Saturday, 18 August 2018

துரைச்சாமி மாஸ்டரோடு ஒரு பின்னேரம்...பரி யோவான் பொழுதுகள்





“வாங்கோ...வாங்கோ...வாங்கோ, வழமையா என்றா எழும்பித் தான் வந்தாக்களை வரவேற்பன்..” வாசலில் சப்பாத்துக்களை கழற்றி விட்டு வீட்டிற்குள் நுழைந்த எங்களை துரைச்சாமி மாஸ்டர் கதிரையில் இருந்து கொண்டே உற்சாகமாக வரவேற்றார். துரைச்சாமி மாஸ்டரின் விருந்தோம்பல் இன்றும் சற்றும் குறையவில்லை. 

“நான் ஏன் எழும்பேல்ல என்டு சொல்லும் பாப்பம்” துரைச்சாமி மாஸ்டருக்கு வலது பக்கத்தில் இருக்கப் போன டினேஷ், கதிரையில் இருக்க முதலே, எண்பதுக்களில் எங்களை துளைத்தெடுத்த அதே கடுமை மாறாத குரலில், துரைச்சாமி மாஸ்டர் கேள்வி கேட்டார்.

டினேஷ் “தெரியல்லயே சேர்” என்று தலையைச் சொரிய, “ஆ.. அப்ப நீர் சொல்லும் பாப்பம்” என்று இடப்புறம் அமர்ந்து டினேஷ் அவதிப்படுவதை பார்த்து ரசித்துக் கொண்டிருந்த என்னை நோக்கி 50 கலிபர் திரும்பியது, இல்லை இல்லை 90 கலிபர், ஏனென்றால் துரைச்சாமி மாஸ்டருக்கு இப்ப 93 வயது நடக்குதாம். 

“நீங்க வரப் போறீங்க என்ட படியால், இன்றைக்கு மத்தியான நித்திரையால வெள்ளனவே எழும்பிட்டார்” துரைச்சாமி மாஸ்டரை அக்கறையோடு கவனிக்கும் அவரது மனைவி சொல்ல, எங்களது வருகையை ஆவலோடு எதிர்பார்த்திருந்த துரைச்சாமி மாஸ்டர், சிரித்துக் கொண்டிருந்தார். 

“என்னை பெரியாளாக்கி விட்டதே சென் ஜோன்ஸ் தான்” என்ற துரைச்சாமி மாஸ்டர் கொஞ்சம் சீரியஸானார். “நீங்களும் சென் ஜோன்ஸிற்கு நிறைய செய்தனீங்கள் மாஸ்டர்.. வீடு வீடாய் போய் காசெல்லாம் சேத்தனீங்க” என்று நாங்களும் மாஸ்டரை மகிமைப்படுத்தினோம்.

“ஓம் ஓம்.. அப்ப என்னட்ட கார் இருந்தது.. அவயள் என்ன கேட்டாலும் நான் செய்யுறனான்” என்று தனது கறுப்பு நிற Morris Minor காரை எங்களுக்கு ஞாபகப்படுத்தினார். “சேர்.. அப்ப அந்தக் கோழிக் கதை..”என்று வாய் நுனியில் வந்த பரி யோவான் சமூகத்தில் மிகப்பிரபலமான அந்த கோழிக் கதையை அவரிடமே நேரடியாக கேட்காகமல் தவிர்த்துக் கொண்டோம். 


“உமக்கு தெரியுமா மெல்பேர்ணில் நான் வீடு வீடாக போய் பேப்பர் போட்டு காசு சேர்த்து ஒரு புது BMW கார் வாங்கினான்” துரைச்சாமி மாஸ்டர் பெருமையோடு சொன்னார். “ஓம் சேர்.. அதுக்கு THURAI என்று number plateம் போட்டனீங்க” என்று நாங்கள் சொல்ல, பலமாக சிரித்தார். 

“ஒரிடமும் வெளில போக மாட்டார்.. கட்டிலில் படுப்பார்.. எழும்பி இந்த கதிரையில் இருப்பார்.. bathroom போக wheel chair இருக்கு.. பிறகு கதிரை.. இரவு ஏழெட்டு மணிக்கு நித்திரை” என்று அந்தக் காலத்தில் பரி யோவானின் ஆரம்பப் பிரிவு வளாகம் எங்கும் ஓடியாடித் திரிந்த துரைச்சாமி மாஸ்டரின் இன்றைய நாட்களை அவரது மனைவி வர்ணித்தார். 

“டிக்கெட் போட்டாச்சு.. ஆனா இன்னும் வந்து சேரேல்ல” என்று துரைசாமி மாஸ்டர் சொல்லி விட்டு சத்தமாக சிரிக்க, எங்களுக்கு ஏதோ செய்தது.


 “நீர் இங்கால வந்து இரும்” என்று டினேஷுக்கு அந்தக் கால பரி யோவான் Primary School Head Masterன் தோரணை மாறாமல் உத்தரவு பறந்தது. “அங்கால ஒருக்கா.. இங்கால ஒருக்கா என்று அன்டனாவை அடிக்கடி திருப்பேலாமல் இருக்கு” என்று சொல்லும் போதும் பலமான சிரிப்புத் தான்.




துரைச்சாமி மாஸ்டரின் மனைவி கொண்டு வைத்த வடையில் ஒன்றை எடுத்து டினேஷும் நானும் ஆளுக்கு பாதி பாதியாக சாப்பிட “நீர் அவர்ட வடையில் பாதியை சாப்பிட்டிட்டு, பிறகு உம்மட வடையில் பாதியை சாப்பிடோணும், சரியோ” என்று சிரித்து சிரித்து எங்களை வெருட்டிக் கொண்டேயிருத்தார். 

தேத்தண்ணி போட போன அவரது மனைவியிடம் நாங்கள் சீனியை குறைத்து போடச் சொல்ல “அவைக்கு போடாத சீனியை எனக்கு போடும்” என்று மனைவிக்கு நக்கலடித்தார். 

அவரது மனைவி எங்களுக்கு முதலில் தேத்தண்ணி பரிமாறி விட்டுப் போக “இவ எனக்கு இன்னும் தேத்தண்ணி தரேல்ல”என்று எங்களுக்கு மட்டும் கேட்கத்தக்கதாக மெதுவாக பகிடியாக குசுகுசுத்தார். அடுத்த நிமிடமே, துரைச்சாமி மாஸ்டருக்கு தேத்தண்ணி வர, எங்களை பார்த்து கண்ணைக் காட்டி சிரித்தார். 

“தேத்தண்ணி குடிச்சிட்டீரோ” என்று என்னைப் பார்த்து அடுத்த தாக்குதல் தொடங்கியது. “இல்லை சேர்.. கொஞ்சம் கிடக்கு” என்று சாதுவாக மிரண்டேன். “ஓகே.. குடிச்சிட்டு கோப்பையை இதில வையும்” என்று தனக்கு முன்னால் இருந்த மேசையை சாதுவான அதட்டலோடு காட்டினார்.

ஆனந்தராஜா மாஸ்டர் காலத்தில் நடந்த ஒரு கதை ஒன்றை சொல்லி சிரித்தார். பிறகு தனபாலன் மாஸ்டர் மெல்பேர்ண் வந்த போது தனக்கு 175வது ஆண்டு நிறைவை முன்னிட்டு கல்லூரி வெளியிட்ட தங்க நாணயம் ஒன்றும் நினைவுச்சின்னம் ஒன்றும் தந்ததை ஞாபகப்படுத்தினார். “ஞானபொன்ராஜா தான் இப்பவும் பிரின்ஸிபலா” என்று இன்றைய அதிபரையும் விசாரித்தார்.

“சேர், உங்கட old boy தான் இப்ப யாழ்ப்பாண நகர மேயர்” என்று சொல்ல, யார் எவர் என்று விசாரித்து விட்டு “அம்மா.. நீங்க இனி யாழ்ப்பாணம் போனால் உங்களுக்கு விலாசம் தான்.. என்ட பெயரைச் சொன்னால் காணும்..தனிக்கவனிப்பு கிடைக்கும்.. “என்று தனது மனைவிக்கு சொல்லி பெருமிதம் பட்டுக் கொண்டார், துரைச்சாமி மாஸ்டர்.

“நாங்க 2011ல போன போது Bankற்கு போக, இவரை இருக்க வைத்துவிட்டு, இருந்த இடத்தில் வந்து கையெழுத்து வாங்கி எல்லா வேலையும் இவரின் students செய்து தந்தவை” என்று கடைசியாக துரைச்சாமி மாஸ்டரோடு யாழ்ப்பாணம் போய் வந்த அனுபவத்தை அவரது மனைவி பகிர்ந்து கொண்டார்.

“சேருக்கு என்ன சாப்பிட விருப்பம்” டினேஷ் கேட்டார். “அவருக்கு சோறு பிடியாது, McDonaldsன்ட cheese burger என்றா நல்ல விருப்பம்” என்று அவரது மனைவி குறுக்கிட, துரைச்சாமி மாஸ்டர் ஒரு குழந்தையைப் போல் நெளிந்தார். “சோறு சாப்பிடக் குடுத்தா.. சோறா என்று கேட்பார்.. Pizzaவும் நல்ல விருப்பம்” என்று அவரது மனைவி தொடர்ந்தார்.

மத்தியானத்திலிருந்து மெல்பேர்ணில் பெய்து கொண்டிருந்த கடும் காற்றுடன் கூடிய மழை சற்றுத் தணிந்திருந்த பின்னேர வேளையில் தான் நாங்கள் துரைச்சாமி மாஸ்டரை பார்க்க போயிருந்தோம். பல காலமாக மாஸ்டரை ஒருக்கா பார்த்திட்டு வருவேண்டும் என்று டினேஷ் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தார், இன்றைக்கு தான் அந்த இனிய பொழுது கைக்கூடி வந்தது.

“சேர்.. அப்ப நாங்க வெளிக்கிடட்டே” என்று நாங்கள் அனுமதி கேட்கும் போது மெல்பேர்ண் வானத்தை இரவும் கருமேகங்களும் ஆக்கிரமிக்கத் தொடங்கியிருந்தன. எங்களை இன்னும் இருந்து மாஸ்டரோடு கதைத்துக் கொண்டிருக்க அவரது மனைவி கேட்டுக்கொள்ள, “அவயள விடும்.. அவயள் பிள்ளை குட்டியளை பார்க்கோணும் அல்லோ” என்று மாஸ்டர் எங்களை சிரிப்போடு வழியனுப்பினார்.

“சேர்.. அடுத்த முறை வரும்போது McDonaldsல் Cheeseburger வாங்கியாறம்” என்னு வாசலில் சப்பாத்தை போட்டுக் கொண்டே நாங்கள் குரல் கொடுக்க “ஓம் ஓம்.. எனக்கு போளியும் நல்ல விருப்பம்” என்று சொல்லி துரைச்சாமி மாஸ்டர் சத்தமாக சிரித்துக் கொண்டே எங்களுக்கு விடை தந்தார்.

பரி யோவான் கல்லூரியில் நான்கு தலைமுறை மாணவர்களை முழுமையான ஈடுபட்டோடும் அதீத அக்கறையோடும் கற்பித்த துரைச்சாமி மாஸ்டரோடு நீங்களும் தொடர்பு கொண்டு ஒரு ஹலோ சொன்னால் அவரது அன்றைய நாள் அவரிக்கு நிட்சயமாக இனிமையாக அமையும். 

