Thursday, 18 January 2018

மொக்கு கொமர்ஸ்காரன் to Accountant




முற்குறிப்பு

தம்பி ஜேகே மட்ஸ் மண்டைக்காரன்களை மையமாக வைத்து எழுதும் பதிவுகளை வாசிக்கும் போது எனக்கு கை துறுதுறுக்கும். நாங்களும் அதே கருவை மையமாக வைத்து கொமர்ஸ்காரன்களை பற்றி எழுத வேண்டும் என்று உள்ளம் பதைபதைக்கும். அந்த எண்ணத்தை அவரோடு பம்பலாக உட்பெட்டியில் பகிர்ந்தால், “எழுதுங்கோ அண்ணே, I am waiting” என்று பதில் வரும். 

அந்த வரிசையில் ஜேகே எழுதிய “சப்பல் மன்னர்கள்” பதிவைத் தழுவி “கொமர்ஸ்காரன்களும்
கொமர்ஸ்காரிகளும்” பதிவு பிறந்தது.  அண்மைக் காலங்களில் ஜேகே தனது “படலையில்” எழுதி வரும் தன்னுடைய Programming வேலையைத் தழுவிய பதிவுகளிலிருந்து கிடைத்த inspirationஐ அடித்தளமாக வைத்து, ஒரு மொக்கு கொமர்ஸ்காரனாக யோசித்ததில் விளைந்த வினை தான் இந்தப் பதிவு. 

———————————————————

“மட்ஸ் படித்து, என்ஜியனாரானால் கட்டிடம் கட்டலாம், ரோடு போடலாம், இல்லை கொம்பியூடரில் விதம் விதமாக program எழுதலாம், பயோ படித்தால் டாக்குத்தராகி ஊசி கீசி போடலாம், நாங்க கொமர்ஸ் படிச்சு எக்கவுண்டன்ட் ஆகி என்ன ஐசே செய்ய போறம்?” தொண்ணூறுகளில் உயர்தரம் படிக்கும் காலத்தில், வெள்ளவத்தை காலி வீதியில் பஸ்ஸிற்கு காத்திருந்த ஒரு அழகிய மாலைப் பொழுதில் கஜோபன் கேட்ட கேள்வி இன்னும் காதில் எதிரொலிக்கிறது. 

“ஓம் ஐசே, எனக்கும் தெரியாது, அதில சில double accountants வேற இருக்கீனமாம்” என்று கதைத்துக் கொண்டிருக்கவும், புறக்கோட்டைக்கு போகும் CTB Bus வந்து நின்றது. 


CIMA படிக்கும் போதும், வேலைக்கு போய் என்ன செய்ய போகிறோம் என்று சுத்தமாக விளங்கவில்லை. முதல் வேலை கிடைத்து வேலை பழக தொடங்கியதும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஒரு மொக்கு கொமர்ஸ்காரன் எப்படி ஒரு திறமான accountant ஆக அவதாரம் எடுக்கலாம் என்ற சூட்சுமம் விளங்கத் தொடங்கியது. ஒரு நிறுவனத்திலிருந்து இன்னொரு நிறுவனம் மாறி வேலை செய்ய செய்ய, அந்த புரிதல் இன்னும் அதிகரிக்க தொடங்கியது. 

“அஞ்சும் மூன்டும் எட்டு, டக் டிக் டோஸ், எனக்கு balance sheet பலன்ஸ் பண்ணிட்டு, உனக்கு பலன்ஸ் பண்ணிச்சா, என்று கேட்கிறது தானேடா உங்கட படிப்பு” என்று நாங்கள் படிக்கும் காலத்தில் மட்ஸ்காரன்கள் நக்கல் அடிப்பாங்கள். அந்தக் காலத்தில் Balance Sheet பலன்ஸ் பண்ண நாங்கள் பட்ட அதே கஷ்டம் தான் இன்றைக்கு ஒவ்வொரு month end முடித்து நிறுவனத்தின் இலாபத்தையோ நட்டத்தையோ நிர்ணயிக்கும் போது நாங்கள் அனுபவிப்போம். மாதம் முடிந்து மூன்று நாற்களுக்குள் அந்தப் பொறுப்பை முடிக்க இரவும் பகலும் அயராது பாடுபடுவோம். ஒவ்வொரு month endம் ஒவ்வொரு பிரசவம் தான். 




Month end செய்யுறதை விட எனக்கு மிக மிக பிடித்த வேலை forecasting தான். இது ஒரு வகையில் சாத்திரம் பார்க்கிற வேலை தான். நிறுவனத்தின் நிதி அறிக்கைகளை சோதிடமாகப் பாவித்து, நாட்டின் பொருளாதார நிலைமையையும் சந்தை நிலவரத்தையும் கிரக சஞ்சாரமாகக் கணித்து, எதிர்காலத்தில் நிறுவனத்தின் நிதிப் பெறுபேறு எப்படி இருக்கும் என்று எதிர்வுகூறும் மண்டை விறுவிறுக்கும் வேலைதான், forecasting. 

இந்த forecasting செய்ய அடிப்படையாக தேவையானது நல்ல modeling. “மச்சான், ஏன்டா இதில மெனக்கிடுறாய், ஒரு software வாங்கி பூட்டி விடு, அது எல்லாம் செய்து தரும், நீ காலாட்டிக் கொண்டு Cricinfo பார்க்கலாம்” என்று software விற்பதையே தொழிலாக செய்யும் எனது அருமை நண்பனும் மொக்கு கொமர்ஸ்காரனுமான அருள்மொழி அலுப்புத் தருவான். 

“மச்சான், உன்ட software போடுறது சுயபுத்தி இல்லாத ரஜினி அரசியலிற்கு வாறமாதிரி, முதலில் சொந்த மண்டையில் சிந்தித்து ஒரு model உருவாக்க வேண்டும், அப்ப தான் நாங்க விரும்பியதை அடையலாம்” என்று அருளை அமைதிப்படுத்த முயன்றேன். “பிறகு அதைச் செய்யவல்ல நல்ல software தேடலாம், இல்லாட்டி ஒரு நல்ல மட்ஸ் மண்டைக்காரனை பிடித்து புதுசா ஒரு software toolயே உருவாக்கலாம்” என்று சொல்லியும் அவன் அடங்க மறுத்தான். 

பிரச்சினையை பிரதிபலிக்கும் ஒரு புதிய modelஐ உருவாக்கி, தீர்வைத் தேட பயணிக்க முயற்சிக்கும்
இடத்தில் தான் மொக்கு கொமர்ஸ்காரன், மட்ஸ் மண்டைக்காரனோடு சமபல நிலையை அடைகிறான். நிறுவனத்தின் இலாபத்தை நிர்ணயிக்கும் காரணிகளை கண்டறிந்து, அதில் எந்தக் காரணி எந்தக் காரணியை தீர்மானிக்கும் என்று sketch போட்டு, அந்த உறவை எப்படி ஒரு சமன்பாடாக மாற்றலாம் என்று மூளையை கசக்கி, ஒரு அணு ஆயுத விஞ்ஞானி அளவிற்கு யோசித்து, நாளுக்கு நாலு கோப்பை கோப்பி குடித்து, காதிற்குள் ஹெட் ஃபோன் மாட்டி இளையராஜா பாட்டு கேட்டு, மண்டை வியர்க்க வேலை செய்து, ஒரு Accountant ஒரு Financial modelஐ நிர்மாணித்து முடிக்க பயணிக்கும் பயணத்தில் அவன் தாங்கும் வலிகளை இந்த உலகம் அறியாது, அறியவும் விரும்பாது. 

போன கிழமை, வேலை செய்யும் நிறுவனத்தில், ஒரு பிரச்சினை, சாத்திரப் பிரச்சினை தான். சாத்திரம் பார்க்கிற முறை (forecasting) சரியில்லை என்று குத்தி முறிஞ்சாங்கள். ஒவ்வொரு நாளும் மணித்தியால கணக்காக கூட்டம் போட்டு சண்டை போட்டார்கள். பிரச்சினையைத் தீர்க்க ஒரு புதிய Modelற்கான sketchஐ போட்டேன். “கர்த்தரே என்னைக் காப்பாற்றும்” என்று ஜெபித்துவிட்டு, புத்தம் புதிதாக ஓரு Excel workbook திறந்து, பிள்ளையார் சுழி போட்டு அத்திவாரத்தை போடத் தொடங்கினேன். 

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கட்டி, model வடிவம் பெறத் தொடங்கியது. அங்க இருந்து dataவை எடுத்து இங்க இருந்த dataவோடு தொடுக்க vlookupஐ பாவித்து ஒரு சமன்பாட்டை போட்டால், நாலு இடத்தில் #N/A என்று error message பல்லிளிக்குது. என்னடா பிரச்சினை என்று கடுமையாக யோசித்துக் கொண்டிருக்க, phone சிணுங்குது. 

“டார்லிங்..” மனிசி தான் லைனில்.

“புஷ்பா அன்டிட்ட புட்டு ஓடர் பண்ணும்” மனிசனின் மண்டை அந்தரத்தில் நிற்குது, நீரோ மன்னன் பிடில் வாசித்தானாம். 

“ஓகே ஓகே.. செய்யுறன்.. செய்யுறன்..இப்ப கடும் பிஸியா இருக்கிறேன்”. தொலைபேசியை துண்டித்துவிட்டு, மறுபடியும் modelingல் மூழ்க நினைக்க, மறுபடி தொலைபேசி..

