் வழிகாட்டலில் கடுமையாக பயிற்சி எடுத்து சிறப்பாக ஆடிய கொழும்பு இந்து அணி, கொழும்பின்  பல பிரபல பாடசாலைகளிற்கு சிம்ம சொப்பனமாக திகழ்ந்தது. தமிழ் பாடசாலை அணி என்ற ஒரே காரணத்திற்காக, பெரும்பான்மையின நடுவர்களின் பாரபட்சத்தால் இந்த அணி ஈட்டியிருக்க வேண்டிய பல வெற்றிகள் தட்டிப் பறிக்கப்பட்டன என்பது வேதனையான சோகம். 


கொமர்ஸ் வகுப்புகளிற்கு தங்கராஜா டீச்சரின் முதலாவது பாடத்திற்குப் பின்னர் வாத்திமார் வருவது அரிது. எங்கள் 13E வகுப்பில் அதற்கு பிறகு யாதவனின் பாட்டுக் கச்சேரி களைகட்டும். யாதவன் பாட, கொட்டா பிரதீப் மேளம் அடிக்க, பண்டாவும் அமலனும் ஜோடி போட்டு MGRம் ஜெயலலிதாவும் போல் கட்டிப்பிடித்து ஆடுவதை பார்க்க மெய்யாலுமே கண்கோடி வேண்டும். 

பதினொரு மணி வாக்கில், ஆடலும் பாடலும் நிகழ்ச்சி முடிவடையும். வகுப்பிலிருந்து நைஸாக நழுவி, செக்கியூரிடியிடம் சிங்களத்தில் கதைத்து பாடசாலையை விட்டு வெளியேற அமலன் அனுசரணை வழங்குவார். வீட்ட போய் ஒரு குட்டித் தூக்கம் அடித்துவிட்டு பின்னேரம் சங்கத்திற்கு டியூஷனிற்கு வர "அதோ மேக ஊர்வலம், அதோ மின்னல் தோரணம்" உருத்திரா மாவத்தையில் ஊர்வலம் போகும். அமலன் வகுப்பில் இல்லாத நாட்களில் மதில் பாய்ந்து வீட்ட போக CR ரஞ்சன் உதவி செய்வார். 

அமலனின் Prefect விண்ணப்பம் முதலில் ஒழுக்கத்திற்கு பொறுப்பான ஆசிரியர் கிமு என செல்லமாக அழைக்கப்படும் கிருஷ்ணமூர்த்தி ஆசிரியரால் நிராகரிக்கப்பட்டு, பின்னர் தங்கராஜா டீச்சரின் தலையீட்டால் தான் அவனிற்கு batch வழங்கப்பட்டது. "ஒரு prefect ஆக வர உனக்கென்ன தகுதியிருக்கு" என்று கிமு கேட்ட கேள்வியால் நொந்து நூலான அமலன், தங்கராஜா டீச்சரின் காலில் விழ "அவர் சொன்னது உண்மை தானேடா" என்று அமலனிற்கு சொல்லிவிட்டு, தங்கராஜா டீச்சர் தனது prefect ஆக வேண்டும் என்ற கனவை நனவாக்கியதை அமலன் சொல்லி நெகிழ்ந்தான். 


கிடைத்த batchஜ அமலன் AO ராமநாதனிற்கு, ஒரு பனிசீற்கும் டீக்கும் வாடகைக்கு விட்டு பிடிபட்டது தனிக்கதை. நண்பர்களிற்காக "குதிரையில்" AL படிக்க வந்த AO ராமநாதனின் கொழும்பு தமிழை சதானந்தன் மொழிபெயர்ப்பான். AO ராமாவும் "எலி வாய்" தேவாவும் நடாத்தும் கொழும்பு தமிழ் பட்டிமன்றத்தில் செந்தமிழும் சங்கத்தமிழும் பொங்கிப் பிரவாகிக்கும். 

கொழும்பு இந்து கல்லூரி தொண்ணூறுகளில்  பாடசால விவாத அரங்கில் கோலோச்ச அடித்தளம் இட்ட ஆண்டாகவும் 1992 அமைந்தது. பிற்காலங்களில் விவாத அரங்கில் கலக்கிய தமிழழகன், சுபாஷ் சிறிகாந்தா போன்றோர் 1992 விவாத அணியிலும் இருந்தார்கள். கொழும்பு இந்துவின் Quiz அணி, மேல் மாகாண தமிழ் பாடசாலகளிற்கிடையிலான போட்டியில் வெற்றிக் கிண்ணத்தை தனதாக்கிக் கொண்டது மட்டுமன்றி தேசிய மட்ட போட்டிகளான ரூபவாஹினியில் ஒளிபரப்பான Dulux Do You Know, ITNல் ஒளிபரப்பான Olympics Quiz, SAARC Quiz போட்டிகளிற்கு தெரிவான ஒரே தமிழ் பாடசாலை என்ற பெருமையையும் பெற்றது. 