நீங்கள் அவரைத் தொடர்பு கொள்ள விரும்பின் டினேஷ் சுந்தரலிங்கத்தையோ (SJC85) அல்லது என்னையோ தொடர்பு கொண்டால், நாங்கள் துரைச்சாமி மாஸ்டரின் தொலைபேசி இலக்கத்தை தந்து உதவுவோம்.


Thursday, 16 August 2018

மக்களின், மக்களால், மக்களுக்காக....





சமூகத்தின் தேவைகளை நிறைவேற்றுவதற்கு அரசாங்கத்தையும் அதிகாரிகளையும் அரசியல்வாதிகளையும் நம்பியாராமல், மக்கள்  ஒன்றிணைந்து தமது தேவைகளை தாமாகவே பூர்த்தி செய்யும் செயற்பாடுகள் உருப்பெறத் தொடங்கி விட்டன. 

அண்மையில் இலங்கை அணிக்கும் தென்னாபிரிக்க அணிக்குமிடையிலான கிரிக்கெட் போட்டி நிறைவடைந்த பின்னர், இளைஞர்கள் ஒன்றிணைந்து மைதானத்தில் இருந்த குப்பைகளை அகற்றியதும் இந்த வகையில் அடங்கும்  

தமிழர் தாயகப் பகுதிகளான வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்களிலும் தன்னார்வ அடிப்படையில் சிறு சிறு குழுக்களாக ஒன்றிணையும் மக்கள், கல்வி, சுகாதாரம், வேலைவாய்ப்பு, சுற்றாடல் போன்ற விடயங்களில், அரசாங்கத்தை பகைக்கா வண்ணம், தங்களைத் தாங்களே கவனித்துக்  கொள்ளும் செயற்பாடுகள் உருப்பெறத் தொடங்கி விட்டது ஒரு நல்ல ஆரம்பம்.

யாழ்ப்பாண மாநகர சபைக்கான உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலில் போட்டியிட்ட இரு பிரதான கட்சிகளும், தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் அதிமுக்கியத்துவம் அளித்த விடயம், யாழ்ப்பாண நகரை தூய்மைப்படுத்துவது. யாழ்ப்பாண நகரின் மூலை முடுக்கெல்லாம் நிறைந்து வழியும் குப்பையும், அந்தக் குப்பையை கிளறிக் கொண்டிருக்கும் கட்டாக்காலி நாய்களும், அழகிய யாழ்ப்பாண நகரை அலங்கோலப்படுத்துவது மட்டுமன்றி சுகாதார சீர்கேடுகளிற்கும் வழிவகுத்துக் கொண்டிருக்கின்றன. 

யாழ்ப்பாணத்தின் சமூக அக்கறையுள்ள நண்பர்கள் குழாம் ஒன்றின் முன்னெடுப்பில், யாழ்ப்பாண நகரை பொதுமக்களின் பங்களிப்போடு சுத்தப்படுத்த ஒரு திட்டவரைபு தயாரிக்கப்பட்டு, யாழ்ப்பாண மாநகர சபையோடு கலந்துரையாடப்பட்டு வருவது, எமது மண்ணில் எமது மக்களை மைய்யமாகக் கொண்ட முன்னெடுப்புக்கள் துளிர்விடத் தொடங்கியிருப்பதற்கான நல்லதோர் அடையாளமாக இந்த திட்டத்தை கருதலாம். 





இந்த நண்பர்கள் குழாமிடம், யாழ்ப்பாண நகரைத் தூய்மையாக்கும் திட்டத்தைத் தவிர, வட மாகாணத்தில் இடம்பெறும் வீதி விபத்துகளை குறைப்பதற்கான செயற்திட்டம் ஒன்றும், வடக்கு கிழக்கு பாடசாலை மாணவர்களுக்கான Career Guidance செயற்திட்டம் ஒன்றும் நிதி வளங்கள் கிடைக்காமையால் கிடப்பில் கிடக்கிறது. 


கிளிநொச்சியை தளமாகக் கொண்டியங்கும் IRDG எனும் தன்னார்வ அமைப்பு, புலத்தில் இயங்கும் வல்லுனர்களின் திறமைகளைப் பயன்படுத்தி, தாயகத்தில் கிராமங்களை மையமாகக்கொண்ட சிறிய அளவிலான பொருளாதார முயற்சிகளை முன்னெடுத்து வருகிறது. விவசாயத்தையும் சிறு கைத்தொழிலையும் அபிவிருத்தி செய்யும் IRDG அமைப்பினை சர்வதேச அரசாங்கங்களும் தொண்டர் நிறுவனங்களும் ஊக்குவிக்கத் தொடங்கி விட்டன. 




யாழ்ப்பாணம் இந்துக் கல்லூரியின் 1992ம் ஆண்டு நண்பர்கள் RfE எனும் தமது அமைப்பினூடாக வடக்கு கிழக்கிலும் மலையகத்திலும், கணிதப் பாடத்தில் எமது மாணவர்களின் அறிவை வளர்க்க திட்டங்களை முன்னெடுக்க, பரி யோவான் கல்லூரியின் 1987 பிரிவு மாணவர்கள் முல்லைத்தீவில் உருத்திரபுரம் மற்றும் தர்மபுரம் மகா வித்தியாலங்களின் அபிவிருத்தியை கடந்த பல வருடங்களாக தத்தெடுத்து விட்டார்கள் என்றே சொல்லலாம்.

மீண்டும் விடுதலைப் புலிகளின் காலம் வரவேண்டும் என்று யார் சத்தம் போட்டாலும் நாங்கள் கைதட்டி ஆரவாரிக்கிறோம், ஆனால் விடுதலைப் புலிகள் காலத்தில் அவர்களால் முன்னெடுக்கப்பட்ட, இன்று நம்மாலும் முன்னெடுக்கப்படக் கூடிய செயற்திட்டங்களை செயற்படுத்தாமலே காலத்தை கடந்து போய்க் கொண்டிருக்கிறோம்.

“புலம் பெயர்ந்த மக்களின் ஆற்றலை எப்படி பயன்படுத்த வேண்டும் என்று தலைவரிடம் தெளிவான சிந்தனை இருந்தது, தம்பி” என்று புலத்தில் பல ஆண்டுகள் விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு அளப்பரிய பங்களித்த அண்ணனொருவர் அண்மையில் தனது ஆதங்கத்தை பகிர்ந்தார். “எங்களுக்கு சுதந்திரம் கிடைத்ததும், புலம் பெயர்ந்த எங்கட மக்கள் தான், யுத்தத்தால் எங்கள் பிரதேசங்கள் அடைந்த பின்னடைவிலிருந்து மீளவும் எழ காத்திரமான பங்களிப்பு செய்யப் போகிறார்கள் என்பதில் அவருக்கு அதீத நம்பிக்கை இருந்தது” என்றார் அண்ணர். 

2004 மார்கழியில் நிகழ்ந்த ஆழிப்பேரலை அவலத்திலிருந்து மீள, எமது மக்களிற்கான உடனடி உதவிகளை ஒழுங்காக ஒருங்கமைத்து வழங்கிய செயற்பாட்டில் புலம்பெயர் மக்கள் ஆற்றிய பங்களிப்பு தலைவரின் சிந்தனைக்கு அவர்கள் கொடுத்த செயல்வடிவம். ஆசிய கண்டம் எதிர்கொண்ட அந்த பேரழிவின் பின்னர், நடைபெற்ற மீட்பு பணிகளை அதியுச்ச செயற்திறனுடன் நடாத்திக் காட்டியது விடுதலைப் புலிகள் தான் என்று உலகமே புகழாரம் சூட்டியதை எங்களால் மறந்திருக்க முடியாது. 

புலம்பெயர்ந்த மக்களின் ஆற்றலைப் பயன்படுத்தி தாயகத்தின் தேவைகளை நிறைவு செய்யும் செயற்திட்டங்களாக மாற்றியதில் விடுதலைப் புலிகளின் நந்தவனம் செயலகம் ஆற்றிய பணி பலருக்கு தெரியும். தொண்ணூறுகளின் ஆரம்பத்திலிருந்து நந்தவனம் செயலகத்தினூடாக தாயகத்தில் அரும்பணியாற்றிய புலம்பெயர்ந்த உணர்வாளர்கள் அந்த நாட்களைப் பற்றி இன்றும் மகிழ்வோடும் நிறைவோடும் நினைவு கூர்வார்கள்.

தாயகத்தில் இன்று புலம்பெயர்ந்த மக்களின் ஆற்றலை உள்வாங்கி, தாயகத்தின் தேவைகளை நிறைவு செய்யவல்ல செயற்திட்டங்களை நடைமுறைவல்ல ஒரு கட்டமைப்பு இல்லாதது ஒரு பெருங் குறையாகவே தொடர்கிறது. அதே வேளை “சண்டை நடக்கேக்க ஓடினாக்கள் இங்க தேவையில்லை.. நாங்களே எங்களை பார்த்துக் கொள்ளுவம்” என்ற ஒரு மனநிலையும் தாயகத்தில் உருவாகி வருகிறதோ என்று ஆதங்கப்பட வைக்கத்தக்க சில நிகழ்வுகளும் நடக்கின்றன. 

போரின் காரணமாக புலம்பெயர்ந்து,  தங்களையும் பலப்படுத்திக் கொண்டு விடுதலைப் போராட்டத்திற்கும் பலம் சேர்த்த ஒரு தலைமுறை, “நாட்டிற்கு ஏதாவது செய்ய வேண்டும்” என்ற இன்னும் நிறைவேறாத வேட்கையுடன் முதுமையை நோக்கியும் மரணத்தை நோக்கியும் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறது. 

போரால் அழிவுண்ட எங்கள் தேசத்தை மீள கட்டியெழுப்ப வேண்டிய நிபுணத்துவத்தையும் நிதிவளங்களையும் இந்த புலம்பெயர்ந்த மக்கள் தம்மகத்தே கொண்டிருக்கிறார்கள்.  எங்கள் தேசத்தை ஆழமாக நேசிக்கும் இந்தத் தலைமுறைக்குப் பின்னர் வரும் தலைமுறைகள் அவர்களிற்கிருக்கும் அதேயளவு பற்றுடன் தாயகத்திற்கு உதவி செய்யப் போவதில்லை. 

நந்தவனம் செய்த அதே செயற்பாட்டை செய்யவல்ல ஒரு மக்கள் மைய்ய அமைப்பொன்றை கட்டியெழுப்புவதற்கான காலம் வந்துவிட்டது. மாகாண சபை செய்யும், பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் செய்வினம், ஜனாதிபதியின் செயலணி செய்யும் என்று பார்த்துக் கொண்டிராமல், மக்களால் மக்களுக்காக இயங்கவல்ல மக்கள் மைய்ய அமைப்பு ஒன்றே, தாயகத்தின் தேவைகளை நிறைவு செய்ய புலம்பெயர் மக்களின் ஆற்றல்களை ஒருங்கிணைக்கும் பணியை திறம்பட ஆற்றும் என்ற சிந்தனை நோக்கி நாங்கள் பயணிக்க வேண்டும். 