“இப்ப என்ன...” சொல்லி முடிக்கவில்லை

“சம்பலை மறந்திடாதேயும்” ஆண்டவா, மதுரைக்கு வந்த சோதனையடா.

காதுக்குள் headphone மாட்டி, இளையராஜா பாட்டு கேட்டுக் கொண்டே, அந்த சமன்பாட்டு பிரச்சினையை தீர்த்து அடுத்த கட்டத்திற்கு முன்னேற @ifஐ நாலு இடத்தில் விதம் விதமாக பாவித்தது கைகொடுத்தது. நாலும் கலந்து சாம்பாராகி ஒரு புதிய சமன்பாட்டை நிர்மாணிக்க, இழவு விழந்த error அங்கேங்க எட்டிப் பார்க்க, விசருக்கே விசர்  வந்தது. 

விடுக்கென்று எழும்பிப் போய் சூடாக ஒரு கோப்பி போட்டுக் கொண்டு வந்து இருந்து, எப்படி போட்டு பார்த்தாலும் பிரச்சினை தீரவில்லை. ஒரு சமன்பாட்டை மாற்றி ஒரு பிரச்சினையை தீர்த்தால், தீரவே மறுக்கும் இலங்கைத் தமிழ் மக்களின் இனப்பிரச்சினையைப் போல், சிக்கல் இன்னொரு இடத்தில் வேறொரு ரூபத்தில் பிறப்பெடுத்தது. 


மூன்று நாட்கள் கடும் தவமாய் தவமிருந்து, ஒவ்வொரு கல்லாக பார்த்து பார்த்து எடுத்து கட்டிய வீட்டைப் போல், என்னுடைய modelம் உருப்பெறத் தொடங்கி, நிறுவனத்தின் பிரச்சினையை தீர்க்க ஒரு மூலோபாயத்தை வழங்கியது. இடையில் இந்த தவத்தை கலைக்க ரம்பைகள் வடிவில் வந்து போன தடங்கல்கள் தான் எத்தனை எத்தனை. அத்தனையும் அடக்கி ஆட்கொண்டு, விடாக்கண்டனாக வேலை செய்ததில் கிடைத்த பேறில், அடைந்த நிறைவும் மகிழ்ச்சியும் வார்த்தைகளால் வர்ணிக்க முடியாது. 

வேலை பார்த்த நிறுவனங்களின் பல பிரச்சினைக்கு தீர்வுகள் கிடைத்தாகிவிட்டது, எத்தனையோ எத்தனையோ வித விதமான சாத்திரங்கள் (forecasting) பார்த்தாகி விட்டது, நூற்றுக்கணக்கான “month end” பிரசவங்களும் பார்த்தாகி விட்டது, ஆனால் அன்று CTB பஸ்ஸில் ஏறி பயணித்த போது கஜோபன் கேட்ட கேள்விக்குத் தான் இன்று வரை பதில் தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

“ஐசே நீர் சொன்ன அந்த double accountant ஆகிறது எப்படி? 

Friday, 12 January 2018

பரி யோவான் பொழுதுகள்: Bouncing Back


1960களின் ஆரம்பத்தில் சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்காவின் ஆட்சியில் கிறிஸ்தவ திருச்சபைகளால் ஆரம்பிக்கப்பட்டு நிர்வகிக்கப்பட்ட பாடசாலைகளை அரசுடைமையாக்கப் போவதாக அரசு அறிவித்தது. அரசுடைமையாக்கப்படாத பாடசாலைகளிற்கு ஆசிரியர்களின் சம்பளம் உட்பட எந்த நிதியுதவியும் அரசு வழங்காது என்றும் எச்சரித்தது. இலங்கை அரசின் அறிவிப்பை எதிர்த்து நின்ற ஒரு சில பாடசாலைகளில் யாழ்ப்பாணம் பரி யோவான் கல்லூரியும் அடக்கம். 

அறுபதுகளில் பாடசாலை நடாத்த, வீடு வீடாக சென்று பழைய மாணவர்களும் பெற்றோரும் ஆசிரியர்களும் நிதி சேகரித்ததையும், பள்ளிக்கூட வளாகத்தில் இருந்த மகோகனி மரங்கள் தறிக்கப்பட்டு விற்கப்பட்டதையும், சம்பளம் வாங்காமல் கல்விப் பணியாற்றிய ஆசிரியர்களின் வரலாற்றையும் பரி யோவானின் பழைய மாணவர்கள் நன்கறிந்திருப்பார்கள். 

முப்பதாண்டு கால யுத்தம் எங்கள் தாயகப் பிரதேசங்களின் பொதுச் சொத்துக்களையும் தனியாரின் சொத்துக்களையும் அழித்து சிதைவடையச் செய்தது. தமிழர்களின் பலமாக விளங்கிய கல்விசார் செயற்பாடுகளிற்கு களம் அமைத்துத் தந்த பாடசாலைகளின் கட்டுமானங்கள் யுத்தத்தால் பாரியளவில் அழிவிற்கு உள்ளாகின. 

1987ல் இந்திய இராணுவத்தின் எறிகணை வீச்சாலும் பின்னர் 1995ல் இலங்கை இராணுவத்தின் யாழ்ப்பாணத்தை கைப்பற்றுவதற்கான இராணுவ நடவடிக்கையின் போதும் பரி யோவான் கல்லூரியின் கட்டிடங்கள் பாரியளவில் அழிவைச் சந்தித்தன. 

அறுபதுகளில் அரங்கேறியது போல், தொண்ணூறுகளில் நிகழ்ந்த அழிவுகளிலிருந்து பரி யோவான் கல்லூரியை மீட்க தோள் கொடுக்க முன்வந்ததும் பரி யோவான் கல்லூரியின் பழைய மாணவர்களும் ஆசிரியர்களும் பெற்றோர்களும் தான். உலகெங்கும் பரவியிருந்த பரி யோவான் சமுதாயம், தங்களது சொந்த நிதிப் பங்களிப்பாலும் தங்களிற்கு அரசாங்கங்கள் மட்டத்திலும் உதவி வழங்கும் நிறுவனங்கள் மட்டத்திலும் இருந்த தொடர்புகள் மூலமாகவும், பரி யோவான் கல்லூரியை மீளக்கட்டியமைக்கும் முயற்சிகளை முன்னெடுத்தார்கள், முன்னெடுத்தும் வருகிறார்கள். 

இந்த முன்னெடுப்புக்களின் அண்மைய சாட்சியமாக விளங்குவது, கூடைப்பந்தாட்ட திடலின் (Basketball Court) மீள் நிர்மாணம். பரி யோவான் கல்லூரியின் மத்திய பிரிவு வகுப்பறைகள் அமைந்திருக்கும் பகுதியில் தான் எங்கள் Basketball Court அமைந்திருக்கிறது. பழைய பூங்கா வீதிப் பக்கமிருக்கும் PT Mathai Blockஆலும், பிரதான வீதிப் பக்கமிருக்கும் ராஜசேகரம் Block ஆலும், வடக்கே கல்லூரியின் மைதானத்தாலும், மேற்கே குணசீலன் Block ஆலும் சூழப்பட்டு, இந்த Basketball Court வீற்றிருக்கிறது.

இடப்பெயர்வுகளும் புலப்பெயர்வுகளும் பரி யோவானின் கல்வி பெறுபேறுகளிலும் விளையாட்டு துறையிலும் பாரிய பாதிப்புக்களை ஏற்படுத்தின. 2007ம் ஆண்டிலிருந்து தொடர்ந்து ஜந்தாண்டுகள் பரி யோவான் கல்லூரி கிரிக்கட் அணி, மத்திய கல்லூரியுடனான Big Matchல் தோற்றுப் போனது நம்மில் பலரிற்கு இன்றும் ஞாபகம் இருக்கும். ஆனால் அதே காலப்பகுதியில் பரி யோவானின் கூடைப்பந்தாட்ட அணி, அகில இலங்கை ரீதியில் முதல் எட்டு அணிகளிற்குள் தரவரிசைப்படுத்தப்படுத்தப்பட்டது பலரிற்குத் தெரியாது. 

கிரிக்கெட்டில் பரி யோவான் கல்லூரி அணி ஒரு பக்கம் மெல்ல மெல்ல மேலெழுந்து, வடமாகாணத்தின் சிறந்த அணியாக விருதுகளைப் பெறத் தொடங்க, பல தலைசிறந்த வீரர்களை உருவாக்கிய கூடைப்பந்தாட்ட திடலோ நலிவடையத் தொடங்கியிருந்தது. இதே காலப்பகுதியில் தான் 2009ல், இறுதி யுத்தத்தில் நேரடியாக பாதிப்படைந்த 612 மாணவர்களை பரி யோவான் கல்லூரி உள்வாங்கியதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

2016 மார்ச் மாதமளவில், நலிவடைந்திருந்த கூடைப்பந்தாட்டத் திடலை திருத்தி, மீண்டும் கூடைப்பந்தாட்டத்தை முறையாக விளையாடும் நிலைக்கு கொண்டுவர, பரி யோவான் கல்லூரியின் மெல்பேர்ண் பழைய மாணவர் சங்கம் முன்வந்தது. கூடைப்பந்தாட்டத் திடலை புனரமைக்க ஒரு மில்லியன் ரூபாய்களை ஒதுக்க முன்வந்த மெல்பேர்ண் OBA, அந்தத் திட்டத்தை செயற்படுத்தும் பொறுப்பை பரி யோவானின் யாழ்ப்பாண பழைய மாணவர் சங்கத்திடம் ஒப்படைத்தது. பரி யோவான் கல்லூரியின் 195 வருட வரலாற்றில் இரு பழைய மாணவர் சங்கங்கள் இணைந்து மேற்கொண்ட முதலாவது செயற்திட்டம் இதுவாகத் தானிருக்கும். 