கொழும்பு கதிரேசன் மண்டபத்தில் நடைபெற்ற 1992ம் ஆண்டு கலைவிழாவை யாரும் மறக்க மாட்டார்கள். நண்பன் ஜெயபிரகாஷ் சிறிகாந்தாவின் பராந்தகன் கனவு சரித்திர நாடகத்திலும் ரமேஷ்-டெரன்ஸ் கூட்டணியின் நவீன ராமாயணம் நகைச்சுவை நாடகத்திலும் தளபதியாக நடிக்க வாய்ப்பு தந்தார்கள். இசை நிகழ்ச்சியில் கொமர்ஸ்காரன்களான  யாதவன், "சொக்கன்" விசாகன், "பம்பா ஃபளட்ஸ்" சுதாகர் என்று அருமையான பாடகர்கள் கலக்கினார்கள். அமலன் குறூப் "ஏப்ரல் மேயிலே பசுமையேயில்லை" என்ற இதயம் படப் பாடலிற்கு ஆடி கரகோஷம் வாங்கினார்கள்.




கொழும்பு இந்துவில் கடைசி நாள்..

எழுதிய கடைசி Logic exam Paper நினைத்த அளவிற்கு கஷ்டமாக இருக்கவில்லை. "ரம்போ" ராஜரத்தினமும் கேசவனும் படிப்பித்த பகுதிகளுக்குள் கேள்விகள் வந்திருந்தன. கர்த்தரே எப்படியாவது Colombo Campus போகோணும், அங்க தான் வடிவான பெட்டயளும் பெரிய மரங்களும் இருக்கு, என்று செபித்து பேப்பரை கையளித்துவிட்டு வெளியில வந்தால்... கூழ் முட்டை, சேற்றுத் தண்ணி போன்ற ரசாயன ஆயுதங்களுடன் குழப்படி குறூப் நிற்குது. 


AO ராமா தலைமையில் நின்ற குறூப்போட அமலன், நித்தி, பக்கா, ஜெயந்தன், ஷிரான் சேர்ந்து கொள்ள, தாக்குதல் தொடங்கியது. Head Prefect ரமேஷிற்கு முதலில் சேறபிஷேகம் நடக்க நாங்கள் கேட்டை நோக்கி ஓட தொடங்கிட்டோம். "வா வா வா" என்று கத்திகொண்டு அங்கேயும் நிற்கிறாங்கள். நானும் வசந்தனும் திரும்ப ஓடிப்போய் இராமநாதன் இந்து மகளிர் கல்லூரி பக்கமுள்ள வகுப்பறைக்குள் பதுங்கினோம். 


நாங்க ஒளிந்திருந்த வகுப்பிற்கு வெளியே பலமான தாக்குதல் சத்தங்களும் அவலக்குரல்களும் கேட்குது. "எல்லா stockம் முடிய வெளிக்கிடுவம்" என்ற எங்கள் திட்டத்தில் மண் விழுந்தது. சதா, எங்களை கண்டு பிடித்துவிட்டான். உடனே சத்தம் போட்டு எல்லோரையும் கூப்பிட்டு, சுத்தி நின்று கும்மியடிச்சாங்கள். உச்சியிலிருந்து உள்ளங்கால் வரை கூழ் முட்டையால் குளிப்பாட்டினாங்கள். 


முட்டை வெடுக்கு மணத்தோட பஸ்ஸில போக ஏலாது, மானப்பிரச்சினை வேற. பின்ரோட்டால போன ஆட்டோவை மறிக்க அவன் எங்களை ஏத்த மறுத்துவிட்டான். இப்படி நாலு ஆட்டோக்காரன்களால் நிராகரிக்கப்பட்டு ஜந்தாவது ஆட்டோவில் கெஞ்சி கூத்தாடி ஏறி வசந்தன் வீட்ட போய் 2 shampoo packet போட்டு குளித்தும் வெடுக்கு நாத்தம் போக கன நேரம் எடுத்தது.  கொழும்பு இந்துக் கல்லூரியில் படித்த நினைவுகளும் வாழ்வில் அழியாத கோலங்களாய் மனதில் ஆழமாய் பதிந்து விட்டது. 





Friday, 24 February 2017

கொழும்பு இந்துவில்..




1992 August மாதம் கடைசி வெள்ளிக்கிழமை மத்தியான நேரம்,  A/L கடைசி சோதனை, அளவையியலும் விஞ்ஞானமுறையும் (Logic) பகுதி 2, எழுதப் போய்க் கொண்டிருந்தேன். பல்கலைக்கழக நுழைவு வெட்டுப்புள்ளியில் Management தாண்டுவமா இல்லை BCom தானா என்பதையும், கிளாலி தாண்டி யாழ்ப்பாண கம்பஸ் போக வேண்டுமா இல்லை கொழும்பு கம்பஸில் மரத்திற்கு கீழே இடம் பிடிக்கலாமா என்பதையும் நிர்ணயிக்கும் முக்கியமான சோதனை. 

St.Peters கல்லூரி பஸ் தரிப்பிடத்திலிறங்கி, வாழ்வில் கடைசி முறையாக வெள்ளை நிற பாடசாலை சீருடையில், மத்தியான வெய்யில் சுட்டெரிக்க, லோரன்ஸ் வீதியில் நடக்க இதயம் கனத்தது. இனிய பாடசாலை நாட்களின் பசுமையான நினைவுகள் ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு அடி எடுத்து வைக்கும் போதும் மனத்திரையில் தோன்றி மறைந்தது. கொழும்பின் புறநகர் பகுதியான அந்த பகுதியில் தரிசித்திருந்த அழகிய முகங்கள் நினைவலைகளில் மீண்டுமொரு முறை உலாவந்தன.