தமிழகத்தில் ஓசூர் மாவட்டத்தில் இயங்கும் ஓசூர் மக்கள் சங்கத்தின் செயற்பாடுகள் நமக்கு ஒரு முன்மாதிரியாக அமையலாம். அரசாங்க அதிகாரிகளோடு இணைந்து, குளங்களை தூர்வாரி நீர்நிலைகளை தூய்மைப் படுத்துவது, டெங்கு ஒழிப்பு, வீதி விபத்துக்களை குறைப்பது, சூரிய மின்சக்தி திட்டங்களை அமுல்படுத்துவது, வரலாற்று மரபுகளை நினைவு கூறுவது என்று பல்வேறு அரிய நல்ல திட்டங்களை ஓசூர் மக்கள் சங்கம் வெற்றிகரமாக செயற்படுத்தி வருகிறது. 

“ஒசூர் மக்கள் சங்கத்தின் தாரக மந்திரம் - 
ஒருவரையும் -குறை -குற்றம் -கேலி செய்யாமல் , அரசு அதிகாரிகளுடன் இணைந்து நம் ஊர், நம் மக்கள் , நமக்காக என்ற ஒரே கோட்பாடுடன் அரவணைத்து சென்றால் எந்த ஒரு நல்ல விஷயத்தையும் சாதிக்க முடியும்”  என்று ஓசூர் மக்கள் சங்கத்தின் முகநூல், சங்கத்தினது நோக்கத்தை தெளிவாக பறைசாற்றுகிறது.

வெற்றி பெற்ற மக்கள் இயக்கங்களின் DNA என்று கருதப்படும் “For the People, By the People and Of the People, என்ற கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் தான் தங்களது ஓசூர் மக்கள் சங்கம் அமைக்கப்பட்டுள்ளதாம். ஆதாவது, மக்களின், மக்களுக்காக மக்களால் !





Friday, 10 August 2018

கலைஞருக்கு ஓரு கடிதம்




கலைஞர் அவர்களே,

எண்பதாண்டுகளிற்கு மேலாக அயராது உழைத்த நீங்கள், மெரீனா கடற்கரையில், உங்கள் அண்ணாவிற்கு பக்கத்தில் ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருக்கும் இந்த நேரத்தில், உங்களுக்கு கடிதம் எழுதி அலுப்பு தாறது பிழையா என்று ஒருக்கா யோசித்தேன். 

இப்ப எழுதாவிட்டால் எப்ப எழுதுவது என்று யோசித்து விட்டு, உங்களை, உங்களது தமிழை, உங்களது அரசியல் பயணத்தை தூர நின்று, தொலைக்காட்சியில் பார்த்தும், வானொலியில் கேட்டும், பத்திரிகைகளிலும் புத்தகங்களிலும் வாசித்தும், அறிந்த ஒரு சாதாரண புலம்பெயர் தமிழனாக இந்தக் கடிதம் எழுதத்  தொடங்கினேன்.

கடிதம் எழுதுவது உங்களுக்கு கை வந்த கலை. நாள் தோறும் முரசொலியில் உங்களது கட்சியினருக்கு நீங்கள் எழுதிய “என் உயிரினும் மேலான உடன் பிறப்புகளே” என்று விளித்து எழுதிய கடிதங்கள் பொக்கிஷங்கள், எண்ணிக்கையடிப்படையில் அது ஒரு உலக சாதனையாகக் கூட இருக்கலாமாம்.

எந்தப் பிரச்சினை வந்தாலும் நீங்கள் முதலில் தூக்கும் ஆயுதம் கடிதம் தான். தமிழீழத்தில் இறுதி யுத்தம் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்த போது, அந்த யுத்தத்தை இந்திய மத்திய அரசு தலையிட்டு நிறுத்தச் சொல்லி, நீங்கள் கடிதம் கடிதமாக எழுதிக் கொண்டேயிருந்தீர்கள். 

ஏப்ரல் 22, 2009 அன்று உங்கள் உடன்பிறப்புக்களிற்கு எழுதிய விரிவான கடிதத்தில் “எனக்கு வழி தெரியவில்லை- பொறுப்பான இடத்தில் இருக்கிறோமே- கையறு நிலையில் நம் இனத்தைக் காப்பாற்ற இயலாத வகையில் இருக்கிறோமே” என்று உங்களது இயலாமையை வெளிப்படையாக அறிவித்துவிட்டு, ஈழத்தில் நடைபெறும் கொடூரத்தை தாங்க முடியாமல் இருக்கும் உங்கள் மனவேதனையை கொட்டித் தீர்த்தீர்கள். 

உங்களது நிலைமையை உணர்வோடு பதிவுசெய்த இந்தக் கடிதம் எழுதி ஜந்தாவது நாள், ஏனோ நீங்கள் திடீரென முடிவெடுத்து, காலை உணவுக்கும் மதிய உணவுக்கும் இடையில், மரீனாவில், மனைவியாரும் துணைவியாரும் புடைசூழ, உண்ணாவிரதம் இருந்த அந்தக் காட்சிகள் தான் இன்றுவரை எங்களோடு பயணிக்கின்றன. 

உங்களது இயலாமையை அறிவித்த தன்னிலை விளக்கம் மட்டுமல்ல, ஆண்டாண்டுகளாக நீங்கள் எங்களுக்காக செய்த போராட்டங்களும், இழந்த ஆட்சியும், கண்டும் காணாமலும் செய்த உதவிகளும், எங்கள் உயிரினும் மேலான தமிழ் மொழிக்கு நீங்கள் ஆற்றிய பங்களிப்பும், தமிழுக்கு செம்மொழி அந்தஸ்து பெற்றுத் தந்ததும், என்று அனைத்தையுமே அந்த உண்ணாவிரத நாடகக் காட்சியால், எங்களது நினைவலைகளிலிருந்து அழிந்து விட்டது. 

தொண்ணூறுகளின் இறுதியில் இருந்து இந்திய மத்திய அரசில் செல்வாக்கு செலுத்த வல்ல ஒரு பிராந்திய தலைவராக உலாவந்த நீங்கள், எங்கள் இனம் யுத்தத்தில் அழிந்து கொண்டிருந்த போது கொடுத்த அழுத்தம் போதாது என்பதே இன்றும் எங்களது ஆறாத கவலையாக இருக்கிறது. உங்களது குடும்ப உறுப்பினர்கள் மீது சுமத்தப்படக்கூடிய ஊழல் வழக்குகளைக் காட்டி, பயமுறுத்தி உங்களை இந்திய மத்திய அரசு அடக்கி விட்டதாக எங்களில் பலர் இன்றும் நம்புகிறோம்.  

“அடைந்தால் திராவிட நாடு இன்றேல் சுடுகாடு” என்று முழங்கிய நீங்கள், மாநில ஆட்சியை தேர்தலில் வென்றது தொட்டு, மாநிலங்களின் உரிமைகளை வெல்வதற்கான ஒரு போராளியாகவே மாறினீர்கள். பஞ்சாபைப் போல் இயற்கை வளங்களும், கேரளாவைப் போல் மூளை வளமும், உத்தர பிரதேசத்தைப் போல அரசியல் பலமும் அற்று
பின்தங்கியிருந்த தமிழகத்தை, இந்தியாவின் முன்னனி மாநிலங்களில் ஒன்றாக மாற்றிய பெருமை உங்களையே சாரும் என்று பலரும் புகழும் போது, தனிநாடு கேட்டுப் போராடி, ஒரு மிகச்சிறந்த நிழல் அரசாங்கத்தையே நடாத்திக்காட்டிய எங்களின் இன்றைய கையறு நிலைமையை நினைத்து வேதனைப்படத் தான் முடிகிறது. 

1976ம் ஆண்டில், உங்கள் மீதான ஊழல் குற்றச்சாட்டு வழக்கில், இந்திரா காந்திக்கு பயந்து இந்தியாவின் பிரபல வக்கீல்கள் உங்களிற்காக வாதாட முன்வராத போது, உங்களிற்காக கட்டணம் எதுவும் வாங்காமல், பிரயாணச் செலவைக் கூட தானே ஏற்றுக் கொண்டு வாதாட வந்த வக்கீல்,  எங்கள் ஜீஜீ பொன்னம்பலம் என்பதையும் நீங்கள் மறந்திருக்க மாட்டீர்கள்.

1977 ஓகஸ்ட் மாதம் ஈழத் தமிழ்மக்களின் சுதந்திரப் போராட்டத்திற்கு ஆதரவாக தமிழ்நாட்டில் முதன் முதலாக பேரணி நடாத்தியதும் நீங்கள் தான். அந்தப் பேரணியை தொடர்ந்தே, தமிழீழத்தில் இயங்கிக் கொண்டிருந்த இயக்கங்களிற்கு தி.மு.க தலைவர்களும் தொண்டர்களும் அடைக்கலமும் ஆதரவும் தரத் தொடங்கினார்களாம். 

எண்பதுகளின் ஆரம்பத்தில் எங்களது விடுதலைப் போராட்டம் வீரியம் பெறத் தொடங்கிய காலங்களில், ஆகாஷவாணி செய்திகளிலும் மாநிலச் செய்திகளிலும், எங்களுக்காக ஓங்கிக் குரல் கொடுத்தவர்களில் நீக்கமற நிறைந்திருந்த பலரில் நீங்களும் முக்கியமானவர். அன்றிலிருந்து யுத்தத்தின் இறுதிக் காலங்கள்  வரை உங்களை எங்களின் தீவிர ஆதரவாளனகாவே பார்த்து வந்தோம், அதனால் தான் என்னவோ உங்களில் அளவுக்கதிகமான நம்பிக்கையும் வைத்து விட்டோம். 

1990ம் ஆண்டு மார்ச் மாதம், இலங்கையிலிருந்து திரும்பிய இந்திய இராணுவத்தின் கடைசிப் படையணிக்கு, சென்னை துறைமுகத்தில் நடந்த வரவேற்பை புறக்கணித்து உங்களது இனப்பற்றை வெளிக்காட்டிய போது நாங்கள் மெய்யாகவே புளங்காகிதம் அடைந்தோம். அதற்கு முந்தைய மாதம் விடுதலைப் புலிகளின் ஆலோசகர் அன்டன் பாலசிங்கத்தையும் அரசியல்துறைப் பொறுப்பாளர் யோகியையும் நீங்கள் சந்தித்தது எம்மத்தியில் நம்பிக்கை கலந்த எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்தியிருந்தது. 

ஐம்பதுக்கிலும் அறுபதுகளிலும் ஹிந்தி எதிர்ப்பு மொழிப் போருக்கு தி.மு.க அளித்த தலைமையால் ஆட்சிக் கட்டிலேறிய உங்களிற்கு, ஈழத் தமிழர் பிரச்சினையை நீங்கள் கையில் எடுத்த நாள் தொட்டு, ஆட்சியிழப்பும் அவப்பெயரும் தொடரத் தொடங்கின.  எங்களது பிரச்சினையை நியாயமாக கையாண்ட இந்திரா காந்தியும் MGRம் பொறுத்த நேரத்தில் இறந்து விட்டது எங்களது துர்ப்பாக்கியம் மட்டுமல்ல, உங்களது துர் அதிர்ஷ்டமும் தான். 