கல்லூரியின் அதிபர் வண. ஞானப்பொன்ராஜாவின் முழுமையான ஒத்துழைப்புடனும் அவரது வழிகாட்டலில், கூடைப்பந்தாட்ட திடல் புனருத்தாரணத்திற்கான (Basketball Court reconstruction) ஒரு செயற்குழு (steering committee) அமைக்கப்பட்டது. இந்த செயற்குழுவின் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்க கல்லூரியின் பழைய மாணவனான Dr. கோபிசங்கர் முன்வந்தார்.  இந்த செயற்குழுவின் செயலாளராக இன்னுமொரு பழைய மாணவனான Dr. காண்டீபன் பொறுப்பேற்றுக்கொண்டார். செயற்குழுவிற்கு தொழில்நுட்ப ஆலோசனைகளை பழைய மாணவனான நிகோல்ட் ஆர்னல்டும் இணைந்து கொண்டார். இவர்களோடு இணைந்து இந்த செயற்திட்டத்தை வெற்றிபெற வைத்ததில் ரொஹான் தேவதாசன், முருகமூர்த்தி செந்தூரன் மற்றும் ராஜநாயகம் ஹஜீபன் ஆகிய பழைய மாணவர்களின் பங்களிப்பு அளப்பரியது. 

கூடைப்பந்தாட்டத் திடலை புனருத்தாரணம் செய்வதோடு மட்டுப்படுத்தாமல், பரி யோவானின் கூடைப்பந்தாட்டத் திடலை முழுமையாக அபிவிருத்தி செய்வது தான் சிறந்தது என்று கல்லூரியின் அதிபரும் செயற்குழுவினரும் முடிவு செய்ததார்கள். மெல்பேர்ண் OBA கொடுத்த நிதி பலமான ஆரம்பமாக அமைய, கல்லூரியில் எண்பதுகளிலும் தொண்ணூறுகளிலும் படித்த ஒவ்வொரு Batchஐயும் தொடர்பு கொண்டு, நிதி சேகரிப்பதற்கு செயற்குழு முடிவெடுத்தது. 

ஒவ்வொரு Batch ஆக தொடர்பு கொள்ளும் பாரிய பணி முடுக்கி விட்டது. பல Batchகள் “கட்டாயம் செய்யுறம் மச்சான்” என்று உறுதியளித்து விட்டு, ஓரிரு கிழமைகளிலேயே செயற்குழு கேட்ட தொகைக்கு மேலாக நிதியை திரட்டி அனுப்பினார்கள். 
மறுபுறத்தில், கல்லூரியின் பழைய மாணவனும் பரி யோவான் அணியின் முன்னாள் கூடைப்பந்தாட்டப் பயிற்றுவிப்பாளருமான தயாபரன், கல்லூரிக்கு ஆடிய பழைய கூடைப்பந்தாட்ட விளையாட்டு வீரர்களைத் தொடர்பு கொண்டு, நிதி திரட்டத் தொடங்கினார்.  உலகெங்கும் திரட்டப்பட நிதி, கூடைப்பந்தாட்ட அபிவிருத்திக்கென பிரத்தியேகமாக திறக்கப்பட்ட வங்கிக்கணக்கில் வைப்பிலிடப்பட்டது. வங்கியில் வைப்பிலிடப்பட்ட பணத்திற்கு உடனடியாகவே பற்றுச்சீட்டுக்களும் வழங்கப்பட்டன. 

கூடைப்பந்தாட்டத் திடலை மைதானப் பக்கமாக விஸ்தீரணமாக்கிய அதேவேளை, திடலில் வெள்ள நீர் தேங்காமல் இருக்க, திடலை சற்றே உயர்த்தி, நீர் வழிந்தோடவும் வகைசெய்யப்பட்டது. இலங்கை கூடைப்பந்தாட்ட சம்மேளனம் சிபாரிசு செய்த, தென்னிலங்கை பாடசாலைகளில் கூடைப்பந்தாட்ட திடல்களை அமைத்த அனுபவம் பெற்ற, ஒரு நிறுவனத்திடம் பரி யோவானின் கூடைப்பந்தாட்டத் திடலை புனரமைக்கும் வேலை ஒப்படைக்கப்பட்டது. 

பழைய மாணவர்களிடம் சேகரித்த நிதிக்கு மேலதிகமாக, வட மாகாண சபையும் தனது கல்விசார் அபிவிருத்திக்கான பாதீட்டிலிருந்து நிதியுதவி அளிக்க, கல்லூரியின் பழைய மாணவனும் வடமாகாண சபை உறுப்பினருமான இம்மானுவேல் ஆர்னல்ட் உதவிசெய்தார். கூடைப்பந்தாட்டத் திடலில் இரவிலும் ஆட்டங்களை அரங்கேற்ற, ஒரு மில்லியன் ரூபா செலவில், மின்னொளி கோபுரங்களை (Flood light towers) நிறுவ, கல்லூரியின் பழைய மாணவரான வாமதேவா தியாகேந்திரன் முன்வந்தார். 

பரி யோவான் கல்லூரியின் கூடைப்பந்தாட்ட திடலின் அபிவிருத்தி செயற்திட்டத்தில் மனமகிழ்ச்சியை தந்த இன்னுமொரு நல்ல விடயம் கூடைப்பந்தாட்டத் திடலின் ஒரு பக்க கோபுரம், எமது SJC92 Batch நண்பனான சிவக்குமரனின் (சேரலாதன்) பெயரை தாங்கி நிற்பதாகும். எங்களோடு கூடித்திரிந்து பம்பலடித்து மகிழ்ந்த நண்பனின் நினைவாக, எங்களது SJC92 Batch பெடியள் இந்த கோபுரத்திற்கு நிதிப்பங்களிப்பு செய்திருந்தார்கள். 

கூடைப்பந்தாட்ட திடலின் மீள்நிர்மாணத்தில் குறிப்பிடத்தக்க இன்னொரு விடயம், இந்த செயற்திட்டத்தை முன்னெடுத்து வழிநடத்தி பங்களிப்பு செய்தது, எண்பதுகளிலும் தொண்ணூறுகளிலும் , ஆனந்தராஜா மாஸ்டரும் தனபாலன் மாஸ்டரும் அதிபராக இருந்த காலத்தில் கல்லூரியில் கல்வி கற்ற பழைய மாணவர்கள். அறுபதிகளிலும் எழுபதுகளிலும் படித்த மாணவர்கள் கல்லூரிக்கு செய்த பங்களிப்பை பின்பற்றி அடுத்த தலைமுறையும் தனது பங்களிப்பை வழங்க தொடங்கியதன் அடையாளமாக இந்த செயற்திட்டம் அமைகிறது. 

பரி யோவான் கல்லூரியின் பழைய மாணவர்கள் பலரின் பங்களிப்போடு எங்கள் கூடைப்பந்தாட்டத் திடல் இன்று மீண்டும் கம்பீரமாக நிமிர்ந்து நிற்கிறது. பரி யோவானின் கட்டிடங்களும் மைதானமும் எவ்வாறு யாழ்ப்பாண சமூகத்தின் பயன்பாட்டிற்கும் பயன்படுகிறதோ, அதே போல் இந்த கூடைப்பந்தாட்டத்திடலும் பரி யோவானின் மாணவர்களிற்கு மட்டுமன்றி, யாழ்ப்பாணத்தில் கூடைப்பந்தாட்ட வளர்ச்சிக்கு அடிகோலும் களமாக அமைய வேண்டும் என்பது தான் அனைத்து பழைய மாணவர்களின் நம்பிக்கையும் எதிர்பார்ப்பும்.

பழைய மாணவர்களின் முயற்சியை கொண்டாடும் அதே வேளை,  “புதுசு புதுசா கட்டிடம் கட்டிறதும், அதைத் திறக்கிறதும் தான் நடக்குது ஒழிய, எங்கட academic standards சரியா விழுந்துட்டுது” என்று பல பரி யோவானின் பழைய மாணவர்களின் அங்கலாய்ப்புக் குரல்கள் மெல்ல மெல்ல கேட்கத் தொடங்கி விட்டன. “ஹாட்லியும் ஹின்டுவும், இந்த முறை பற்றிக்ஸிலும் பெடியள் கலக்கிற மாதிரி எங்கட பெடியள் ஏன் results எடுக்கிறதில்லை” என்று ஒரு சாரார் வருத்தப்பட “உதுக்கெல்லாம் வெளிநாட்டில இயங்கிற OBAக்கள் தான் காரணம், காசை அள்ளி எறிஞ்சு கட்டிடம் கட்டுறதில் தான் கவனம் போகுது ஒழிய, கல்வியை முன்னேற்றுவதற்கு எந்த முயற்சியும் எடுப்பதில்லை” என்று இன்னொரு சாரார் கவலையோடு ஆத்திரப்படுகிறார்கள்.

பரி யோவானின் பழைய மாணவர்களின் அக்கறை நிறைந்த அங்கலாய்ப்பிலும் கவலையிலும்  ஆத்திரத்திலும் நியாயம் இருக்கிறது.  Big Match வெல்லும் போதும் ரோயல் கல்லூரியை வெல்லும் போதும் குதித்து கும்மாளம் போடும் எங்களால், OL, AL results வரும்போது, அடக்கி வாசிக்கத் தான் முடிகிறது. 