கிட்டத்தட்ட  இரு வருடங்களிற்கு முன்னர், இதே லோரன்ஸ் வீதியால், யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து இடம்பெயர்ந்து வந்து, கொழும்பு இந்துக் கல்லூரியில் அனுமதி கேட்டு, அப்போதிருந்த அதிபரால் அனுமதி நிராகரிக்கப்பட்ட சொல்லொண்ணா வேதனையோடு,  அம்மாவோடு கொளுத்தும் வெய்யிலில் நடந்து சென்றதும் ஞாபகத்தில் வந்தது.  பரி யோவான் கல்லூரியை விட்டு விலகி வேறு ஒரு பாடசாலையில் படிக்க வேண்டி வரும் என்று கனவிலும் நினைக்கவில்லை. அப்படியிருக்க,  இன்னொரு கல்லூரியில் அனுமதி நிராகரிக்கப்பட்டது என்பது மனதை கடுமையாக வாட்டியது, வலித்தது.


கோட்டை சண்டையோடு இரண்டாவது ஈழப் போர் தொடங்கியதும், யாழ்ப்பாணத்தில் பாடசாலைகள் அனைத்தும் மூடப்பட்டன. திலீபன் நினைவு நாளில் கோட்டையில் தளபதி பானு புலிக்கொடியேற்றிய அடுத்த கிழமை, இயக்கம் அமுல்படுத்தியிருந்த கடுமையான பாஸ் விதிமுறைகளை தளர்த்திய இடைவெளியில், கொம்படிவெளி தாண்டி கொழும்பிற்கு தப்பியோடிய பலரோடு இணைந்து கொண்டேன். 


கொழும்பில் வந்திறங்கினால், படிக்க அனுமதி தந்த ஒரே பாடசாலை St. Joseph's College தான். ஆனால் அங்கு தமிழில் கொமர்ஸ் பிரிவு இருக்கவில்லை, மீண்டும் மட்ஸ் பிரிவில் விருப்பமில்லாமல் இணைந்து கொண்டேன். பிற பாடசாலைகளில் அனுமதிக்கு போக influence இருக்கவில்லை, தமிழ்க் கல்லூரியான இந்துக் கல்லூரியிலோ அனுமதி மறுப்பு எனும் அவமானம்.


வெள்ளவத்தையில் ஒரு சனிக்கிழமை, தற்செயலாக டொக்டர் வேலாயுதப்பிள்ளையை அம்மா சந்தித்தார். டொக்டர் வேலாயுதப்பிள்ளை அம்மப்பாவின் நல்ல நண்பர், கொழும்பு இந்துக் கல்லூரி அபிவிருத்தி சபையின் தலைவர். அவருக்கு அம்மா இந்துக் கல்லூரியில் அனுமதி கிடைக்காத நிலைமையை சொல்ல, அவர் சொன்னார், "திங்கட்கிழமை மகனை பள்ளிக்கூடத்திற்கு போகச் சொல்லும், அவரின் பெயர் ரெஜிஸ்டரில் இருக்கும்". அடுத்த திங்கட்கிழமை இந்துக் கல்லூரியில் காலடி வைக்க, ரெஜிஸ்டரில் பெயரும் இருந்தது, வகுப்பில் கிரிஷாந்தன், அருள்மொழி, கஜோபன், யாதவன் என்று பரி யோவானில் பரிச்சயமான முகங்களும் இருந்தன. 


கொழும்பு இந்துவில் படிக்க தொடங்கிய முதல் நாளே, பிரபல கணக்கியல் வாத்தி பாக்கியநாதன் மாஸ்டரை AL வகுப்புகளிலிருந்து  OL வகுப்புகளிற்கு மாற்றிய பினாவின் (அதிபரின்) செயலை கண்டித்து, வெடி போட்டு தொடங்கிய கொமர்ஸ்காரன்களின் ஸ்ட்ரைக்கும் என்னை வரவேற்றது. அடுத்து வரும் கிழமைகளில் பினாவிற்கு பல தரப்புகளிலிருந்தும் தொல்லைகள் அதிகமாக, பினா மாற்றலாகி மட்டக்கிளப்பிற்கு பின்வாங்கினார். புதிய பினாவாக ஜொனியன் சிறிபதியின் அப்பாவான ஷர்மா மாஸ்டர் பொறுப்பெடுத்தார்.


கொழும்பு இந்து கொமர்ஸ் பிரிவில் இரு வகுப்புகள் இருந்தன, 12C & 12E. எங்கட வகுப்பான 12Eக்கு திருமதி தங்கராஜாவும் 12Cக்கு செல்வி தங்கராஜாவும் வகுப்பாசிரியர்கள், பெடியளிற்கு பெரிய சுடுதண்ணி சின்ன சுடுதண்ணி. இரு வகுப்புகளும் பாடசாலையின் கோயிலிற்கு முன்னால் இருந்த கட்டிடத்தில் அருகருகே அமைந்திருந்தன. வகுப்பறைகளின் மேல், கல்லூரியின் பிரதான மண்டபம் இருந்தது.  இரு கொமர்ஸ் வகுப்பாரும் இணைந்து நடாத்திய அட்டகாசத்தால் எங்கள் வகுப்பை கொஞ்சம் தள்ளி வைத்து, இடையில் வேறொரு வகுப்பை புகுத்தி, குழப்படியை கட்டுபடுத்த எடுத்த முயற்சி படுதோல்வியில் முடிவடைந்தது.