இந்தியா கன்னியாகுமரியில் முடியவில்லை, அங்கிருந்து தான் ஆரம்பிக்கிறது என்பதைக் காட்ட கன்னியாகுமரி கடற்கரையிலிருந்து இமய மலையை நோக்கிய வண்ணம், 133 அடி உயரத்தில் நிமிர்ந்து நிற்கும் வள்ளுவர் சிலையை நிறுவ உத்தரவிட்டீர்களாம். கன்னியாகுமரி வள்ளுவர் சிலையும் சென்னையில் இருக்கும் வள்ளுவர் கோட்டமும்,  இன்னும் பல தமிழ் மொழியினதும் இனத்தினதும் வரலாற்றை எடுத்தியம்பும் கட்டிடங்களும் நிகழ்வுகளும்
உங்கள் எண்ணத்தில் உதித்த தமிழ் அடையாளங்கள். 

எங்களை நம்பி, எங்களால் எங்களுக்காக நாங்கள் நடாத்திய விடுதலைப் போர், எங்களை மீறிய சர்வதேச சக்திகளாலும், எங்களுக்குள் நிகழ்ந்த சதிகளாலும், மெளனிக்கப்பட்டு, நாங்கள் எதிரியிடம் சிறைபடவும் சரணாகதியடையவும் காலம் (அவ)கோலம் போட்டது. காலம் போட்ட அந்தக் கோலத்தில், நீங்களும் நன்றாகவே அடி வாங்கினீர்கள். 

“மரணத்தினால் சில கோபங்கள் தீரும்,
மரணத்தினால் சில சாபங்கள் தீரும்”
என்று எழுதினார் கவிஞர் வைரமுத்து.  உங்களுக்கும் இது பொருந்தும் என்று நம்புவோம். நீங்கள் உங்கள் கடிதங்களை முடிக்கும் அதே சொற்களுடன் இந்தக் கடிதத்தையும் நிறைவு செய்வதே உங்களுக்கு செலுத்தும் இறுதி மரியாதையாகவும் இதய அஞ்சலியாகவும் இருக்கும். 

“விடைபெறுகிறேன்...”

Friday, 3 August 2018

சமைக்கப்போன தமிழன்




ஒஸ்ரேலியாவில் கடந்த ஒரு தசாப்தமாக தொலைக்காட்சியில் கோலோச்சிக் கொண்டிருக்கும், சிறந்த சமையற்காரனிற்கான போட்டியான Master Chefன் 2018ற்கான போட்டியில் வெற்றி பெற்றுள்ளார் சசி செல்லையா என்ற தமிழர். மதுரையை பூர்வீகமாகக் கொண்ட சசி, சிங்கப்பூரில் பிறந்து வளர்ந்த மூன்றாம் தலைமுறைத் தமிழர்.

பன்னிரண்டாண்டுகள் சிங்கப்பூரில் சிறப்பு பொலிஸ் படையில் கடமையாற்றி விட்டு ஒஸ்ரேலியாவிற்கு  புலம்பெயர்ந்து, அடலெய்டில் சிறை அதிகாரியாக பணிபுரிகிறார், சசி செல்லையா. SBS தமிழ் வானொலியில் சஞ்சேயன் அண்ணாவுடனான நேர்காணலில் சசி கதைக்கும் தமிழ், அவரது சமையலைப் போலவே மிகவும் ருசிகரமாக இருப்பது மகிழ்ச்சி. 

ஒஸ்ரேலியாவில் இலங்கை இந்திய மக்களை “curries” என்று தான் நக்கலாக கூப்பிடுவார்கள். Toyota Camry என்றால் Curry Car, இந்திய இலங்கையர்கள் அதிகமாக வாழும் suburbsஐ Curry suburbs என்று நாங்கள் சாப்பிடும் கறியை வைத்து எங்களை மட்டம் தட்டும் இந்த மண்ணில், வெள்ளைக்கார நடுவர்களிற்கு கறி கறியாய் சமைத்துக் கொடுத்தே சசி செல்லையா வெற்றிக் கேடயத்தை தட்டிச் சென்றது பெருமை. 

ஒஸ்ரேலிய நாட்டவர்களின் தனிச்சிறப்பான பண்புகள் பலவற்றில் ஒன்று “fair go”, இன்னொன்று “reward for effort”. கறி என்றாலே முகத்தை சுழிக்கும் வெள்ளையர்கள் அதிகமாக வாழும் நாட்டில், கறுப்பான களையான ஒரு கறித் தமிழன், பல மாதங்களாக இரவு நேர ஒஸ்ரேலிய தொலைக்காட்சித் திரையை ஆக்கிரமித்திருந்தான், இறுதியில் வெற்றியும் பெற்றான் என்றால், அது ஒஸ்ரேலியர்களின் fair go மற்றும் reward for effortற்கு கிடைத்த நற்சான்றிதழ் என்பது, சந்தோஷம்.

தம்பி சசி செல்லையா வைத்த மதுரை கோழிக் கறி என்ன, ரசத்தில் போட்ட மீன் என்ன, காய்ச்சிய பாயாசம் என்ன என்று Master Chef 2018 எங்கும் எங்கள் பாரம்பரிய சமையல் மணம் தான். அம்மா சமைத்த கறி, அத்தை செய்த Dish என்று தனது குடும்ப நினைவுகளை Master Chefல் நினைவுகூர்ந்த வண்ணமும், எப்போதும் சிரித்த முகத்தோடும், தன்னம்பிக்கையோடும் தன்னடக்கத்தோடும், அவரது இரண்டு பெடியன்கள் சசியை உற்சாகப்படுத்திக் கொண்டேயிருக்க, ஒஸ்ரேலிய மக்கள் அனைவரதும் மனதை சசி செல்லையா வென்றார். 


எங்கள் வீட்டில் இரவு ஏழரை மணியானால் சின்னவன் சந்தோஷும் மனிசியும் தொலைக்காட்சிக்கு முன்னால் இருந்து விடுவார்கள். பிறகென்ன, “go Sashi go” முழக்கமும் “ஐயோ.. what has he done” என்ற ஆதங்கமும்,  “I want him to win.. கடவுளே” என்ற பிரார்த்தனைகளும் வீட்டை ஆக்கிரமிக்கும்.

Master Chef நிகழ்ச்சி பார்த்து முடித்த பிறகு மனிசியின் கண்ணில் பட்டால் அவ்வளவு தான். “நீரும் இருக்குறீரே.. ஒரு தேத்தண்ணி போடக் கூடத் தெரியாது” என்று நக்கல், பசிலன் ஷெல்லை போல பறந்து வரும். “Boys, don’t be like அப்பா, சமைக்க பழகுங்கோடா, I will teach you” பெடியளிற்கு அறிவுரை என்ற போர்வையில், சினைப்பர் என்னைத் தான் குறிவைக்கும். 

மனிசிமார் நக்கலடிக்கும் போதோ இல்லை ஏசும் போதோ “straight to the keeper” என்ற யுக்தியை பயன்படுத்த வேண்டும் என்பது  ஜொனியன்ஸிற்கு பாலர் வகுப்பிலிருந்தே பள்ளிக்கூடத்தில் சொல்லிக் கொடுக்கப்பட்ட பாடம். எவ்வளவு தான் பரி யோவான் அன்னை அடித்து அடித்து திரும்ப திரும்ப படிப்பித்திருந்தாலும், சில வேளை இந்த யுக்தி மண்டைக்குள் வர மறுக்கும் வேளைகளும் வந்து தொலைக்கும்.  

போன வருஷம் Master Chef நடந்து கொண்டிருந்த காலத்தில் தான் அந்த விபரீதம் நடந்தது. ஒரு நாள் மனிசி வேலையால் வர பிந்திவிட, “காட்டுறன் இவாக்கு இன்றைக்கு விளையாட்டு” என்று கறுவிக் கொண்டு, யாழ்ப்பாணக் கோழிக் கறி வைக்க வெளிக்கிட்டேன். 

Googleல் தேடி Youtubeல் யாரோ ஒரு டமிழன் ஜேர்மன்காரிக்கு Jaffna chicken curry வைத்துக் காட்டும் வீடியோவை மேலோட்டமாக பார்த்து விட்டு, Fridgeக்கால கோழியை எடுத்து, சுடுதண்ணியில் குளிப்பாட்டி, இளக வைத்துவிட்டு, கோழியை சின்னன் சின்னனாக வெட்டத் தொடங்கினேன்.

Master Chef பார்த்துக் கொண்டிருந்த சந்தோஷ் “அப்பா, what are you doing” என்று ஆச்சரியமாக கேட்டான். கோழிக் கறி வைக்கப் போறேன் என்று சொல்ல, “wow.. நா help பண்ணுறன்” என்று வந்தவனை, அன்பாக அடித்து கலைத்தேன். போகும் போது “by the way அம்மா doesn’t use that knife to cut chicken” என்று முதலாவது ஆப்பை அழகாக செருகினான். 

சின்னன் சின்னனாக வெட்டிய கோழித் துண்டுகளை “உறைப்புக்கூடிய யாழ்ப்பாணக் கறித்தூளில்” போட்டுப் பிரட்டி எடுத்தேன். கோழியை கறித்தூளில் ஊற விட்டு விட்டு, Facebookஐ திறந்து “Cooking Chicken tonight” என்று ஒரு postஐ போட்டு விட்டு, தாச்சியை அடுப்பில் வைத்து, கோழி வெட்டிய அதே கத்தியால் வெட்டிய வெங்காயத்தை, தாச்சியில் போட்டு வதக்க தொடங்கினேன். வெங்காயத்தின் மீது எங்கட வீட்டில் வளரும் கருவேப்பிலையையும் தூவி வாசனையை தூக்கினேன்.

வெங்காயம் நல்ல வதகி வரத்தான், rangehoodஐ போட மறந்தது ஞாபகம் வர “ஐயோ கடவுளே.. வீடே நாறப் போகுது” என்று பதறி அடித்து rangehoodஐ தட்டி விட்டு விட்டு, மெல்பேர்ண் கடுங்குளிர் வீட்டுக்குள் வந்தாலும் பரவாயில்லை என்று பின்கதவை திறந்து விட்டு விட்டு, சாம்பிராணி குச்சியை கொளுத்தி முன் வாசலில் வைத்து விட்டு, ஓடி வந்து, கொதிக்கும் தாச்சிக்குள் “உறைப்புக் கூடிய யாழ்ப்பாணக் கறித் தூளில்” ஊறிய  கோழியரை, இதமா பதமா இறக்கினேன்.

உறைப்பு ஊறிய கோழியை வதகிய வெங்காயத்தோடு பிரட்டி விட்டு, தண்ணி ஊற்றி கோழியை அவிய விடத் தொடங்கினேன். கறித்தூளில் உப்பு இருக்குமா இல்லையா என்ற சந்தேகம் வர, அகப்பையில் கொஞ்சமாக கறியை எடுத்து நக்கி பார்த்து விட்டு, உப்பை லாவகமாக தூவி கலந்து விட்டேன்.


கோழிப்பிள்ளையார் கொதி தண்ணியில் நல்லா அவிந்து விட்டதா என்று பரி சோதிக்க, கால் அவியல், அரை அவியல், முக்கால் அவியல் என்ற இடைவேளைகளில் தாச்சியில் இருந்தே கோழித்துண்டே அகப்பையால் எடுத்து, சுடச்சுட வாயில் போட்டு,  இடைக்கிடை ருசி பார்த்துக் கொண்டேயிருந்தேன். 