ஒரு காலத்தில் கல்வியிலும் கலக்கி விளையாட்டிலும் கோலோச்சிய எங்கள் கல்லூரி, உண்மையிலேயே கல்வியில் பின்தங்கி விட்டதா? இல்லை, பரி யோவான் கல்லூரியின் இலட்சியம், வாழ்க்கைக்கு தேவையான திறன்களை ஊட்டி, ஆளுமையுள்ள நல்ல வாலிபர்களை உருவாக்குவது தான், ஆதலால் நாங்கள் கல்வி பெறுபேறுகளைப் பற்றி கவலைப்படத் தேவையில்லையா?

ஒரு பாடசாலையின் முதன்மையான இலக்கு கல்வியாகத் தான் இருக்க வேண்டுமா?விளையாட்டும் இதர செயற்பாடுகளும் கல்விச் செயற்பாட்டை பலப்படுத்தும் துணையாக மட்டும் தான் இருக்க வேண்டுமா? கல்வியும் விளையாட்டும் இதர செயற்பாடுகளும் சரியான அளவில் கலந்து வழங்கும் போது தான் ஒரு நல்ல மாணவன் ஒரு நல்ல மனிதனாக உருவெடுக்கிறான் என்பதில் யாவரும் உடன்படலாம். 

உக்கி உருக்குலைந்து குண்டும் குழியுமாய் இருந்த கூடைப்பந்தாட்டத்திடலை மீளநிர்மாணம் செய்ய உலகெங்கும் வாழும் பரி யோவானின் பழைய மாணவர்கள் பங்களிப்பு செய்த இந்த செயற்திட்டத்தின் முடிவில் வெளியிடப்பட்ட நினைவு மலரிற்கு அவர்களிட்ட பெயர், Bouncing Back. Bouncing Back என்பதை தமிழில் “மீண்டும் தொடங்கும் மிடுக்கு” எனும் மகாகவியின் சொல்லாடலோடு மொழிமாற்றம் செய்யலாம்.

Bouncing Back என்பது பரி யோவானின் கூடைப்பந்தாட்ட விளையாட்டோடு மட்டும் மட்டுப்படுத்தப்பட்டாமல், கல்லூரியின் கல்வி பெறுபேறுகளும் மீண்டும் எழுச்சி கொண்டு மாட்சிமை பெற வேண்டும். கூடைப்பந்து விளையாடுவதற்கு ஒன்றிணைந்து பங்காற்றிய பரி யோவான் சமுதாயம், கல்வியில் எங்கள் கல்லூரி Bouncing Back அடைவதற்கு, அதை விட பலமடங்கு பங்களிக்காதா? 

Let’s, Bounce Back....

Tuesday, 26 December 2017

மெல்பேர்ணில் Boxing Day


காலம்பற நல்ல நித்திரையில் இருக்கும் போது, மிருதுவாக யாரோ நெற்றியை தடவுற மாதிரி கனவு வந்தது. கனவு கொஞ்சம் நீளாதா என்று நினைக்க...பச்சக்.. நெத்தியில் முத்தம். 

“தேத்தண்ணி போட்டு வச்சிருக்கிறன்..நான் போய்ட்டு வாறன்”

ஜயோ.. மனிசியின் குரல்...அப்ப நெத்தியை தடவினதும்..பச்சக் கிடைத்ததும்.. கனவல்ல.. நினைவு தான்.

திடுக்கிட்டு எழும்பி.. ஃபோனை தூக்கினால், அது 7:00 மணி, 26 Dec 2017 காட்டுது... Boxing Day.

Garageக்கால் கார் வெளிக்கிடும் சத்தம் இடியோசை போல கேட்கிது. புலி புறப்பட்டு விட்டது...shoppingற்கு. கலங்கிய நித்திரையில் கட்டிலில் நிமிர்ந்து இருந்து ஃபோனைத் தட்டினேன் 

“ஹலோ...” மறுமுனையில் அவ்வளவு அன்பு, பாசம், காதல்.

“எந்த shopping centreற்கு போறீர்?” பதற்றத்தை கட்டுப்படுத்திக் கொண்டேன்.

“Chadstoneற்கு தான்.. அங்க தான் நல்லம்” மகிழ்ச்சியில் மறுமுனை ஒலித்தது.

“பார்த்து ராசாத்தி.. credit card பாவம்... பார்த்து பக்குவமா இழும்.. உமக்கும் கை நோகும்” கரிசனையை காதலில் கலந்து கலக்கத்துடன் பரிமாறினேன்..

“சரி..சரி.. காலங்காத்தால கடிக்காதேயும்” மறுமுனை தொடர்பையிழந்தது.

“கர்த்தரே credit cardஐ காப்பாற்றும்” என்று ஜெபித்துவிட்டு, திரும்பி படுத்தால், “வேலைக்காரன்” படத்தில் இடைக்கிடை வந்த நயன்தாராவைப் போல், நித்திரையும் வர மறுத்தது.

“அப்பா...ஆ” பாசக்கார பயலொருத்தனின் குரல் கேட்டு அரை நித்திரையும் கலைந்து எழுந்தால், ஒஸி ஜேர்ஸி அணிந்து கொண்டு சந்தோஷ் கட்டிலிற்கு பக்கத்தில் நிற்கிறான். 

“Wake up.. we have to go”, பள்ளிக்கூட நாட்களில் தட்டியெழுப்பும் பிள்ளை, cricket match பார்க்கப் போக என்னை எழுப்பும் போது, நேரம் 8:00 மணி, 26 December.. Boxing Day.

மெல்பேர்ணில் MCGயில் Boxing Day Test Match பார்க்கப் போவது ஒரு பாரம்பரியம். அதுவும் இங்கிலாந்து அணியோடு Ashes Test Match என்றால் இன்னும் விசேஷம். ஆண்டுக்கொருமுறை அரங்கேறும் ஒரு புனித பயணம் (Pilgrimage) என்றும் சொல்லலாம்.

கிரிக்கட் உலகின் புனித ஸ்தலமான MCGயில், ஒரு லட்சம் பக்தகோடிகளோடு இணைந்து, கிரிக்கெட் ஆராதனைகளில் கலந்து கொள்வது என்பது மெய்யாகவே மெய் சிலர்க்க வைக்கும் ஒரு அனுபவம். 

3-0 என்ற கணக்கில் ஏற்கனவே தொடரை வென்று விட்ட ஒஸ்ரேலிய அணி இன்றைக்கும் இங்கிலாந்து அணியை வெளுத்து வாங்கும், அதைக் கண்டு ஒஸ்ரேலியர்கள் ஆர்பரிப்பார்கள்.  ஒஸ்ரேலிய தேசிய கீதம் பாடி முடிய எழுந்த கரகோஷம் அதற்கு கட்டியம் கூறுவது போல் அமைந்தது.

ஆட்டத்திற்கு முன்னர் மைதானத்தில் ஒலித்த முதல் பாடல் “Jerusalem”, இங்கிலாந்து தேசத்தின் உத்தியோகப்பற்றற்ற தேசிய கீதம். ஜெருசலேம் நகரைப் போல், இழந்த மாட்சிமையை, இங்கிலாந்து கிரிக்கெட் அணி மீண்டும் பெறுமா? பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்.

அதே வேளை, இதே நாளில்.. 13 ஆண்டுகளிற்கு முன்னர் தாயகத்தை தாக்கிய சுனாமியில் உயிரிழந்த உறவுகளையும் நினைவில் கொள்வோம், அவர்களின் ஆத்ம சாந்திக்காகவும் பிராரத்திப்போம். 

இங்கிலாந்தின் உத்தியோகபூர்வ தேசிய கீதமான “God save the queen” ஒலித்த போது என்னுடைய மனதில் ஒலித்தது என்னவோ...”God save my credit card” தான்..

Friday, 22 December 2017

Christmasம் Curiosityயும்


கிறிஸ்மஸ் காலம் வந்தாலே ஒருவித curiosity தானாக வந்து ஒட்டிக் கொள்ளும். curiosity என்ற ஆங்கில வார்த்தைக்கு பொருத்தமான தமிழ் சொல் என்னவென்று மூளையை போட்டு கசக்கினேன், ஒன்றும் பிடிபடவில்லை. முகநூலில் தமிழில் வெளுத்து வாங்கும் தம்பிமார் இருவரைக் curiosityக்கு சரியான தமிழ் சொல் என்னடா என்று கேட்டேன். 

ஒருத்தர் சொன்னார் “ஆர்வம் could be the closest”. இன்னொருத்தர் “தேடல்.. ஆர்வம்..எதிர்பார்ப்பு...இதுகளுக்க ஒன்று அண்ணே” என்று இழுத்தார். “சரி தம்பி, curiosity பற்றி உங்களை curious ஆக்கியாச்சு, மண்டைக்குள் ஏதாவது தட்டுபட்டா, இன்பொக்ஸ் அடியுங்கோ” என்றேன். “ஓமண்ணே ஓமண்ணே, கட்டாயம்” என்றுவிட்டு தொலைபேசியை துண்டித்தவரிடமிருந்து இதுவரை பதிலில்லை. 

Christmas பற்றிய curiosity, பாலகன் இயேசுவின் பிறப்பிற்கு முன்னரே ஆரம்பமாகிவிட்டது. பழைய ஏற்பாட்டில் குறிப்பிடப்பட்ட, யூதர்களை அடிமைத்தளையிலிருந்து மீட்க வரும் மீட்பர் (மெஸியா) எப்படி வருவார், எப்போது வருவார் என்ற curiosityயிலிருந்து Chrismasம் curiosityயும் தொடங்குகிறது எனலாம்.