கொமர்ஸ் பிரிவில் மட்டுமன்றி, மட்ஸ் பிரிவிலும் பரி யோவான் நண்பர்கள் நிறைந்திருந்தார்கள். ரமோ, நவத்தி, நந்தீஸ் என்று நெற்றியில் 4A எழுதிய பரி யோவான் மண்டைக்காய்கள்,  ஹாட்லியிலிருந்து வந்திருந்த கெட்டிக்காரன்களோடும் யாழ் இந்துவின் விண்ணன்களோடும் கொழும்பு இந்துக் கல்லூரி மண்ணில் தேற்றம் நிறுவிக் கொண்டு திரிந்தார்கள். 


பாடசாலை மாறியதால் மட்டுமன்றி அந்நியமான வாழ்விடமும், பழக்கமில்லாத புதிய பிரதேசமும், தீவிர பொலிஸ் கெடுபிடியும்  எல்லோர் முகத்திலும் ஒரு வித இறுக்கத்தை விதைத்திருந்தது. கொழும்பு இந்துவின் மாணவர்கள் கதைத்த கொழும்புத் தமிழை புரிந்து கொள்ளவே கொஞ்ச காலம் எடுத்தது. "மச்சான் கரி வேலை செய்யாதே ஹரித என்று சொல்லுறதில் வாற கரி என்றா என்னடா மச்சான்" என்று கேட்டு "செம நோண்டியான" சம்பவங்கள் "அம்பாணைக்கு" அரங்கேறின. "மச்சான், அந்த புள்ள இன்னிக்கு வத்தள பஸ்ஸில வந்தாடா, அங்கிட்டு இங்கிட்டு பார்த்திட்டு என்னை பார்த்து சிரிச்சாடா, சிராடா" என்று நித்தி கதையளப்பான். சின்ன பிள்ளை சிரிச்சா இவன் ஏன் பரவசப்படுறான் என்று நினைத்து நாங்க குழம்புவோம். 


கொழும்பு இந்துவின் 1992 பிரிவில் எங்கட 13E வகுப்பு தான் கலகலப்பான வகுப்பு. வகுப்பில் முக்கால்வாசி பேர் prefects, footballers, hockey players இல்லாட்டி ஏதாவது ஒரு சங்கத்தின் தலைகள். அந்த முக்கால் வாசி பேரும், தங்கராஜா டீச்சரின் முதல் பாடம் முடிந்து டாப்பு மார்க் பண்ணியதும், வகுப்பிலிருந்து வெளியேறி விடுவார்கள், சிலர் மதில் பாய்ந்து எங்கேயோ போய் விடுவார்கள். ரெஜிஸ்டரில் பெயர் இருந்தால் தான் பிரேமதாசவின் இலவச மதிய உணவு கூப்பன் கிடைக்கும். அந்த கூப்பனை கழிவு விலையில் விற்று வாற "சல்லி" தான் பலருக்கு பொக்கற் காசு.


வகுப்பில் மிச்சம் இருக்கிறவங்கள் எல்லாம்,  தெல்லிப்பழையில் பிறந்து இரு வருடங்களிற்கு முன்னர் கொழும்பில் காலடி எடுத்து வைத்த "கறுத்த கொழும்பான்" அமலனின் வார்த்தைகளில் சொல்ல வேண்டும் என்றால்,  "பனங்கொட்டைகள்". மட்டக்களப்பிலிருந்து இடம்பெயர்ந்திருந்த கதாவும் தொண்டாவும் வகுப்பிலிருந்ததால், எங்கள் வகுப்பறையில் யாழ்ப்பாண தமிழும் மட்டக்களப்பு தமிழும், கொழும்பார் வகுப்பில் இல்லாத நேரங்களில், கொஞ்சி விளையாடும். 


கொழும்பு இந்துக் கல்லூரியின் கொமர்ஸ் பிரிவில் படிப்பித்த ஆசிரியர்கள் அநேகர், அவரவர் பாடங்களில் பிரசித்தி பெற்ற ட்யூஷன் வாத்தியார். Logic என்றால் "ரம்போ" ராஜரத்தினம் மாஸ்டர், Commerce என்றால் செல்வநாயகம் மாஸ்டர், Accounts என்றால் பாக்கியநாதன் மாஸ்டர் என்று கொழும்பில் பிரசித்தி பெற்ற வாத்திமாரை இந்துவின் ஆசிரியர் அறையில் காணலாம், அவர்கள் வகுப்புகளிற்கு வருவது வெகு அரிது. ட்யூஷன் கற்பிக்காத திருமதி தங்கராஜா மட்டுமே அக்கறையாக பொருளியல் படிப்பித்தார், அதுவும் ட்யூஷனில் பிரபலமான நவ்பலை விஞ்சும் வண்ணம் படிப்பித்தார்.  தவணைப் பரீட்சை என்று வரும்போது இந்த ஆசிரியர்கள் தயாரிக்கும் வினாத் தாள்களும் அதை அவர்கள் திருத்தி புள்ளிகள் இடும் முறையும் அதியுயர் தராதரத்திலிருக்கும். இந்த நல்லாசான்களின் பரீட்சை தயார்படுத்தலே எங்களது ஆண்டில் கொழும்பு இந்துக் கல்லூரியில் கொமர்ஸ் பிரிவிலிருந்து பலருக்கு கம்பஸ் கனவு பலிக்க வழிகோலியது. 