கோழித் துண்டுகள் அவிந்து விட்டது என்று தெரிந்ததும், தேங்காய்ப் பாலை விட தேங்காயப் பாலைத் தேடினால், சனியனைக் காணவில்லை. மனிசிக்கு Call பண்ணிக் கேட்டால் மானப்பிரச்சினை வேற என்று முடிவெடுத்து விட்டு, அரை டம்ளர் full cream பசும்பாலை, கறிக்குள் விட்டேன்.

பாலை விட்டிட்டு பார்த்தால், வெள்ளை வெள்ளளையா கறிக்கு மேல பால் மிதக்குது. அகப்பையில் எடுத்து விரலால் தொட்டு கறியை நக்கி பார்த்தால், உறைக்க வேண்டிய கறி இனிக்குது, “போச்சுடா பொன்னம்பலம்”.  படக்கென்று ஒரு கரண்டி “உறைப்புக் கூடிய யாழ்ப்பாணக் கறித்தூள்” போட்டுக் கலக்கியும் இனிப்புத் தன்மை எடுபட மறுத்தது. 

“என்ன இழவுடா இது” என்று மனம் பதைபதைக்க, கறிக்கு மேலால மிதந்த வெள்ளை திரவியத்தை, அகப்பையால் வடித்து எடுத்து இன்னொரு சட்டிக்குள் விடத் தொடங்கினேன். வெள்ளையர்களை கறியிலிருந்து வெளியேற்ற, என்னுடைய யாழ்ப்பாண கோழிக் கறியினது தனித்துவம் மிளிரத் தொடங்கியது. 

பரி யோவான் கிரிக்கெட் அணி Big Match வென்ற பெருமையை ஒத்த உணர்வோடு, கோழிக் கறியை அடுப்பால் இறக்கி, ரொட்டியையும் சுட்டு விட்டு, பெடியளை சாப்பிடக் கூப்பிட்டேன், “Boys, dinner is ready”.

iPadம் கையுமாக சாப்பிட வந்த மூத்தவன் பிரவீன், கண்ணை iPadலிருந்து ஏறெடுத்து, என்னுடைய அழகிய, வாசனை வீசும், உறைப்பான, திறமான கோழிக் கறியை, பார்த்து விட்டு கேட்டான்,

“அப்பா, what is this thingy..... !”

தமிழினத்திற்கும் எங்கள் பாரம்பரிய சமையலுக்கும் பெருமை சேர்த்த சசி செல்லையா ஒரு நிஜ ஹீரோ தான். ஒஸ்ரேலியாவில் Master Chef போட்டியில் வென்ற சசி செல்லையாவை தமிழ் கூறும் நல்லுலகம் தலைக்கு மேல் தூக்கி கொண்டாடுகிறது, கொண்டாடத் தான் வேண்டும். 


ஒஸ்ரேலியாவிற்கு புலம்பெயரும் வரை சமையலறை பக்கமே போகத சசி செல்லையா, ஆறு சொச்ச வருடங்களில் சமைக்கப் பழகி, ஒஸ்ரேலியாவின் 2018ம் ஆண்டுக்கான Master Chef ஆக வரமுடியும் என்றால்.. என்றால்.. என்றால்..  

 “ராசாத்தி.. அந்த தேங்காய் பால் tinஐ எங்க வைக்கிறனீர்?” 

பி.கு
SBS  வானொலிக்கு சசி செல்லத்துரை அளித்த செவ்வி.




Friday, 20 July 2018

ஆடப்போறான் தமிழன்?




எழுபதுகளில் சர்வதேச போட்டிகளில் விளையாடத் தொடங்கிய இலங்கையின் தேசிய கிரிக்கெட் அணியில், எப்போது வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்களிலிருந்து வரும் தமிழன் ஒருவன் ஆடப் போகிறான் என்ற ஆதங்கம், இன்றும் தீராமல் நம்மவர் மத்தியில் இருந்து கொண்டேயிருக்கிறது.

சில வாரங்களிற்கு முன்னரும், யாழ்ப்பாணம் மத்திய கல்லூரியை சேர்த்த மதுஷனும் வியாஸ் காந்தனும், இலங்கை U19 கிரிக்கெட் அணியில் இடம்பெறப் போகிறார்கள் என்ற செய்தி, மீண்டுமொருமுறை எதிர்பார்ப்பை நம்மவர்கள் மத்தியில் விதைத்திருக்கிறது. நம்பி நம்பி ஏமாந்து போன எங்கட சனத்தின் அரசியல் பயணம் போல், இந்த கிரிக்கெட் பயணமும் நம்பி நம்பி ஏமாந்தும் தொடர்ந்து கொண்டே தானிருக்கிறது.

பிரித்தானியாவின் ஆதிக்கத்தின் கீழிருந்த நாட்களிலேயே இலங்கை பிற சர்வதேச அணிகளுடன் கிரிக்கெட் ஆடிக் கொண்டிருந்தாலும், 1975 உலக கோப்பை போட்டிகளில் ஆடத்தொடங்கிய காலமே, இலங்கையின் சர்வதேச கிரிக்கெட்டின் முறையான ஆரம்பம் என்று கருதலாம். 


1982ல் இங்கிலாந்து அணிக்கெதிராக, Tamil Union விளையாட்டுக் கழகத்தின் சரவணமுத்து விளையாட்டரங்கில் அரங்கேறிய முதலாவது டெஸ்ட் போட்டி, இலங்கை அணியை உத்தியோகபூர்வமாக சர்வதேச தராரதரத்திற்கு பிற கிரிக்கெட் அணிகள் ஏற்கத் தொடங்கியதற்கான அங்கீகாரம். 



1960களின் இறுதிப்பகுதியில் அப்போதைய Ceylon கிரிக்கெட் அணியின் ஆரம்ப துடுப்பாட்ட வீரன், Dr. C. பாலகிருஷ்ணன், பரி யோவான் கல்லூரி அணியை 1960ம் ஆண்டு தலைமை தாங்கியவர். 1969ல் ஒஸ்ரேலிய அணிக்கெதிரான 3 நாள் போட்டியில், ஒஸ்ரேலிய வேக பந்துவீச்சாளரான Graham McKenzieயின் பந்துக்களை வெளுத்துக் கட்டி 55 ஓட்டங்களை பெற்ற Dr. C. பாலகிருஷ்ணன், இலங்கை கிரிக்கெட் வரலாற்றில் one of the best Open Batsmanஆக இன்றும் கணிக்கப்படுகிறார். 1970களின் ஆரம்பத்தில் Dr. C பாலகிருஷ்ணன் அமெரிக்காவிற்கு புலம்பெயர்ந்து விட்டார்.





1970களில் இலங்கை அணியில் கட்டாயம் இடம்பிடித்திருக்க வேண்டிய இரு யாழ்ப்பாண பாடசாலை மாணவர்கள், தெய்வேந்திராவும் நகுலேஸ்வரனும் என்கிறார்கள், அந்தக் காலக் கிரிக்கெட் வரலாற்று கரைத்து குடித்த அண்ணாமார். பரி யோவான் கல்லூரியின் மிகச்சிறந்த சகல துறை ஆட்டக்காரன் தான் M. தெய்வேந்திரா. யாழ் மத்திய கல்லூரியின் மிகச் சிறந்த வேகப்பந்து வீச்சாளர்களில் ஒருவர் தான் நகுலேஸ்வரன்.

1966ல் பரி யோவான் கல்லூரி கிரிக்கெட் அணிக்கு தலைமை தாங்கிய M.தெய்வேந்திரா, உயர்தர பரீட்சையில் சித்தியெய்து, பேராதனை பல்கலைக்கழகத்தின் மருத்துவப் பீடத்திற்கு தெரிவாகியவர். யாழ்ப்பாணத்திற்கு வருகை தந்த இங்கிலாந்து அணியின் டெஸ்ட் வீரனும் Yorkshire county cricket அணியின் தலைவருமான Brian Close நடாத்திய ஒரு கிரிக்கெட் பயிற்சி பாசறையில் தெய்வேந்திராவும் கலந்து கொண்டார். பாசறையில்  தெய்வேந்திராவின் ஆட்டத்தை கவனித்து விட்டு Brian Close  “Teenage Gary Sobers hails from Jaffna” என்று பத்திரிகையாளர்களிடம் கூறினாராம். 




பேராதனை மருத்துவ கல்லூரியில் வெள்ளிக்கிழமை விரிவுரைகளை முடித்துவிட்டு, தனது தம்பியாரோடு ஸ்கூட்டரில் கண்டியிலிருந்து கொழும்புக்கு பயணித்து, P.Sara trophy கிரிக்கெட் விளையாடிவிட்டு, மீண்டும் ஞாயிற்றுக்கிழமை பின்னேரம் ஸ்கூட்டரில் கண்டிக்கு மலையேறிய கதையை Dr.M. தெய்வேந்திரா சொல்ல கேட்க மலைப்பாக இருந்தது. ஒரு seasonல் 500 ஓட்டங்களும் 50 விக்கெட்டுக்களும் எடுத்திருந்தும், அவரை விட சற்றே அதிகமாக விக்கெட்டுக்கள் எடுத்ததால் இலங்கை அணித் தெரிவில் தன்னை DS de Silva முந்தி விட்டதாக பெருந்தன்மையுடன் தெய்வேந்திரா அண்ணை விவரித்தார். 

யாழ்ப்பாண மத்திய கல்லூரியின் 1977ம் ஆண்டு கிரிக்கெட் அணித் தலைவரான நகுலேஸ்வரனை, அந்தக் காலத்து Wasim Akram என்று அவர் பந்து வீசுவதை நேரில் பார்த்தவர்கள் வர்ணிக்கிறார்கள். 

1980களின் ஆரம்பத்தில் யாழ்ப்பாண கிரிக்கெட்டைக் கலக்கிய மத்திய கல்லூரியின் தோமஸுக்கும் போல் பிரகலாதனுக்கும் பரி யோவானின் வசந்தனுக்கும் இலங்கை U19 கிரிக்கெட் அணியின் கதவுகள் திறக்கப்படவேயில்லை.




ஆனால், 1983ல் ஒஸ்ரேலியாவிற்கு சென்ற இலங்கை U19 அணியில் பரி யோவான் கல்லூரியின் வேகப்பந்து வீச்சாளர் P. திருக்குமாருக்கு இடம் கிடைத்தது.  கல்லூரியில் படிக்கும் போதே இலங்கை தேசிய அணியில் விளையாடியதற்காக, பரி யோவானின் அதியுயர் விருதான Johnian Eagle விருதைப் பெற்ற இரண்டாவது மாணவனாக திருக்குமார் சரித்திரம் படைத்த அந்த assembly இன்னும் நினைவில் நிழலாடுகிறது. 

திருக்குமாருக்கு முன்னர், 1970களில் இலங்கை பாடசாலைகள் உதைபந்தாட்ட அணியில் இடம்பிடித்த அன்ரனிப்பிள்ளை மாஸ்டர் தான், Johnian Eagle விருதைப் பெற்ற முதலாவது மாணவன். 1990ல் அதே இலங்கைப் பாடசாலைகள் உதைபந்தாட்ட அணியில் இடம்பிடிக்க வேண்டிய பரி யோவான் அணியின் கிரிக்கெட் மற்றும் உதைபந்தாட்ட அணிகளின் தலைவரான  T.சதீசனின் வாய்ப்பை, மீண்டும் தொடங்கிய இரண்டாவது ஈழ யுத்தம் தட்டிப் பறித்தது. 