கடவுளால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட யூதர்களை மீட்க வரும் மீட்பர், வீசியடிக்கும் புயல் போல் வருவாரா?, ஆரோகரிக்கும் அலை போல் வருவாரா?, வெடிக்கும் எரிமலை போல் மேலெழுவாரா?, இல்லை வானத்தில் இருந்து குதிப்பாரா? என்று எல்லோரும் curiousஆக இருக்க, ஜெருசலேமிற்கு அந்தப் பக்கமிருக்கும் பெத்லகேம் என்ற குட்டிக் கிராமத்தில் ஒரு மாட்டுத் தொழுவத்தில் அமைதியாக, ஆரவாரமில்லாமல் வந்து அவதரித்தார், எங்கள் மனுஷகுமாரன். 

மேற்கு வானில் தோன்றிய ஒரு வால்நட்சத்திரம் கிளப்பிய curiosity தான், கிழக்கு திசையிலிருந்து மூன்று சாத்திரிகள், ஓட்டகத்தில் ஏறி, யூதேயாவிற்கு பிரயாணம் பண்ண வைத்தது. அந்த மூன்று சாத்திரிகள், நட்சத்திரத்தை பின்தொடர்ந்து வந்து, பாலகன் யேசுவை தொழுவத்தில் கண்டடைந்து, பொன்னையும் தூபவர்க்கதையும் வெள்ளைப்போளத்தையும் பரிசாக கொடுத்த கதையும் Christmasம் curiosityயும் என்ற சொல்லாடலில் அடங்கும்.

மீட்பரை தேடிவந்த மூன்று சாத்திரிகள், யூதாயேவை ஆக்கிரமித்திருந்த ரோம சாம்ராஜ்ஜியத்தின் கவர்னரான ஏரோதை சந்தித்து, தங்களின் பயணத்தின் நோக்கத்தைப் பகிர, அவனுக்கும் curiosity தொற்றிக் கொள்கிறது. “பிறக்கப் போகும் யூதர்களின் ராஜாவை கண்டால், எனக்கும் அவரிருக்கும் இடத்தை சொல்லுங்கள், நானும் போய் வணங்குகிறேன்” என்று கபடமாக கூறி அனுப்பிய ஏரோதின் curiosity, கடைசியில் பல பாலகன்களை கொன்று போடுவதில் முடிந்த Christmasம் curiosityயும் சொற்பதத்தினுள் அடக்கம்.

குளிரும் இராப் பொழுதில், தங்கள் மந்தைகளிற்கு காவலாய் நின்ற, ஆயர்களின் curiosity, அவர்களையும் யேசு பிறந்திருந்த மாட்டுத் தொழுவத்திற்கு இட்டு வந்தது.  வானிலிருந்து தோன்றிய தேவதூதர்கள் ஆயர்களிற்கு வழிகாட்ட, உலகை பாவங்களிலிருந்து மீட்க அவதரித்த இரட்சகரைக் காண ஆயர்களும் தங்களுடைய ஆட்டுக் குட்டிகளோடு ஓடிய கதையும் Christmasம் curiosityயும் தான். 

கிறிஸ்மஸ் பண்டிகை வந்தாலே அன்புக்குரியவர்களிற்கு பரிசுப் பொருட்கள் வாங்க முண்டியடிக்கும் சனக் கூட்டத்தால், கடைத் தெருக்கள் நிரம்பி வழியும். யார் யாருக்கு என்னென்ன வாங்குவது என்று கொடுப்பவர்கள் curious ஆக, யார் யார் என்னென்ன தரப்போகிறார்கள் என்று வாங்குபவர்களும் curious ஆக, Christmasம் curiosityயும் உலகையே ஆட்டிப் படைக்கும்.

2000ம் ஆண்டு கிறிஸ்மஸ் பண்டிகையை முன்னிட்டு, விடுதலைப் புலிகள் அறிவித்த நிபந்தனையற்ற யுத்த நிறுத்தம், அந்தக் காலத்தில் இலங்கை அரசியலில் curiosityயை வரவழைத்திருந்தது. 2000ம் ஆண்டு கிறிஸ்மஸ் யுத்த நிறுத்தம், பின்னர் 2002ம் ஆண்டு பெப்ரவரி 11ம் நாள் உத்தியோகபூர்வமாக, தலைவர் பிரபாகரனாலும் பிரதமர் விக்கிரமசிங்கவாலும் ஒப்பந்தங்களாக கைச்சாத்திடப்பட்ட, அந்த Christmasம் Curiosityயும் ரணகளமான இலங்கையிலும் தடம் பதித்து ஒரு தற்காலிக சமாதானத்தை தந்து சென்றது. 

ஓவ்வொரு ஆண்டும் Christmas காலத்தில் உலகத்தின் curiosityஜ உசுப்ப ஏதாவது ஒன்று நடந்து கொண்டேயிருக்கும். இந்தாண்டு, இஸ்ரேலின் தலைநகரமாக ஜெருஸலேமை  அங்கீகரிப்பதாக அமெரிக்க அதிபர் Trump அறிவித்தது உலகெங்கும் curiosityஜ அதிகரித்துள்ளது.  


ஆபிரகாமின் விசுவாசத்தை கடவுள் சோதித்த, மோரியா (Temple Mount) மலையில் தான், யூத மன்னனான சொலமன்,  கடவுளை வணங்க முதலாவது கோயிலை கட்டினான். கிமு 586ல் இந்த ஆலயம் பபிலோனியர்களால் அழிக்கப்பட, இரண்டாவது ஆலயத்தை, யூதர்களின் மனங்களை வெல்லவென, யூதேயாவை ஆண்ட முதலாவது ஏரோது மன்னன் கட்டினான்.ஏரோது மன்னன் கட்டிய இரண்டாவது ஆலயமும் கிபி 70ல் ரோமானியர்களால் அழிக்கப்பட்டது.


மூன்றாவது ஆலயம் பற்றியும் மீட்பரின் மீள்வருகை பற்றியதுமான வேதாகம எதிர்வுகூறல்கள், Trumpன் “ஜெருசலமே இஸ்ரேலின் தலைநகரம்” அறிவிப்பால் மீண்டும் முக்கியத்துவம் பெறத் தொடங்கிவிட, Christmasம் curiosityயும், கை வீசம்மா கை வீசு, சந்தைக்கு போகலாம் கை வீசு என்று பாடிக் கொண்டே நம்முன் மீண்டும் நடை போடுகின்றன.

மீண்டும் பிறக்கப் போகும் இயேசு பாலகன், உங்களிற்கும் உங்கள் குடும்பத்தாரிற்கும் மகிழ்ச்சியையும் சந்தோஷத்தையும் நிம்மதியையும் அருள்பாலிக்க வேண்டும் என்று பிராரத்திப்போம். 

இந்தப் புனித நாட்களில், எங்கள் நாட்டிலும் நீதியான சமாதானம் நிலைக்க ஆண்டவரை வேண்டுவோம். முக்கியமாக, காணாமல் போகடிக்கப்பட்ட தங்களது உறவுகளைத் தேடும் உறவுகளிற்காகவும், சிறையில் வாடும் அரசியல் கைதிகளின் விடுதலைக்காகவும், ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட தங்களது நிலங்களை மீட்கப் போராடும் எம் மக்களிற்ககாவும் எல்லாம் வல்ல இறைவனிடம் ஜெபிப்போமாக.  

இனிய நத்தார் தின வாழ்த்துக்கள் நண்பர்களே! 


Thursday, 14 December 2017

CIMA காலங்கள்: IAS கனாக்காலம்



வாங்கோ.. இன்றைக்கு உங்களை IASற்கு கூட்டிக் கொண்டு போறன்.. அதுவும் நாங்கள் IASல் படித்த தொண்ணூறுகளிற்கு..கொழும்பில் கோலோச்சிய IAS அந்தக் காலத்தில் எப்படி இருந்தது என்று காட்டுறன்.

நீங்கள் வெள்ளவத்தை பக்கமிருந்து வாறீங்கள் என்றால், ஒன்றில் பம்பலப்பிட்டி Fltats அடியிலிருக்கும் Bus Haltல் இறங்கி நடக்கலாம், இல்லாட்டி HFC தாண்டி வாற Greenlands Bus Haltலும் இறங்கலாம். கொள்ளுப்பிட்டி பக்கம் இருந்து வந்தால், HFC haltல் தான் இறங்க வேண்டும், SPM halt கொஞ்சம் தூரம்.

காலி வீதியில் இருக்கும் Mannemperuma Traders என்ற கார் விற்பனையகத்திற்கு அருகால் கடற்கரை நோக்கி போகும் குறுகிய வீதி தான் Jaya Road. வெள்ளிக்கிழமை பின்னேரம் ஐந்து மணியளவில், காலி வீதியிலிருந்து ஒரு இறக்கத்தில் தொடங்கும் Jaya வீதியில் நடக்கத் தொடங்கினால், CIMA படிக்க வாற சட்டை போட்ட வடிவான தமிழ் பெட்டைகளால், கண்கள் மட்டுமல்ல இதயமும் குளிரும். 

ஸ்டைலாக தோளில் ஒரு Bagஐ கொழுவிக் கொண்டு அழகாக சட்டையணிந்து ஒயிலாக நடை பயிலும் பெட்டைகளை பின் தொடர்ந்து நடந்து வந்தால், வீதியின் முடிவில் இருக்கும் பழுப்பு நிற கட்டிடம் உங்களை வரவேற்கும், இது தான் IAS. 