வடகிழக்கிலிருந்து யுத்தம் காரணமாக இடம்பெயர்ந்து வந்த மாணவர்களை அரவணைத்து அவர்களின் வாழ்வை வளப்படுத்தியதில் கொழும்பு இந்துக் கல்லூரிக்கு பெரும் பங்குண்டு. பாடசாலை செயற்பாடுகளில் எங்களையும் உள்வாங்கி, எங்கள் திறமைகளிற்கு புடம் போட மேடைகள் தந்து, எங்கள் வெற்றிகளில் களிகூர்ந்த கொழும்பு இந்துக் கல்லூரி ஆசிரியர்களையும் நண்பர்களையும் வாழ்வில் மறக்கவே இயலாது. 


கொழும்பு இந்துவின் கொமர்ஸ் வகுப்பில் இடம்பெற்ற சில சுவாரசியமான சம்பவங்களும், பதற்றத்துடன் வாழ்ந்த எங்கள் வாழ்க்கையை பம்பலாக்கி நட்புப் பாராட்டிய நண்பர்களைப் பற்றிய நினைவுகளும்... அடுத்த பதிவில்


Friday, 17 February 2017

ரயிலில் யாழ்ப்பாணத்திற்கு



யாழ்ப்பாணம் - கொழும்பு ரயில் பயணங்கள் எப்பவுமே இனிமையானவை, என்றும் நினைவில் நிற்பவை. சிறுவர்களாக இந்த ரயில் பயணங்களை அனுபவித்த நிகழ்வுகள் அடிக்கடி எண்ண அலைகளில் வந்து போகும். பாடசாலை விடுமுறை நாட்களை கழிக்க யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து கொழும்பு வந்து போன பயணங்கள் மனதில் பசுமையாக பதிந்து விட்டன. அரச உத்தியோகத்தர்களான அம்மாவிற்கும் அப்பாவிற்கும் கிடைக்கும் ரயில் warrant ஒரு வரப்பிரசாதம், அதுவும் மெயில் ரயிலில் berth கிடைத்த சந்தர்ப்பத்தை மறக்கேலாது. 


யாழ்ப்பாணத்தில் வாழ்ந்த காலங்களில், காலம்பற ஆறேகால் யாழ்தேவி பிடிக்க, அஞ்சரை மணிக்கு தேவன் அண்ணேயின் பழைய மொரிஸ் மைனர் கார் வரும். இளநீல நிற தேவன் அண்ணேன்ட காரில் போய், நிரம்பி வழியும் யாழ் ரயில் நிலையத்தில் இறங்கி, காங்கேசன்துறையிலிருந்து வரும் யாழ் தேவி ரயிலின் என்ஜினை பார்த்து பரவசப்பட்டு, அவசர அவசரமாக ரயிலில் ஏறி, தம்பியோடு யன்னல் கரை சீட் பிடிக்க சண்டை பிடித்து முடிய, நாவற்குழி பாலத்தை ரயில் கடகடவென கடக்கும். 


இந்த முறை யாழ்ப்பாணம் போவது என்று முடிவெடுத்ததும், அருள்மொழியிடம் சொல்லி ஒரு மாதத்திற்கு முன்பே ஏசி ரயிலில் டிக்கெட் பதிவு செய்தோம். வெள்ளவத்தை ரயில் நிலையத்திலிருந்து ஏறலாம் என்றறிந்ததும் இன்னும் கொஞ்சம் பரவசம் அதிகமாகியது. அஞ்சு மணி சொச்ச ட்ரெயினிற்கு, நாலுமணிக்கு எழும்பி குளித்து வெளிக்கிட்டு, வெள்ளவத்தை ரயில் நிலையம் வந்திறங்கினால், கடற்கரை சத்தமும், ஒற்றை லைட்டும், தண்டவாளமும் வரவேற்றது. பிதுங்கி வழியும் சூட்கேஸுகளை ஏற்றி இறக்க, இடுப்பு முறியப் போகுது என்று யோசிக்க "அண்ணே உதவி வேணுமோ", வீதியில் நிறுத்தியிருந்த ஓட்டோவில் இருந்த ஆட்டோத் தம்பி உதவிக்கு வந்தான். 


இந்து மாசமுத்திரத்தின் அலைகள் மோதும் வெள்ளவத்தை ரயில் நிலையத்தில் அந்த அதிகாலை வேளையில் யாழ்ப்பாணம் செல்லும் கடுகதி ரயிலில், பிதுங்கி வழியும் சூட்கேஸுகளை காவிக் கொண்டு, "வெளிநாட்டுக்காரர்" என்று ஊர்ச்சனம் பார்வையால் முத்திரை குத்த, ரயிலிற்காக காத்து நின்றோம். சரியான 5:10ற்கு ரயில் வர, கிடுகிடுவென ரயிலில் ஏறி சூட்கேஸுகளை அடுக்க, மூச்சு வாங்கியது, ரயில் கொள்ளுபிட்டியை தாண்டிக்கொண்டிருந்தது.  யன்னல் கரை சீட்டை மனிசி ஆக்கிரமித்திருந்தா. விட்டுத் தரச்சொல்லி சமாதான பேச்சுவார்த்தைக்கு போவமா  இல்லை சண்டைக்கு போவமா என்று யோசித்து முடிய முதல், கொழும்பு கோட்டை ரயில் நிலையத்தில் ரயில் வந்து நின்றது. 