1990களின் ஆரம்பத்தில், யாழ்ப்பாணத்தில் அதிரடி ஆட்டக்காரனாக கலக்கிய பிரஷாந்தன் (petty), யுத்தத்தின் மத்தியிலும், கொழும்பு வந்து, இலங்கை அணியில் இடம்பிடிக்க எடுத்த கடும் முயற்சி விரக்தியில் முடிந்த கதையை அவரது நண்பர்களை கேட்டால் சொல்லுவார்கள். Tamil Union அணியின் First XIல் இடம்பிடித்து, P Sara trophy போட்டிகளில் விளையாடுவதற்கே பிரஷாந்தனிற்கு போதிய சந்தர்ப்பங்கள் வழங்கப்படவில்லையாம்.  “Eric Upashantha விளையாடிய spot பிரஷாந்தனின் இடமடா” என்று அவரது நண்பர்கள் அங்கலாய்ப்பார்கள். 

1995ல் இங்கிலாந்தில் சுற்றுப்பயணம் செய்த அர்ஜுன ரணதுங்க தலைமையிலான இலங்கை அணியில் விளையாடும் சந்தர்ப்பம் பரி யோவான் SJC92 நண்பன் சுரேன்குமாரிற்கு வாய்த்தது. இலங்கை பாடசாலை பழைய மாணவர்களிற்கிடையிலான வருடாந்த festival of cricket போட்டியில் வெற்றிவாகை சூடிய பரி யோவான் அணியின் best playerஆக தெரிவான சுரேனிற்கு, கிடைத்த பரிசு, இலங்கை தேசிய அணிக்காக ஒரு பயிற்சி ஆட்டத்தில் விளையாட சந்தர்ப்பம். 

2009ல் யுத்தம் முடிவிற்கு கொண்டுவரப்பட்ட பின்னர், இலங்கையின் U19 கிரிக்கெட் அணியில் ஆட மிக நெருங்கி வந்த முதலாவது கிரிக்கெட் வீரன், பரி யோவானின் சகலதுறை ஆட்டக்காரரான துவாரகசீலன். அவரைத் தொடர்ந்து கடந்த வருடங்களில், பரி யோவானின் ஜெனி ஃப்ளெமிங்கும் கபில்ராஜும் ஜதுஷனும், இலங்கை U19 அணியின் squadகளில் இடம்பிடித்தார்கள், ஆனால் கடைசிவரை அணியில் இடம் கிடைக்கவில்லை. 

எங்களுடைய பெடியள், தேசிய அணியில் இடம்பிடிக்காமல் போவதற்கு போதிய பயிற்சியின்மையும், turf wicketsல் ஆடும் பரிச்சயமின்மையும், சரியான உடல்தகுதி (fitness) இல்லாமையும், கொழும்பிற்கு வந்து தங்கி போக வசதிகள் இல்லாமையும் காரணங்களாக இருக்கலாம். ஆனால் அதையும் தாண்டி, எங்களது பெடியளை அணியில் இணைக்க இன்னும் இனவாதம் தடையாக இருக்கிறது என்று நம்மவர்கள் முடிவிற்கு வருவதில் நிறையவே நியாயம் இருக்கத்தான் செய்கிறது. 

இனவாத ஒடுக்குமுறைக்கு ஆளான கறுப்பினத்தவர்களிற்கு, தனது தேசிய கிரிக்கெட் மற்றும் ரக்பி அணிகளில் கட்டாய ஒதுக்கீட்டை அமுல்படுத்திய தென்னாபிரிக்காவை பின்பற்ற இலங்கை கிரிக்கெட் சபை பின்னிற்பதற்கான காரணம் யாவரும் அறிந்ததே. 

அதேவேளை தேசிய U19 அணியிலோ இல்லை U23 அணியிலோ ஏன் மாகாண மட்ட போட்டிகளில், ஏதோ ஒரு மாகாண அணியிலோ, வடக்கிலிருந்தோ கிழக்கிலிருந்தோ திறமை வாய்ந்த கிரிக்கெட் வீரர்களிற்கு விளையாட, இலங்கை கிரிக்கெட் சபை வாய்ப்பளிக்கலாம், வாய்ப்பளிக்க வேண்டும்.

போன கிழமை இந்திய U19 அணிக்கெதிரான பயிற்சி போட்டியில் விழுந்த ஏழு விக்கெட்டுக்களில் நாலு விக்கெட்டுக்களைச் சாய்த்து, நமக்கெல்லாம் பெருமை தேடித் தந்தான் மத்திய கல்லூரித் தம்பி வியாஸ்காந்தன். அவனும் மதுஷனும் கடந்த மார்ச் மாதம் பலமான பரி யோவான் அணியை விழுத்தி, மத்திய கல்லூரியின் Big Match வெற்றிக்கு வித்திட்ட பொழுதுகளை மறக்க முடியாது. இந்திய அணிக்கெதிராக நாலு விக்கெட்டுக்கள் எடுத்த வியாஸ் காந்தன், முதலாவது U19 டெஸ்ட் போட்டியில் அணியில் விளையாடுவான் என்று எதிர்பார்த்தால், ஏமாந்து பழகிய எங்களிற்கு மீண்டும் ஏமாற்றம் தான் கிடைத்தது. 




இந்திய அணிக்கெதிரான இரண்டாவது டெஸ்ட் போட்டி அடுத்த கிழமை, ஹம்பாந்தோட்டையில் நடக்கிறது. மத்திய கல்லூரியின் புதல்வன், திறமான சுழற்பந்து வீச்சாளரான வியாஸ் காந்தன், அந்த அணியில் இடம்பெற வாய்ப்புக்கள் அதிகமாக உள்ளதாக நண்பர்கள் நம்புகிறார்கள். மீண்டுமொரு நம்பிக்கையோடு காத்திருப்போம்.


எங்கள் மண்ணின் மைந்தன் ஒருத்தன் தேசிய அணிக்கு விளையாடும் வரை, எல்லாவற்றையும்  இழந்தாலும் நாங்கள் இதுவரை இழக்காமல் இருக்கும், நம்பிக்கையோடு காத்திருப்போம். 


—————————————————-

பதிவு தரவேற்றிய பின்னர், பதிவை வாசித்த அண்ணாமாரிடம் இருந்து கிடைத்த மேலதிக தகவல்கள். 


1. 
There are two cricketers who were very closes to playing for Srilanka Senior team were , Jaffna Centralites Donald Ganeshakumar and K.M.Shanthikumar  Donald toured to Australia with Srilanka All schools team in 1964 and and he was known as Juinor Wesly Hall.

K.M.Shanthikumar Played for Srilanaka All schools team In 1972 and he was mentioed by Australian cricket manager as the best paceman they have encountered in Srilanka Shanthi was in the Srilanak national squad for more than 5 years.

2.
பரியோவான் கல்லூரி 94 இல் Festival of Cricket, மத்திய கல்லூரி தொடர்ந்து நான்கு  தடவைகள் வென்றதன் தொடர்ச்சியாக வென்ற பரியாவான் கல்லூரியின் சுரேன்குமார் இலங்கை அணிக்கு எதிரான practice match க்கு   festival  of Cricket selected team  க்கு விளையாட அழைக்கப்பட்டார். அந்த அணியில் மத்திய கல்லூரியின் போல் பிரகலாதனும் அங்கம் வகித்தார். ஆனால் match விளையாட முடியாதபடி மழை  பெய்திருந்ததால் match நடைபெறவில்லை.

3.
Jaffna Central Naguleswaran represented  U25 Srilanka which toured India in 1981 and was in theSri Lankan National pool of 25 in 1983. 

4.
I have admired Dayalan an outstanding all rounder. He played football for Sri Lankan Schools. Another one was Raveendran. He was also an outstanding all rounder. He shined in athletics on national stage. Vijayakulasingam was another all rounder to mention. Dayalan played against touring Pakistan U19 team in 1976 I guess. 

Friday, 13 July 2018

கீழடியில்...





“ஆராய்ச்சி நடக்கிற இடம் தானே.. இப்படியே மூணு கிலோ மீட்டர் போனா.. ரைட்ல வீரலட்சுமி டீ ஸ்டால் வரும்.. அந்தண்டை போற பாதையால போங்க” சனிக்கிழமை காலை வேளை, மதுரை ரோட்டோரத்தில் வீதிப் போக்குவரத்தை கண்காணித்துக் கொண்டிருந்த, முறுக்கு மீசை வைத்த காவல்துறை அதிகாரிகள் இருவர் மகிழ்வோடு எங்களுக்கு வழிகாட்டினார்கள்.

வறண்டு கிடந்த வைகை ஆற்றின் தடத்தையும், மறுபக்கத்தில் ஒரே நேரத்தில் நான்கு கிரிக்கெட் ஆட்டங்கள் அரங்கேறிக் கொண்டிருந்த ஆண்டுக்கணக்காக தண்ணீரையே காணாத தெப்பைக் குளத்தையும் தாண்டி,  கீழடி கிராமத்தை நோக்கி முன்னேறினோம்.

சில மாதங்களுக்கு முன்னர், யாழ்ப்பாணத்து தம்பிமார்  சுஜீந்தன் பரமேஸ் மற்றும் நீதுஜன் பாலா எழுதிய “அலை அழித்த தமிழ்” எனும் தமிழர்களின் பண்டைய வரலாற்றை சுவாரசியமாகவும் கனக்க கற்பனை கலந்தும் எழுதிய அருமையான புத்தகம் வாசித்துக் கொண்டிருக்கும் நாட்களில் தான், தம்பி ஜேகேயின் முகநூலில் எழுத்தாளர் முத்துக்கிருஷ்ணன் மெல்பேர்ணில் கீழடி அகழ்வாராய்ச்சி பற்றி பேசப் போவதாக அறிந்து, அந்தக் கூட்டத்திற்கு போனேன். 




“இப்படியேஏஏஏ நெடுக போங்கண்ணே...” வீரலட்சுமி டீ ஸ்டால் அடியில், குறுக்கே வந்த ஒரு குட்டி truck driver வழி சொன்னார். குறுகிய தெருவிற்குள் கார் நுழைய, சற்று தூரத்தில் மணற் தெருவும் மரங்களும் எம்மை கிராமத்திற்குள் அழைத்துச் சென்றன. 

மண்டபம் நிறைந்த மெல்பேர்ண் கூட்டத்தில், எழுத்தாளர் முத்துக்கிருஷ்ணன் கீழடி அகழ்வாய்வின் வரலாற்றை விரிவாக சொன்னார். நமது சங்க இலக்கியங்களில் வருகின்ற நகர அமைப்பு தமிழகத்தில் இருந்திருக்கிறது என்பதை உறுதிப்படுத்தும் ஆதாரங்கள், மதுரைக்கு அருகில் இருக்கும் கீழடியில் இடம்பெறும் அகழ்வாராய்ச்சியில் கிடைத்திருக்கின்றன என்றார் எழுத்தாளர் முத்துக்கிருஷ்ணன். 