ஏன் பெட்டைகளை பார்த்துக் கொண்டு நிற்கிறியள்.. வாங்கோ.. ஆ.. இது தான் பத்மசிறீ.. இப்ப எங்களிற்கு notes தந்து கொண்டிருக்கும் இவர் தான் IASன் checkie. ஆள் உயரம் குறைவாக இருக்கிறதால் வகுப்பு நடக்கும் போது வகுப்பிற்குள் வந்து மேசைகளின் நடுவில் புகுந்தும் cardஐ check பண்ணும் அபார checkie. 

அந்த படிக்கட்டடியில் இருக்கும் சின்ன கரும்பலகையில் இன்றைக்கு எங்கட வகுப்பு எந்த அறையில் நடக்கிறது என்று எழுதியிருக்கும். வாங்கோ அப்படியே நேராக போய் Officeஐ எட்டிப் பார்த்துவிட்டு வருவம். வாசலில் இருக்கும் மேசைக்கு பின்னால் வலு சீரியஸான முகத்தோடு இருப்பவர் தான் கந்தசாமி, IASன் office manager, நல்ல மனுஷன். வாத்திமார் யாரும் இல்லாத நேரங்களில் ஊரில் நடக்கும் சண்டை நிலவரங்களை அறிந்து கொள்ள ஆர்வமாய் எங்களோடு ரகசியமாக கதைப்பார். 

அறையில் இருக்கும் பிரம்புக் கதிரைகள் வாத்திமாரிற்கு, அதுவும் சீனியர் வாத்திமாரிற்கு. சீனியர் வாத்திமார் அறைக்குள் வரும் போது அவர்களிற்கு கதிரை காலியாக இல்லாவிட்டால் ஜூனியர் வாத்திமார் தங்களது கதிரையை தியாகம் செய்ய வேண்டும் என்பது எழுதப்படாத IAS நியதிகளில் ஒன்று. வகுப்புகளில் doubt கேட்க வெட்கப்படும் எங்கட பெட்டைகள் இங்க வந்து தான் வாத்திமாரை சந்தித்து விளக்கம் கேட்பினம்.

மாடிப்படிகளிற்கு நேரே இருக்கும் இந்த வகுப்பறை தான் Room No 5. இந்த அறையில் அநேகமாக stage 3 வகுப்புகளும், Business Law இல்லாட்டி Corporate Law படிப்பிக்கும் ASM Pereraவின் வகுப்புக்கள் நடக்கும். Shirt அணிந்து, Pantsஐ தொந்தியில் பெல்டால் இறுக்கக் கட்டிக் கொண்டு,  படு டீசென்டாக வகுப்பெடுக்கும் ASM தான் இந்தப் பாடங்களில் இலங்கையின் மிகச்சிறந்த விரிவுரையாளர். 

முழு நேரமாக Additional Solicitor Generealஆக வேலை பார்க்கும் ASM, வேலை முடிந்து ஆர்வத்தோடு வகுப்பெடுக்க வருவார். மாணவர் நலனில் அதீத அக்கறை எடுத்துக் கொள்வார், கஷ்டமான பாடத்தை இலகுவாக்கி ஒரு கவித்துவமான ஆங்கிலத்தில் கற்பித்துத் தருவார். தன்னிடம் படிக்கும் பல தமிழ் மாணவர்களை பொலிஸ் கைதுகளிலிருந்து விடுவித்திருக்கிறார். நாங்கள் CIMA முடித்த போது, தன்னுடைய வீட்டிற்கு அழைத்து எங்களிற்கு விருந்தும் அளித்தவர். இன்று ASM ஒரு UNP அரசியல்வாதி.

Room 5ற்கும் officeற்கும் இடையில் இருப்பது தான் Room 4. இந்த அறையில் தான் இங்கிலாந்தில் படித்து விட்டு நாடு திரும்பிய, முன்னாள் ஜேவிபி காரனான சமன் கிரிவத்துடவவின் வகுப்புகள் நடக்கும். தமிழர் போராட்டம் பற்றிய நல்ல புரிதல் இருந்த சமன் எங்களை “தம்பி” என்றே அழைப்பார். நாங்கள் பரீட்சையில் தேற வேண்டும் என்று உண்மையான அக்கறை கொண்டு அயராது பாடுபட்ட ஒரு நல்ல மனிதன். ருஷ்டி அஸீஸின் வகுப்புக்களும் இந்த அறையில் தான் நடக்கும். 

இந்தப் பக்கம் வந்தீங்கள் என்றால் இது தான் IASன் கன்டீன். “ஆ லால்.. கொஹமத பொஸ்”. லால் தான் கன்டீனை குத்தகைக்கு எடுத்திருக்கிறார். திறமான பால் தேத்தண்ணியும் முட்டை பனீஸும் இருக்கு. லாலும் அவருடைய பெடியளும் பெடியளோடு சிநேகபூர்வமாக பழகுவார்கள். பெட்டைகளிற்கு அந்த யன்னல் வழியாகத்தான் விற்பனை நடக்கும். 

கன்டினை தாண்டினவுடன் வாறது தான் Room 7, இதில தான் அப்துல் அஸீஸ் கத்தி கத்தி costing படிப்பிப்பார். அதோடு ஒட்டி இருக்கும் Room 8 தான் பாணுதேவன் கதாகலாட்சபம் நடாத்தும் மண்டபம். இந்து மா சமுத்திரத்தின் இரைச்சலும், ஓடும் கடுகதி ரயிலின் சத்தங்களும், பக்க வாத்தியங்களாக, பாணுதேவன் மாஸ்டர் மைக்கில் managementம் economicsம் பிரசங்கிப்பார்.

படியால ஏறி மேல வந்தியள் என்றால் வலப்பக்கமாக இருக்கும் சின்ன அறை தான் Room 1. இதில தான் stage 4ற்கு துரையர் வகுப்பெடுப்பார். சிங்கள மாணவர்களும் இருக்கும் வகுப்பில், “venture capital என்றால் மலையை மயிரால் இழுக்கிறது தான் venture capital என்று விளக்கி விட்டு, “வந்தா மலை போனா..”என்று தனது தலைமுடியை இழுப்பார், துரையர் என்கிற துரைராஜா. சிங்களவனிடம் 1956ல் கும்பிட கும்பிட அடிவாங்கின கதை சொல்லிய துரைராஜா, அந்தக் காலத்தில் இலங்கை வங்கியின் DGM. சந்திரிக்கா பண்டாரநாயக்கவிற்கு அவாவின் சின்ன வயதில் கணக்கு சொல்லி கொடுத்தவராம். 

இந்த குட்டி அறைக்கு எதிரில் இருக்கும் Room 4ல் தான், லொக்கர் என நாங்கள் அழைக்கும் லோகநாதனின் வகுப்பு நடக்கும். லோகநாதன், வளைந்து நெளிந்து , Financial Accounting படிப்பிப்பார். லோகநாதன், அந்தக்காலத்தில் Veytexல் MD. இதே அறையில் தான் Advanced Management Accounting படிப்பிக்கும் ரஜித காரியவாசத்தின் வகுப்புக்கள் நடந்தேறும்.

இந்த இரண்டு அறைகளையும் தாண்டி வந்தால் இருக்கும் பெரிய அறை தான் Room 1. இதில் அநேகமாக Sri Lankan Chartered Accounting வகுப்புகள் நடக்கும். அவை நடைபெறாத நேரங்களில், மாணவர்களால் நிரம்பி வழியும் stage 1 வகுப்புகள் நடக்கும். stage 1 வகுப்புக்களை பாணுதேவன், ASM, லொக்கர், விஜயபால இல்லாட்டி நகுலேஸ்வரன் நடத்துவினம். 

ஆ.அந்தா வகுப்பு முடிஞ்சுது.. வாங்கோ போவம்.. திரும்பவும் காலி வீதி நோக்கி இந்த அழகிய கல்லூரிச் சாலையில் பெட்டையளை சுழற்றிக் கொண்டே நடப்பம்.. காலி வீதியில் ஏறிவிட்டால் பொலிஸ் நிற்கும்.. ஆமியும் செக் பண்ணும்.. 

எங்களுடைய IAS வசந்த காலங்கள் இந்த ஜெயா ரோட்டைப் போல குறுகியவை தான், ஆனால் அவை பசுமையானவை, இனிமையானவை, நினைவில் நிலைத்து நிற்பவை. அது ஒரு மீண்டும் திரும்ப முடியாத கனாக்காலம் தான். 


Thursday, 7 December 2017

கோமாளிக் கூத்து


மூன்றாவது ஈழ யுத்தம் மூண்டு, வடக்கு போர் முனையில் உக்கிர மோதல்கள் நடந்து கொண்டிருந்த காலமது, 1999ம் ஆண்டின் முற்பகுதி. கொள்ளுப்பிட்டியில் இருந்த ஒரு ஹொட்டலில் நண்பர்களோடு ஒரு Party நடந்து கொண்டிருந்தது. நன்றாக குடித்து வெறி தலைக்கேறிய நண்பன் ஒருவன் திடீரென உரத்தக் கத்தத் தொடங்கினான்

“எனக்கு இப்ப தமிழீழம் வேணும்.. இப்ப.. இப்ப.. தமிழீழம் வேணும்”. பத்தடி தள்ளி காலி வீதியில் இராணுவக் காவலரண் வேறு இருந்தது. கொழும்பில் தமிழ் இளைஞர்களை கண்காணிக்க உளவுத்துறையும் சாதாரண உடையில் உலாவிய காலமது. 