கோட்டை ரயில் நிலையத்தில் ராஜன் குடும்பமும் ஏறிக் கொள்ள, பயணம் களைகட்டியது. இருபத்தாறு ஆண்டுகளிற்கு பின்னர் கொழும்பிலிருந்து யாழ்ப்பாணம் நோக்கிய ரயில் பயணம், முன்னர் அப்பா, அம்மா, அம்மம்மா, பப்பாவோடு பயணித்தது ஞாபகத்தில் வந்தது. ரயில் புறப்பட்டு மருதானை தாண்ட, "மச்சான், ஒரு கோப்பி குடிப்பமாடா" என்று கேட்க, பிள்ளைகளும் எங்களோடு இணைய, ரயிலின் கன்டீனில் சுடச்சுட நெஸ்கஃபேயும் மாலு பாணும் சாப்பிட்டோம். கன்டீனில் பொலிஸ்காரனை கண்டு டென்ஷனாகி கோப்பியை மேசையில் ஊத்திப் போட்டு "ட்ரெய்ன் ஆட்டம் கூடவா இருக்குடா" என்று ராஜன் சமாளித்தான். 




கோப்பி குடித்து உற்சாகமான ராஜன், திரும்ப வந்திருந்து ஓடும் ரயிலில் தமிழ்ப் பாட்டு பாடத் தொடங்கினான். திறக்க முடியாத யன்னலிற்கு வெளியே பச்சை வயல்வெளிகளும், புத்தர் சிலைகளும், தென்னை மரங்களும், ரயில் கடவைகளில் மனிதர்களும் வழியனுப்பி வைக்க, குருநாகலும் வியாங்கொடவும் பொல்கஹவெலவும் தாண்டி யாழ்ப்பாணம் நோக்கி ரயில் முன்னேறிக் கொண்டிருந்தது. பள்ளி விடுமுறையாதலால் வெள்ளைச் சீருடையணிந்து வரப்புகளில் அன்னநடை பயிலும் சிங்களக் குமரிகளை காணவில்லை.

தலாவ ரயில் நிலையம் தாண்டியதும், நடுக் காட்டில் ரயில் நிறுத்தப்பட்டது. அழகான காலை வேளையில் மரங்கள் நிறைந்த காட்டில் ரயில் நிறுத்தப்பட, கதவை திறந்து படபடவென செல்ஃபி எடுத்து தள்ளினோம். கனநேரம் ரயில் நிற்க, இறங்கிப் போய் பார்த்தால், இரண்டு பெட்டிகளை இணைக்கும் அச்சாணி ஒன்றில் ஒரு பிளவு வந்திட்டுது என்று அவங்கள் கதைத்த சிங்களத்திலிருந்து விளங்கியது. ஒருவாறு அதைச் சரிக்கட்டிக் கொண்டு மெது மெதுவாக வந்து அநுராதபுரம் ரயில் நிலைத்தில் திரும்ப நிற்பாட்டி, மீண்டும் பழுதுபாரத்தார்கள். 

 

மதவாச்சி தாண்ட மண்வாசனை மனதில் மணந்தது. வவுனியா ரயில் நிலையத்தில் ரயில் நிற்க, வடையும் வாழைப்பழமும் தந்து வரவேற்றான் பள்ளிக்கால நண்பன் சுது சிறி. வன்னிக்காடுகளிற்கூடாக A9 வீதியை கொஞ்சிக் கொண்டு ரயில் பயணிக்க, ஜயசிக்குரு கால புளியங்குளம், கனகராயன்குளம், மாங்குளம் போன்ற இடங்கள் ஒவ்வொன்றாய் நினைவில் வந்து தொலைத்தன. பக்கத்து சீட்டிலிருந்த சிங்கள குடும்பம் வரைபடத்தை விரித்து வைத்து அடுத்து வரும் ஸ்டேஷனை எதிர்வுகூறி எரிச்சலை அதிகப் படுத்தினார்கள். 


கிளிநொச்சியை ரயில் அண்மிக்க பச்சை பசுமையான வயல்வெளிகள் கண்ணிற்கு விருந்தாகின. பாரிய சில தொழிற்சாலை கட்டிடங்களும் ஆங்காங்கே தெரிந்தன. கிளிநொச்சி ரயில் நிலையத்தில் சில நிமிடங்கள் தரித்து நின்ற ரயில், யாழ்ப்பாணம் நோக்கி வேகமெடுத்தது. ஆனையிறவு வெளியை ரயில் கடந்து தென்மராட்சிக்குள் ரயில் நுழைய, மொட்டை தென்னை மரங்கள் இருந்த இடங்களில் புதிய மரங்கள் துளிர் விட தொடங்கியிருந்தன. 