ஒடுங்கிய மண் வீதியில், தன்னுடைய phoneஐ பார்த்து சிரித்துக் கொண்டே தன்னிலை மறந்து நடந்து வந்து கொண்டிருந்த தம்பியை நிற்பாட்டி மீண்டும் வழியை உறுதி பண்ணினோம். “நேரா போனீங்னா.. ஹைவே வரும்.. அதில ஏறி.. ரைட்ல இறங்குங்க.. ஒரு மசூதி வரும்.. அதான்ட கேளுங்க.. காட்டுவாங்க” phone தம்பி வழி சொல்லி விட்டு மீண்டும் phoneஐ பார்த்து சிரித்துக் கொண்டே நடையை கட்டினான்.




ஆழக் கடலெங்கும் சோழ மகராஐனும் எங்கள் கரிகாலனும் ஏறிநடந்து ஆட்சி புரிந்த கடல், வரலாற்றின் முக்கிய திருப்பங்களில் எவ்வாறெல்லாம் தமிழர்களிற்கு எதிரியாக மாறியது என்பதை புனைவு கலந்து “அலை அழித்த தமிழ்” புத்தகம் விபரித்திருக்கும். சங்ககாலத்தில் வைகை ஆறு கீழடி வரை வியாபித்திருக்க, வைகை ஆற்றில் பயணித்து கடலில் சங்கமித்து, கிரேக்க ரோமானிய சாம்ராஜ்ஜியங்களோடு தமிழர்கள் வியாபாரம் செய்ததற்கான ஆதாரங்களும் கீழடி அகழ்வாராய்ச்சியில் கிடைக்கப் பெற்றுள்ளனவாம். 

மசூதியிற்கு எதிர்புறம் கூட்டமாக சிறுவர்கள் நிற்க, அவ்விடத்தில் நின்ற பெரியவர் ஒருவரை வழி கேட்டோம். “ஆராய்ச்சி நடக்கிற இடத்திற்கா போறீங்க” சிறுவர்கள் உற்சாகமாக குரலெழுப்பினார்கள். “அதோ.. அதில தெரியுற தென்னந்தோப்பு தான்.. அங்கன போங்க” பெரியவரை கதைக்க விடாமல், தாங்களே வழிகாட்டி விட்டு, காரிற்கு பின்னாலே சத்தமிட்டுக் கொண்டே சிறுவர்கள் ஓடி வந்தார்கள்.


“வரிசை வரிசையாகக் கால்வாய்கள், பெரிய தொட்டிகள், தண்ணீர் உள் செல்லவும் வெளி வருவதற்குமான அமைப்புகள், உலைகள், வட்டக்கிணறுகள், மூடிய வடிகால்கள், திறந்த வடிகால்கள், சுடுமண் குழாய்களால் ஆன வடிகால்கள் என முழுமையான நகர அமைப்பை உறுதி செய்யும் சான்றுகள், தென்னிந்தியாவிலேயே முதன் முறையாக கீழடியில் தான் கிடைத்திருக்கிறது” என்கிறது கீழடி அகழ்வாராய்ச்சியின் முக்கியத்துவத்தை தமிழர்கள் அறிய பரப்புரையில் ஈடுபடும் மக்கள் கலை இலக்கிய கழகம், மதுரை எனும் அமைப்பு.

ஒரு பெரிய கிணற்றடியில் காரை நிறுத்திவிட்டு, டிரைவர் நஸீரோடு தென்னந்தோப்புக்குள்ளால் நடக்க தொடங்கினோம். அகழ்வாராய்ச்சி தளம் என்ற பெயர்பலகையை தாண்டி போக, பெரிய மீசை வைத்த பெரியவரிடம் வந்த நோக்கம் சொல்ல, சிரித்துக் கொண்டே வரவேற்று, அகழ்வாராய்ச்சி  நடைபெறும் இடத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார். “ஒம்பது மணிக்கு இந்த கவர் எல்லாம் எடுத்திடுவாங்க..” என்று அகழ்வாராய்ச்சி குழிகளை மூடியிருந்த நீல நிற தரப்பாள்களை காட்டினார். 





ஒரு பக்கத்தில் அகழ்ந்தெடுக்கப்பட்ட சட்டி பானையின் துண்டுகள் குவிக்கப்பட்டிருக்க, டிரைவர் நஸீர் ஆர்வத்தோடு ஓடி ஓடி படங்கள் எடுத்துக் கொண்டிருந்தார். “சார்.. படம் எடுக்காதீங்க சார்.. போர்டு போட்டிருக்கு பார்க்கல்லயா” என்றவாறே மெல்லிய உயரமான ஒரு மனிதர் பணிவாகவும் உறுதியாகவும் கட்டளையிட்டார். அவரை மெல்ல அணுகி விசாரித்ததில் அவர் தான் அந்த தளத்தின் மேற்பார்வையாளர், ஆறு வருடங்களாக கீழடியில் இடம்பெறும் அகழ்வாய்வு தளத்தில் பணியாற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்.

“Controversy created awareness” என்று நறுக்கென்று சொல்லி, கீழடி அகழ்வாய்வுற்கு இந்திய மத்திய அரசு கொடுத்த இடைஞ்சல்களைப் பற்றிய செய்திகள் தொடர்பாக விசாரித்ததற்கு சாணக்கியமாக பதிலளித்தார். “இந்த இடத்தில் ஒரு industry இருந்திருக்கு, அதற்கான சான்றுகள் நிறையவே கிடைத்திருக்கு, அநேகமாக அது நெசவு தொழிற்சாலையாக இருக்கலாம்” என்றார். தமிழகத்திலிருந்து கடல்வழியாக கிரேக்கத்திற்கும் ரோமிற்கும் பட்டாடைகள் ஏற்றுமதியான வரலாற்றை உறுதிப்படுத்த நிறைய சான்றுகள் கிடைத்துள்ளனவாம்.

கீழடியை சுற்றியுள்ள கிராமங்களிலிருந்து சுமார் 30 பேர் அந்த தனியாருக்கு சொந்தமான தென்னந் தோட்டத்தில் இடம்பெறும் அகழ்வாய்வு பணிகளில் வேலைக்கமர்த்தப்படுள்ளனர். “டீச்சர் ஒருத்தர்  தன்னார்வத்தில் செய்த ஒரு அகழ்வில் சில பண்டைய மட்பாண்டங்கள் வெளிவர.. கீழடி அகழ்வாய்வு திட்டம் தொடங்கியது” என்று இந்த திட்டத்தின் ஆரம்பம் பற்றி மேற்பார்வையாளர் தம்பி விபரித்தார்.

நீலத் தரப்பாள்களை வேலையாட்கள் ஒவ்வொரு கிடங்காக விலக்க, ஒரு சுடு கிணறு அப்படியே வெளிப்பட்டது. இன்னொரு கிடங்கில் அடுப்பு ஒன்று தென்பட்டது. அவற்றை படம் பிடிக்க அனுமதி கேட்க, மேற்பார்வையாளர் தம்பி பணிவாக மறுத்து விட்டார். மேற்பார்வையாளர் தம்பிக்கு கொடுத்த அன்பளிப்பையும் அவர் ஏற்க மறுத்து விட்டு, தான் இதை ஒரு கடமையாக செய்யவில்லை, எங்களது வரலாறும் நாகரீகமும் சரியாக பதிவு செய்யப்பட வேண்டும் என்ற நோக்கில் தானாற்றும் பங்களிப்பாகவே இதை நோக்குவதாக அந்த மேற்பார்வையாளர் தம்பி சொல்லிக் கொண்டே போனார்.


மனித குலத்தின் முதல் நாகரீகமான சிந்து சமவெளி நாகரீகத்தை விட பழமையானது எங்களது தமிழர் நாகரீகம் என்பதற்கான ஆதாரங்கள், கீழடியில் கிடைக்கப்பெற்றுள்ளதாக சில ஆய்வாளர்கள் கருதுகிறார்களாம். இந்திய மத்திய அரசின் செயற்பாடுகளால் இடையில் நிறுத்தப்பட்டிருந்த அகழ்வாய்வு, தமிழ் நாட்டில் எழுந்த எதிர்ப்பலைகளால் தமிழக அரசு பொறுப்பெடுத்து மீண்டும் கடந்த மார்ச் மாதம் முதல் மும்முரமாக நடைபெற்று வருகிறது.




ஆண்டாண்டு காலமாக நம் மூதாதையர் வாழ்ந்த எமது தாயக நிலத்தில் அந்நியர் எங்களையே ஆள விட்டு விட்டு, ஆண்ட பரம்பரை ஆளவும் தெரியாமல் அடங்கிப் போய் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் இந்தக் காலத்தில், ஈராயிரம் ஆண்டுகளிற்கு முன்னர் நம் முன்னோர்களே இந்த உலகத்தின் நாகரீகத்தின் முன்னோடிகள் என்பதை கீழடி மீண்டும் ஒருமுறை உரக்க கூவி நிற்கிறது. 

நம்மினத்தின் பெருமையை உலகம் ஏற்பது ஏற்காது இருப்பதை விடுவம், முதலில் நம்மினத்தின் பெருமையை நாங்கள் கொண்டாட வேண்டும். மதுரைக்கு போனால், ஒரு எட்டு கீழடிக்கு போய் பார்த்து விட்டு வாருங்கள், பண்டைத் தமிழனின் பெருமையை உணர்வீர்கள். 

மேலதிக தகவல்கள் 










Friday, 6 July 2018

மதுரைக்கு போனேனடி..



“பாண்டியர்களிற்கு இவ்வளவு bias ஆன ஒராளை இன்டைக்கு தான் சந்திக்கிறன்” என்று எங்களுடைய மதுரை வழிகாட்டி Guide  முத்துவிற்கு சொல்லும் போது, வெள்ளிக்கிழமை இரவு ஏழு மணியிருக்கும், மதுரை மீனாட்சி அம்மனின் வடக்குப்புற வெளி வீதியில் சனக்கூட்டம் அதிகரிக்கத் தொடங்கியிருந்தது.

அதற்கு இரண்டு மணித்தியாலங்களிற்கு முன்னர், எங்களோடு  நாங்கள் தங்கியிருந்த ஹோட்டலில் வந்து Guide முத்து இணைந்திருந்தார். காரின் முன் ஆசனத்தில் ஏறி,  ஆசனத்தின் Head restஐ கழற்றி வைத்து விட்டு, பின் ஆசனத்தில் இருந்த எங்கள் பக்கம் திரும்பி, மதுரையின் ஈராயிரம் வருட வரலாற்றை சுருக்கமாகவும் அழகாகவும் Guide முத்து சொல்லிக் கொண்டு வந்தார். 

“Leftல் cut பண்ணு.. Rightல வா” என்று Driver நஸீமுக்கு சொல்லிக் கொண்டே, Guide முத்து  சொன்ன தமிழகத்தின் பண்டைய வரலாற்றை, தமிழ் வளர்க்க சங்கம் அமைத்த மதுரை தெருக்களில் மீண்டும் கேட்க கேட்க சந்தோஷமாகவிருந்தது. 