“டேய் மச்சான், அங்கால ஆமி நிக்குதடா.. அடக்கி வாசி” தமிழீழம் கேட்கும் நண்பனிற்கு யதார்த்தத்தைப் புரிய வைக்க முயன்றோம்.

“மட தங் தமிழீழம் ஓண” அவன் தென்னிலங்கைக்கும் விளங்க வேண்டும் என்று கத்தியே சொன்னான்.

“பறையாமல் இருடா.. ப்ளீஸ்” பொலிஸ் நிலைய சிறைக் கதவுகளிற்கு அஞ்சி நாங்கள் கெஞ்சினோம்.

“I want tamil eelam now” சர்வதேசத்தை திரும்பிப் பார்க்க வைக்க அவன் குரல் கொடுக்கத் தொடங்கினான்.

 தேர்தல் வெறி கொண்டு எங்களின் அரசியல்வாதிகள் ஆடும் கோமாளிக் கூத்துக்களைப் பார்க்க, குடிவெறி தலைக்கேறி தமிழீழம் கேட்ட நண்பனின் கதை தான் ஞாபகம் வந்தது. கொள்கை கோட்பாடு எல்லாவற்றையும் காற்றில் பறக்க விட்டு விட்டு, தமிழக அரசியல்வாதிகளைப் போல், ஆசனங்களிற்காக ஆலாய்ப் பறக்கும் இந்த அரசியல்வாதிகளைப் நினைக்க, நினைக்க, ஆற்றாமை கலந்த வேதனை தான் வருகிறது.

முப்பத்தேழு தமிழ் அரசியல்வாதிகளின் வழிகாட்டலில், முப்பத்தைந்தாயிரம் தமிழ் அரச ஊழியர்கள் எனும் மாபெரும் சேனை இயங்கும் வடமாகாண சபையே, மூன்று வருடமாக முக்கியும் அபிவிருத்தி பணிகள் முன்னெடுக்க முடியாமல் முடங்கிக் கிடக்க, கிராம சபைகளையும் பிரதேச சபைகளையும் நகர சபைகளையும் ஏன் மாநகர சபைகளையும் எங்களுக்குள் அடிபட்டு கைப்பற்றி என்னத்தை கிழிக்கப் போகிறோம் ?

இடைக்கால அறிக்கை எனும் பெயரில் வந்திருக்கும் அரை குறைத் தீர்வை குற்றம் குறை சொல்லும் தரப்பினர் கூட, ரோட்டு கூட்டும் அதிகாரம் கூட இல்லாத சபைகளிற்காக கோதாவில் இறங்குவதும் தேர்தலிற்காக கட்சியின் பெயரை மாற்றுவதும் ஏமாற்றத்தை தரவில்லையா?

“மச்சான், சிங்களவன் மொக்கன்டா, எங்களிற்கு தமிழீழத்தை தந்திடோணும்.. நாங்களே எங்களிற்குள் சண்டை பிடித்து எங்களை அழித்துக் கொள்வோம்.. பிறகு அவன் எங்களை ஆளலாம்” என்று தனிநாட்டை எதிர்க்கும் என் நண்பன் ஒருவன் அடிக்கடி சொல்லி உசுப்பேத்துவான். உள்ளூராட்சி மன்ற தேர்தல்களிற்காக பிரியும் கூட்டமைப்பையும் புதிது புதிதாக இணையும் கூட்டணிகளின் கூத்துக்களையும் பார்க்க அவனது கூற்று உண்மையாகி விடுமோ என்று பயமாகவும் இருக்கிறது.

தங்கள் உயிரை துச்சமென மதித்து, தாயக மீட்புப் போரில் தங்களை ஆகுதியாக்க இயக்கங்களில் இணைந்த, முன்னாள் போராளிக் குழுக்களின் தலைவர்கள், ஆசனப் பங்கீட்டிற்காக இரவிரவாக அடிபடும் காட்சிகள் உண்மையிலேயே அருவருக்கின்றன. அன்று இளைஞர்களாக ஆயுதம் தரித்து நின்ற போது, மிதவாத தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியின் அரசியல் தலைவர்களின் திருகுதாளங்களை எள்ளி நகையாடிய இயக்கங்களின் முக்கியஸ்தர்கள், இன்று பதவிக் கதிரைகளிற்காக குத்தி முறியும் அவலம் அரங்கேறுகிறது.  

எல்லாவற்றையும் பூலோகப் பூதக்கண்ணாடியால் பார்த்து பழகிய தலைவரோ, அவருடன் கூட்டுச் சேராத இரு இயக்கங்களை வல்லரசுகளின் செல்லப் பிள்ளைகளாக மகுடம் சூட்டி அழுகுணி ஆட்டம் ஆடுகிறார்.  காங்கிரஸை மறைக்க முன்னனியாக உருமாறியவர், இன்று இரண்டையும் கைவிட்டு பேரவை எனும் போர்வையை போர்த்துக் கொண்டு தேர்தல் களம் காணவும் புறப்பட்டு விட்டது இன்னுமொரு நகைச்சுவை நாடகம். 

அரசியல் இன்று ஒரு பணம் சம்பாதிக்கும் தொழிலாக மாறி விட்டதோ என்று எண்ணும் வண்ணம் பலரின் நடவடிக்கைகள் இருக்கின்றன. உள்ளூராட்சி சபை உறுப்பினராக, மாகாண சபை உறுப்பினராக, பாராளுமன்ற உறுப்பினராக ஆவதும் ஒரு தொழிலாக மாறிவிட்டதோ என்று இந்த அரசியல்வாதிகள் எண்ண வைக்கிறார்கள். தமிழ் தேசியம் பேசும் இவர்கள் தங்களுக்குள் மோதிக் கொண்டு தோல்வியைத் தழுவ, போன முறை பொதுத் தேரத்தலில் நடந்தது போல, சிங்கள பேரினவாத தேசியக் கட்சிகள் எங்கள் பிரதேசங்களில் வெற்றி பெறப் போகின்றன. 

இற்றைக்கு பதினைந்து ஆண்டுகளிற்கு முன்னர், அரசியல்-இராணுவ-இராஜதந்திர சமபல நிலையோடு, வெளிநாடுகளில் சர்வதேச மத்தியஸ்தோடு, இலங்கை அரசிற்கு சரிசமமாக எதிரெதிரே உட்கார்ந்து பேச்சுவார்த்தையில் ஈடுபட்ட எமது இனம், இன்று அடைந்திருக்கும் இழி நிலையை எமக்கு நினைவுறுத்தும் செயற்பாடாகவே, தேர்தலையும் பதவிகளையும் முன்னிறுத்தி எமது அரசியல் தலைவர்கள் ஆடும் கோமாளிக் கூத்துக்களைக் நோக்க வேண்டியிருக்கிறது.

நடுநிலை வகித்து, தமிழர் நலன் பேண, அரசியல் தலைமைகளிற்கு அழுத்தம் கொடுக்க வேண்டிய பொதுஜன அமைப்புக்களும் புலம்பெயர் அமைப்புக்களும், தாங்களும் கட்சிகளின் பின்னால் அணிவகுத்ததும் தலைவர்களுக்கு துதிபாடியதும் இந்த அவல நிலையை நாங்கள் அடைய முக்கியமான காரணங்களில் ஒன்றாகிறது.

உள்ளூராட்சி மன்ற தேர்தல் காலத்தில் நடக்கும் இந்தக் கோமாளிக் கூத்துக்கள் நமக்கு நல்ல படிப்பினையாக அமைய வேண்டும். அடுத்து வரும் தேர்தல்களை போரினால் அழிவுண்ட ஒரு சமூகத்தில் எஞ்சியிருக்கும் மக்களாக, ஒன்றுபட்ட ஒரு  இனமாக, எவ்வாறு நாங்கள் எதிர்கொள்ளப் போகிறோம் என்பதை மீளாய்வு செய்யும் காலம் வந்து விட்டது.


Friday, 1 December 2017

மரக்கறிச் சாப்பாடு


மரக்கறிச் சாப்பாடு என்றால் எனக்கு கண்ணிலும் காட்டேலாது. ஒவ்வொரு சனிக்கிழமைகளிலும், சனி பகவானிற்கு விரதம் என்று சாட்டோ காரணமோ காட்டி, வீட்டில் மனிசி மரக்கறிச் சாப்பாடு தான் சமைப்பா.  விடை தெரிந்து கொண்டே கேட்கப்படும் “ஏன் முகத்தை நீட்டிக் கொண்டு சாப்பிடுறீர்” என்ற கேள்வியை அவாவும் அடிக்கடி கேட்பா. இழைத்த போர்க்குற்றங்கள் பற்றி இலங்கை அரசாங்கம் சர்வதேசத்திற்கு சொல்லும் பதில்கள் மாதிரி, விதம் விதமாக நானும் பதில் சொல்லப் பழகி விட்டேன். அதைக் கேட்டு, தமிழ்ச் சனம் மாதிரி, அவக்கும் அலத்துப் போய்விட்டது. 

நல்ல மரக்கறி சாப்பாடு என்றால் சில விஷயங்கள் இருக்க வேண்டும், அதுவும் இருக்க வேண்டிய இடத்தில், இருக்கிற மாதிரி இருக்க வேண்டும். நல்ல மரக்கறி சாப்பாடு என்றால் குத்ததரிசி சோற்றோடு பஞ்ச பாண்டவர் மாதிரி நல்ல ஜந்து மரக்கறிகளோடு இத்யாதி இத்யாதிகள் சேர வேண்டும், அப்போது தான் “நல்ல மரக்கறிச் சாப்பாடு” எனும் வரைவிலக்கணத்திற்குள் அந்த சாப்பாட்டுச் சபை அடங்கும். 