சாவகச்சேரி தாண்டி நாவற்குழி பாலம் கடக்க, கதவை திறந்து யாழ்ப்பாண காற்றை ஆசை தீர சுவாசித்தேன். தண்டவாளத்தை தொட்டு விடும் தூரத்தில் இருந்த வீடுகளை கடந்து வீறுடன் ரயில் யாழ்ப்பாண ரயில் நிலையத்தை ரயில் அடைந்தது. மீண்டும் மண்ணில் கால்பதிக்க உள்ளம் உவகையில் திளைக்க, கண்களின் ஓரத்தில் ஏனோ ஈரம் கசிந்தது. மண்ணைத் தொட்டு நெற்றியில் ஒற்ற, எங்கோ தூரத்தில் தாயகப் பாடலொன்று ஒலித்தது போலிருந்தது

இந்த மண், எங்களின்
சொந்த மண்







Friday, 10 February 2017

ஒரு நாள் ஜொனியன்ஸ்..

 


"டேய் என்ட நகைகளை  அடைகு வச்சு,  டொனேஷன் கட்டித் தான் உன்னை சென் ஜோன்ஸில் சேர்த்தனான்" அம்மா ஒவ்வொரு வருஷமும் மெல்பேர்ண் OBAயின் Dinner Dance வரும்போதும் மறக்காமல் ஞாபகப்படுத்துவா. 1977 இனக்கலவரத்திற்கு பின், மீண்டும் யாழ்ப்பாணம்  செல்ல முடிவெடுத்த போது, சென். பற்றிக்ஸில் படித்த என்னுடைய அப்பா எனக்கு தெரிந்தெடுத்தது சென்.ஜோன்ஸில் கொலீஜ். 

ஜொனியன்ஸிற்கு தங்கள் கல்லூரியின் மேல் பற்று கொஞ்சம் அதிகம். பரி யோவானின் தண்ணியில் என்ன இருக்கிறதோ தெரியாது, பள்ளிக்கூட வளாகத்தை விட்டு பிரிந்த பின்பும் பரி யோவான் நாட்களைப் பற்றி கொஞ்சம் அதிகமாகவே பீத்துவது ஜொனியன்ஸின் தனிச் சிறப்பியல்பு. ஜொனியன்ஸின் இந்த பீத்தலில் அதிகம் பாதிக்கப்படுவது ஜொனியன்ஸிற்கு வாழ்க்கைப்பட்ட புண்ணியவதிகளும் அவர்தம் பிள்ளைகளும் தான். 



விடுமுறை முடிந்து 2017ம் ஆண்டிற்கு பரி யோவான் மீண்டும் கல்விச் செயற்பாடுகளை ஆரம்பிப்பதற்கு சில நாட்களிற்கு முன்னர் கல்லூரி வளாகத்திற்கு சென்றிருந்த போது, அதிபர் வண. ஞானபொன்ராஜாவை சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. "சேர் என்ட பெடியங்களை ஒரு நாள் ஸ்கூலில் கொண்டு வந்து படிக்க விடவா" என்று எனது பள்ளியில் என்னுடைய பெடியள் படிக்க வேண்டும் என்ற நிறைவேறாத ஆசையை, ஒரு நாளுக்கேனும் நிறைவேற்ற அடித்தளம் போட்டேன். "தாராளமாக, புதன்கிழமை காலம்பற கூட்டிக்கொண்டு என்ட officeற்கு வாரும்" பிரின்ஸிபல் பச்சைக் கொடி காட்டினார். 


கல்லூரிக்கால் வெளிக்கிட்டு, பிரதான வீதியில் வலப்பக்கம் திரும்பி சைக்கிளை மிதிக்க பஸ்தியான் சந்தியில் அண்ணா நிற்கிறார். அண்ணா என்று எல்லோராலும் அன்பாக அறியப்பட்ட SJC89 batch பிரதீபன், பஸ்தியான் சந்தியில் பள்ளிச் சீருடைக் கடையொன்றை நடாத்துகிறார். புதன்கிழமை என்னுடைய பெடியள் கல்லூரிக்கு போக போகும் கதையை சொல்ல, "நாளைக்கு வாரும் உமக்கு 10% discount போட்டு தாறன், நானில்லாட்டி ownerன் friend என்று சொல்லும் தருவினம்" என்றார். 


"Boys, you are going to St. John's for one day" வீட்ட போய் பெடியளிடம் சொல்ல "what...oh no.. we are supposed to be on holidays" அவங்கள் ஆர்ப்பாட்டத்தில் இறங்க, "உமக்கென்ன விசரா" மனிசி ஆட்டிலறிகளை முன்னரங்கிற்கு நகர்த்திச்சு. "Just do it for me will you, this is appa's dream" உணர்வுகளை வார்த்தைகளாக கொட்டி, கொள்கையில் உறுதியாக நிற்க ,ஆர்ப்பாட்டம் அடங்க, ஆட்டிலறி பின்வாங்கியது.


புதன்கிழமை காலம்பற, அண்ணாவின் கடையில் வாங்கின புத்தம் புதிய வெள்ளை ஷேர்ட்டும் நீல காற்சட்டையும் அணிந்து, school bagல் தினேஷ் வெதுப்பக ரோல்ஸும்  தண்ணிப்போத்தலும் அடைத்து, பரி யோவானில் ஏற்கனவே படிக்கும் தங்கள் மச்சான் வேணிலனுடன் யாழ் பரி யோவான் செல்ல புறப்பட்டார்கள் என்னுடைய செல்வங்கள்.