கையிலிருந்த Phoneஐயும் காலிலிருந்த செருப்பையும் ஒரு பையில் போட்டு அதற்கான காப்பகத்தில் கொடுத்து, token வாங்கிக் கொண்டு வடக்கு கோபுர வாசலினூடாக, மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோயிலிற்குள் காலடி எடுத்து வைத்தோம். 

வாயில் கடந்ததும் ஒரு ஓரமாக நின்று கொண்டே, கடம்பவனத்தில் இந்திரன் வணங்கிய சுயம்புலிங்கம் தான் மதுரை ஆலயத்தின் மூலம் என்று Guide முத்து கதை சொல்லத் தொடங்கினார்.




கிட்டத்தட்ட 1,600 வருடங்கள் பழமை வாய்ந்த இந்தக் கோயில் கிட்டத்தட்ட 15 ஏக்கர் பரப்பளவில் கட்டப்பட்டுள்ளதாம். நான்கு திக்குகளிலும் எட்டு கோபுரங்களும் இரண்டு விமானங்களும் கம்பீரமாக வீற்றிருக்கும் இந்தத் தலம், பல்வேறு காலங்களில் வெவ்வேறு மன்னர்களால் கட்டப்பட்டதாம் என்று, ஆங்கிலமும் தமிழும் கலந்து Guide முத்து வகுப்பெடுத்தார்.

எட்டுக் கோபுரங்களில் மிக உயரமான (160 அடிகள்) தெற்கு கோபுரத்தடியில் வந்து நின்று, கோபுரத்தில் நிறைந்துள்ள சிற்பங்களை காட்டி “இதில இருக்கிற எல்லா sculpturesம் கீழ பார்க்கிற மாதிரி தான் செய்திருக்கிறாங்க” என்றார். உண்மை தான் முதலாவது வரிசையில் இருக்கும் சிற்பத்தின் கண்ணும் கீழ் நோக்கி தானிருந்தது, அதற்கு மேல் வரிசையிலிருந்த எல்லா சிற்பங்களும் அவ்வாறே கீழ் நோக்கியே பார்த்துக் கொண்டிருந்தன. 

“மதுரை என்றால் மீனாட்சியின் ஆட்சி தான், அதனால தான் உங்க வீட்ட மீனாட்சி ஆட்சியா இல்லை சிதம்பரம் ஆட்சியா என்று கேட்பாங்க” என்று சொல்லி சிரித்து விட்டு,  Guide முத்து எங்களை மீனாட்சி அம்மன் சந்நிதிக்கான special வரிசையில் நூறு ரூபாய் பணம் கட்டி சேர்த்து விட்டார். 

வரிசையில் போய் அம்மனை தரிசிக்க போனால், மிகவும் பணிவாகவும் அன்பாகவும் வரவேற்ற ஐயர்மார், பெயர் நட்சத்திரம் கேட்டு “தீபாரத்தி காட்டறன்.. போய் பாருங்கோ..” என்று எங்களுக்கு சொல்லி விட்டு “தோ.. இவாள மறுபடி.. விடுங்கோ” என்று காவலாளிகளிடம் சொல்லி எங்களை வரிசையின் இடை நடுவில் மீண்டும் இணைத்து விட்டார். எல்லாப் புகழும் தட்சணைக்கே.


உலக அதிசயங்களில் ஒன்றாக அங்கீகரிக்கப்பட போட்டி போட்ட மதுரை மீனாட்சி அம்மன் ஆலயத்திற்குள் புதைந்திருக்கும் பல அதிசயங்களை Guide முத்து ஒவ்வொன்றாக காட்டி விளக்கம் தந்து கொண்டு வந்தார். எந்தத் திக்கிலிருந்து பார்த்தாலும் ஒரே முகம் காட்டும் கூரையில் வரையப்பட்ட சிவலிங்க ஓவியம், முழுவதும் மரகதக் கற்களான (emerald stone) மீனாட்சி அம்மனின் விக்கிரகத்தை செதுக்க முதல் பரீட்சார்த்தமாக செதுக்கிய மூன்று prototypes, கோயிலின் கொடிக் கம்பத்தின் சக்தி, ஒரே கல்லில் செதுக்கப்பட்ட அழகிய உயிரோட்டமுள்ள சிற்பங்கள் என்று ஒவ்வொன்றாக பார்த்துக் கொண்டே வந்தோம்.

மீனாட்சி அம்மனின் திருக்கல்யாணத்தின் கதையை சொல்லி, அழகர் ஆற்றில் இறங்குவது ஏன் என்பதையும் விளக்கினார். திருமணத்திற்கு வந்த பக்தர்களின் தாகம் தீர்க்க சிவன் உருவாக்கிய கங்கை தான் வைகை ஆறு என்று சொல்ல, வரும் வழியில் கண்ட காய்ந்து வரண்டு போய் இருக்கும் வைகை ஆற்றின் தடம் தான் நினைவில் வந்தது. 

கோயிலை தரிசித்து விட்டு வெளியே வந்து ஆயிரம் கால் மண்டபத்தையும் சென்று பார்த்தோம். குறுக்கு நெடுக்காகவும் எந்தப் பக்கமிருந்து பார்த்தாலும் ஒரே நேர் கோட்டில் அமைக்கப்பட்டிருந்த ஆயிரம் தூண்களில் இருக்கும் சிற்ப வேலைப்பாடுகள் ஒவ்வொன்றும் தனித்துவம் வாய்ந்ததாம். 

“முத்து... அடுத்தது ஜிகர்தண்டா” என்று Guide முத்துவிடம் வேண்டுகோள் வைக்க, “வாங்க சார் வாங்க.. கூட்டி போறன்” என்று கொண்டே தனது சப்பாத்தை காலில் அணிந்து கொண்டார். மதுரை அம்மன் கோயிலை சுற்றியுள்ள குறுந்தெருக்களில் நடக்க மதுரை மல்லிகைப் பூவின் மணம் கமகமத்தது. எதிர்ப்பட்ட பல ஜிகர்தண்டா கடைகளைத் தாண்டிச் சென்று அந்த சிறிய ஒரிஜினல் “ஃபேமஸ் ஜிகர்தண்டா” கடைக்கு போய்,  “கடவுளே என்ற வயிறு பத்திரம்” என்று மனதுக்குள் செபித்துவிட்டு, ஆசை தீர ஜிகர்தண்டா சாப்பிட்டோம்.




கோயிலுக்கு போகும் வழியில் இருந்த அரிய நல்ல புத்தகங்களுடன் காட்சியளித்த புத்தகக்கடை பூட்டியிருந்தது ஏமாற்றமக்க, “சார்.. உங்க மேடத்திற்கு மதுரை சுங்கடி சாரீஸ் வாங்க போறீங்களா” என்று ஞாபகப்படுத்தி, Guide முத்து திருமண வாழ்க்கையை காப்பாற்றும் ஆபத்பாண்டவனாக அவதாரம் எடுத்தார். 

நிலத்தில் இருந்து, சேலைகளை விரித்து design பார்த்து, Head pieceன் அழகு பார்த்து, விலை பேசி, தன்னந்தனியாக முடிவெடுத்து வாங்கிய இரு சுங்கடிச் சேலைகளில் ஒன்று மட்டும் மனிசிக்கு பிடித்ததே, ஒரு வாழ்நாள் சாதனை தான்.

“சார்.. பரோட்டா சாப்பிடேல்லயா” காரில் ஏறினதும் driver நஸீர் கேட்டார். “Be vegetarian, don’t play with அம்மன்” என்று அன்று காலை அம்மாவிடமிருந்து வந்திருந்த WhatsApp பயமுறுத்த, “பரோட்டா கடையை மட்டும் காட்டுங்க பாஸ்.. ஒரு ஓரமா நின்டு பரோட்டா போடுறதை பார்த்துவிட்டு போவம்” என்று மதுரை பரோட்டா சாப்பிட கெலிப்பட்ட நாக்கிற்கு சமாதானம் சொன்னேன். 

“சார்..தஞ்சை temple is a monument for ராஜராஜன்.. மதுரை temple is an authentic spiritual site” என்று தொடங்கி, தஞ்சை கோயிலை கொஞ்சம் தாழ்த்தியும் மதுரை கோயிலை ஆகலும் உயர்த்தியது Guide முத்து முன்வைத்த வாதங்கள் சுவாரசியமானவை. தஞ்சை பெருங் கோயிலில் இன்றும் ராஜராஜனின் ஆத்மா வாழ்வதால் அங்கு செல்லும் தலைவர்களின் பதவிகள் பறிபோகும் என்ற தமிழகத்தில் உலாவும் நம்பிக்கை பற்றியும் Guide முத்து சொன்னார்.

“முத்து, நாங்க சோழரின் side தான்” என்று சொல்லி “சோழம்.. சோழம்..சோழம்” என்று ராஜராஜனின் மெய்காவல்படை செய்வது போல் நெஞ்சில் குத்தினேன். “புலிச் சின்னம், கடற்புறா இதெல்லாம் விடுதலைப் புலிகள், சோழர்களிடமிருந்து தான் எடுத்தவங்கள்” என்று சொல்ல, “ஆமா சார் ஆமா சார் “ என்று அந்த உரையாடலை தொடர விரும்பாமல், பாண்டியர்களின் பெருமை பேசுவதை தொடந்து கொண்டே போனார் எங்கள் Guide முத்து.

நகரங்களிற்கு ஒரு குணமுண்டு, அதை உணர வீதிகளில் உலாவ வேண்டும். நகரங்களின் காற்றின் மணமும், நகரத்தாரின் பேச்சும் வழக்கும், அதைக் காணும் போது நெஞ்சில் எழும் எண்ணங்களும், அந்த நகரத்தின் குணத்தை நமக்கு உணர்த்திவிடும். 

“மதுரை is one of the two living ancient cities in India” என்னு Guide முத்து சொன்னார், உண்மை தான். மதுரையில் உலா வந்த போது ஒரு வகை vibeஐ உணரக்கூடியதாக இருந்தது, அந்த vibe மதுரை அம்மன் சந்நிதியில் கொஞ்சம் அதிகமாகவே இருந்தது. மீண்டும் ஒரு முறை மதுரை வர வேண்டும் என்று அந்த vibe இன்றும் துருத்திக் கொண்டிருக்கிறது. 

திரும்பவும் மதுரைக்கு போக வேண்டும், மதுரை மீனாட்சி அம்மன் சந்நிதி ஏக வேண்டும், சாப்பிடாமல் வந்த அந்த பரோட்டா சாப்பிட வேண்டும், அதுவும் விக்ரம் வேதா படத்தில் வாற மாதிரி நெல்லிக் கறியோடு பரோட்டா சாப்பிட வேண்டும், மணிரத்தினத்தின் உயிரே படத்தில் வரும் கண்ணாளனே உட்பட பல பாடல்கள் காட்சியமைக்கப்பட்ட நாயக்கர் மஹால் போய்ப்
பார்க்க வேண்டும்,  நண்பன் பரணி சொன்ன கோனார் கடைக்கும் போக வேண்டும். 


நீண்டு கிடக்கும் 
வீதிகளும் - வான் 
நிமிர்ந்து முட்டும் 
கோபுரமும் ! 

ஆண்ட பரம்பரை 
சின்னங்களும் - தமிழ் 
அழுந்தப் பதிந்த 
சுவடுகளும் ! 

காணக் கிடைக்கும் பழமதுரை
(கவிஞர் வைரமுத்து)