நல்ல மரக்கறிச் சாப்பாடு என்றால் கட்டாயம் வாழை இலையில் தான் சாப்பிட வேண்டும். வாழையிலையில் சாப்பிடும் போது தான் மரக்கறிச் சாப்பாடு சாப்பிட்ட மாதிரி இருக்கும். அதற்காக குனிந்து எழும்ப கஷ்டப்படுவோரை பந்தியில் இருத்தி வைத்து வருத்தக் கூடாது.  மேசையில் இருந்தும் இலையில் சாப்பிடலாம்.  எல்லாவற்றையும் விட முக்கியம் இலையில் எது எது எங்கெங்கே இருக்க வேண்டும் என்பது. 

குத்தரிசியை விட்டு விட்டு சம்பா கிம்பா அல்லது பாஸ்மதி கீஸ்மதி போட்டால், முதலாவது பந்தில் அவுட்டாகும் ஆரம்ப துடுப்பாட்டக்காரனின் முகத்தைப் போல, மரக்கறிச் சாப்பாடு சோபையிழந்து விடும்.  பச்சை தலை வாழையிலையில், நடுவனாக வீற்றிருக்கும் குத்தரிசி சோற்றில், குந்தியிருக்கும் மரக்கறிச் சாப்பாட்டை பார்த்தாலே ஒரு கவர்ச்சி இருக்கும், வயதாகியும் கும்மென்றிருக்கும் குஷ்பூவைப் போல. 

நல்ல மரக்கறிச் சாப்பாட்டு அணியில் இணைய வேண்டிய முதலாவது அதிரடி ஆட்டக்காரர், நல்ல குழப்பு தான். திறமான உறைப்பாகவும், ஓட ஓட தண்ணியாக இல்லாமலும் குழம்பு இருக்க வேண்டும். நல்ல குழம்பு வைக்க சரியான மரக்கறிகள் என்றால் வெண்டைக்காயும் தக்காளிப் பழமும் தான். (வெண்டைக்) காயும் (தக்காளிப்) பழமும் இணைந்து வரும் குழம்பு நல்ல தடிப்பாக, குத்தரிசி சோற்றின் நடு சென்டரில் இறக்க வேண்டும்.

சிறத்த மரக்கறி அணியின் அடுத்த ஆட்டக் காரன், மரவெள்ளிக் கிழங்கு, அதுவும் உரும்பிராய் கிழங்கு என்றால் இன்னும் விசேஷம். மரவெள்ளியை இதமாக அவித்து, பச்சை மிளகாய் சேர்த்து, குத்தரிசி சோற்றின் இடப் பக்க மூலையில் பதமாக பரிமாற வேண்டும்.  மரவெள்ளியை வேறு எந்த மரக்கறியோடும் கூட்டுச் சேர்க்கக் கூடாது, மரவெள்ளியை தனிச்சனாகவே காய்ச்ச வேண்டும். 

மூன்றாவதாக மரக்கறி அணியில் களமிறங்குபவரும் ஒரு கிழங்கர் தான், அவர் தான் கருணைக்கிழங்கு. சின்னன் சின்னனாக வெட்டி, உப்பும் தூளும் கலந்து, ஒரு பிரட்டல் கறியாக வைத்தால், கருணைக்கிழங்கர் சும்மா விண் கூவுவார். கருணைக் கிழங்கரை மரவெள்ளிக்கு பக்கத்தில், வாழையிலையின் 75 பாகை வாக்கில் வைக்க வேண்டும். 

கருணைக் கிழங்கு மாமாவிற்கு பக்கத்து வீடு, பீட்ரூட் தம்பிக்கு தான் ஒதுக்க வேண்டும். அழகாக செக்கச்செவேலென்று வழவழவென்று இருக்கும் பீட்ரூட்டை, தேங்காய்ப் பாலும் வெங்காயமும் கலந்து கறியாக வைக்க வேண்டும். எனக்கு மிக மிகப் பிடித்த பீட்ரூட்டை,  வெங்காயத்தோடு இணைத்து Salad மாதிரி வைத்து விட்டு, “எப்படி இருக்கிறது” என்று சிரித்துக் கொண்டே கேட்கும் பல கெட்ட கிரிமினல்களை வாழ்க்கையில் பார்த்திருக்கிறேன், பார்த்துக் கொண்டு பொறுமையாகவும் இருக்கிறேன்.

வாழையிலையின் வலப்பக்கத்தில் 75 பாகையடியில், எங்கட ஊர் முருங்கைக்காயிற்கு அரியாசனம் ஒதுக்கப்பட்டிருக்கும். புரட்டாசிச் சனி விரதம் என்றால் கட்டாயம் முருங்கை இருக்க வேண்டும் என்பதால், அவருக்கு தேசிய பட்டியல் பின்கதவு ஆசனம் என்று யோசிக்க கூடாது. முருங்கைக்காய் இல்லாத மரக்கறிச் சாப்பாடு, பஞ்ச் டயலொக் இல்லாத ரஜினிகாந்த் படம் மாதிரியாகி சொதப்பலாகி விடும். 

முருங்கைக்காய் என்றால் கொஞ்சம் குண்டாக தடிப்பாக இருக்க வேண்டும். ஒல்லிப்பிச்சான் மாதிரி இருக்கிற முருங்கைக்காயை தூக்கி குப்பையில் தான் போட வேணும். தடிப்பான முருங்கைக்காயை நல்ல கறித்தூள் போட்டு அளவாக அவித்து, குழம்பும் இல்லாமல் பிரட்டலும் இல்லாமல் இருக்கும் போது அடுப்பால் இறக்கி, இலையில் பரிமாற வேண்டும். அப்பத் தான், ஒரு குழம்பு, ஒரு பிரட்டல், ஒரு பால்க்கறி என்று நிறைந்திருக்கும் அணியில், முருங்கைக்காயிற்கு தனித்துவம் கிடைக்கும்.

வாழையிலையின் வலக்கோடியில் கடைசி இடம், வாழைக்காய்ப் பொரியலிற்கு தான். வட்ட வட்டமாக வெட்டப்பட்ட வாழைக்காயை உப்பும் தூளும் தடவி மொறு மொறு என்று பொரிக்க வேண்டும். வாழைக்காய் பொரிக்கும் போது, புது எண்ணெயில் பொரிக்காவிட்டால் அதன் ருசியே மாறிவிடும்.

மரக்கறிச் சாப்பாடு எனும் சபையில், குத்தரிசி சோற்றில், வெண்டைக்காய் + தக்காளி குழம்பு, கருணைக் கிழங்கு பிரட்டல், பீட்ரூட் பால்க்கறி, முருங்கைக்காய் கறி, வாழைக்காய் பொரியல் என்று எல்லோரும் கம்பீரமாக வீற்றிருந்து, விருந்துண்ண நாங்கள் தயாராக, “எங்களையும் ஆட்டத்தில் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கோ” என்று கத்திக் கொண்டே மும்மூர்த்திகள் ஓடிவருவினம். அந்த மும்மூர்த்திகள் வேறு யாரும் அல்ல, எங்கட பப்படம், வடகம், மோர் மிளகாய் தான். 

பொங்கிப் பூரித்து பொரிந்திருந்தால் தான் பப்படத்திற்கு அழகு. அதே மாதிரி, உப்பு அதிகமாக கைக்காமல், மொறு மொறுப்பாகவும் விறைப்பாகவும் வாழை இலையில் குதிப்பது தான், மோர் மிளகாயிற்கு மதிப்பு. மோர் மிளகாய் பொரிந்த அதே எண்ணெய்ச் சட்டியில், துள்ளிக் குதித்து விட்டு, கருகாமல் வெளியே வந்து, இலையில் அமர்வதில் தான் வடகத்தின் வைராக்கியம் வெளிப்படும். 

பஞ்ச கறிகளையும் முப் பொரியல்களையும் சோற்றோடு இணைத்து களமாட இறங்க, “எங்களை ஏன் சேர்க்காமல் விட்டனீங்கள்” என்று தயிரும் ரசமும் சண்டிக் கட்டு கட்டிக்கொண்டு சண்டைக்கு வருவார்கள். “இலையில் இடமில்லையடா” என்று அன்பாகச் சொன்னாலும் கேட்காமல், வேலிச் சண்டை பிடிக்கும் யாழ்ப்பாணப் பெண்களைப் போல் கத்திக் கொண்டேயிருப்பார்கள். “சரி, சரி, வாங்கடா வாங்கடா” என்று மனிதாபிமான அடிப்படையில் தயிரையும் ரசத்தையும், கடைசி வாய்களிற்கு இணைத்துக் கொள்ளலாம். 

மத்தியானத்தில் மரக்கறிச் சாப்பாட்டை ஒரு கட்டு கட்டி முடிய, லேசாக நித்திரை கண்ணைக் கட்டும். பிரம்பு ஈஸி செயரில், மர நிழலிலோ இல்லாட்டி fanற்கு கீழேயோ காலைக் கையை நீட்டி, ஒரு குட்டித் தூக்கம் அடித்தால் தான், சாப்பிட்ட மரக்கறிச் சாப்பாடு செமிக்கும். 

“உண்ட மயக்கம் தொண்டருக்கும் உண்டு“