இருவரையும் தோளில் அணைத்து பரி யோவானின் அந்த கம்பீரமான பிரதான வாயில் வளைவிற்கூடாக கல்லூரிக்குள் காலடி வைக்க, மெய்யாகவே மெய் சிலிர்த்தது. கனவை ஒரு நாளுக்கேனும் நனவாக்கிய கர்த்தரிற்கு மனதுக்குள் நன்றி சொல்லி விட்டு, அலுவலகத்தற்குள் நுழைய பிரின்ஸிபல் நிற்கிறார். "வாரும் வாரும், எங்க அவங்கட college tie" ஒரு நாளுக்கேணும் விதிகளை தளர்த்த அவர் தயாராக இருக்கவில்லை. ஒஃபிஸில் ரெண்டு புத்தம் புது tie வாங்கி, அணிவித்து விட்டேன். 


இருவரையும் தன்னருகில் அழைத்து அவர்களிற்காக ஜெபித்து ஆசீர்வதாம் அளித்து விட்டு, "கோபி, இவரை Year 8லும் இவரை Year 6லும் கொண்டு போய் விடும், Old Boyட பிள்ளைகள் ஒரு நாள் படிப்பினம் என்று class teacherற்கு சொல்லும்", ஏதோஅலுவலாய் அலுவலகத்திற்கு வந்த கோபியின் கையில் பொறுப்பு ஒப்படைக்கப்பட்டது. Library அடியில் கோபி இளையவனை தோமஸிடம் பொறுப்பு கொடுத்துவிட்டு, மூத்தவனை அருளானந்தம் ப்ளொக்கின் மேல்மாடி நோக்கி அழைத்துச் சென்றார். கோபியும் தோமஸும் SJC95 batchகாரன்கள், டொக்டர் சிறியின்ர குறூப். பள்ளிக்கூடத்தில் படித்த காலத்தில் பழைய மாணவர்களின் பிள்ளைகளிற்கு கல்லூரியில் எப்போதும் ஒரு தனிக்கவனிப்பும் முன்னுரிமையும் இருக்கும், இன்று நமக்கும் அது கிடைத்தது மகிழ்ச்சி.


மூத்தவன் நான் படித்த 11B வகுப்பறையில் போய் அமர, சின்னவன் memorial hostel இல் இயங்கும் வகுப்பறையில் போய் அமரந்தான். முதல் மணியடிக்க எல்லோரும் serviceற்கு போனாங்கள். அது முடிய assemblyயும் இரண்டு பாடங்களும் நடந்து இடைவேளைக்கு மணியடித்தது. கல்லூரியின் மைதானத்தில் பரி யோவான் U19 அணி, ஸ்கந்தா அணியை துவம்சம் செய்து கொண்டிருந்தது, ஒரு கட்டத்தில் 4/8 என்ற நிலையில் ஸ்கந்தா பரிதவித்துக் கொண்டிருந்தது. 


இடைவேளை நேரம் மைதானத்திற்கு  மட்ச் பார்க்க வந்த மூத்தவனை யோகதாஸின் மகன் அடையாளம் கண்டு கதைத்துக் கொண்டிருந்தான். சின்னவனை சுற்றி ஒரு சிறு கூட்டம் கூடியிருந்து பேட்டி எடுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.  இருவரும் கொண்டு போன சாப்பாட்டை ஒரு பிடி பிடித்திருந்தார்கள், சாப்பிடாமல் போனா அம்மா கத்துவா என்று  அவங்களிற்கு யாழ்ப்பாணத்திலும் மறக்காமலிருந்தது. 


இடைவேளை முடிய, athletics selctionற்கு மாணவர்கள் மைதானத்திற்கு அழைத்து வரப்பட்டார்கள். "அண்ணே உங்கட பெடியளிற்கு நீங்க Handy House என்று தெரியும், அவங்கள் Handy House ஓட போய்ட்டாங்கள்" கன்டீன் பக்கம் வந்த தோமஸ், சொல்லி விட்டுப் போனார். பள்ளிக்கூடம் முடிய மீண்டும் பெடியளை கையை பிடித்து அழைத்து கூட்டி வர மனதில் சந்தோஷமாக இருந்தது.   புலம்பெயராமல் இருந்திருந்தால் வாழ வேண்டிய வாழ்க்கையை ஒரு நாளேனும் வாழ்ந்து கழித்த நிறைவோடு மீண்டுமொரு முறை கல்லூரியின் பிரதான வாயில் வளைவு கடந்து வந்தேன். 

தாயகத்திற்கு விடுமுறை காலங்களில்  போகும் போது பிள்ளைகளிற்கு நாங்கள் கொடுப்பது நினைவுகள் தான். நாங்கள் வாழ்ந்த மண்ணில் பிள்ளைகளோடு மீண்டும் வலம் வரும்போது நாங்கள் சிறுவர்களாய் வாழ்ந்த கால நினைவுகளும் மனிதர்களும் எங்கள் கண் முன் வலம் வருவார்கள். அந்தக் கால நினைவுகளை பிள்ளைகளோடு கதைக்கும் போது ஏற்படும் ஆனந்தத்திற்கு அளவேயில்லை. அந்த அனுபவத்தையும் ஆனந்தத்தையும் தான் நனவிடை தோய்தல் என்று இலக்கியவாதிகள் வர்ணிப்பார்களோ? 

தாயகப் பயணங்கள்..
நினைவுகளைத் தேடி
கனவுகள் காணவும்
கனவுகள் நனவாகவும்